Τα νέα μας

Germany Is Very, Very Tired.Over the past few days the Brexit referendum has taken a nasty turn, with Boris Johnson, the former mayor of London and a prominent “leaver,” comparing the European Union to Adolf Hitler and complaining about Germany’s growing power in the EU. He should visit Berlin, which I did last week. Far from wanting to rule Europe, Germany’s leaders seem increasingly worn out by its endless crises and, from their point of view, downright ingratitude. This growing fatigue in the continent’s already reluctant hegemon could spell as much trouble for the EU as Brexit does.

Postwar Britain famously lost an empire but couldn’t find a role; now, Germany has acquired an empire of sorts but can’t work out how to run it. All of Europe’s problems — the flood of Syrian refugees, the euro crisis, Vladimir Putin’s belligerence, the euro zone’s anemic growth, Eastern Europe’s drift toward rampant nationalism, Brexit — keep landing in Angela Merkel’s lap. Germany’s chancellor has usually found some way to cope, most obviously by kicking each problem down the autobahn. But she lacks the power (and too often the inclination) to lead Europe, while her partners, even when they don’t obstruct her, do very little to help. So the problems drift, and frustration in Berlin mounts.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Look, for instance, at Europe’s two main enduring crises. On Sunday the Greek parliament is supposed to approve another package of structural reforms, prior to a meeting of euro-zone finance ministers in Brussels on May 24. Greece needs another dollop of aid to meet its July interest payments, but the International Monetary Fund has been (rightly) worried that the country’s debt burden is too big and it will miss its target of a 3.5 percent primary surplus in 2018. A Merkellian fudge has been readied: In return for the new reform package, Germany and the IMF will accept some of Greece’s more heroic forecasts and stretch out debt repayments.

Default has thus probably been skillfully averted again. But nobody in Berlin believes Greece will ever be able to pay off its debts. “It is really an emerging economy, not a developed one,” says one senior German, adding wryly that the Greeks should be dealing with the World Bank, not the IMF.

Worse, from Germany’s perspective, the lack of progress in Greece is symptomatic of the whole continent’s uncompetitive economy. Six years into the euro crisis, France has barely started structural reform (German ministers roll their eyes whenever you mention “Francois Hollande” and “reform” in the same sentence), and Italy is still trying to fix its banking system. The single market is worryingly incomplete. Very few of the structural underpinnings of a successful single currency are in place.

This contempt comes with a hefty dose of hypocrisy and self-delusion. Merkel has done few structural reforms herself; the hard work was done by her predecessor, Gerhard Schröder. Content in their prosperous economic bubble, German voters have condemned the rest of Europe to needless austerity, resisted liberalization (notably in the country’s lackluster service industries), and refused to stomach common Eurobonds and other long-term solutions to preserving the single currency. So the Germans are not the thrifty saints they imagine themselves to be. But, as they endlessly point out, they are the ones who write the checks every time there is a bailout — and they don’t feel as if they get a lot in return.

Germans have more justification for their resentment when it comes to Europe’s other main crisis: the flood of Syrian refugees. On the plus side, Merkel has found a way to stem the flow of people that threatened to overrun her country (and her chancellorship). Turkey has agreed to hold refugees within its borders in exchange for 6 billion euros in aid from the EU, while Italy and Greece are also getting help in exchange for not letting refugees who land on their coasts surge northward.

These deals have brought some relief in Merkel’s court — but not without nervousness and reproach. Nervousness, because the deals are fragile: Turkey’s President Recep Tayyip Erdogan is already howling about the terms of his (“Since when are you controlling Turkey?”). Reproach, because when Merkel pleaded for help, she got precious little assistance. While Germany has taken in perhaps 1 million refugees, Britain and France have each absorbed a fraction of that. Eastern Europe, which Germany helped rebuild, was more rudely uncooperative. And what, Merkel’s lieutenants wonder, will happen if the refugees start coming again?

So it is no wonder that Germany feels fatigue. A decade into her chancellorship (a somewhat tiring milestone for any government), Angela Merkel must have found Boris Johnson’s remarks ironic. Rather than dominating Europe, she has merely the same sort of negative clout that Barack Obama has over much of the rest of the world: She can often stop things, but rarely cause them to happen. Part of that is her fault: If she had dared to get ahead of the euro crisis, rather than sticking various Band-Aids on it, she might have staunched it. But Germany is reluctant to lead, and the rest of Europe is reluctant to follow.

Domestic politics don’t make this any easier: The rise of the Alternative for Germany party, Germany’s version of euroskepticism, is partly based on its claim to tell the harsh truths about the European Union that Merkel keeps papering over. If Merkel, who is still trusted, were to leave, chances are that her successor would have far less leeway to negotiate on Germans’ behalf.

The overriding worry is that a vicious cycle has begun: As Germany gets ever more frustrated with Europe’s inability to change, it gets ever less likely to lead, so the change it wants becomes ever less likely to happen. In a strange way, Brexit might alter this dynamic. Merkel is desperate to keep Britain within Europe because she sees David Cameron, for all his Little Englander elements, as a voice for reform.

Yet if Britain were to opt to leave and other countries threatened to hold referendums, then even the cautious Merkel might be forced to seize the moment and bully reforms through Brussels to create a more cohesive, modern euro zone with a deeper single market. Hence an irony for Johnson and his fellow Brexiters: The dominant Germany they fear is more likely to come into being if Britain votes to leave the union.

Source:link[/expander_maker]

«Διαζύγιο» ΔΝΤ-ΕΕ για το ελληνικό πρόγραμμα προβλέπουν οι ξένοι οίκοι.Στην εκτίμηση ότι η ευρωζώνη είναι πιθανό να χρειαστεί να προχωρήσει χωρίς την ενεργό συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, τουλάχιστον προς το παρόν, προχωρά η HSBC σε ανάλυσή της για τα πιθανά αποτελέσματα του Eurogroup της 24ης Μαΐου. Στο ίδιο μήκος κύματος, κινείται και η Citigroup σε note που εξέδωσε προς τους πελάτες της, υπογραμμίζοντας ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ παραμένει αβέβαιη.

