Category: ΝΕΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Corporate debt may take bigger slice of QE pie as ECB tapers.The ECB may consider scaling back purchases of corporate bonds more slowly than those of government debt when it starts tapering its massive stimulus scheme, partly because the bank is nearing self-imposed limits on what it can buy.

The European Central Bank has signalled it is ready to pull back from its 2.3 trillion euro (£2.03 trillion) extraordinary stimulus beginning in January 2018 and will start to work out the details at its monthly meeting in October.

Many economists expect monthly asset purchases to fall to 40 billion euros ($48 billion) from 60 billion now. But even under this scenario, the ECB is expected to run close to the ceiling on debt it can hold in some countries, including Germany, in the first half of next year.

The corporate bond buying programme remains well under its limits by contrast. Some policymakers argue the programme, which has exceeded expectations in both volumes and effectiveness, gets cash to the sectors in greatest need and could be ramped up.

“I’ve been a relatively big fan of the corporate sector purchase programme,” ECB rate setter Ardo Hansson told Reuters. “All asset purchases are not created equal. We’re trying to get the enterprises and households to spend or invest a bit more.”

“If corporate sector purchases are more effective, as I believe they are, you could push those a little bit harder,” said Hansson, Estonia’s central bank governor.

Two other policymakers, who spoke on condition of anonymity, expressed a similar view but stressed no decision has been made.

The ECB declined to comment.

CORPORATE BOND ISSUANCE SURGE

The ECB’s quantitative easing programme, launched in March 2015 to boost inflation and economic growth by pinning down borrowing costs in the euro zone, first focused on the biggest and most liquid government bond markets but was extended to include corporate bonds in June last year.

Corporate bond issuance has surged, while debt issuance from Germany – the main source for ECB bond buying – has been capped as Berlin takes advantage of a budget surplus to borrow less. The bulk of the purchases remain in government bonds, however.

“With a taper, we’re pretty sure what the ECB will end up doing is leave the corporate bond programme unchanged and the tapering all falls on the government bond part,” said Mark Dowding, co-head of investment grade at BlueBay Asset Management.

He estimated the ECB buys around 6 billion euros each of corporate bonds and supranational debt and 48 billion euros of government and other bonds every month.

“In January, we believe that this will be approximately 6 billion euros of corporate bonds, around 6 billion euros of supranationals and 28 billion euros of government bonds and others to give a total of 40 billion euros,” he said.

The ECB can only buy up to 33 percent of each bond issued by a government, agency or region. It can buy up to 50 percent of supranational bonds and 70 percent of corporate or covered bonds, which are guaranteed by a pool of assets.

Those limits are unlikely to change in view of the brighter economic conditions in the euro zone.

“There’s still a positive movement in corporate bond issuance, which is not necessarily what we’ve seen in government bonds,” said Souheir Asba, credit strategist at Bank of America Merrill Lynch. “The ECB only holds 13 percent of the total eligible universe of corporate bonds, compared to their upper limit of 70 percent.”

Pictet Wealth Management’s Frederik Ducrozet said if the ECB decided to only scale back government bond purchases to get to 40 billion euros a month, leaving other bond purchases steady at current levels, public sector bond buying would fall to 30.5 billion euros.

If it scaled down all its buying proportionally the ECB could wind up the scheme by next September, he said, but maintaining relatively high purchases of corporate bonds would give the ECB up to three more months to December 2018, which many central bankers might find attractive.

Adding a new asset class such as stocks was also an option, but policymakers told Reuters this would send the wrong signal to the markets and to the region.

Rate setters disagree on whether to set a definitive end-date for the programme when they meet in October, raising the possibility they may want to retain the option of prolonging it again, Reuters reported on Tuesday.

Tapering corporate bond buying more slowly “would also help to maintain the stimulus to business investment a little longer,” said Capital Economics European economist Jack Allen.

Source: link

Thomas Wieser: The political desire for another greek program is zero.The Greek economy will remain under close supervision for years after the completion of the third bailout deal, the president of the Euro Working Group (EWG), Thomas Wieser told insider.gr in an interview published on Wednesday.

