Τα νέα μας

Μαξίμου: Υπό όρους το «ναι» στα έκτακτα μέτρα.η Αθήνα κάνει την αποτίμηση των επαφών στην Ουάσιγκτον   με άτυπο σημείωμα που έδωσε στη δημοσιότητα. Οπως αναφέρει:

1. Η συζήτηση στην Ουάσιγκτον απέδειξε ότι υπάρχουν συγκλίσεις, αλλά και σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε όλα τα μέλη που μετέχουν στη διαπραγμάτευση. Σημαντικότερη σύγκλιση, είναι η επιθυμία όλων των πλευρών να υπάρχει καταρχήν συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων (staff level agreement) στην Αθήνα, μέχρι την συνεδρίαση του Eurogroup την ερχόμενη εβδομάδα.

2. Επιβεβαιώθηκε για μια ακόμα φορά η διαφορά ανάμεσα στο ΔΝΤ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για το πόσο εφικτό είναι να φτάσουμε σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2018. Συγχρόνως, η γερμανική πλευρά φαίνεται να πιστεύει ότι είναι δυνατόν να κλείσει η συμφωνία με την συμμετοχή και του ΔΝΤ, χωρίς, όμως, καμία ελάφρυνση του χρέους -κάτι που αγνοεί την επαναλαμβανόμενη θέση του ΔΝΤ, που επισημάνθηκε πολλές φορές και στην Ουάσιγκτον, ότι χωρίς ουσιαστική απομείωση χρέους, το Ταμείο δεν μπαίνει στο πρόγραμμα.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]3. Θετικό σημείο για την ελληνική πλευρά είναι η ενισχυμένη κατανόηση για τις “κόκκινες γραμμές” στο αφορολόγητο και τις συντάξεις. Παρά τα σχετικά, δηκτικά, σχόλια στον εγχώριο Τύπο, ούτε μια φορά, στις συζητήσεις στην Ουάσιγκτον, δεν αναφέρθηκε -πόσο μάλλον έγινε αντικείμενο κριτικής- η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να φέρει στη Βουλή το φορολογικό και το ασφαλιστικό.

4. Είναι προφανές ότι καθώς πλησιάζουμε το Eurogroup θα υπάρχουν διαδοχικές προτάσεις και προσεγγίσεις για να βρεθεί ένα “πακέτο” που όλες οι πλευρές θα μπορέσουν να το υποστηρίξουν με αξιοπρέπεια.

5. Είναι επίσης προφανές ότι οι διαφωνίες ανάμεσα στους θεσμούς για τα μακροοικονομικά μεγέθη δεν μπορούν να λυθούν σε βάρος της χώρας. Όπως είναι επίσης προφανές ότι δεν μπορεί να υπάρχει συμφωνία που να παραβιάζει κάτι που συμφωνήθηκε πριν από δέκα μήνες.

6. Μέσα στις διαφορετικές προτάσεις που κατατέθηκαν προκειμένου να υπάρξει προσέγγιση ανάμεσα στους θεσμούς, είναι και αυτή για περαιτέρω μέτρα που θα αποφασιστούν μεν από τώρα αλλά θα εφαρμοστούν, εάν και μόνο εάν, δεν καλύψουμε το στόχο του 3,5%, το 2018. Με δυο λόγια, η συγκεκριμένη πρόταση προβλέπει να κλείσει η αξιολόγηση με τα μέτρα που υπολογίζουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και συμφωνούν και οι ελληνικές αρχές και, μόνο αν το 2018 δεν πιάσουμε το στόχο, να είμαστε υποχρεωμένοι, τότε, να εφαρμόσουμε και κάποια από τα μέτρα που προτείνει το Δ.Ν.Τ. Και είναι ξεκάθαρο ότι σ’ αυτή την πρόταση, τα περαιτέρω μέτρα προτείνεται να είναι ανάλογα με την απόκλιση από το στόχο. Για παράδειγμα, μια απόκλιση 0,3% (δηλαδή, να έχουμε 3,2% πρωτογενές πλεόνασμα και όχι 3,5%) θα οδηγούσε σε μέτρα ύψους μόνο 0,3%.

7. Σε κάθε περίπτωση η ελληνική πλευρά δεν έχει αποδεχτεί αυτή την πρόταση και η τελική της θέση θα εξαρτηθεί από ολόκληρο το “πακέτο” που θα είναι στα τραπέζι και που, προφανώς, θα συμπεριλαμβάνει και την ελάφρυνση του χρέους, η οποία, με βάση τη Συμφωνία του Ιουλίου, είναι προγραμματισμένο να αποφασιστεί αμέσως μετά την πρώτη αξιολόγηση.

Πηγή : link [/expander_maker]

Αίσιο τέλος για το πλήρωμα του KRITI AMBER το οποίο στο οδηγειται στο λιμάνι του Πειραιά με τη βοήθεια ρυμουλκού , που το πρωί λόγω μηχανικής βλάβης έμεινε ακυβέρνητο δυτικά της νήσου Φλεβών, φορτωμένο με 42.000 τόνους καύσιμα.

Tο πλοίο μόλις αγκυροβολήσει θα του απαγορευθεί ο απόπλους μέχρι την αποκατάσταση της βλάβης και της βεβαίωσης πιστοποιητικού από τον παρακολουθούντα νηογνώμονα.

Το ελληνικής σημαίας και μήκους 190 μέτρων τάνκερ είχε αναχωρήσει από την Κούβα με προορισμό τη Σιγκαπούρη με ενδιάμεσο σταθμό τη ράδα του λιμανιού του Πειραιά για ανεφοδιασμό.

