Η Ελλάδα αποφάσισε να μεταθέσει κατά λίγους μήνες το σχέδιό της για νέα ομολογιακή έκδοση λόγω του αυξημένου πολιτικού κινδύνου στην Ιταλία, που έχει προκαλέσει αναταράξεις στις αγορές ομολόγων της Ευρωζώνης, ανέφεραν κυβερνητικοί αξιωματούχοι τους οποίους επικαλείται το Reuters σε αποκλειστικό του δημοσίευμα.
Όπως επισημαίνει το πρακτορείο, η Αθήνα επιθυμούσε να προχωρήσει σε νέα έκδοση ομολόγου, πιθανότητα στην πρώτη έκδοση 10ετούς μετά από 10 χρόνια, αυτό το καλοκαίρι και κατά προτίμηση πριν τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος στήριξης τον Αύγουστο.
Ωστόσο, όπως αναφέρει το Reuters, επικαλούμενο αξιωματούχους, το σχέδιο αυτό μάλλον θα πρέπει να περιμένει έως το φθινόπωρο, όταν η Ελλάδα, όπως ελπίζει, θα έχει διασφαλίσει περαιτέρω ελάφρυνση χρέους.
“Εξετάσαμε την πιθανότητα μιας έκδοσης πριν το τέλος του προγράμματος στήριξης, αλλά μετά την πρόσφατη αναταραχή αυτό δεν πρόκειται να συμβεί” ανέφερε συγκεκριμένα ένας από τους αξιωματούχους, ο οποίος αρνήθηκε να κατονομαστεί.
Το πρακτορείο σημειώνει πως η Αθήνα είναι αντιμέτωπη με αποπληρωμές χρέους ύψους περίπου 15 δισ. ευρώ πριν το τέλος του 2019, με αξιωματούχους να λένε ότι η χώρα μπορεί εύκολα να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες έως το 2020, χωρίς καμία ομολογιακή έκδοση, εν μέρει λόγω ενός “μαξιλαριού ρευστότητας” που δημιουργεί.
Για τη μεταμνημονιακή περίοδο, η Ελλάδα δεν θέλει να ζητήσει προληπτική πιστοληπτική γραμμή, η οποία συνήθως συνοδεύεται από την υποχρέωση τήρησης αυστηρών όρων για δημοσιονομικά και μεταρρυθμίσεις.
“Έχοντας ένα ισχυρό “μαξιλάρι” ρευστότητας, μπορούμε να περιμένουμε τη μεταμνημονιακή περίοδο για να κάνουμε την επόμενη κίνηση” ανέφερε αξιωματούχος. “Επιπλέον, θα υπάρξει και απόφαση για ελάφρυνση χρέους” πρόσθεσε.
Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, μίλησε εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς, στην Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωκοινοβουλίου και στο πλαίσιο συζήτησης-ανταλλαγής απόψεων με την Επίτροπο για θέματα Περιφερειακής ΑνάπτυξηςΚορίνα Κρέτσου σχετικά με το μέλλον της πολιτικής συνοχής. Ο Δημήτρης Παπαδημούλης έθεσε στην Επίτροπο ερωτήματα σχετικά με τη σωστή διαχείριση των κονδυλίων και τη μείωση των ανισοτήτων ως κύριο μέλημα των πολιτικών συνοχής.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Δημ. Παπαδημούλη:
«Θα ήθελα πρώτα απ’ όλα να πω ότι προσωπικά εκτιμώ ιδιαίτερα την προσπάθεια της Επιτρόπου, μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο να βρει την καλύτερη δυνατή ισορροπία. Γιατί γνωρίζω καλά ότι και μέσα στην Κομισιόν, υπάρχουν φανατικοί αντίπαλοι των πολιτικών συνοχής, που προσπαθούν με κάθε ευκαιρία -και το Brexit είναι μια απ’ αυτές, να περικόψουν τις πολιτικές συνοχής.