Even though he is confident the cash-strapped country will be able to recover, Wieser says that a lot of work needs to be done first, starting with the timely completion of the third bailout review. He also suggests that additional measures may be needed in 2019 and 2020 depending on the course of the budget next year.

Asked whether he believes this will be Greece’s last memorandum, the Austrian-American economist says “three programs have already been implemented in the space of eight years and the political desire for yet another is zero. The rest of the eurozone also wants the third program to be the last one.”

Wieser adds that Greece’s ability to tap international lending markets by the end of the program in August 2018 will be a “decisive factor for the Greek government to push ahead with reforms.” “

In other words, knowing that the program is ending in a few months is a huge incentive to get the reforms done,” he says, adding that a successful completion of the program is within reach given the government’s limited fiscal obligations. Wieser appears confident that Greece will successfully wrap up the upcoming review in the fall even though the government needs to push through 95 so-called prior actions, saying the majority has already been legislated. However, he adds, Greece may need additional measures after August 2018 depending on whose scenario plays out: the International Monetary Fund’s pessimistic outlook, or the upbeat projects of the European institutions and the Greek government.

Greece will also remain under supervision – as have Spain, Ireland, Portugal and Cyprus – until 75 percent of its debts are paid off, and this will be much stricter “in the first few years at least, than, say, it was for Ireland,” Wieser adds.

Regarding debt relief, Wieser tells insider.gr that “an analysis will be conducted in the summer of 2018 and a decision taken upon the completion of the program

Source: link

Kyle Bass: Το ΔΝΤ πρέπει να σταματήσει να τυραννάει την Ελλάδα.Οι Έλληνες πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί με τις προσφορές που τους παρέχονται – ειδικά από το ΔΝΤ, που βασανίζει την χώρα σε μία παραπλανημένη προσπάθεια να πάρει πίσω τα χρήματά του, αναφέρει σε σημερινό δημοσίευμά του το Bloomberg και συνεχίζει, αναλύοντας και διαπιστώνοντας τα δεδομένα της Ελλάδας και τις ιδεολογικές εμμονές του ΔΝΤ.

Οι ελληνικές αρχές έχουν κοπιάσει πολύ για να συμμαζέψουν την οικονομία και τα δημοσιονομικά μεγέθη. Από το 2010 μέχρι το 2016 οι κυβερνήσεις κατόρθωσαν τον σχεδόν ανέφικτο στόχο να μειώσουν το πρωτογενές έλλειμμα κατά 18% του ΑΕΠ, μεταβαίνοντας σε πλεόνασμα.

Μετά από βίαιη συρρίκνωση σχεδόν 30 μονάδων, η οικονομία εκπέμπει θετικά μηνύματα σχεδόν σε όλους τους τομείς – βιομηχανική παραγωγή, αγορές οχημάτων, οικοδομικές άδειες και τουριστικές αφίξεις.

Ο τραπεζικός τομέας έχει σημειώσει μεγάλες προόδους, ενώ οι τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί δύο φορές.

Η χώρα ωστόσο εξακολουθεί να λυγίζει κάτω από το βαρύ φορτίο των 250 δις. ευρώ των δανείων. Το ύψος των χρεών προς τον επίσημο τομέα δεν μειώθηκε, αν και οι ιδιώτες υπέστησαν «κούρεμα» και αναδιάρθρωση.

Το ΔΝΤ θα μπορούσε να διαγράψει τα δικά του δάνεια και να ελαφρύνει το βάρος προς όφελος της μακροπρόθεσμης υγείας της Ελλάδας, επομένως και της Ευρώπης. Αντ’ αυτού, το Ταμείο απαιτεί περισσότερη λιτότητα και επιμένει σε «διαρθρωτικές» μεταρρυθμίσεις αμφίβολης αποτελεσματικότητας.