Πηγή : link

‘Μπουρλότο’ στη ΝΔ μετά το φιάσκο στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
‘Μπουρλότο’ στη ΝΔ μετά το φιάσκο στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ

ΒΙΚΥ ΣΑΜΑΡΑ 17 ΑΠΡ. 2016 13:51
Article Image
Λακκούβες στο δρόμο για το γαλάζιο συνέδριο. Σκληρή σύγκρουση με αφορμή την εκλογή ΚΕ και συνέδρων της νεολαίας. Άρωμα διαγραφών. Σε ρήξη οι μητσοτακικοί με Βασίλη Γεωργιάδη- Παπαμιμίκο. Ο ρόλος του Άδωνι. Καταγγελίες για αποκλεισμό ΟΝΝΕΔιτών από τις σημερινές ψηφοφορίες στις νομαρχιακές

ADVERTISING

Όλοι εναντίον όλων: Πρωτοφανή γεγονότα σημάδεψαν το συνέδριο της ΟΝΝΕΔ, όπου επρόκειτο να εκλεγούν οι σύνεδροι που θα εκπροσωπήσουν τη νεολαία στο επικείμενο συνέδριο του κόμματος, ενώ ένταση επικρατεί και στις νομαρχιακές όπου πραγματοποιούνται σήμερα εκλογές για τους προέδρους των τοπικών οργανώσεων.

Κατά τη δεύτερη ημέρα του συνεδρίου χθες Σάββατο, οι σύνεδροι άρχισαν να αποχωρούν με καταγγελίες για κλειστές πόρτες και καταστρατήγηση της εκλογικής διαδικασίας. Οι καταγγελίες υποστήριζαν ειδικότερα ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της οργάνωσης επιχειρήθηκε να μη στηθούν καν κάλπες για τη νέα κεντρική επιτροπή της νεολαίας και τους συνέδρους που θα την εκπροσωπήσουν στο συνέδριο του κόμματος.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Λίγο πριν τις δύο τη νύχτα εκδόθηκε ανακοίνωση ότι η διαδικασία εκλογής ολοκληρώθηκε αργά το βράδυ “λόγω τεχνικών προβλημάτων” και πως τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν σήμερα Κυριακή. Μένει ωστόσο να φανεί εάν αυτά θα αναγνωριστούν από την ηγεσία, καθώς οι μητσοτακικοί της νεολαίας υπό την καθοδήγηση του Θανάση Νέζη και του Ελπιδοφόρου Παπανικολάου φέρονται σε σύγκρουση με την ομάδα Ανδρέα Παπαμιμίκου- Βασίλη Γεωργιάδη. Συνεργάτες του κ.Μητσοτάκη δηλώνουν ότι ο πρόεδρος της ΝΔ είναι απογοητευμένος με τα όσα έγιναν στην ΟΝΝΕΔ. Μάλιστα ορισμένοι από το περιβάλλον Μητσοτάκη καταγγέλουν “νταβατζήδες” στη νεολαία στους οποίους θα αποδοθούν ευθύνες. Κοινώς διαγραφές.

Υπενθυμίζεται ότι ο κ.Γεωργιάδης “χρίσθηκε” πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ άνευ κάλπης μετά την πρόσφατη αναταραχή στη νεολαία λόγω της απόφασης Μητσοτάκη να πραγματοποιηθεί τώρα το συνέδριο της ΟΝΝΕΔ και να εκλεγεί νέος πρόεδρος, με αποτέλεσμα την παραίτηση του Σάκη Ιωαννίδη. Ετσι η ηγεσία είχε “δώσει” τη νεολαία “μονοκούκι”, όμως φαίνεται πως δεν είχαν βρεθεί ισορροπίες για τη συνέχεια.

Πηγή : link [/expander_maker]

Οι κεντρικοί τραπεζίτες «ξέχασαν» τις αγορές μετοχών.Νέα δεδομένα για τις μετοχές δημιουργεί η στροφή επενδυτών από τις αγορές ομολόγων στα χρηματιστήρια.Οι παράπλευρες συνέπειες των αρνητικών επιτοκίων και πώς επηρεάζουν τις στρατηγικές των CEOs.

Για τους φορείς χάραξης νομισματικής πολιτικής, η ενστικτώδης αντίδραση στην ανάπτυξη που πέφτει και τον πληθωρισμό, είναι να προχωρήσουν σε ακόμη δραστικότερα μέτρα.

Η Τράπεζα της Ιαπωνίας έχει μετατοπιστεί σε αρνητικά επιτόκια. Η ΕΚΤ ανακοίνωσε πως θα τα μειώσει κι άλλο, θα αρχίσει να αγοράζει εταιρικά ομόλογα και θα αυξήσει τα κίνητρα προς τις τράπεζες για δανεισμό. Η Fed υπαινίχθηκε πως οι αυξήσεις στα επιτόκια θα είναι πιο αργές απ’ ό,τι αναμενόταν προηγουμένως. Αλλά οι αγορές γίνονται όλο και πιο καχύποπτες. Υποψιάζονται ξεκάθαρα πως οι αποδόσεις από την νομισματική πολιτική ελαττώνονται.

Το μεγαλύτερο μέρος των αναλύσεων σχετικά με τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια εστιάζει στους παραδοσιακούς μηχανισμούς μετάδοσης –τις αγορές ομολόγων, τα credit spreads, τις αγορές νομισμάτων και τις αποφάσεις των τραπεζών που συνδέονται με το δανεισμό.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Ωστόσο, πάντα βρίσκαμε παράξενο το γεγονός ότι, πέραν των συνηθισμένων συνεπειών στον πλούτο, οι φορείς χάραξης πολιτικής έχουν δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον στο ρόλο που παίζουν οι αγορές μετοχών. Ίσως απλά πιστεύουν πως οι τιμές των μετοχών αντανακλούν αυτό το οποίο συμβαίνει. Φυσικά αυτό είναι αληθές, αλλά οι τιμές των μετοχών επηρεάζουν κιόλας αυτό το οποίο συμβαίνει.