Ξεκινώ από τα αρνητικά κα Επίτροπε. Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος – και εγώ και η πολιτική μου ομάδα, αλλά και η μεγάλη πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τη μείωση των κονδυλίων στο νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για τις πολιτικές συνοχής. Πιστεύουμε ότι είναι λάθος η περικοπή των πολιτικών συνοχής. Και νομίζω ότι αν θέλουμε να αποφύγουμε μια παγίδα, που μας έχουν στήσει, να αρχίσουν να τσακώνονται οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου με της Ανατολικής Ευρώπης -τα νέα μέλη της διεύρυνσης-, για το πώς θα μοιράσουν τη μειωμένη “πίτα”, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε ως Eυρωκοινοβούλιο, είναι να επιμείνουμε τους επόμενους μήνες στη θέση: ούτε ένα ευρώ μείωσης στις πολιτικές συνοχής – αντίθετα χρειάζεται ενίσχυση των πολιτικών αυτών.
Το άλλο αρνητικό είναι η εμμονή σε αυτή τη λογική της μακροοικονομικής αιρεσιμότητας, η οποία είναι, όχι απλώς αντίθετη με τη θέση που το Ευρωκοινοβούλιο έχει επανειλημμένα υιοθετήσει -και φυσικά και η Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης, αλλά είναι αντίθετη και με την κοινή λογική. Είναι αντίθετη με τα διδάγματα που μας δίνει η εμπειρία.
Σας θυμίζω ότι πριν από τρία περίπου χρόνια, η Κομισιόν ετοιμαζόταν να περικόψει τα κονδύλια των πολιτικών συνοχής για την Πορτογαλία και την Ισπανία, με όπλο την περίφημη μακροοικονομική αιρεσιμότητα. Απέφυγε να το κάνει και το γεγονός ότι ήταν λάθος αυτή η περικοπή, αποδείχθηκε από την εξέλιξη: Από το πώς πάνε τα πράγματα στην οικονομία και τις πολιτικές συνοχής και στην Ισπανία και στην Πορτογαλία και στη χώρα μου, την Ελλάδα, όπου η εφαρμογή κάποιων εξαιρετικών ρυθμίσεων έχει φέρει κάποια πολύ εξαιρετικά αποτελέσματα και η Ελλάδα είναι σήμερα πρώτη σε ρυθμούς απορρόφησης και παραγωγικής αξιοποίησης των κοινοτικών κονδυλίων, χάρη στο ότι εφαρμόστηκε με ανοιχτό μυαλό και όχι με δογματικό τρόπο η πολιτική συνοχής. Άρα, πρέπει να δούμε, με βάση την κοινή λογική, ότι χρειάζεται σε αυτά τα πράγματα περισσότερη ευελιξία.
Και έρχομαι τώρα σε ορισμένα ζητήματα που τα θεωρώ θετικά. Νομίζω ότι είναι θετική η αλλαγή στην κλείδα κατανομής του λεγόμενου “συστήματος του Βερολίνου”. Είναι σωστό και ειπώθηκε και από συναδέλφους άλλων πολιτικών ομάδων, ότι εκτός από το ΑΕΠ, μπαίνουν κι άλλα κριτήρια. Οι χώρες που έχουν μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίαςνέων, που αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες πιέσεις από την κλιματικήαλλαγή, που έχουν μεγαλύτερα προβλήματα για την ένταξητωνμεταναστών ή την στήριξητωνπροσφύγων, δικαιούνται μεγαλύτερη βοήθειαδιότι έχουν περισσότερες ανάγκες. Και αυτό είναι θετικό και πρέπει να το στηρίξουμε. μακριά από μια λογική εθνικών εγωισμών.
Επίσης θεωρώ θετικό ότι γίνεται μια προσπάθεια απλούστευσης των διαδικασιών, αλλά με μια διατήρηση και των αναγκαίων ελέγχων – έτσι ώστε να διασφαλίζουν και οι Ευρωπαϊκοί Θεσμοί και οι Κυβερνήσεις και οι Περιφέρειες, ότι τα χρήματα αυτά που δίνονται για τις πολιτικές συνοχής θα πιάνουν πραγματικά τόπο, ότι θα πηγαίνουν στους πολίτες. Γιατί βλέπουμε και περιπτώσεις όπου καμιά φορά δεν γίνεται αυτό και πηγαίνουν προς άλλες κατευθύνσεις.