ΗSBC: Η ΕΕ μπορεί να χρειαστεί να προχωρήσει μόνη

Όπως αναφέρει η HSBC, την επόμενη εβδομάδα το Eurogroup συναντάται σε μια προσπάθεια να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος, ενώ το ελληνικό κοινοβούλιο αναμένεται να έχει περάσει τις μεταρρυθμίσεις που εκκρεμούν για να ξεκλειδώσει την εκταμίευση της δόσης από 9 έως 12 δισ. ευρώ.

Το κεντρικό ερώτημα αφορά το ΔΝΤ και το αν θα μπορέσει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα. Το βασικό αγκάθι παραμένει η ελάφρυνση χρέους, καθώς η λύση που προτάθηκε από το Eurogroup της 9ης Μαΐου δεν δείχνει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του ΔΝΤ -και σύμφωνα με την εκτίμηση της HSBC- δεν θα αρκέσει για να βοηθήσει στην αποκατάσταση της επενδυτικής εμπιστοσύνης.

Ως εκ τούτου, σημειώνει ο οίκος, η ευρωζώνη ενδέχεται να χρειαστεί να προχωρήσει χωρίς την ενεργό συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, τουλάχιστον για την ώρα.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Ο οίκος επικαλείται τις δηλώσεις του αντιπροέδρου της Κομισιόν Β. Ντομπρόβσκις, σύμφωνα με τις οποίες τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης δεν θα ολοκληρωθούν στις 24 Μαΐου αλλά θα είναι έτοιμος ένας χάρτης για μείωση των πληρωμών της Αθήνας, με στόχο να πειστεί το ΔΝΤ να διατηρήσει τον ρόλο του στο πρόγραμμα.

Όπως αναφέρει η HSBC, εάν το ΔΝΤ επιμείνει στις κατευθυντήριες γραμμές του και η ευρωζώνη δεν θέλει να παράσχει ελάφρυνση χρέους έως το 2018 που διαρκεί το πρόγραμμα, τότε ενδέχεται να χρειαστεί να προχωρήσει χωρίς το ΔΝΤ.

Θα μπορούσε να υπάρξει μια ανακοίνωση από το ΔΝΤ, που θα αναφέρεται στην πιθανότητα να συμμετάσχει στο πρόγραμμα σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν υπάρχει περισσότερη σαφήνεια για τα δημοσιονομικά μέτρα.

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, από την πλευρά του, έχει δηλώσει ότι μια θετική δήλωση από το ΔΝΤ θα μπορούσε να αρκεί στη Γερμανία, για να δώσει το «πράσινο φως» για ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Citi: Αβέβαιη η συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρίτο πακέτο

Αβέβαιη παραμένει η συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρίτο πακέτο διάσωσης και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Citigroup.

Σε note προς τους πελάτες της, η Citi αναφέρεται στο χθεσινό άρθρο της Wall Street Journal και την πρόταση του ΔΝΤ για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους η οποία υποβλήθηκε στους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης την περασμένη εβδομάδα, με το Ταμείο να ζητά η Ελλάδα να μην καταβάλει τόκους ή κεφάλαιο προς την Ευρωζώνη μέχρι το 2040.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει η Citi, αξιωματούχος της Ε.Ε ανέφερε ότι μια πολιτική συμφωνία σχετικά με την ελάφρυνση του χρέους «είναι δύσκολη, αλλά δεν είναι μακριά» στην συνεδρίαση του Eurogroup την Τρίτη, επισημαίνοντας ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ αν και είναι πολύ επιθυμητή, «παραμένει αβέβαιη».

Συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης
Συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης
Η Citi αναφέρεται και στις δηλώσεις του επικεφαλής του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ ότι δεν είναι βέβαιο ότι η συμφωνία για το χρέος θα επιτευχθεί στις 24 Μαΐου, αν και εξετάζεται μία λύση για την συμμετοχή του Ταμείου.

Σύμφωνα με την εκτίμηση του οίκου, η πρόταση του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέους πηγαίνει πολύ πιο μακριά από ότι οι ευρωπαίοι πιστωτές είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν και πιθανότατα αποτελεί το σημείο εκκίνησης για τις διαπραγματεύσεις της ελάφρυνσης του χρέους με το ΔΝΤ.

«Αμφιβάλλουμε ότι θα υπάρξει τελική συμφωνία για το χρέος στη συνεδρίαση του Eurogroup την επόμενη εβδομάδα, και θα υπάρξουν μόνο ορισμένες άτυπες δεσμεύσεις. Έτσι, πιστεύουμε ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα παραμένει αβέβαιη προς το παρόν», αναφέρει στο note η Citi.

Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών
Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών
Σύμφωνα με τον οίκο, ορισμένα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, όπως η μεταφορά των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα των ANFAs και του προγράμματος SMP, ή η αντικατάσταση κάποιων δανείων ΔΝΤ με φθηνότερη χρηματοδότηση του ΕSM, θα μπορούσαν να συμφωνηθούν και αυτό θα αποτελέσει μία αρκετά θετική έκβαση του Eurogroup.

Reuters: Το ΔΝΤ να μην δώσει άλλα χρήματα στην Ελλάδα

Στις εσωτερικές διαφορές Ευρώπης-ΔΝΤ για το θέμα της Ελλάδας αλλά και στη στάση που πρέπει να κρατήσει το Ταμείο απέναντι στην αντίσταση που προβάλει το Βερολίνο στο θέμα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους αναφέρεται άρθρο του πρακτορείου Reuters, το οποίο υπογράφει η Meg Lundsager, πρώην εκτελεστική διευθύντρια των ΗΠΑ  στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η Lundsager, σήμερα μέλος του αμερικανικού think-tank Woodrow Wilson, υποστηρίζει πως το ΔΝΤ πρέπει να αρνηθεί να δώσει περαιτέρω χρήματα στην Ελλάδα για να πιέσει την Ευρώπη να αντιμετωπίσει τα βαθιά εσωτερικά της προβλήματα που σχετίζονται με το γεγονός ότι δεν έχει προχωρήσει σε μια πραγματική δημοσιονομική ένωση.