Στέλνουν σημάδια ώστε οι εισηγμένες εταιρίες να συμπεριφέρονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Αν οι διευθύνοντες σύμβουλοι αγνοήσουν αυτά τα σημάδια, τότε μπορεί να μείνουν χωρίς δουλειά. Εξάλλου, σε ένα καπιταλιστικό χρηματιστήριο, οι μάνατζερς έχουν ευθύνη πρώτα απ’ όλα στους μετόχους, όχι στους φορείς χάραξης πολιτικής.

Για παράδειγμα, οι κεντρικές τράπεζες θα έπρεπε να παρακολουθούν πιο στενά τα χρηματιστήρια στην αναζήτηση μιας εξήγησης για τη μεγαλύτερη ίσως σπαζοκεφαλιά που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή –το γιατί η εταιρική επένδυση δεν ανταποκρίνεται στα χαμηλά επιτόκια. Εκτιμούμε πως η παγκόσμια επένδυση των εισηγμένων εταιριών (κεφαλαιουχική δαπάνη + έρευνα και ανάπτυξη) συρρικνώθηκε 2% πέρυσι. Αυτό είναι σε έντονη αντίθεση με τον τελευταίο κύκλο, όταν αναπτύχθηκε με διψήφιο ρυθμό.

Αυτό μπορεί να αποδοθεί μερικώς στην αβέβαιη προοπτική παγκοσμίως. Αλλά υποπτευόμαστε επίσης ότι οι CEOs διστάζουν να επενδύσουν διότι το χρηματιστήριο δεν θέλει να το κάνουν. Οι εταιρίες που μοιράζουν περισσότερο κεφάλαιο απ’ ότι επενδύουν, παραδοσιακά λαμβάνουν τις υψηλότερες αποτιμήσεις. Το μήνυμα προς τους διευθύνοντες συμβούλους είναι σαφές –αν θέλετε υψηλότερη τιμή μετοχής, τότε επανεπενδύστε λιγότερο στην επιχείρησή σας και πληρώστε περισσότερα στους μετόχους.

Αυτό αντανακλά μια αθέλητη συνέπεια της τρέχουσας νομισματικής πολιτικής. Οι κεντρικές τράπεζες έχουν επιτυχημένα μεταφέρει κεφάλαια εκτός των αγορών αμυντικών χαμηλής απόδοσης ενεργητικών, όπως είναι τα μετρητά ή τα κυβερνητικά ομόλογα. Κάποια από αυτά βρήκαν το δρόμο προς τις αγορές μετοχών. Αλλά αυτοί οι «πρόσφυγες» από την αγορά ομολόγων φέρνουν μαζί τους τη νοοτροπία του σταθερού εισοδήματος.

Ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για τα μερίσματα και την ασφάλεια του κεφαλαίου, σε σχέση με τα πιο επικίνδυνα πονταρίσματα στην κεφαλαιουχική δαπάνη και τη μελλοντική ανάπτυξη. Αυτοί οι CEOs που επιθυμούν να προσελκύσουν αυτούς τους αγοραστές, χρειάζεται να τους δώσουν αυτό που θέλουν. Αυτό συνήθως σημαίνει μεγαλύτερες πληρωμές μερισμάτων και λιγότερη κεφαλαιουχική δαπάνη, και αυτό δεν είναι αυτό που θέλουν οι φορείς χάραξης πολιτικής.

Η επιθετική νομισματική πολιτική έχει σταθεί πολύ επιτυχής στη μείωση του κόστους δανεισμού για τις επιχειρήσεις. Αλλά δεν κατάφερε να πιέσει προς τα πάνω την αποτίμηση των μετοχών.

Αυτό το διευρυνόμενο χάσμα, το λεγόμενο equity risk premium, καθιστά πιο ελκυστικές τις επαναγορές μετοχών και τις εξαγορές και συγχωνεύσεις. Εξάλλου, γιατί να πάρει κανείς το ρίσκο του να χρησιμοποιήσει φθηνό χρέος για να χτίσει ένα εργοστάσιο, όταν μπορεί να το χρησιμοποιήσει για να αγοράσει μια έτοιμη εκδοχή στο χρηματιστήριο. Αυτό βοηθά στη στήριξη των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, αλλά δεν κάνει πολλά για να ενθαρρύνει την οικονομική ανάπτυξη. Και πάλι, δεν είναι κάτι που θέλουν οι φορείς χάραξης πολιτικής.

Η επιρροή της αγοράς μετοχών είναι ιδιαίτερα σημαντική για τις τράπεζες της ευρωζώνης αυτή τη στιγμή. Η ΕΚΤ τις ενθαρρύνει να δανείσουν. Αλλά, με το κόστος των μετοχών των τραπεζών να είναι μεγαλύτερο από την απόδοσή τους, οι μέτοχοι κάνουν το αντίθετο. Φαίνεται πως η αγορά μετοχών κερδίζει αυτή τη μάχη. Μετά βίας περνά μια μέρα χωρίς ο διευθύνων σύμβουλος κάποιας ευρωπαϊκής τράπεζας να υπόσχεται μια περαιτέρω συρρίκνωση του ισολογισμού. Για άλλη μια φορά, κάτι που δε θέλουν οι φορείς χάραξης πολιτικής.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ίσως θα έπρεπε οι φορείς χάραξης πολιτικής να αφήσουν την καχυποψία απέναντι στην κεφαλαιουχική δαπάνη να κάνει τον κύκλο της.