Θα συνεχίσω με ορισμένες ειδικές παρατηρήσεις: Θεωρώ ότι για την τεχνική βοήθεια είναι ευπρόσδεκτα τα flat rates, αλλά δεν νομίζω ότι είναι σωστό να πάμε σε ένα ποσοστό πλαφόν 2.5%. Νομίζω ότι θα πρέπει να παραμείνει στο 4%, γιατί έχουμε πολλά κράτη μέλη -πολλά από αυτά καινούρια, που χρειάζονται τεχνική βοήθεια, για να μπορέσουν να αξιοποιήσουν παραγωγικά τους πόρους. Άρα, να μείνει το 4%, διότι το 2.5% παραπέμπει σε ιδανικές συνθήκες διοίκησης, που δυστυχώς δεν ισχύουν.
Το δεύτερο είναι ότι δεν συμφωνώ με την μετατροπή του κανόνα ν+3 σε ν+2. Η πραγματικότητα έχει δείξει ότι δεν οδηγεί αυτό σε ταχύτερη υλοποίηση, γι’ αυτό και υιοθετήσαμε το ν+3. Επομένως, ας επιδιώξουμε τη βελτίωση της πραγματικότητας -τη βελτίωση των επιδόσεων δηλαδή, και όχι να αλλάξουμε έναν κανόνα που έχουμε θεσπίσει ακριβώς επειδή η πραγματικότητα μας το επέβαλλε.
Επίσης, πιστεύω ότι ο γενικός Κανονισμός, πρέπει να αφορά και το RuralDevelopmentFund. Η εξαίρεσή του μου φαίνεται προβληματική.
Και τέλος, διαφωνώ κατηγορηματικά με τις περικοπές στο Interreg. Νομίζω ότι χρειάζεται ενίσχυση και όχι περικοπές, δεδομένου ότι είναι αναγκαίο εργαλείο για να υπηρετήσουμε και ευρύτερους στόχους της Ευρωπαϊκής πολιτικής. Η ΕΕ έχει θέσει ως στόχο τα επόμενα χρόνια, τη διεύρυνσή της προς τα Δυτικά Βαλκάνια. Αν δεν ενισχύσουμε τα προγράμματα Interreg πώς θα υπηρετήσουμε το στόχο αυτής της πολιτικής; Σας ευχαριστώ».
Η Επίτροπος Κορίνα Κρέτσου απάντησε, μεταξύ άλλων, στον Δημήτρη Παπαδημούλη, ως εξής:
«Κύριε Παπαδημούλη,
Κανείς δε συμφωνεί με τις μειώσεις, όντως. Με την περίπτωση της Ελλάδας καθώς γνωρίζετε, λάβαμε αυτά τα έκτακτα μέτρα κι έτσι σήμερα, η Ελλάδα μπορεί να είναι περήφανη για την απορρόφηση κονδυλίων στην περίοδο 2014-2020. Χάρη στη δουλειά και της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, χάρη στο Συμβούλιο και χάρη στην Επιτροπή, η Ελλάδα έχει την υψηλότερη απορρόφηση κονδυλίων για την περίοδο 2014-2020.Και για την Ελλάδα και για την Ισπανία και για την Πορτογαλία λοιπόν, η εμπειρία μας δείχνει ότι πρέπει να είμαστε ευέλικτοι.
Υπάρχουν και έκτακτες περιστάσεις και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε γρήγορα. Και κάποιες υποθέσεις στη Γαλλία, ομοίως, όπως στην περίπτωση της Caterpillar, μας έδειξαν ότι θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δείξουμε ευελιξία.
Τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ χειρότερα αν δεν είχαμε κάνει τις προσαρμογές και γι’ αυτό θεωρήσαμε ότι θα πρέπει να έχουμε κάποιους δείκτες, διότι ακόμη και σε πλούσιες χώρες έχουμε θύλακες φτώχειας, χαμηλά ποσοστά εκπαίδευσης κλπ. Έχουμε θέσει λοιπόν 80% κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ποσοστό εκπαίδευσης, κλιματική αλλαγή, ανεργία… Προσπαθήσαμε να περιορίσουμε τις τεράστιες απώλειες και τα τεράστια οφέλη. Ευχαριστώ πολύ».