Διαβάστε όλο το κείμενο που δημοσιεύθηκε στο Reuters:

Το βάθος της δυσπιστίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της καθίσταται ολοένα και πιο σαφές καθώς και οι δύο πλευρές ετοιμάζονται να αρχίσουν και πάλι τις διαπραγματεύσεις.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο απαιτεί μεγαλύτερη ελάφρυνση χρέους από τους ευρωπαίους για την Ελλάδα – τουλάχιστον μια επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων της ΕΕ.

Ωστόσο, η Γερμανία επιμένει ότι το ταμείο πρέπει να δανείσει στην Ελλάδα, ακόμη και εάν η Αθήνα δεν λάβει καμία επιπρόσθετη ελάφρυνση του χρέους της άμεσα. 

Δεν απαιτείται περαιτέρω ελάφρυνση χρέους «για τα επόμενα χρόνια» δήλωσε ο γερμανός υπουργός Οικονομίκων Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Ωστόσο, πρόσθετα κεφάλαια του ΔΝΤ προς την Ελλάδα θα συγκαλύψουν τα οικονομικά προβλήματα της χώρας και θα αναβάλουν τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να κάνει η Αθήνα για να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ. Αντί για περαιτέρω δάνεια, το ΔΝΤ θα πρέπει να εξαναγκάσει την Ελλάδα και τους πιστωτές της να επινοήσουν μακροπρόθεσμες λύσεις συμβιβασμού.

Δεδομένων των κακών επιδόσεων της Ελλάδας στην εκπλήρωση των όρων των προηγούμενων δανείων, οι ευρωπαίοι επιθυμούν την έγκριση από το ελληνικό Κοινοβούλιο επιπρόσθετων μέτρων του προϋπολογισμού, που θα επιβληθούν εάν η Αθήνα αποτύχει να εκπληρώσει τους στόχους της.

Με αυτήν την πορεία, παραμένει ακόμη αβέβαιο εάν, ή πώς, οι δανειστές θα προχωρήσουν σε μια ελάφρυνση του χρέους. Τέτοιες κινήσεις ωστόσο δίνουν μικρή ελπίδα για μια πραγματική λύση στην Ελλάδα, που θα περιελάμβανε την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης του ιδιωτικού τομέα, την προσέλκυση ξένων επενδύσεων και την επάνοδο στην ανάπτυξη.

Το πιο πιθανό αποτέλεσμα, εντούτοις, είναι ότι όλα τα μέρη θα κλείσουν τα μάτια και θα βρεθεί μια λύση πριν η Ελλάδα προχωρήσει σε αθέτηση πληρωμών και ο κύκλος θα ξεκινήσει και πάλι από την αρχή.

Η συγκάλυψη πολύ διαφορετικών θέσεων αντικατοπτρίζει την συλλογική αποτυχία της ευρωζώνης να συμφωνήσει σε μια οικονομική πολιτική, κάτι που δεν μπορεί να κάνει το ΔΝΤ στη θέση τους. Δεδομένης της ύπαρξης 500 δισ. ευρώ στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, τα περισσότερα από 150 μέλη του ΔΝΤ που δεν ανήκουν στην ΕΕ πρέπει να πουν στην Ευρώπη το εξής: «Το ΔΝΤ δεν θα δανείσει άλλα χρήματα στην Ελλάδα».

Η κρίση στην Ελλάδα είναι αντικατοπτρίζει τα εσωτερικά προβλήματα της Ευρώπης. Ένας τρόπος με τον οποίο η ζώνη του ευρώ θα μπορούσε να αρχίσει να τα επιλύει θα ήταν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη σε ολόκληρη την ήπειρο. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε περισσότερα χρήματα για επενδύσει, ιδίως στις οικονομικά ασθενέστερες χώρες και περισσότερη κατανάλωση με μείωση φόρων στις ισχυρές χώρες.

O έλληνας υπουργός Οικονομικών με την γενική διευθύντρια του ΔΝΤ
O έλληνας υπουργός Οικονομικών με την γενική διευθύντρια του ΔΝΤ
Δια της άρνησής του να δώσει νέα δάνεια στην Ελλάδα, το ΔΝΤ θα πίεζε τις χώρες του ευρώ να αντιμετωπίσουν το κοινό βάρος όπως επίσης και τα οφέλη της διατήρησης της νομισματικής ένωσης. Επειδή όλες οι χώρες της ευρωζώνης έχουν αποκομίσει σημαντικά οφέλη από την ένταξη στην Ένωση.

Η Γερμανία, για παράδειγμα, έχει κερδίσει από τον συνεταιρισμό με πιο αδύναμες οικονομίες. Η αξία του ευρώ αντανακλά τη συνολική περιοχή – όχι μόνο στη Γερμανία.

Οι εξαγωγές του Βερολίνου έχουν αυξηθεί επειδή το ευρώ είναι πιο χαμηλό σε ισοτιμία από ότι θα ήταν το μάρκο , στην περίπτωση που δεν υπήρχε νομισματική ένωση.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η Γερμανία έχει ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά πλεονάσματα στον κόσμο όπως επίσης και πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών.

Τα ασθενέστερα μέλη της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία, έχουν επίσης ωφεληθεί. Οι αγορές ζητούσαν πολύ χαμηλότερα επιτόκια για το δημόσιο χρέος τους από ό,τι θα ζητούσαν αν δεν είχαν ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ. Σε αυτές τις χώρες πάντως δεν σημειώθηκε ανάλογη εξαγωγική έκρηξη.