Τα κενά στην παραγωγή θα κλείσουν γρηγορότερα και ο πληθωρισμός θα επιστρέψει πιο σύντομα αν οι εταιρίες σταματήσουν να οικοδομούν νέα παραγωγική ικανότητα. Ίσως πρέπει να αυξήσουν τα επιτόκια. Αν και αρχικά θα είναι επώδυνο, αυτό θα μπορούσε να στείλει τους πρόσφυγες της αγοράς ομολόγων πίσω στη θέση τους και να επιτρέψει στην αγορά μετοχών να επιστρέψει στην προσπάθεια για ανάπτυξη.

Ή ίσως θα έπρεπε να αποκλείσουν εντελώς τις χρηματοπιστωτικές αγορές και να τονώσουν τις οικονομίες με «χρήματα από το ελικόπτερο». Το λιγότερο που ελπίζουμε είναι πως θα δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στην αγορά μετοχών. Εξάλλου, το πρώτο πράγμα που κοιτάει ένας CEO κάθε μέρα είναι η τιμή της μετοχής του, όχι των ομολόγων του.

Πηγή : F.T[/expander_maker]

Κριτική του Κολ στην Μέρκελ για το προσφυγικό.Ο πρώην καγκελάριος της χώρας, Χέλμουτ Κολ, κατακρίνει την πολιτική της Άνγκελα Μέρκελ για την προσφυγική κρίση και την απόφαση να δεχτεί χιλιάδες πρόσφυγες το περασμένο καλοκαίρι στη Γερμανία , χωρίς ωστόσο να την κατονομάζει.

Στο απόσπασμα του προλόγου νέου βιβλίου του με τίτλο: «Από ενδιαφέρον για την Ευρώπη» που αναδημοσιεύει η εφημερίδα Tagesspiegel, ο Κολ θεωρεί ότι η λύση δεν βρίσκεται στην Ευρώπη αλλά στις περιοχές από τις οποίες οι άνθρωποι αναγκάζονται να φύγουν.

«Η Ευρώπη δεν μπορεί να μετατραπεί σε νέα πατρίδα για τα εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν ανάγκη σε όλο τον κόσμο», υποστηρίζει ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας, που κυβέρνησε τη Γερμανία για δεκαέξι χρόνια.

Οι μονομερείς αποφάσεις, όσο δικαιολογημένες κι αν μπορεί να τις θεωρούν εκείνοι που τις λαμβάνουν, και οι εθνικές πολιτικές τύπου μοναχικού καβαλάρη, θα έπρεπε να ανήκουν στο παρελθόν.

Ο ίδιος σημειώνει ότι πολλοί από τους πρόσφυγες «προέρχονται από διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο». «Ένα μεγάλο μέρος τους, έχουν μια πίστη που είναι διαφορετική από την ιουδαιοχριστιανική πίστη, που αποτελεί ένα από τα θεμέλια της κοινωνικής μας τάξης και της κλίμακας αξιών μας».

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο 86χρονος πρόκειται να δεχθεί στο σπίτι του την Τρίτη τον αυταρχικό Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν και σφοδρό πολέμιο της πολιτικής της Μέρκελ για την αντιμετώπιση της κρίσης των προσφύγων.

Πηγή : link

Ο Ντάνιελ Γκρος αποκαλύπτει τον βρώμικο ρόλο του ΔΝΤ: Θα είχε χρεοκοπήσει, η Ελλάδα το έσωσε – να φύγει για να σωθεί η Ευρώπη!  Ο Ντανιέλ Γκρος οικονομολόγος και διευθυντής του Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής,  σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα επιτίθεται με σφοδρότητα κατά του ΔΝΤ και του βρώμικου ρόλου που διαδραματιζει κατά της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Ο κορυφαίος οικονομολόγος όμως εγκαταλείπει τις «πολιτικά ορθές» δεσμεύσεις και εξαπολύει μία πρωτοφανούς σφοδρότητας επίθεση, αποκαλύπτοντας ότι «Το ΔΝΤ θησαύρισε από την Ελληνική κρίση»!

Συγκεκριμένα ο Γκρος αναφέρει ότι ολόκληρο το ΔΝΤ συντηρείται από το Ελληνικό πρόγραμμα και τους ιλιγιώδεις τόκους που έχει επιβάλλει. «Εάν δεν υπήρχε η Ελλάδα, το ΔΝΤ θα είχε χρεοκοπήσει! Δεν έχει καμμία δουλειά στην Ευρώπη, οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν μπορούν πλέον να πληρώνουν το ΔΝΤ»!

Αυτά που γράφαμε από το 2009, όταν ο πολιτικός εγκληματίας Παπανδρέου μεθόδευε την δολοφονία της χώρας μαζί με το ΔΝΤ. Από το στόμα ενός κορυφαίου οικονομολόγου, ο οποίος μάλιστα τάσσεται από το 2013 υπέρ του κουρέματος του Ελληνικού χρέους.

Και υπάρχουν ακόμα ντόπια απολιθώματα που υπερασπίζονται το ΔΝΤ. Να είστε σίγουροι ότι δεν το κάνουν με το αζημίωτο. Όλη η συμμορία μαζί με τα κοράκια, θησαύρισαν από την καταστροφή της Ελλάδας, όπως γίνεται όπου έχει επέμβει το ταμείο.
Είναι καιρός πια το πολιτικό σύστημα να συνταχθεί πίσω από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που ξεκάθαρα τοποθετήθηκε υπέρ της άμεσης απομακρυνσης του ΔΝΤ από Ελλάδα και Ευρώπη.

Πηγή : link

ΔΝΤ: Το καρκίνωμα του νεοφιλελευθερισμού.Μία Σέχτα ανυπόληπτων στελεχών επανδρώνει ένα μόρφωμα τοκογλυφίας που σπέρνει τον όλεθρο εδώ και 70 χρόνια.

