Πωλούνται ασφάλειες μετά φόβου: νέο ολίσθημα στην αγορά.Τα συμβόλαια εφάπαξ καταβολής, κυρίως τα συμβόλαια συνδεδεμένα με επενδύσεις, προσφέρουν όχι μόνο αξιοπρεπείς αποδόσεις μακροπρόθεσμα (με την προϋπόθεση ότι ο πελάτης έχει αντιληφθεί τον επενδυτικό κίνδυνο), αλλά και μια, υπό προϋποθέσεις προστασία, σε περίπτωση ακραίων ή απρόοπτων γεγονότων για την ελληνική οικονομία.
Όπως ήδη έχει επισημάνει το Underwriter.gr και το 2016, αλλά και το πρώτο δίμηνο του 2017, η συνολική παραγωγή ασφαλίστρων ενισχύθηκε σημαντικά από αυτά τα συμβόλαια. Κάτι διόλου μεμπτόν, εφόσον και νόμιμα είναι, και σημαντικές παροχές προσφέρουν, όπως ειπώθηκε και παραπάνω.
Το θέμα είναι ότι ορισμένοι διαμεσολαβητές, στην αγωνία τους να κλείσουν μια τέτοιου είδους πώληση, καταφεύγουν σε διάφορα αθέμιτα ή και ακραία μέσα, όπως για παράδειγμα, στην “τρομοκρατία:”
Στην (φουσκωμένη) απειλή, με άλλα λόγια, ενός ενδεχόμενου κουρέματος καταθέσεων, με στόχο ο πελάτης να θορυβηθεί και να σπεύσει να σιγουρέψει τα χρήματά του σε ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο…
Ενώ είναι καθ’ όλα και σε όλους προφανές ότι η πιθανότητα αυτή δεν έχει καμία σχέση και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό που συνέβαινε δύο χρόνια πριν, το καλοκαίρι του 2015.
Ο κίνδυνος ενός “κουρέματος” μπορεί να μην έχει, τυπικά, εκμηδενιστεί (υπό την έννοια ότι όλα είναι πιθανά σε αυτή τη ζωή) όμως έχει αισθητά απομακρυνθεί και φυσικά λαμβάνει ελάχιστα ποσοστά, δηλαδή ποσοστά απιθανότητας, στις προβλέψεις όλων των διεθνών οίκων.
Παρόλα αυτά το Underwriter έχει στα χέρια του στοιχεία που δείχνουν οτι κάποιοι, μικρή μειοψηφία είναι η ευχή όλων, υπερτονίζουν την πιθανότητα bail in κατά την προώθηση συμβολαίων ενιαίας καταβολής και ιδιαίτερα Unit Linked, πουλώντας τα ως “ασπίδα προστασίας” στα χρήματα του πελάτη…
Προφανώς και κάθε ιδιότητα, κάθε προϊόντος, πρέπει να προβάλεται και να περιγράφεται. Άλλο όμως είναι αυτό και άλλο να “ψαρεύεται” ένα χαρακτηριστικό του και να υπερτονίζεται με βάση ψευδή ενημέρωση.
Ο τρόπος που προωθείται κάθε ασφαλιστήριο συμβόλαιο, είτε από την εταιρεία, είτα από τα δίκτυα είτε από τις τράπεζες, χαρακτηρίζει στα μάτια και στα αυτιά του υποψήφιου πελάτη, το σύνολο της ασφαλιστικής βιομηχανίας.
Είναι κρίμα συμβόλαια με τόσα πολλά συγκριτικά ωφέλη για τη διαχείριση των αποθεμάτων, είτε πρόκειται για UL είτε προϊόντα εγγυημένου επιτοκίου, να χάνουν την αξιοπιστία τους επειδή κάποιοι ακολουθούν το δόγμα “πώλησης χωρίς φραγμούς”.
Είναι κρίμα η ασφαλιστική βιομηχανία, τώρα που η κοινωνία την χρειάζεται και που έχει μια μοναδική ευκαιρία να αποδείξει τι αξίζει και τι προσφέρει, να υποπέφτει σε νοοτροπίες προηγούμενων δεκαετιών.
Είναι κρίμα μια μικρή μειοψηφία να παίρνει στο λαιμό της χιλιάδες επαγγελματίες που κάνουν τη δουλειά τους καλά αλλά και επωνυμίες που έχουν περάσει χρόνια για να “χτιστούν” και να εδραιωθούν. Αν όλοι έκαναν αυτό που πρέπει, όλοι θα είχαν αντιληφθεί ότι τα προϊόντα αυτά προσφέρουν κίνητρα ικανά για να τα εμπιστευτεί κάθε υποψήφιος πελάτης. Χωρίς να πρέπει, προκειμένου να αποσπάσουν εφάπαξ με μεγάλα ποσά, να φοβίζουν τους πελάτες ότι μπορεί αλλιώς να χάσουν τα λεφτά τους.
Η Οδηγία IDD πάντως έρχεται σύντομα για να βάλει φραγμούς σε αυτούς του είδους τα (αντι)επαγγελματικά ολισθήματα.
Πηγή:link
Comments ( 0 )