Όσον αφορά το κόστος επιμερισμού, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας  μπορεί πλέον να καλύψει το κόστος της διάσωσης κρατών-μελών που βρίσκονται σε κρίση. Η Ευρώπη έχει αρκετούς πόρους για να διαχειριστεί ένα ελληνικό προγραμμά προσαρμογής.

Πέραν όμως από αυτό, η Ευρώπη έχει καθυστερήσει να συμφωνήσει και σε θέματα διαμοιρασμού βαρών πέραν της νομισματικής ένωσης.

Πρέπει, για παράδειγμα, να θεσπίσει κοινά κεφάλαια εξυγίανσης τραπεζών και πανευρωπαϊκή εγγύηση καταθέσεων. Και τα δύο αυτά βήματα είναι σημαντικά για να αποτραπεί η διάχυση σε άλλες χώρες της τραπεζικής κρίσης σε μία χώρα.

Επιπλέον, επειδή η Ευρώπη δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, δεν υπάρχει αποτελεσματική και συνολική δέσμευση για τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης σε ολόκληρη την ήπειρο. Συνεπώς, δεν υπάρχει επίσης κανένας μηχανισμός επιβολής για την αλλαγή των εθνικών οικονομιών έτσι ώστε να γίνουν πιο ανταγωνιστικές παραμένοντας στη ζώνη του ευρώ.

Το βάρος της προσαρμογής πέφτει συνήθως μόνο στα κράτη που βρίσκονται σε οικονομική κρίση. Αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει.

Ισχυρές χώρες όπως η Γερμανία θα πρέπει να αυξήσουν τις δαπάνες για τη στήριξη ασθενέστερων οικονομιών της Ένωσης, κάτι που θα αυξήσει τη συνολική ανάπτυξη στη ζώνη του ευρώ.

Αλλά δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός που θα πιέσει τη Γερμανία να ακολουθήσει μια τέτοια πολιτική. Αντ ‘αυτού, όλο το βάρος της στήριξης της ανάπτυξης της ζώνης του ευρώ πέφτει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία είναι επιφορτισμένη με την επίτευξη του στόχου για τον πληθωρισμό στη ζώνη του ευρώ.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει προτρέψει την Ευρώπη να προχωρήσει στον σχηματισμό μιας πραγματικής δημοσιονομικής ένωσης – με τις αποφάσεις που θα αφορούν τα έσοδα και τις δαπάνες να λαμβάνονται σε κεντρικό επίπεδο- προκειμένου να απαλυνθούν οι πιέσεις που γίνονται αισθητές σε όλη την ήπειρο. Ένα νέο κεντρικό όργανο θα συγκέντρωνε τα έσοδα και θα μοίραζε κεφάλαια στα κράτη-μέλη που έχουν ανάγκη. Επιπρόσθετα μέτρα προς μια δημοσιονομική ένωση θα μπορούσαν να ακολουθήσουν. 

Τα παραπάνω θα μπορούσαν να συμβάλουν στην οικοδόμηση δημόσιας υποστήριξης για τις δύσκολες οικονομικές αλλαγές, οι οποίες, με την πάροδο του χρόνου, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε δημιουργία θέσεων εργασίας σε όλη την Ευρώπη.

Το ΔΝΤ θα μπορούσε να συνεχίσει να παρέχει συμβουλές.

Ωστόσο, παραμένοντας στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα, οι αξιωματούχοι του Ταμείου βρίσκονται σε μια δύσκολη – αν όχι αφόρητη – θέση.

Με το Βερολίνο να αντιτίθεται στην περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους και την Αθήνα να έχει μπροστά της αποπληρωμές χρέους, το ΔΝΤ θα νιώθει ότι πιέζεται να αποδεχθεί έναν νέο γύρο δανεισμού.

Όλα τα μέρη παλεύουν τώρα για μια συμβιβαστική λύση, που θα βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη θέση του ΔΝΤ ότι χρειάζεται άμεση ελάφρυνση χρέους και στη θέση της Γερμανίας ότι το θέμα του χρέους πρέπει να πάει για αργότερα.

Εν τω μεταξύ, η ελληνική Βουλή θα πρέπει να ψηφίσει περισσότερες αυξήσεις φόρων, που θα προστεθούν στις περικοπές των συντάξεων που εγκρίθηκαν την περασμένη εβδομάδα.

Το πιο πιθανό αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων είναι ότι θα υπάρξει ένα πακέτο οικονομικών μεταρρυθμίσεων που δεν θα οδηγεί ούτε σε επαρκή χρηματοδότηση ούτε σε επαρκή ελάφρυνση χρέους ή ουσιαστικές δομικές μεταρρυθμίσεις. Θα αφήσει την ελληνική οικονομία βυθισμένη στην ύφεση. Τα τρωτά σημεία της Ευρώπης θα παραμείνουν, σηματοδοτώντας έτσι το υψηλό κόστος της διατήρησης της ευρωπαϊκής οικονομικής βιωσιμότητας.

Προκειμένου να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ περισσότερο, αν αφήσει τις χώρες της ευρωζώνης να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Θα πρέπει επιτέλους να εργαστούν για την εσωτερική κατανομή της οικονομικής αλληλεγγύης και της κοινής οικονομικής ανάπτυξης.

Πηγή : link[/expander_maker]

Το Μενού των Εξόριστων της Μακρονήσου από το Free Thinking Zone.Με την αφορμή της παρουσίασης ενός βιβλίου, το Free Thinking Zone οργάνωσε εκδρομή στη Μακρόνησο όπου οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία, μεταξύ άλλων, να δοκιμάσουν το μενού του εξόριστου, δηλαδή το φαγητό που υποτίθεται ότι έτρωγαν οι κρατούμενοι, ετοιμασμένο από ξενοδοχείο της Κηφισιάς.