Ο κορυφαίος οικονομολόγος Ντάνιελ Γκρος, επιβεβαίωσε για ακόμα μία φορά την πραγματική σκοπιμότητα ύπαρξης του ΔΝΤ. Αυτού του οργανισμού που σπέρνει την καταστροφή στις εθνικές οικονομίες, γεμίζοντας τα ταμεία του ως νόμιμος τοκογλύφος, έχοντας στο ενεργητικό του μόνον καλές δημόσιες σχέσεις με την ολιγαρχία των χωρών στις οποίες επεμβαίνει.

Το ίδιο γλαφυρά είχε περιγράψει ο Weisbrot την δράση του Ταμείου: Το φιάσκο του ΔΝΤ. Κατάρρευση Εθνικών οικονομιών και …δημόσιες σχέσεις με τα ΜΜΕ υπό το βλέμμα των ΗΠΑ.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Σήμερα επιβεβαιωνόμαστε όλοι εμείς που από το 2009 αποκαλύπταμε την ολέθρια μεθόδευση του Παπανδρέου και την επερχόμενη καταστροφή, προτάσσοντας την ανάγκη αμιγούς ευρωπαϊκής λύσης για την οικονομική κρίση. Όχι, δεν είμασταν προφήτες τύπου Λεβέντη. Όποιος γνωρίζει τις βασικές αρχές της δυτικής οικονομίας αλλά και την ιστορία των επεμβάσεων του Ταμείου, μπορούσε κάλλιστα να αντιληφθεί ότι αυτός ο αποτυχημένος οργανισμός δεν ερχόταν στην Ελλάδα για να την σώσει, αλλά για να σωθεί. Όπερ και εγένετο.

Διότι το ΔΝΤ είχε αποτύχει σε όλα τα επίπεδα, ακόμα και αυτά των προβλέψεων, όπου είχε παρέμβει. Το 2009, αναλύαμε απλως τις προβλεψεις του ΔΝΤ για την Αργεντινή και τα αποτελέσματα: από το 1999 έως το 2001, περίοδο εφαρμογής των πολιτικών του, το ΔΝΤ προέβλεπε ρυθμούς μεγέθυνσης 1,5 , 3,7, και 2,6 για κάθε έτος, ενώ οι πραγματικοί ρυθμοί κατέληξαν σε -0,8 , -4,4 και -10,9 αντίστοιχα.

Φιάσκο; Όχι. Την ίδια στιγμή που οι εθνικές οικονομίες καταστρέφοντο, σεσημασμένοι «επενδυτές» θησαύριζαν γνωρίζοντας πολύ καλά τις μεθοδεύσεις του ΔΝΤ και έχοντας σαφέστατα εσωτερική πληροφόρηση. Ο Πόλσον, ο Σόρος, ο γαμπρός της Κλίντον κλπ, πενταπλασίαζαν τα χρήματα τους σε μία νύχτα. Έχοντας συμπτωματικά πριν υποστηρίξει τις κυβερνήσεις εκείνες και τους πολιτικούς που θα έβαζαν το ΔΝΤ στην χωρα τους. Ποιός θα ξεχάσει τα ραντεβού του Παπανδρέου με τον Σόρος το 2009, όταν λεφτά υπήρχαν…

Φυσικά ένας τέτοιος οργανισμός δεν θα μπορούσε παρά να θυμίζει την δομή της μαφίας, με την ποιότητα των στελεχών που το επανδρώνουν: Χρήσιμοι ηλίθιοι όπως ο Τόμσεν, ανίκανος ακόμα και για συνοικιακό λογιστικό γραφείο στην Δανία. Βελκουλέσκου, κλασικός γραφειοκράτης της ΚΟΜΕΚΟΝ. Όσο για τις κεφαλές;

Όλοι τους, άκρως εκβιαζόμενοι και φυσικά… Ευρωπαίοι! Από τον Στρως Καν που εξαφανίστηκε σε μία νύχτα επειδή ούτε αυτός δεν μπορούσε να χωνέψει το ολέθριο σχέδιο Παπανδρέου, εώς την κυρία Λαγκάρντ: Υπόδικη για τεράστια οικονομικά σκάνδαλα, έγινε πρόεδρος επειδή ήταν σε θέση να εκβιάσει τον Παπανδρέου, τον Παπακωνσταντινου, τον Σαμαρά με τον Παπασταύρου ελέω της λίστας που η ίδια ειχε στην κατοχή της.

Πραγματική εγκληματική συμμορία που όπως τόνισε ο Γκρος, υπάρχει μονον για να τοκίζουν τα λεφτά τους στην πλάτη του δανειζόμενου οι «επενδυτές».

Είναι οι φαρισαίοι που σημερα ανακαλύπτουν ότι το Ελληνικό χρέος δεν ειναι βιώσιμο, ουδείς όμως τους ζητά να απολογηθούν για το πως οι ίδιοι ανέλαβαν με ενθουσιασμό να χρηματοδοτήσουν ένα μη βιώσιμο χρέος! Ψελλίζουν την λέξη «κούρεμα» για τους άλλους όμως, αφού οι ίδιοι δεν ειναι διατεθειμένοι να κουρέψουν ουτε ευρώ από τα δικά τους δάνεια, που δόθηκαν με όρους τοκογλύφου της νύχτας.

Είναι εθνική και ευρωπαϊκή αναγκαιότητα η αποπομπή του ταμείου από την ΕΕ. Εδώ οι κυβερνήσεις θα αποδείξουν κατά πόσον ελέγχονται οι εκβιάζονται από έναν οργανισμό που αποτελεί το σύγχρονο καρκίνωμα του Νεοφιλελευθερισμού.