Εμμένοντας στην οικονομική ιδεολογία του, εξουδετερώνει την διαφαινόμενη ανάπτυξη και σβήνει τις ελπίδες για πραγματική ευημερία. Από σωτήρας, το ΔΝΤ αποτελεί πλέον φίλο-εχθρό για την Ελλάδα. Το Ταμείο γνώριζε καλά ότι τα δάνειά του δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρωθούν. Η απόφαση να τα χορηγήσει ήταν καθαρά πολιτική και δίχως αυτά η χώρα θα έβγαινε από την ευρωζώνη.

Η Ελλάδα πρέπει επειγόντως να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και των καταναλωτών. Για να συμβεί αυτό, οι πιστωτές του επίσημου τομέα πρέπει να διαγράψουν το χρέος, ή να το κεφαλαιοποιήσουν. Η στάση του ΔΝΤ είναι εξωφρενική παρακινούμενη από ίδιο συμφέρον. Η απαίτησή του για νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εμποδίζει την επάνοδο της Ελλάδας στις αγορές και υπονομεύει την τραπεζική ένωση της Ευρώπης.

Η Ελλάδα έπραξε το καθήκον της παρά την αντιπαραγωγική υπονόμευση του ΔΝΤ. Το πισώπλατο μαχαίρωμα της χώρας δεν αποτελεί υπεύθυνη συμπεριφορά. Αυτό που λείπει είναι η σταθερότητα και το αξιόχρεο της Ελλάδας. Οι ιδιώτες επενδυτές έχουν υποφέρει και ο ελληνικός λαός έχει υποφέρει υπέρμετρα. Πλέον, το Ταμείο οφείλει να παίξει τον ρόλο του και να διαγράψει το ελληνικό χρέος, αποσύροντας τις απαιτήσεις του για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και επιτρέποντας στους ευρωπαίους ηγέτες να αναλάβουν τα ηνία.

Πηγή:link

The IMF Needs to Stop Torturing Greece.Beware of Greeks bearing gifts,” wrote the ancient Roman poet Virgil. In the 21st century, it’s the Greeks who should have been more careful about accepting offerings — specifically from the International Monetary Fund, which is now torturing the country in a misguided effort to get its money back.

Greek officials have worked hard to shore up their economy and finances. From 2010 through 2016, the government achieved the all-but-impossible task of shrinking its primary budget deficit by nearly 18 percent of gross domestic product, and is finally in surplus. After a brutal contraction of almost 30 percent, the economy is exhibiting positive signs in almost every area — industrial production, new automobile registrations, construction permits, tourist arrivals.

The banking sector, too, has made great strides. After two full inspections of their loan books — first by BlackRock in 2013 and later by the European Central Bank’s Single Supervisory Mechanism — the banks have been fully recapitalized twice. They have bolstered their provisions against bad loans, and their capital ratios are now significantly higher than the European average, providing a buffer against any future losses.

Greece, however, still carries a heavy burden: the roughly 250 billion euros that the IMF and its European partners lent the country to save its economy and most likely the entire euro area. This stock of official bail-out debt remains due even though private creditors have been amply haircut, restructured and wiped out. In 2012, for example, the government’s private-sector bondholders were forced to accept a loss of nearly 80 percent. Greek bank shareholders have seen their investments wiped out twice in recapitalizations.

The IMF could write off its debt and lighten Greece’s burden. This would benefit the country’s long-term economic health, and therefore Europe’s, too. Instead, the fund is demanding further austerity measures and insisting on “structural” reforms of dubious value. By sticking to this economic ideology, it is neutering the nascent economic growth and stifling any hope of real prosperity.

The IMF came forward as Greece’s savior during Europe’s financial crisis, but now it looks more like a frenemy. Consider the history of the debt. When a country joins the IMF, it is assigned an initial “quota,” based primarily on its GDP. A member country can typically borrow up to 145 percent of its quota annually and up to 435 percent cumulatively — or possibly more in “exceptional circumstances.” These are essentially credit limits, designed to not overburden the borrower with debt. Yet amid the crisis, the IMF agreedto lend an eye-popping 3,212 percent of Greece’s quota. Together with loans from the fund’s European partners, Greece’s official-sector debt amounts to more than 135 percent of GDP.