Το Concept βιβλιοπωλείο για τη σύγχρονη σκέψη και τέχνη, όπως αυτοπαρουσιάζεται το Free Thinking Zone, με ανάρτηση στο λογαριασμό του στο Facebook ενημερώνει το κοινό για την επιτυχία εκδρομής στη Μακρόνησο στις 15.5.16 «μια συγκλονιστική εμπειρία ενάντια στη συλλογική λήθη του διχασμού που κάθε νεοέλληνας πρέπει να ζήσει για να ξέρει».

Αλίμονο όμως αν ο νεοέλληνας μάθει από το Free Thinking Zone τι συνέβη στη Μακρόνησο. Από τον Απρίλιο του 1947, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου αλλά και αρκετά χρόνια μετά την λήξη του, η Μακρόνησος χρησιμοποιήθηκε ως στρατόπεδο συγκέντρωσης «εθνικής αναμόρφωσης». Στο εισηγητικό σημείωμα του Γενικού Επιτελείου Στρατού προς το υπουργείο Στρατιωτικών αναφέρεται ακριβώς: «Αποφασίζεται ο περιορισμός των αριστερών στρατευσίμων εις ορισμένα στρατόπεδα δια να υποστούν αποτοξίνωσιν. Όλες οι στρατιωτικές μονάδες δέον όπως εκκαθαρισθούν από αριστερίζοντες ή υπόπτους αριστερισμού». Η Μακρόνησος λειτούργησε έως το 1958, ενώ ο Εμφύλιος Πόλεμος είχε τελειώσει το 1949 με την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Στην Μακρόνησο δεν υπήρξε διχασμός. Υπήρξαν βασανιστές και βασανισμένοι. Με την ολοκλήρωση του Εμφυλίου υπήρξαν νικητές και ηττημένοι. Ο στόχος των πρώτων καθ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας των στρατοπέδων συγκέντρωσης, όπως αυτό της Μακρονήσου, ήταν αποκλειστικά η φυσική και πνευματική εξόντωση των κομμουνιστών, των αριστερών, των αντιφρονούντων. Η μανία τους αυτή συνεχίστηκε για μια δεκαετία μετά τη λήξη του εμφυλίου, εκδικητικά, κι ενώ ο αντίπαλος είχε παραδοθεί άνευ όρων.

Φυσικά υπήρξε διχασμός στην ελληνική κοινωνία, στον ελληνικό λαό. Φυσικά υπήρξαν μελανές στιγμές σε όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Τη συστηματική εξόντωση οποιουδήποτε διαφωνούσε με το καθεστώς, ακόμα και μετά την ήττα του, την επέλεξε και την εκτέλεσε μόνο η μία πλευρά, και αυτό δεν είναι θέμα άποψης αλλά ιστορικής αλήθειας.

Το Free Thinking Zone συνεχίζει την ανάρτηση γράφοντας ότι «εκτός από το γλυκό, θυμαρίσιο μέλι του Κωνσταντίνου, τελευταίου και μοναδικού “φύλακα” του νησιού, παίρνεις μαζί πίσω και μία πικρή γεύση της κατάρας που κουβαλά η φυλή μας». Τι να υποθέσει ο αναγνώστης; Ότι τα εγκλήματα της Μακρονήσου συντελέστηκαν από κάποια μεταφυσική κατάρα της κακής μας τύχης και όχι από μέλη του Ελληνικού Στρατού, που κουβαλούσαν συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο, θεσμοθετημένο ρόλο και σχολαστικές πρακτικές. Το βασανιστήριο της γάτας μέσα στο σακί στα παγωμένα νερά του Σαρωνικού ήταν ζήτημα δεισιδαιμονίας!

Αν υπονοείται ότι η κατάρα είναι η παρακαταθήκη της Μακρονήσου, αυτό ισχύει μόνο για όσους τη φοβούνται. Η κατάρα έπεσε σε όσους μαρτύρησαν στη Μακρόνησο. Όμως οι ίδιοι και οι οικογένειες τους δεν ντρέπονται, είναι ήρωες της κοινής μας ιστορίας, όχι της ιστορίας της μιας πλευράς. Η Μακρόνησος είναι ιερός τόπος για την ελευθερία, τη δημοκρατία και την ανοχή, για τις αξίες όλων μας, δεν είναι κατάρα στο παρόν μας, εκτός κι αν επιδιώκεις να κάνεις το μαύρο άσπρο.

Που μάλλον αυτή είναι η περίπτωση του concept βιβλιοπωλείου αφού συνεχίζει την ανακοίνωση ως εξής: «Ευχαριστούμε το Amaryllis Kifissia για το “προσαρμοσμένο” στις συνθήκες μενού και για την έρευνα του μενού της εξορίας. Ευχαριστούμε το Travel and do για την εξαιρετική διοργάνωση. Ευχαριστούμε όλους εσάς για τα 16 χλμ πεζοπορίας κάτω από τον ήλιο, την υπομονή σας, την επιμονή σας στην αλήθεια και τη γνώση».

Αφού έκανε ένα ιστορικό πασάλειμμα το Free Thinking Zone, πέρασε στις ευχαριστίες από το τμήμα marketing και πραγματικά ξεπέρασε τον εαυτό του. Ένα από τα βασανιστήρια της Μακρονήσου ήταν αυτό της δίψας, δε χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να καταλάβει κανείς περί τίνος πρόκειται. Όμως με βάση την έρευνα και τις φωτογραφίες του μενού που σέρβιρε Ξενοδοχείο της Κηφισιάς, οι κρατούμενοι εκεί έτρωγαν κρέας δυο φορές τη βδομάδα και ψάρι άλλες δύο.