Πηγή : link

[/expander_maker]

Ποιες λύσεις προτείνει ο Ελβετός πρέσβης για το «μαύρο» ελληνικό χρήμα.Ο πρέσβης της Ελβετίας στην Αθήνα από το 2015 Χανς Ρούντολφ Χόντελ, χαρακτηρίζει τους Έλληνες ως ένα φιλόξενο και εξυπηρετικό λαό και απέναντι στους πρόσφυγες σε συνέντευξή στη δημόσια ελβετική ιστοσελίδα swissinfo.ch.

Όπως λέει, η Ελβετία βοηθά ήδη και εξετάζει πώς μπορεί να βοηθήσει περαιτέρω την Ελλάδα στο προσφυγικό. Θεωρεί επίσης, ότι μπορεί να εξευρεθεί λύση στο θέμα του ελληνικού «μαύρου» χρήματος το οποίο βρίσκεται σε ελβετικές τράπεζες, μεταδίδει το ΑΠΕ.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Ο Ελβετός πρέσβης λέει χαρακτηριστικά: «Πρέπει να βγάλουμε το καπέλο στον ελληνικό λαό, διότι είναι άκρως εξυπηρετικός και φιλόξενος. Πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι δεν έχουν οι ίδιοι πολλά, προσπαθούν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες και δεν τους βλέπουν πρωτίστως ως πρόβλημα, αλλά ως ανθρώπους που χρήζουν βοήθειας, ως φιλοξενούμενους».

Η χώρα του, επισημαίνει, συμμετέχει καταρχάς εμμέσως οικονομικά στην αντιμετώπιση του προσφυγικού μέσω των διεθνών οργανισμών και ανήκει, όπως συχνά συμβαίνει, στις χώρες με τις μεγαλύτερες εισφορές, αλλά και με διάφορους άλλους τρόπους άμεσα και πρακτικά.

«Η Ελβετία υποστηρίζει την Ελλάδα στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, η οποία αποτελεί μια τεράστια πρόκληση για τις ελληνικές αρχές. Είπα πρότινος στον Έλληνα υπουργό μετανάστευσης Γιάννη Μουζάλα, ότι η Ελβετία θα υποστηρίξει την Ελλάδα σε ότι οι Έλληνες το θεωρούν πιο σκόπιμο», προσθέτει ο πρέσβης.

Για το επίμαχο θέμα του ελληνικού «μαύρου» χρήματος που είναι κατατεθειμένο σε τράπεζες της χώρας του ο Ελβετός πρέσβης υπενθυμίζει τη σχετική συμφωνία που έχει γίνει με την Ελλάδα αλλά και την συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία όμως θα ισχύσει από το 2017 και η οποία θα αφορά όλη την Ε.Ε., δηλαδή και την Ελλάδα. Υπογραμμίζει δε ότι θα διευκόλυνε την ανταλλαγή των σχετικών πληροφοριών εάν το ελληνικό κοινοβούλιο ψήφιζε ένα πρόγραμμα εθελοντικής δήλωσης εκ μέρους των καταθετών (voluntary disclosure program), διότι όπως λέει, «αυτό θα βοηθούσε, αν χρειαζόταν, τους Έλληνες πελάτες των τραπεζών μας να τα βρουν με τις ελληνικές αρχές».

Για την υποστήριξη την οποία παρέχει η Γερμανία στην Ελλάδα για τον εντοπισμό ελληνικού «μαύρου» χρήματος στην Ελβετία και με τη βοήθεια δεδομένων από κλεμμένα CD, ο Ελβετός πρέσβης απαντά ότι έχει κατατεθεί προς ψήφιση στο ελβετικό κοινοβούλιο τροποποίηση του σχετικού νόμου και «μετά την θέση σε ισχύ της νομικής βάσης για την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών οι εταίροι της Ελβετίας θα έχουν ελάχιστο ενδιαφέρον για κλεμμένα δεδομένα, διότι θα τα έχουν αυτόματα στη διάθεσή τους από τα δεδομένα των τραπεζών».

Στο ερώτημα για το ύψος των αφορολόγητων καταθέσεων Ελλήνων, που εικάζεται ότι υπάρχουν στις ελβετικές τράπεζες, ο πρέσβης απαντά ότι «δεν υπάρχουν επίσημες στατιστικές για αδήλωτα χρήματα στην Ελβετία. Και εκείνο τα οποίο δεν γνωρίζουμε είναι πόσα από αυτά δεν έχουν φορολογηθεί.

Το ύψος των αφορολόγητων καταθέσεων θα πρέπει όμως να είναι πολύ μικρότερο από αυτό που αναφέρουν ορισμένα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Η εθελοντική αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων, δηλαδή μια φορολογική αμνηστία, καθώς επίσης και η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών ασφαλώς θα έφερνε πιο κοντά μια λύση», καταλήγει ο Ελβετός πρέσβης.

Πηγή : link

[/expander_maker]