The IMF knew perfectly well that its loans could never be repaid. I have heard this directly from officials involved in the process. All the participants at the time — including U.S. Treasury Secretary Tim Geithner, ECB President Jean-Claude Trichet and IMF Managing Director Dominique Strauss-Kahn — made a conscious and very political (not financial) decision to prevent the crisis from spreading and keep the euro area together. Without such an enormous loan, Greece would have certainly been forced to leave the currency union.

So what to do? Greece sorely needs to regain investor and consumer confidence today. For this to happen, the country’s official sector lenders need to write down the debt or convert it into equity, chalking it up to the cost of keeping the euro area together.

The IMF’s stance is preposterous. It is motivated by self-interest, rather than by what would be best for Greece. The fund has simultaneously tried to block Greece’s return to the capital markets and attempted to undermine Europe’s new banking union by demanding yet another recapitalization. Considering that the country — like all euro members — can’t achieve macroeconomic adjustment by devaluing its currency, extreme care must be taken. Consumer and investor confidence, not exports, will ultimately drive growth.

Lack of confidence is undermining the Greek economy. Sentiment indicators have remained in negative territory, even though industrial production has been growing since 2015. The gloom has prevented renascent growth from prompting a new cycle of investment, as it normally would. Without that positive feedback, growth can’t accelerate.

The banking system doesn’t need another recapitalization. Loans are best worked out by institutions that have a relationship with borrowers and can find solutions without creating unnecessary disruption. This is precisely how the U.S. went about restructuring troubled mortgages with its Home Affordable Refinance Program, which laid the foundation for an economic and housing recovery. This could be a model for Greece.

Greece has done its part, by pursuing legal reforms that provide banks with new tools to resolve troubled loans. But the IMF began undermining the new legislation even before it took effect, arguing that it would never work. This is counterproductive because it dissuades borrowers and lenders from cooperating to find solutions that make the debt burden manageable and ultimately allow businesses to return to growth. Backstabbing Greece as it tries to make progress is not responsible behavior.

Meanwhile, the negative effects of the IMF’s “plan” are easy to see: further erosion of investor confidence in Greece and an undermining of European banking regulators’ political independence. All parties need to focus on fostering stability and solvency, leaving past politics at the door. This is the missing ingredient which, when found, will bring the recovery that the Greek public has been waiting for.

Private investors have suffered. The Greek people have suffered mightily. Now the IMF has to do its part by writing off Greece’s debt, ceasing demands for another recapitalization and letting Europe’s leaders take charge.

By J. Kyle Bass

Source:link

Μπενουά Κερέ:Δε χρειάζονται AQRs στις ελληνικές τράπεζες.Ως ζήτημα που “εγείρει έντονες ανησυχίες για την φήμη της Ελλάδας και την εμπιστοσύνη στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ” χαρακτηρίζεται η υπόθεση Γεωργίου, που υπήρξε για ακόμη μία φορά το «αγκάθι» στο κλίμα του Eurogroup στο Ταλίν. Όλοι οι αρμόδιοι που παρέστησαν μετά το τέλος της σύντομης συνάντησης των υπουργών της Ευρωζώνης στην συνέντευξη Τύπου, αναφέρθηκαν στο θέμα και συμφώνησαν  ότι είναι προς το συμφέρον όλων των πλευρών να κλείσει γρήγορα η αξιολόγηση ως το τέλος του προγράμματος.

Ποιες επενδύσεις συζητήθηκαν στη συνεδρίαση της Task Force υπό τον πρωθυπουργό.Συνεδρίασε σήμερα υπό τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, η Task Force για την προώθηση των επενδύσεων, με τη συμμετοχή του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Ιωάννη Δραγασάκη, καθώς και των Δημήτρη Παπαμητρίου, Ευκλείδη Τσακαλώτου, Αλέκου Φλαμπουράρη, Δημήτρη Τζανακόπουλου, Αλέξη Χαρίτση, Γιώργου Χουλιαράκη, Στέργιου Πιτσιόρλα και Δημήτρη Λιάκου. Στην ομάδα συμμετέχουν επίσης οι Υπουργοί Γιώργος Σταθάκης και Χρήστος Σπίρτζης.