Περί τα 4 εκατομμύρια ευρώ μπήκαν στα κρατικά ταμεία μόνο από τον κλάδο των σούπερ μάρκετ το πρώτο τρίμηνο του 2018 από το περιβαλλοντικό τέλος και τον αντίστοιχο ΦΠΑ που επιβάλλεται από τις αρχές του έτους στις πλαστικές σακούλες. Η απόδοση του μέτρου στα σούπερ μάρκετ ξεπέρασε τις προσδοκίες με τη χρήση της λεπτής πλαστικής σακούλας να καταγράφει μείωση 76% κατά το πρώτο τρίμηνο, μείωση που μετά το Πάσχα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ωστόσο, η Ελλάδα απέχει ακόμη σημαντικά από τον στόχο που έχει τεθεί από την Κομισιόν περί 90 λεπτών πλαστικών σακουλών κατά κεφαλήν το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν χθες από το Ινστιτούτο Ερευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, στο τέλος του 2018 εκτιμάται θα έχουν διατεθεί από το κανάλι των σούπερ μάρκετ 1,5 δισεκατομμύριο σακούλες λιγότερες σε σύγκριση με το 2017. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΙΕΛΚΑ, η ετήσια κατανάλωση λεπτής πλαστικής σακούλας μόνον από τα σούπερ μάρκετ ανερχόταν μέχρι και το 2017 σε 2,7 – 2,9 δισεκατομμύρια τεμάχια. Η εικόνα σε ό,τι αφορά την απόδοση του μέτρου είναι αρκετά διαφορετική στις υπόλοιπες κατηγορίες του εμπορίου και των υπηρεσιών. Στα εξειδικευμένα καταστήματα τροφίμων (αρτοποιεία, κρεοπωλεία κ.ά.) παρατηρείται εκτεταμένη εφαρμογή, ενώ σε άλλους κλάδους του λιανεμπορίου, όπως στα είδη ένδυσης, παρατηρείται το φαινόμενο της πλήρους κατάργησης της πλαστικής σακούλας και της αντικατάστασης από χάρτινη. Περιορισμένη είναι η εφαρμογή του μέτρου στον κλάδο εστίασης με εξαίρεση τις οργανωμένες αλυσίδες, όπως επίσης και στην περιφέρεια σε σύγκριση με τα μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ έχουν εξαιρεθεί του μέτρου οι σακούλες στις λαϊκές αγορές.
Με βάση τα παραπάνω και με δεδομένο ότι το κανάλι των σούπερ μάρκετ αντιπροσωπεύει το 50% των πωλήσεων του λιανεμπορίου τροφίμων, υπολογίζεται ότι ακόμη και εάν συνολικά η χρήση της πλαστικής σακούλας μειωθεί κατά 65% (βέλτιστο σενάριο) η αναλογία θα είναι 130-135 σακούλες ανά κάτοικο ετησίως.
Υπενθυμίζεται ότι από την πρώτη Ιανουαρίου 2018 εφαρμόζεται περιβαλλοντικό τέλος 0,03 ευρώ στη λεπτή πλαστική σακούλα που μαζί με τον ΦΠΑ φτάνει τα 0,04 ευρώ, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2019 το τέλος θα αυξηθεί στα 0,07 ευρώ που μαζί με τον ΦΠΑ θα φτάσει τα 0,09 ευρώ ανά σακούλα.
Σε ό,τι αφορά τις μελλοντικές απαγορεύσεις στη χρήση πλαστικών σε αρκετές συσκευασίες, οι οποίες αναμένεται να προκαλέσουν τουλάχιστον στην αρχή σημαντική αύξηση του κόστους παραγωγής, ο πρόεδρος του ΙΕΛΚΑ κ. Κ. Μαχαίρας υποστήριξε ότι οι λιανεμπορικές αλυσίδες μπορούν να απορροφήσουν μεγάλο μέρος αυτού, προκειμένου να μην μετακυλισθεί στην τιμή καταναλωτή. Εκτίμησε, εξάλλου, ότι οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ θα ξεκινήσουν οι ίδιες να εφαρμόζουν τη στρατηγική της χρήσης λιγότερου πλαστικού στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.
Υπερπλεονάσματα έως και 5,2% του ΑΕΠ θα συνεχίσει να παράγει η ελληνική οικονομία έως και το 2022 σύμφωνα με τις προβλέψεις του υπουργείου Οικονομικών όπως αποτυπώνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής της περιόδου 2019-22.