Η νέα διεθνής στρατηγική του ΔΝΤ στην Ελλάδα: Τι κρύβεται πίσω από τις δηλώσεις Λαγκάρντ.Ζούμε παγκοσμίως περίοδο μεγάλων αλλαγών, που εκκινούν αφενός από το γεγονός ότι η παγκόσμια φούσκα είναι έτοιμη να σκάσει και αφ΄ ετέρου, η έκρηξη της τεχνολογίας της επικοινωνίας, μέσα από το βαθύ ίντερνετ και τα κοινωνικά δίκτυα, αλλάζει ριζικά τη σχέση ατόμου-εξουσίας ή πολίτη-κράτους, αν προτιμάτε. Οι δύο αυτές δυναμικές θέτουν σε δοκιμασία τα συστήματα και τα υποσυστήματα διεθνώς, τα οποία επιχειρούν να προσαρμοστούν, δοκιμάζουν νέες στρατηγικές και τακτικές, νέες μεθόδους και ιδεολογίες για να συντηρήσουν την ισχύ και την επιβουλή τους. Τα παίγνια, μικρά μεσαία μεγάλα, γίνονται όλο και πιο πολύπλοκα, πιο πολυπαραγοντικά. Το ΔΝΤ (και η Παγκόσμια Τράπεζα), ως θεσμικοί πυλώνες του παγκόσμιου συστήματος, ταλανίζονται υπό την πίεση νέων ανεξέλεγκτων παραγόντων (πχ. αντιΔΝΤ από Κίνα-Ρωσία-Ινδία-Βραζιλία-Ν. Αφρική) και επιχειρούν νέα πολιτικά concept για να συνεχίσουν το έργο τους. Η προχθεσινή συνέντευξη της Κριστίν Λαγκάρντ στο Bloomberg, κατά την οποία αναγνώρισε δύο λάθη σε σχέση με την Ελλάδα, αποτελεί την επιτομή ενός νέου ιδεολογήματος, μιας νέας παγκόσμιας τακτικής του ΔΝΤ, την οποία αξίζει να αναλύσουμε. Είπε λοιπόν:

1. «Αναγνωρίσαμε ένα λάθος που έχει να κάνει με τους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές, όπου όλοι (εμείς, οι Ευρωπαίοι και η ΕΚΤ) υποτιμήσαμε την υφεσιακή επίπτωση ορισμένων μέτρων που προτείναμε». Το παρουσιάζει σαν να ήταν ένα τεχνικό λάθος, που έφερε ύφεση. Δεν λέει όμως τι προκάλεσε αυτή η κατά λάθος ύφεση στην ελληνική κοινωνία. Δεν λέει ότι μόνο στο 1ο πρόγραμμα (2010) έπεσαν έξω γύρω στα 70 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ για το 2014 (εκτίμηση του οικονομολόγου Νικ. Καρατσόρη).

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]2. «Υπερεκτιμήσαμε τη δυνατότητα της Ελλάδας να αποδεχτεί και να αναλάβει την ιδιοκτησία των μέτρων που χρειάζονταν, γιατί κινηθήκαμε από τη μια κυβέρνηση στην άλλη και στην άλλη και πάντα λεγόταν “δεν είναι πραγματικά το πρόγραμμά μας, δεν ήταν πραγματικά οι μεταρρυθμίσεις μας, δεν είναι στην πραγματικότητα τα μέτρα μας. Επιβλήθηκαν από την τρόικα, βάζοντας όλα τα μέλη στο ίδιο τσουβάλι”». Εδώ μετακυλύει την ευθύνη στην Ελλάδα αφ΄ ενός, αφ΄΄ ετέρου, στην ουσία αμφισβητεί έμμεσα την δημοκρατική διαδικασία, ως προβληματική για την εφαρμογή προγραμμάτων του ΔΝΤ. Ως γνωστόν, το ΔΝΤ χρειάζεται χούντες ή αυταρχικά καθεστώτα για να επιβάλλουν τις πολιτικές αμάσητες στην κοινωνία (πχ. Πινοσέτ). Ίσως, η πρώτη χώρα που δεν ήταν ακριβώς το μοντελάκι που πάει στο ΔΝΤ είναι η Ελλάδα, όπου επιχειρεί να δοκιμάσει την ανθεκτικότητα των πολιτικών του σε συνθήκες δημοκρατίας. Εδώ αποδεικνύεται πως η δοκιμασία συνίσταται στην λαβή του πνιγμού, όπως προκύπτει από την συνομιλία Τόμσεν-Βρεκουλέσκου, όπου ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ευρώπης πρότεινε την τεχνική χρονικής παράτασης της διαπραγμάτευσης με νέες παράλογες απαιτήσεις μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων αντοχής της ελληνικής οικονομίας, όπως πέρσι.

3. Και ρωτήθηκε η μαντάμ Λαγκάρν (από το τζιμάνι του Bloomberg) περί λαϊκισμού στην ΕΕ: «Νομίζω -είπε- ότι έπαιξε σημαντικότερο ρόλο στις κυβερνήσεις της ευρωζώνης απ’ ό,τι σε έμας. Δεν παίζουμε πολιτικό ρόλο και δεν μπορούμε να εμπλακούμε σε πολιτικές συζητήσεις και προβλέψεις για το ποιο κόμμα θα επικρατήσει. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτό συμβαίνει και πρέπει να προσέχουμε τον λαϊκισμό. Ήταν όμως ένας βασικός παράγοντας για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων από τους Ευρωπαίους ηγέτες». Εδώ συμβαίνουν δύο πράγματα: 1) Το ΔΝΤ νίπτει τας χείρας του, … εμείς δεν κάνουμε πολιτική, αλλά εφαρμόζουμε λύσεις σε όποιους δανείζουμε. Δεν φταίει το ΔΝΤ, αλλά οι κυβερνήσεις. Μετακυλύει την ηθική και πολιτική ευθύνη. 2) Μόνο ότι λέμε εμείς είναι πολιτικά ορθό, όλοι οι άλλοι είναι λαϊκιστές!… Αυτό είναι το νέο ιδεολόγημα του ΔΝΤ.