Στο πλαίσιο της συνεδρίασης συζητήθηκαν, η πορεία της επένδυσης της Total στα δύο οικόπεδα δυτικά της Κέρκυρας μετά και τις χθεσινές θετικές αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αλλά και η πορεία της επένδυσης της Ferrovie στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, καθώς με την προγραμματισμένη για αύριο υπογραφή της Σύμβασης στην Κέρκυρα εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα και η επέκταση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης και αποφεύγεται ο κίνδυνος επιστροφών κρατικών ενισχύσεων ύψους 692 εκατομμύρια ευρώ.

Ταυτόχρονα, επί τάπητος τέθηκε η πορεία των διαβουλεύσεων με τους εργαζόμενους και την ELDORARO GOLD για το θέμα της σχετικής επένδυσης στις Σκουριές της Χαλκιδικής, αλλά και η πορεία των διοικητικών διαδικασιών για την ολοκλήρωση της επένδυσης στο Ελληνικό.

Ως προς τις Σκουριές, σύμφωνα με πληροφορίες, στο κυβερνητικό επιτελείο επιμένουν πως για να προχωρήσει η επένδυση θα πρέπει να τηρηθεί η ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία μέχρι κεραίας. Κατά τα λοιπά, στο Μαξίμου εμφανίζονται ικανοποιημένοι από το επενδυτικό ενδιαφέρον που υπάρχει για τη χώρα μας στο εξωτερικό γεγονός που επιβεβαιώνεται και από το πρωτοφανές ενδιαφέρον για το ελληνικό Roadshow στο Λονδίνο που άλλαξε έδρα διεξαγωγής γιατί δεν χωρούσαν οι ενδιαφερόμενοι.

Στο πλαίσιο αυτό το υπουργείo Οικονομίας και ο Δημήτρης Παπαδημητρίου έχει εντείνει τις επαφές του με ενδιαφερόμενους επενδυτές, στέλνοντας σαφές μήνυμα πως τα επικοινωνιακά σόου δεν μπορούν να αναστρέψουν το θετικό επενδυτικό κλίμα. Το μήνυμα εξάλλου ότι η Ελλάδα αποτελεί ελκυστικό επενδυτικό προορισμό δίνει, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομίας, η παρουσία στην Αθήνα των επικεφαλής της ρωσικής εταιρείας οικιστικής ανάπτυξης Mirum Hellas, Βιτάλι Μπορίσοφ και του ολλανδικού συνεταιρισμού παραγωγής γαλακτοκομικών FrieslandCampin, Roelof Joosten.

«Θεωρώ ότι η επόμενη δεκαετία είναι δεκαετία Κρήτης και δεκαετία Ελλάδας για επενδύσεις» τόνισε ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Mirum Hellas κ. Vitaly Borisov, μετά τη συνάντησή του με τον κ. Παπαδημητρίου, αντικείμενο της οποίας ήταν η επένδυση ύψους 408 εκ. ευρώ στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης, η οποία εγκρίθηκε από τη Διυπουργική Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων στις 4 Αυγούστου 2017.

Παράλληλα, σε δείπνο που του παράθεσαν ο Πρέσβης της Ολλανδίας στην Αθήνα κ. Caspar Veldk\o «amp και ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας FrieslandCampina, η οποία έχει κύκλο εργασιών 11 δισ. ευρώ παγκοσμίως, κΚωνσταντίνος Μαγγιώρος, ο κ. Παπαδημητρίου αναφέρθηκε στις προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και στις ευκαιρίες που παρουσιάζονται για τους υποψήφιους επενδυτές. Μετά τη συνάντηση ο επικεφαλής του ολλανδικού κολοσσού εξέφρασε την ικανοποίησή του για το ενδιαφέρον της Friesland Campina να προχωρήσει στη διερεύνηση ευκαιριών για περισσότερες επενδύσεις στην Ελλάδα.