Το Free Thinking Zone σε συνεργασία με ξενοδοχείο σέρβιρε στους συμμετέχοντες το υποτιθέμενο μενού του εξόριστου με κόκκινη κορδέλα και το λογότυπο της εταιρείας , πλούσιο σε πρωτεΐνες και βιταμίνες, ενώ τους ευχαρίστησε που υπέμειναν τον καυτό ήλιο στα 16 χιλιόμετρα πεζοπορίας. Διότι έτσι κατέκτησαν την αλήθεια και τη γνώση. Κατ’ αρχάς θεωρητικά το μενού στη Μακρόνησο μπορεί με βάση το αρχείο του στρατού να ήταν και καρπούζι κάθε δεύτερη μέρα. Οι μαρτυρίες των ανθρώπων που έφυγαν από εκεί όμως μας έχουν κάνει σοφότερους.

Αν η αναπαραγωγή της εμπειρίας ήταν ο στόχος, θα έπρεπε να παραμείνουν νηστικοί, γυμνοί, τραυματισμένοι και να σπάνε πέτρες. Και πάλι, με τη γνώση ότι κάποτε θα τελείωνε το μαρτύριο, δε θα έφταναν ούτε στο ελάχιστο τον πόνο των ανθρώπων που πέρασαν από τη Μακρόνησο.

Μετά την κατακραυγή το βιβλιοπωλείο προχώρησε σε δεύτερη ανάρτηση: «Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει τη δική του άποψη, αρκεί να συμφωνεί με τη δική μου» Η Δίκη, Φράντς Κάφκα

Η λαϊκή σοφία λέει ότι ο έξυπνος παραδέχεται το λάθος του, ο πονηρός δικαιολογείται και ο ηλίθιος επιμένει. Το Free Thinking Zone δικαιολογείται και επιμένει.

Πηγή : link[/expander_maker]

ΕΕ: Η βιωσιμότητα του χρέους εμπόδιο για την ανάπτυξη της Ελλάδας, αποφαίνεται η Κομισιόν, σε έκθεσή της για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Όπως υποστηρίζει η βιωσιμότητα θα αντιμετωπιστεί μέσω της εφαρμογής τόσο ενός αξιόπιστου προγράμματος διαρθρωτικών αλλαγών, όσο και επιπλέον μέτρων ελάφρυνσής του.

«Οι διαρθρωτικές αλλαγές αποτελούν το κύριο μοχλό ενίσχυσης του δυνητικού προϊόντος, της αύξησης της παραγωγικότητας και της μείωσης της ανεργίας» αναφέρεται στη σχετική έκθεση. «Τέτοιες διαρθρωτικές αλλαγές», συνεχίζει η Κομισιόν, «θεωρούνται οι αλλαγές στις αγορές εργασίας και προϊόντων, οι πολιτικές για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, καθώς και οι αλλαγές στα εθνικά συστήματα συνταξιοδότησης και περίθαλψης».

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Όπως επισημαίνει στη συνέχεια, ο ρόλος των διαρθρωτικών αλλαγών είναι θεμελιώδης για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, για την προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων και για την ενίσχυση της εξωστρέφειας της οικονομίας.

Οι βασικοί τομείς της οικονομίας στους οποίους εφαρμόζονται οι διαρθρωτικές αλλαγές στην Ελλάδα είναι:

Ο τομέας της ενέργειας
Η αγορά προϊόντων οι οποίες έχουν στόχο τη μείωση του κόστους παραγωγής και των τιμών
Το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων
Η συνέχιση της δημοσιονομικής αναθεώρησης, η οποία περιλαμβάνει την αναμόρφωση του φορολογικού κώδικα και τις αλλαγές στο συνταξιοδοτικό σύστημα, οι οποίες θα εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.
Η αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, η οποία περιλαμβάνει μία ολοκληρωμένη στρατηγική για τη διοίκηση και τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, καθώς και την εισαγωγή της ηλεκτρονικής διοίκησης
Η δημιουργία ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος και τη διευκόλυνση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων μέσω της απλοποίησης των διαδικασιών αδειοδότησης και την εξάλειψη των επενδυτικών εμποδίων
Η έμφαση σε διαρθρωτικά θέματα ανταγωνιστικότητας για την ενίσχυση των εξαγωγών (πρόσφατη εμπειρική μελέτη5, η οποία υπολογίζει ότι υπάρχει σημαντικό κενό μεταξύ δυνητικών εξαγωγών και εξαγωγών που πραγματοποιούνται, εκτιμά ότι η βελτίωση του ελληνικού θεσμικού πλαισίου κοντά στο μέσο επίπεδο των ΕΕ/ΟΟΣΑ, μπορεί να κλείσει το εξαγωγικό κενό της χώρας κατά ½ έως ¾ τοις εκατό)

Μεγάλες επιβαρύνσεις στην εξέλιξη του ΑΕΠ και στη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους από την εφαρμογή των προγραμμάτων βοήθειας της Ελλάδας διαπιστώνει η Κομισιόν, στη σχετική της έκθεση.

Όπως αναφέρει ενδεικτικά, η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε σωρευτικά περισσότερο από 25% από το 2008 έως το 2015, γεγονός που επέτεινε τη δυναμική του χρέους και συνέβαλε στην ανατροφοδότηση της κρίσης.,

Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε από 109,3% του ΑΕΠ το 2008 σε 180,2% του ΑΕΠ το 2015, παρά τη σημαντική αναδιάρθρωση, ενώ ως ποσοστό του ΑΕΠ υπερέβη σημαντικά τους στόχους του προγράμματος.

Την περίοδο εφαρμογής του προγράμματος – προστίθεται στη σχετική έκθεση – σημειωνόταν ταυτόχρονα σημαντική επιδείνωση της δυναμικής του χρέους λόγω τόσο της μεγαλύτερης της προβλεπόμενης συρρίκνωσης του ΑΕΠ όσο και του παρατεταμένου αποπληθωρισμού.