Στη βάση αυτών των προβλέψεων ο «δημοσιονομικός χώρος», η απόσταση δηλαδή ανάμεσα στους στόχους που απορρέουν από το Μνημόνιο και τα αποτελέσματα, ξεκινά χαμηλά από τα 111 εκατ. ευρώ φέτος και φτάνει έως τα 3,582 δις ευρώ το 2022, τροφοδοτώντας το αφήγημα παροχών το οποίο έχει ήδη αρχίσει να καλλιεργεί η κυβέρνηση.
Οι προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου αποκαλύφθηκαν από την έκθεση αξιολόγησής τους από το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο δεδομένου ότι επίκειται η κατάθεσή του στη Βουλή, ως τμήμα του πολυνομοσχεδίου.
Το υπουργείο Οικονομικών προβλέπει:
· Πρωτογενές πλεόνασμα: Από 3,56% του ΑΕΠ φέτος, θα ακολουθεί διαρκώς ανοδική πορεία στο 3,96% του ΑΕΠ το 2019, σε 4,1% το 2020, 4,53% το 2021 και 5,19% του ΑΕΠ το 2020. Στη διάρκεια της πενταετίας, οι δεσμεύσεις που απορρέουν από το Μνημόνιο ορίζουν στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ.
· Δημοσιονομικός χώρος. Φέτος ξεκινά «στενά» με 111 εκατ. ευρώ, το 2019 αγγίζει τα 866 εκατ. ευρώ, ανεβαίνει σε 1,287 δις ευρώ το 2020, ξεπερνά τα 2 δις ευρώ (2,112 δις ευρώ) το 2021 και «τερματίζει» σε 3,582 δις ευρώ το 2022.
· Ανάπτυξη. Φέτος ο πήχης χαμηλώνει σε 2% ( από 2,5% που προέβλεπε ο προϋπολογισμός), το 2019 ενισχύεται σε 2,4%, το 2020 διαμορφώνεται σε 2,3% το 2021 σε 2,1% και το 2022 σε 1,8%.
Οι εκτιμήσεις όσον αφορά το ρυθμό ανάπτυξης κρίνονται «αισιόδοξες» από το Συμβούλιο ενώ επιφυλάξεις διατυπώνονται για την προβλεπόμενη αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης ( πάνω από 1% σε ετήσια βάση από το 2019 έως και το 2022). Τονίζονται άλλωστε οι εν δυνάμει κίνδυνοι ( Ιταλία, Ισπανία, γεωπολιτικές αναταράξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, τιμές ενέργειας) αλλά και οι απαραίτητες προϋποθέσεις ομαλής ολοκλήρωσης του τρίτου προγράμματος, διατύπωσης δεσμευτικής πολιτικής απόφασης για το πλέγμα και το χρονοδιάγραμμα των μεσοπρόθεσμων μέτρων που θα καθιστούν μακροχρόνια διαχειρίσιμο το δημόσιο χρέος καθώς και εφαρμογής ενός λεπτομερούς αναπτυξιακού σχεδίου για την ελληνική οικονομία.
A draft omnibus bill containing all the measures needed to conclude the fourth and final review of Greece’s financial adjustment programme will be tabled in Parliament this Friday, June 8.
According to the government’s plan, the plenary vote on the bill will be held by the following Thursday, June 14.
The draft bill will legislate for fiscal measures that have been agreed, taxation issues, energy issues, the timeline for privatisations and other public administration and labour-related matters.
Before the vote on the omnibus bill ending the review, Parliament will also be called on to vote in another draft bill that contains measures regulating societe anonyme companies in Greece, which is to be voted on by Tuesday, June 12.
«Η ελληνική οικονομία ανεβάζει ταχύτητες» είναι ο τίτλος άρθρου της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ).
Η συντηρητική γερμανική εφημερίδα επισημαίνει: «Η ελληνική κυβέρνηση απέρριψε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να ζητήσει νέα δάνεια. Τώρα φαίνεται πως η (ελληνική) οικονομία εξυπηρετεί τους στόχους της, αφού η ανάπτυξή της γίνεται ολοένα και πιο γρήγορη. Χάρη στις αυξημένες εξαγωγές, η ελληνική οικονομία ανέβασε ταχύτητες το πρώτο τρίμηνο. Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο, το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,8% σε σύγκριση με το τελευταίο τρίμηνο του 2017, όπως ανακοίνωσε τη Δευτέρα η ΕΛΣΤΑΤ στην Αθήνα. Έτσι, η ανάπτυξη “έτρεξε” με τετραπλάσιους ρυθμούς σε σχέση με τις μέχρι τώρα ταχύτητες και με ρυθμό διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Εδώ και πέντε τρίμηνα, η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται αδιάκοπα».