4. Και μια εθνική κατραπακιά από την κυρία: «Το βλέπω σαν καθήκον εδώ στο ΔΝΤ να μην είμαι αυτάρεσκη, να υπολογίζω την ακρίβεια των αριθμών, την πραγματικότητα των μεταρρυθμίσεων, να μετρώ το πιθανό αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων και να επαναγκαταστήσω την αξιοπιστία και την οικονομική ανεξαρτησία της χώρας. Η Ελλάδα δεν μπορεί να σέρνεται και να περιμένει ότι τα πράγματα θα λυθούν από μόνα τους. Οι Έλληνες ηγέτες πρέπει να αποκτήσουν περισσότερη ‘ιδιοκτησία’ στην επανίδρυση της χώρας τους». Δηλαδή, αν δεν κάνετε ότι σας λέμε, απλώς θα σέρνεστε, πρέπει να πάρετε εσείς το ηθικό κόστος της εκθεμελίωσης του παραγωγικού σας ιστού από τα μέτρα μας, πρέπει να πάρετε εσείς πάνω σας την αποσάρθρωση της μεσαίας τάξης. Εμείς δεν είμαστε ούτε κακοί, ούτε φασίστες. Εσείς είστε ανίκανοι και άνανδροι αφού δεν αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας.

Το ερώτημα είναι πότε αφέθηκε μια ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει δικό της πρόγραμμα; Εδώ πατάει η σημερινή αντιλαβή τζούντο (η βασική αρχή είναι να χρησιμοποιείς τη δύναμη του άλλου εις βάρος του) του Τσακαλώτου. Είπε ξακάθαρα, τους ευρωπαϊκούς δημοκρατικούς όρους συνεργασίας με το ΔΝΤ: οι στόχοι συναποφασίζονται, τα μέσα είναι σε διαβούλευση, αλλά τα μέτρα επίτευξής τους είναι τελικά ζήτημα της κυρίαρχης κυβέρνησης.«Η ελληνική κυβέρνηση είναι κυρίαρχη και σε αυτήν ανήκει η απόφαση για το πώς θα επιτευχθούν οι στόχοι του μνημονίου» και ανακοίνωσε καπάκι πως η κυβέρνηση καταθέτει δύο νομοσχέδια, φορολογικό και ασφαλιστικό, την επόμενη βδομάδα.

Με δυο λόγια, η μικρή Ελλάς είναι απέναντι στο ΔΝΤ και συνδιαμορφώνει τα παγκόσμια νέα δεδομένα. Αυτό είναι Ιστορία…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Αυτό δεν σημαίνει ότι θα κερδίσουμε. Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να γίνουμε νεκροί ήρωες

Πηγή: link

[/expander_maker]

Τι κερδίζει η Ελλάδα από το «δώρο» Ντράγκι και ποια τα επόμενα βήματα.Το «δώρο» Ντράγκι αποτελεί ουσιαστική αλλά και ψυχολογική στήριξη της ελληνικής οικονομίας. Η απόφαση της ΕΚΤ να κάνει δεκτά τα ομόλογα του EFSF που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι ελληνικές τράπεζες, μπορεί να μη… σώσει την Ελλάδα, αποτελεί ωστόσο ένα ηχηρό μήνυμα ότι μπορεί να ενισχυθεί η ρευστότητα στην οικονομία υπό προϋποθέσεις.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, το πρακτικό όφελος για τις ελληνικές τράπεζες ανέρχεται σε 1 δις ευρώ. Το συμβολικό όφελος είναι ότι ενόσω η διαπραγμάτευση είναι στη κόψη του ξυραφιού ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι αιφνιδίασε θετικά με την απόφασή του να στηρίξει την ελληνική οικονομία και ιδιαίτερα το τραπεζικό σύστημα.

Είναι επίσης ένα μήνυμα για το πώς η ΕΚΤ θα μπορούσε να ενισχύσει την Ελλάδα εφόσον η αξιολόγηση κλείσει το συντομότερο.

Οι ελληνικές τράπεζες κατέχουν στα χαρτοφυλάκιά τους ομόλογα του EFSF αξίας 37 δις, τα οποία έλαβαν στο πλαίσιο της πρώτης ανακεφαλαιοποίησης και της εκκαθάρισης των “bad banks”.

Πλέον, δίνεται η δυνατότητα μείωσης του ισολογισμού και της κεφαλαιακής ενίσχυσης αφού οι τράπεζες θα έχουν την δυνατότητα να πουλήσουν έως και το 50% των ομολόγων με μεγάλα κέρδη, καθώς τα απέκτησαν κοντά στην ονομαστική τους αξίας. Το όφελος αυτό ενδέχεται να ξεκινά από τα 500 εκατ. και να αγγίξει ακόμη και το 1 δις.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Το επόμενο βήμα τώρα, μετά και την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, είναι η επαναφορά του waiver και η ενίσχυση της ρευστότητας.
Άλλο ένα στοίχημα είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών και η πλήρης άρση των capital controls ενώ η ολοκλήρωση της αξιολόγησης αναμένεται να λειτουργήσει ως θετικός καταλύτης στην ελληνική οικονομία.

Από την πλευρά των τραπεζών μόνο θετικά είδαν την κίνηση Ντράγκι καθώς σε μια περίοδο που απειλείται όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα η είδηση αυτή ήταν ένα καλό νέο. Φάνηκε άλλωστε και από την ψήφο εμπιστοσύνης που έδωσαν στις τραπεζικές μετοχές οι επενδυτές ανεβάζοντας χθες τον δείκτη κατά 19%.

Βεβαίως και σε πολιτικό επίπεδο η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να χαίρεται. Αλλωστε και ο πρωθυπουργός χθες αναφέρθηκε στο καλό νέο τονίζοντας ότι η κίνηση Ντράγκι είναι η αρχή του τέλους της κρίσης. Κάτι που για να συμβεί θα πρέπει να κλείσει η αξιολόγηση, να αποκατασταθεί η πολιτική και οικονομική ισορροπία και εμπιστοσύνης και βεβαίως να επιστρέψει η χώρα στην ανάπτυξη με ταχύτερους ρυθμούς.

Πηγή:link[/expander_maker]