Το χαμηλότερο ονομαστικό ΑΕΠ οδήγησε σε αύξηση της διαφοράς «επιτοκίου – ρυθμού ανάπτυξης» της σχέσης δηλαδή που καθορίζει τη μακροχρόνια τάση του χρέους, με αποτέλεσμα τη σταδιακή μετατόπιση σε υψηλότερα επίπεδα χρέους.

Πηγή : link

[/expander_maker]

Η Σαουδική Αραβία εξετάζει πληρωμές προμηθευτών και εργολάβων με IOUs.Η Σαουδική Αραβία έχει ενημερώσει τράπεζες ότι εξετάζει να πληρώσει ορισμένους προμηθευτές και εργολάβους με ΙΟUs, ανέφεραν καλά πληροφορημένες πηγές στο Bloomberg.

To δημοσιονομικό έλλειμμα με το οποίο είναι αντιμέτωπο για το 2016 το Ριάντ το αναγκάζει να εξετάσει εναλλακτικές για να περιορίσει τις δαπάνες. Προμηθευτές και εργολάβοι θα λάβουν υποσχετικούς τίτλους για το ποσό που τους χρωστάει το κράτος, ανέφεραν οι πηγές στο Bloomberg.

Έχουν λάβει ήδη λάβει ένα μέρος των οφειλόμενων από την κυβέρνηση σε μετρητά και τα υπόλοιπα θα έρθουν με τίτλους «I-owe-you», πρόσθεσαν οι πηγές.

Το υπουργείο της Σαουδικής Αραβίας αρνήθηκε να κάνει κάποιο σχόλιο στο πρακτορείο.

Πηγή : link

Αλλάζουν τα κριτήρια για άδεια οπλοφορίας – Τι ισχύει.Από ειδικές εξετάσεις ενώπιον αρμόδιας επιτροπής θα πρέπει να περάσουν όσοι θέλουν να βγάλουν ή να ανανεώσουν άδεια οπλοφορίας μετά από απόφαση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Τα νέα δεδομένα προβλέπονται σε απόφαση που υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας Νίκος Τόσκας τον περασμένο Δεκέμβριο και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ ην 22-1-2016, ενώ τέθηκε σε ισχύ απο 13-5-2016.

Οι εξετάσεις, εκτός των άλλων, περιλαμβάνουν τις απαντήσεις σε ένα ιδιαίτερα εξειδικευμένο και μακροσκελέστατο ερωτηματολόγιο, το οποίο θα μπορούσε κανείς να πει οτι απευθύνεται μάλλον σε άριστους γνώστες οπλοτεχνικής, ενώ ταυτόχρονα απαιτούν και «επαγγελματικές» γνώσεις σε θέματα λύσης αρμολόγησης του όπλου, γέμισης, απογέμισης, ασφαλούς χρήσης, μεταφοράς και φύλαξης του τύπου του όπλου, για το οποίο αιτούνται την οπλοφορία.

Ταυτόχρονα, προστίθεται και ένα παράβολο των 150 ευρώ μόνο για την συμμετοχή στις εξετάσεις, τα οποία χάνει ο ενδιαφερόμενος αν απουσιάσει αδικαιολόγητα απο τις προγραμματισμένες εξετάσεις, ενώ αν αποτύχει έχει το δικαίωμα επανεξέτασης με νέο παράβολο.

Το ίδιο παράβολο ισχύει μόνο σε περίπτωση ακύρωσης, η δικαιολογημένης απουσίας από την εξέταση και συμμετοχή σε επανεξέταση.

Η συμμετοχή του αιτούντος άδεια οπλοφορίας στις εξετάσεις, βέβαια, επιτρέπεται μόνο εφόσον με απόφαση του διευθυντή της κατά τόπο αρμόδιας Διεύθυνσης Ασφάλειας ή Διεύθυνσης Αστυνομίας Νομού κριθεί ότι:

• συντρέχουν στο πρόσωπό τους ιδιαίτερα σοβαροί λόγοι, ώστε για την ασφάλεια τους να είναι δυνατή η χορήγηση της αιτούμενης άδειας και

• δεν συντρέχουν στο πρόσωπό τους τα κωλύματα που ορίζει η νομοθεσία

Όσοι πολίτες είναι ήδη κάτοχοι άδειας οπλοφορίας για την ατομική τους ασφάλεια, πριν τη λήξη της άδειας και κατά το χρόνο υποβολής των δικαιολογητικών ανανέωσης της, εφόσον κριθεί ότι διαθέτουν τις παραπάνω προϋποθέσεις, θα υποβάλλονται άπαξ στις εξετάσεις.

Από το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ έγινε γνωστό ότι, για την κατάλληλη προετοιμασία των ενδιαφερομένων πριν τις εξετάσεις, παρέχεται η δυνατότητα να μελετήσουν στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Αστυνομίας www.hellenicpolice.gr, ερωτηματολόγιο πολλαπλών επιλογών, ανάλογα με τον τύπου του όπλου, το οποίο επιθυμούν να φέρουν για την ατομική τους ασφάλεια.

Σημειώνεται οτι το ερωτηματολόγιο για πιστόλι περιλαμβάνει 102 ερωτήσεις, για περίστροφο 94 ερωτήσεις και για όσους δεν έχουν αποφασίσει αν θέλουν πιστόλι ή περίστροφο, 120 ερωτήσεις.

Πηγή:link

Προβλήματα με την ενημέρωση status στο Facebook παγκοσμίως, αντιμετωπίζουν από χθες το απόγευμα εκατομμύρια χρήστες του διασημότερου μέσου κοινωνικής δικτύωσης. Το πρόβλημα ξεκίνησε αρχικά από την Google και γενικεύτηκε και στο Facebook.

Για περισσότερα από 20 λεπτά ήταν αδύνατη η είσοδος στο Facebook. Από την πλευρά της, η υπηρεσία ανακοίνωσε πως προσπαθεί να επιλύσει το πρόβλημα, ωστόσο ανεπιτυχώς, μιας και παραμένει και σήμερα.