Τέλος, η FAZ σημειώνει ότι «η Ελλάδα βρισκόταν επί μακρόν σε οικονομική ύφεση. Κατά τη διάρκειά της, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά περίπου ένα τέταρτο. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θέλει να οδηγήσει τη χώρα του σε βιώσιμη ανάπτυξη με ένα επενδυτικό σχέδιο, μετά τη λήξη του ευρωπαϊκού προγράμματος βοήθειας το καλοκαίρι».
Το γεγονός ότι ο Γιάννης Στουρνάρας τάχθηκε υπέρ της πιστοληπτικής γραμμής δεν είναι είδηση – ήταν, άλλωστε, ο πρώτος που είχε διατυπώσει δημόσια και ηχηρά την συγκεκριμένη άποψη, πριν καν τοποθετηθεί ο φυσικός «προϊστάμενός» του, ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι.
Η είδηση της νέας παρέμβασής του όμως ίσως βρίσκεται σε τρεις παράπλευρες παραμέτρους: Στη συγκυρία κατά την οποία ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας έστειλε το μήνυμά του, στο μέσο που επέλεξε για να δώσει τη συνέντευξή του, και στο – πλούσιο – εγχώριο πολιτικό παρασκήνιο.
Στη συνέντευξή του στην ιαπωνική εφημερίδα Nikkei ο Γιάννης Στουρνάρας επαναλαμβάνει ότι κατά την έξοδο από το Μνημόνιο «θα ήταν συνετό να ζητηθεί προληπτική πιστωτική γραμμή από τον ESM». Υποστηρίζει ότι η προληπτική γραμμή είναι «χρήσιμο εργαλείο» υπό τις παρούσες συνθήκες, λέει πως θα μπορούσε να λειτουργήσει συμπληρωματικά με τον «κουμπαρά ασφαλείας» (cash buffer), και προειδοποιεί εν τέλει πως χωρίς πιστοληπτική γραμμή η ΕKΤ θα άρει το περίφημο waiver – την «εξαίρεση» δηλαδή, μέσω της οποίας η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποδέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως εξασφαλίσεις προκειμένου να αναχρηματοδοτεί φθηνότερα τις εγχώριες τράπεζες.
Tίποτα εξ αυτών δεν είναι νέο. Ο ίδιος ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, άλλωστε, έχει επανειλημμένα απαντήσει πως τα οφέλη της «καθαρής εξόδου» και της ανάκτησης της αυτοδυναμίας της ελληνικής οικονομίας είναι πολλαπλάσια του waiver. «Είναι δυσανάλογο να ζητήσεις προληπτική πιστωτική γραμμή μόνο και μόνο για να αποκτήσεις waiver», είχε πει χαρακτηριστικά στο Ευρωκοινοβούλιο ο υπουργός Οικονομικών.
Η συγκυρία όμως των νέων προειδοποιήσεων Στουρνάρα είναι, αν μη τι άλλο, ενδιαφέρουσα. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας επέλεξε να παρέμβει στην πιο κρίσιμη φάση της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές για τη συμφωνία εξόδου, την ώρα που οι πληροφορίες φέρουν τη γερμανική πλευρά να αποκρούει τη σύσταση της ΕΚΤ για πιστοληπτική γραμμή, και εν μέσω του τελικού μπρα ντε φερ Βερολίνου και ΔΝΤ για το χρέος. Κινήθηκε επίσης στη σκιά των αναταράξεων που προκάλεσαν στις αγορές οι παράλληλες πολιτικές κρίσεις σε Ιταλία και Ισπανία και επέλεξε να μιλήσει σε μια ιαπωνική οικονομική εφημερίδα, τη Nikkei, που θεωρείται «βίβλος» των επενδυτών και των αγορών.