Πηγή:

Ο Κιμ Γιονγκ Ουν απειλεί: Οι ΗΠΑ θα νιώσουν την μεγαλύτερη οδύνη.Η Βόρεια Κορέα απέρριψε την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με την οποία της επιβάλλονται σκληρότερες κυρώσεις και δήλωσε πως οι ΗΠΑ σύντομα θα αντιμετωπίσουν τη «μεγαλύτερη οδύνη» που έχουν αισθανθεί ποτέ.

Moody’s: H ανεξαρτησία της Καταλωνίας θα έχει αρνητικές συνέπειες για τον πιστοληπτικό χαρακτήρα της Ισπανίας.H ανεξαρτησία της Καταλωνίας από την Ισπανία θα είχε αρνητικές συνέπειες στον πιστωτικό χαρακτήρα της χώρας, εξαιτίας ητου μεγέθους της αυτόνομης περιοχής και του ειδικού βάρους της στην οικονομία της, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ευρωστία της συνολικής οικονομίας του κράτους, εκτιμά σε χθεσινή του αναφορά ο οίκος αξιολόγησης Moody’s. Ωστόσο, ο ανεξάρτητος αυτός εκτιμητής πιστεύει ότι η Καταλωνία θα εξακολουθήσει ν’ αποτελεί τμήμα της Ισπανίας, καθώς υφίστανται ακόμη πολλά εμπόδια για να πραγματοποιήσει το άλμα της ανεξαρτησίας.

«Η Καταλωνία παράγει σχεδόν το 19% του ΑΕΠ της Ισπανίας και αποτελεί το 16% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, αντιπροσωπεύοντας επίσης ένα κατά κεφαλήν ΑΕΠ πολύ υψηλότερο από τον μέσο εθνικό όρο, συνεπώς μία έξοδός της θα αποδυνάμωνε την οικονομική ευρωστία της Ισπανίας και αυτό θα είχε επιπτώσεις στον πιστωτικό χαρακτήρα της χώρας», τονίζουν στην έκθεσή τους η “κύρια” αντιπρόεδρος της Moody’s Σάρα Κάρλσον και η αναλύτρια Μαρισόλ Μπλάθκεθ.

Μολαταύτα, σύμφωνα με τα προγνωστικά της ανάλυσης «η Καταλωνία θα εξακολουθήσει να αποτελεί τμήμα της Ισπανίας», καθώς υπάρχουν πολλά εμπόδια για να επιτευχθεί η ανεξαρτησία. Ανάμεσα στους σκοπέλους αυτούς, ο οίκος εντοπίζει την «σταθερή και διηνεκή αντίθεση» της κεντρικής κυβέρνησης, την ύπαρξη θεσμικών εργαλείων στα οποία δύναται να προσφύγει το κράτος και παράλληλα οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν πως η «λαϊκή στήριξη στη διαδικασία υπολείπεται». Παράλληλα, εκτιμά πως στην περίπτωση που στο δημοψήφισμα υπερισχύσει το ναι στην ανεξαρτησία, η έλλειψη νομικής εγκυρότητας και η μικρή συμμετοχή «πιθανότατα θα υπέσκαπταν τη νομιμότητά του».

Επίσης, ο οίκος εκτιμά πως οι πολιτικές σχέσεις ανάμεσα στη Μαδρίτη και την τοπική κυβέρνηση θα «παραμείνουν τεταμένες», κάτι που ενδέχεται να περιπλέξει τις προσπάθειες για να επιτευχθεί μία συναινετική λύση που θα ανταποκρίνεται στον ευσεβή πόθο της Καταλωνίας για μεγαλύτερη αυτονομία.

