Το «κρυφτούλι» του ESM με το ελληνικό χρέος.Η πορεία προς τη διαχειρισιμότητα και όχι τη βιωσιμότητα (είναι δυνατόν το χρέος να είναι βιώσιμο και να το επιδιώκουμε κιόλας;) του χρέους περνά επίσης μέσα από την εφαρμογή των βραχυπρόθεσμων μέτρων που προσδιόρισε το Eurogroup της 24ης Μαΐου.
Σε συνέντευξη που έδωσε στη γερμανική εφημερίδα Boersen-Zeitung, ο Kalin Anev Janse, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) και γενικός γραμματέας του ESM και του EFSF, αναφέρθηκε στα βραχυπρόθεσμα μέτρα και ειδικότερα στα τρία στοιχεία που τα συνθέτουν.
« Το πρώτο είναι η εξομάλυνση του προφίλ των αποπληρωμών. Η μέση διάρκεια αποπληρωμής είναι σήμερα τα 28 χρόνια. Μπορούμε να την αυξήσουμε στα 32,5 χρόνια, για να προσαρμόσουμε τις αποπληρωμές και να αποφύγουμε κάποιες μεγάλες αυξήσεις στο προφίλ των αποπληρωμών.
Δεύτερον, εξετάζουμε μέτρα για να μειωθεί ο κίνδυνος από τα επιτόκια.
Και τρίτον, είναι η άρση μίας μεγάλης αύξησης των επιτοκίων το 2017, για ένα μικρό μέρος του ελληνικού χρέους,» τόνισε.
Ο ίδιος συμπλήρωσε ότι ο ESM εξετάζει την επιμήκυνση του χρόνου λήξης των ομολόγων που εκδίδει, λαμβάνοντας υπόψη τη χρονική διαφορά που υπάρχει μεταξύ ενεργητικού και παθητικού.
Παραδείγματος χάρη, η μέση διάρκεια των δανείων του ESM προς την Ελλάδα είναι τα 28 χρόνια αλλά η μέση διάρκεια δανεισμού του οργανισμού είναι τα 7 με 8 χρόνια αν δεν κάνουμε λάθος.
Η χρονική διαφορά εκθέτει τον ESM σε κινδύνους που πρέπει να διαχειρισθεί (asset-liability management).
Από τα τρία στοιχεία στα οποία αναφέρθηκε ο αξιωματούχος του ESM, εκείνο που έχει την μεγαλύτερη σημασία και αξία για την ελληνική πλευρά είναι η μείωση του κινδύνου για τα επιτόκια.
Πρόκειται για ευφημισμό καθώς αναφέρεται στη μετατροπή των κυμαινόμενων επιτοκίων σε σταθερά σε βάθος χρόνου ώστε να «κλειδώσει» το κόστος δανεισμού στα σημερινά χαμηλά επίπεδα.
Μ’ αυτό τον τρόπο θα γίνει ένα βήμα για να καταστεί το ελληνικό χρέος πιο διαχειρίσιμο με βάση την ανάλυση (DSA) του ΔΝΤ και όχι μόνο.
Θεωρητικά, η άσκηση αφορά το σύνολο των δανείων του EFSF προς την Ελλάδα που ανέρχονται κοντά στα 131 δισ. ευρώ.
Εδώ όμως αρχίζουν τα ερωτηματικά.
Ποιο κομμάτι των 131 δισ. ευρώ περίπου θα αφορά η μετατροπή των επιτοκίων και πόσο χρόνο θα πάρει;
Από ελληνική σκοπιάς, το ιδανικό θα ήταν να περιλαμβάνεται όλο το ποσό και η διαδικασία να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν.
Όμως, ο ESM θα πρέπει να λάβει υπόψη τις επιπτώσεις στο δικό του κόστος δανεισμού.
Ηδη, αυτό έχει γίνει ορατό καθώς η αγορά γνωρίζει ότι ο οργανισμός συζητά με μεγάλες διεθνείς επενδυτικές τράπεζες την μετατροπή μέρους των ελληνικών δανείων από κυμαινόμενου επιτοκίου σε σταθερό.
Αυτός είναι ο λόγος που παίζει «κρυφτούλι» όταν οι εκπρόσωποί του βρίσκονται αντιμέτωποι με το ανωτέρω ερώτημα σε ευρωπαϊκά όργανα όπως συνέβη πριν λίγο καιρό.
Ερωτηθείς σχετικά, ο εκπρόσωπος του ESM απάντησε ότι δεν προτίθεται να γνωστοποιήσει ποιο κομμάτι των δανείων του EFSF προς την Ελλάδα είναι υποψήφιο για μετατροπή.
Όμως, υπάρχει άλλο ένα ζήτημα. Πιο σημαντικό.
Η μετατροπή των επιτοκίων από κυμαινόμενα σε σταθερά θα γίνει με χρήση παράγωγων προϊόντων και έχει κόστος.
Ακόμη κι αν ο αντισυμβαλλόμενος είναι ο ESM που έχει ΑΑΑ πιστοληπτική διαβάθμιση.
Ποιος θα βάλλει τα λεφτά που επόμενο είναι να αυγατίζουν όσο μεγαλύτερο είναι το ποσό των δανείων του EFSF προς την Ελλάδα που είναι υποψήφιο προς μετατροπή;
Αυτά είναι ορισμένα από τα ερωτήματα που ο ESM δεν επικοινωνεί αλλά προσπαθεί να λύσει.
Πηγή : link