«Εάν όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι επιχειρείται να δοθεί στις αγορές – και όχι μόνον – σήμα αβεβαιότητας για την έξοδο της Ελλάδας από το Μνημόνιο, τι άλλο μπορεί να σημαίνουν;», είναι το χαρακτηριστικό σχόλιο κυβερνητικού στελέχους.
Δεν περνά επίσης απαρατήρητο ότι πριν από την συνέντευξη Στουρνάρα είχε προηγηθεί ένα μπαράζ δημοσιευμάτων στον αντιπολιτευόμενο Τύπο, σύμφωνα με τα οποία οι πιστωτές είναι έτοιμοι να θέσουν στην ελληνική κυβέρνηση ζήτημα πιστοληπτικής γραμμής. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διέψευσε εκ νέου ότι υφίσταται τέτοιο αίτημα, έχει την αξία του ωστόσο το γεγονός πως η επιχειρηματολογία των εν λόγω δημοσιευμάτων είναι πανομοιότυπη με εκείνη του Γιάννη Στουρνάρα στη συνέντευξη στη Nikkei. Σε ορισμένα εξ αυτών, μάλιστα, αναφέρεται το παράδειγμα του Μεξικού που είχε κάνει χρήση προληπτικής γραμμής και επέστρεψε επιτυχώς στις αγορές – ένα παράδειγμα, που χρησιμοποιεί και στη δική του συνέντευξη ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας.
Πολιτικοί παράγοντες επίσης με νωπές ακόμη μνήμες από τον πόλεμο που είχε κάνει στην κυβέρνηση ο κεντρικός τραπεζίτης στο πρώτο εξάμηνο του 2015, δεν παραβλέπουν και τις προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες του Γιάννη Στουρνάρα. Όπως επισημαίνουν, ο ίδιος έχει πρωταγωνιστικό ρόλο – μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά – στην προώθηση παρασκηνιακών σεναρίων για την ανάδειξη του Λουκά Παπαδήμου στην θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας στην εκλογή του 2020 και δεν κρύβει την προτίμησή του σε τεχνοκρατικά κυβερνητικά σχήματα.
Οι απόψεις του άλλωστε για την ανάγκη προσαρμογής της πολιτικής στις απαιτήσεις των αγορών δεν απέχουν και πολύ από εκείνες του Γερμανού επιτρόπου ‘Ετινγκερ. Και τούτο φρόντισε να το καταστήσει σαφές και στη συνέντευξή του στη Nikkei: «Είμαι βέβαιος», είπε, «ότι η Ιταλία θα εξετάσει προσεκτικά τη δημοσιονομική της πολιτική, διότι οι κίνδυνοι θα είναι εξαιρετικά υψηλοί αν χαλαρώσει η δημοσιονομική πειθαρχία. Στην περίπτωση αυτή, οι αγορές θα τιμωρήσουν την Ιταλία, όπως τιμώρησαν και την Ελλάδα το 2010 και το 2015».
(Bloomberg) — Preliminary findings of a review of Aegean Marine Petroleum’s 2017 annual financial statement shows that about $200m of accounts receivable owed will need to be written off.
Co. says amounts due from four counterparties; transactions stemming from the acounts “may have been, in full or in part, without economic substance and improperly accounted for”
Co. says account account for full impact on financial statements or how adjustment will be recorded
Audit committee continuing review and investigation of transactions and other matters
Committee expects to recommend that it pursue claims against individuals and entities involved in the transactions
A number of those believed to be involved in the transactions have been terminated or placed on administrative leave pending the outcome of the investigation
Greece’s economy is showing signs of a long-awaited rebound.
Output grew by 2.3 per cent in yearly terms between January and March, marking a fifth straight quarter of expansion according to Elstat, the statistics service.
Analysts said the first quarter figure, the highest recorded in the past decade, matched projections by the EU and International Monetary Fund that gross domestic product would increase this year by around 2 per cent.
Seasonally-adjusted data showed growth accelerating from an upwardly revised 2 per cent in the fourth quarter of 2017, Elstat said.
Output measured on a quarterly basis grew by 0.8 per cent compared with an upwardly revised 0.2 per cent from October to December.
Exports showed a year-on-year rise of 9.5 per cent, while imports declined by 2.7 per cent.