Συγκεκριμένα, όταν οι χρήστες προσπαθούν να ποστάρουν κάτι ή να κάνουν like και να αφήσουν μήνυμα σε κάποια δημοσίευση τους εμφανίζεται ένα μήνυμα που εξηγεί ότι “υπάρχει πρόβλημα στην ανανέωση του status” και τους καλεί να ξαναδοκιμάσουν σε μερικά λεπτά.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα εμφανίζεται στις εταιρίες και τις ιστοσελίδες που επικοινωνούν και προμοτάρουν τα προϊόντα τους μέσω της υπηρεσίας. Παράλληλα, στο Twitter, το αντίπαλο δέος, το hashtag #FacebookDown έχει γίνει trend, με τους σχολιαστές να διακωμωδούν την κατάσταση.

Πηγή:link

Γερμανικό ΥΠΟΙΚ: Μόνο βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος στο Eurogroup.Οι πληροφορίες περί πρότασης του ΔΝΤ για περίοδο χάριτος των ελληνικών δανείων ως το 2040 που είδαν το φως της δημοσιότητας «δεν αλλάζουν κάτι στα δεδομένα που θα συζητηθούν στο Eurogroup» της 24ης Μαΐου, διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών Γιουργκ Βαϊσγκέρμπερ και προσέθεσε ότι θα πρέπει «να συμφωνηθεί ένα βιώσιμο συνολικό πακέτο για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, σε συνδυασμό με τις αναλύσεις βιωσιμότητας του χρέους που συζητούνται τώρα».

«Ισχύουν ακόμη αυτά που συμφωνήθηκαν κατά το τελευταίο Eurogroup στις 9 Μαΐου. Ισχύει η Δήλωση του Eurogroup. Η επόμενη συνάντηση θα διεξαχθεί στις 24 Μαΐου», δήλωσε ο κ. Βαϊσγκέρμπερ, κληθείς να σχολιάσει δημοσιεύματα περί πρότασης του ΔΝΤ και παρέπεμψε στις διευκρινίσεις που έδωσε μετά το τελευταίο Eurogroup ο εκπρόσωπος του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, Μάρτιν Γιέγκερ. «Ο κ. Γιέγκερ εκφράστηκε λεπτομερώς εδώ μετά το τελευταίο Eurogroup, και υπό αυτή την έννοια τα δημοσιεύματα δεν αλλάζουν κάτι στα δεδομένα που θα συζητηθούν στο Eurogroup», προσέθεσε.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Απαντώντας σε ερώτηση εάν κατά την επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup θα αποδεσμευτεί η επόμενη δανειακή δόση για την Ελλάδα ανεξαρτήτως του ζητήματος του χρέους, ο εκπρόσωπος του υπουργείου διευκρίνισε ότι υπάρχουν δύο «δέσμες» θεμάτων που πρέπει πάντα να διαχωρίζονται: «Από τη μία η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης, με την επίτευξη του στόχου για πλεόνασμα 3,5% το 2018 και από την άλλη πλευρά η συζήτηση για ελάφρυνση του χρέους», δήλωσε και παρέπεμψε στην Δήλωση μετά το τελευταίο Eurogroup, και συγκεκριμένα στον διαχωρισμό μεταξύ βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων μέτρων.

«Τώρα, στο πλαίσιο των τρεχουσών συνομιλιών, εάν συζητηθεί κάτι, αυτό θα είναι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα», είπε και ζήτησε να περιμένουν όλοι το Eurogroup στις 24Μαΐου.

Σε ό,τι αφορά το εάν η διευθέτηση του θέματος του χρέους αποτελεί προϋπόθεση για την εκταμίευση της επόμενης δόσης, καθώς η συμφωνία του καλοκαιριού αναφερόταν μόνο σε «ολοκλήρωση της αξιολόγησης», ο κ. Βαϊσγκέρμπερ τόνισε: «Το θέμα είναι να συμφωνηθεί ένα βιώσιμο συνολικό πακέτο για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης σε συνδυασμό με τις αναλύσεις βιωσιμότητας του χρέους που συζητούνται τώρα, ώστε να εκπληρωθεί η Δήλωση του Eurogroup. Αυτός είναι ο στόχος αυτής της συνεδρίασης και στόχος μετά είναι, βεβαίως, να μπορέσει να αποδεσμευτεί μια ανάλογη δανειακή δόση. Αλλά βεβαίως πρέπει να βλέπουμε το συνολικό πλαίσιο -όλα αυτά είναι αλληλοεξαρτώμενα».

Πηγή:link[/expander_maker]

National Reform Programme 2016

1.1 Overview of the macroeconomic scenario The economic adjustment programme that Greece has been following since 2010 has significantly ameliorated the fiscal and external imbalances of the Greek economy but with serious implications in terms of growth potential, debt sustainability and socioeconomic conditions. Between 2010 and 2014 there was a 13.4 percent decline in growth potential (DG ECFIN Economic Forecasts). Over the period from the end of 2008 until the end of 2015 the Greek economy has contracted cumulatively by more than 25 percent as measured by real GDP, intensifying the debt dynamics and contributing to the self-reinforcing nature of the crisis. Public debt has increased from 109.3 percent of GDP in 2008 to 180.2 percent of GDP in 2015, despite a major debt restructuring (PSΙ) in 2012. Public debt overshot the programme’s projections by a large margin. As the programme unfolded, the underlying debt dynamics worsened significantly because output contractions and deflation were more pronounced than expected. Lower nominal growth raised the interest rate-growth differential and led to progressively higher expected debt paths. The strenuous economic adjustment effort has evoked several adverse socioeconomic effects.

Read more :link

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει σήμερα η Eurostat στο -0,4% διαμορφώθηκε ο ετήσιος πληθωρισμός στη Ελλάδα τον Απρίλιο του 2016, σε σχέση με -0,7% το Μάρτιο.