Ο Moody’s θεωρεί πως η «μία μεγαλύτερη αποκέντρωση προς όφελος της Καταλωνίας, είναι πιθανόν να επιτευχθεί δεδομένων των αυτονομιστικών πιέσεων» και εκτιμά πως η βέλτιστη λύση θα ήταν να ικανοποιηθούν ορισμένες από τις κυριώτερες αξιώσεις της περιοχής, όπως αυτές που αφορούν την φορολογική αυτοτέλεια, τη μεταρρύθμιση της χρηματοδότησής της, αλλά πάντοτε εντός του πλαισίου της νομιμότητας βάσει του Ισπανικού Συντάγματος.

Ο Moody’s προειδοποιεί επίσης πως οι διαιωνιζόμενες συγκρούσεις με την κεντρική κυβέρνηση κυοφορούν επίσης αρνητικές επιπλοκές και για την καταλανική κυβέρνηση, καθώς το επίπεδο της οικονομίας της αξιολογείται στο “Βa 3με αρνητικές προοπτικές”, που ανταποκρίνεται σε αμφιβόλου ποιότητας φερεγγυότητα, που ανοίγει διαδρόμους για επιπλέον υποβάθμιση.

Πηγή: El Periodico de Catalunya

Τέλος στα ψιλά γράμματα των ασφαλιστικών συμβολαίων με οδηγία Ευρωπαϊκής Ενωσης.­Στην ξεκάθαρη και σαφή ενημέρωση του καταναλωτή για την ασφαλιστική κάλυψη που έχει αγοράσει αποσκοπεί το έντυπο πληροφοριών που θα πρέπει να συνοδεύει εφεξής κάθε ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

Το περιεχόμενο του εντύπου είναι αυστηρώς καθορισμένο από την Ευρωπαϊκή Ενωση και είναι το ίδιο για όλες τις εταιρείες, σε όλα τα κράτη-μέλη.

La Repubblica: Σενάριο διαδοχής του Σόιμπλε από τον Σουλτς.«Σουλτς – Σόιμπλε. Το ντέρμπι για το υπουργείο Oικονομικών που μπορεί να αλλάξει το πρόσωπο της Ευρώπης», τιτλοφορείται άρθρο της La Repubblica, το οποίο είναι αφιερωμένο στις γερμανικές εκλογές.

«Ο Σόιμπλε θα παραμείνει υπουργός Οικονομικών και, εκ των πραγμάτων, κύριος σκηνοθέτης της ευρωπαϊκής πολιτικής του Βερολίνου; Από την απάντηση αυτή εξαρτάται η πορεία που οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια», προσθέτει η εφημερίδα της Ρώμης.

Το ιταλικό μέσο εκτιμά ότι σε περίπτωση που η επόμενη κυβέρνηση σχηματισθεί «από την Μέρκελ, τους φιλελεύθερους και με ενδεχόμενη συμμετοχή των πράσινων, ο Σόιμπλε θα παραμείνει υπουργός οικονομικών».

Αν όμως, οι σοσιαλδημοκράτες καταφέρουν να πείσουν αρκετούς αναποφάσιστους, πετυχαίνοντας ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα, και καταστεί αναγκαίος ένας νέος “μεγάλος συνασπισμός” η ιταλική εφημερίδα θεωρεί ότι ο Μάρτιν Σουλτς δεν θα ζητήσει τη θέση του υπουργού Εξωτερικών (που στη σημερινή κυβέρνηση ανήκει στους σοσιαλδημοκράτες), αλλά εκείνη του υπουργού Οικονομικών, «αποπέμποντας τον Σόϊμπλε από την πιο ισχυρή καρέκλα της Ευρώπης».

Ο αναλυτής Μαουρίτσιο Ρίτσι, υπενθυμίζει ότι ο Μάρτιν Σουλτς στα κύρια σημεία του προγράμματός του, έχει ως σημείο αναφοράς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, συμπεριλαμβάνει την ενίσχυση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ «στήριξε τον Γιούνκερ στην αποδυνάμωση του θεωρήματος της λιτότητας».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