Category: ΝΕΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Μην πιστεύετε σε υπερήρωες που σώζουν τις αγορές.Τι κοινό έχουν οι υπερήρωες των κόμικ και ο Μάριο Ντράγκι. Ποιο είναι το δίδαγμα της χρεοκοπίας της Marvel για τους σημερινούς αγοραστές χρέους. Ο ενθουσιασμός των επενδυτών που οδηγεί σε «φούσκες» και η καθυστερημένη εμφάνιση της ωριμότητας.

Για όσους έχουν μια ορισμένη ηλικία και συγκεκριμένα γούστα, το «χαρτί δίχως οξέα» είχε κάποτε κάποια σημασία.

Περιέγραφε μια ποιότητα που είχαν οι σακούλες, τα κουτιά και τα χαρτόνια που ήταν απαραίτητα για την αποθήκευση βιβλίων κόμικ σε καλή κατάσταση, μακριά από την φθορά του χρόνου και του χαμηλού pH.

Αλλά όταν άνοιγε κανείς τα κουτιά αυτά μετά από δύο δεκαετίες δεν ήταν τίποτα παραπάνω από αρχεία νεανικού ενθουσιασμού και της διαχρονική απήχηση των υπερηρώων. Αυτό που αντιπροσώπευαν ήταν μια συγκεκριμένη μορφή «φούσκας», τον τρόπο που οι αντιλήψεις για το τι έχει αξία μπορούν να παραμορφωθούν και να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης, τουλάχιστον για ένα διάστημα.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Το κραχ των βιβλίων κόμικ είχε διαφορετικό χαρακτήρα από κάποιες από τις πιο γνωστές κερδοσκοπικές μανίες, όπου τα Bitcoin, ο χρυσός ή οι μετοχές των εταιρειών τεχνολογίας ανατιμήθηκαν απότομα με την προσδοκία ότι θα πουληθούν αργότερα σε έναν μεγαλύτερο ηλίθιο. Και υπάρχουν περαιτέρω παραλληλισμοί με τις σημερινές αγορές.

Η διαφορά αυτή ήταν ότι ορισμένοι αγοραστές μπορεί να είχαν απλά πετάξει τα κόμικ τους σε μια κούτα, αλλά οι έφηβοι ήταν ένα κοινό έτοιμο να αγοράσει ιστορίες με υπερήρωες και πήραν ένα χειροπιαστό προϊόν για τα λεφτά τους.

Στην περίπτωση αυτή, ο ενθουσιασμός δικαιολογούσε την αγορά περισσότερων κόμικ από ότι ήταν ενδεχομένως λογικό, από την σκοπιά του συλλέκτη παρά του αναγνώστη. Η αποθηκευμένη αξία δεν βρισκόταν στην τιμή επαναπώλησης ενός κόμικ, αλλά στην ικανοποίηση για μια συλλογή που γίνεται μεγαλύτερη και θα περιλαμβάνει κάποια μελλοντικά διαμάντια.

Η εκτόξευση των τιμών ήταν μέρος της πρώτης ιστορίας. Το 1984 οι Kevin Eastman και Peter Laird δημοσίευσαν περίπου 3.000 αντίτυπα ενός ασπρόμαυρου κόμικ που φιλοξενούσε στις σελίδες του ερπετά οπλισμένα με ιαπωνικά όπλα. Όταν κυκλοφόρησε έξι χρόνια αργότερα η πρώτη ταινία με τα Χελονονιντζάκια, οι πρώτες εκδόσεις άλλαζαν χέρια για εκατοντάδες δολάρια.

Η απότομη αύξηση της αξίας ήταν μια έκπληξη, γιατί τα κόμικ μαζικής κυκλοφορίας, όπως και οι εφημερίδες και τα περιοδικά, θεωρούνταν αναλώσιμα. Μόνο μετά από χρόνια, καθώς ο αριθμός όσων βρίσκονταν σε καλή κατάσταση υποχωρούσε και η απήχηση των χαρακτήρων αυξανόταν, αποκτούσαν κάποια αξία. Αλλά καθώς το ενδιαφέρον για τα κόμικ γινόταν μεγαλύτερο, λαμβάνοντας ώθηση και από ιστορίες για απίστευτες τιμές, ο ορισμός του τι ήταν σπάνιο, ασυνήθιστο και συλλέξιμο διευρύνθηκε.

Η βιομηχανία μυρίστηκε την ευκαιρία και εξέδωσε συλλεκτικά κομμάτια. Οι παλιοί ήρωες αποκτούσαν νέες εκδόσεις του πρώτου τεύχους. Τα κόμικ θα εκδίδονταν με διαφορετικά εξώφυλλα, επικαλυμμένα με μεταλλικά φύλα ή ολογράμματα. Ορισμένα έρχονταν με δικιά τους σακούλα, ιδανική για την καλύτερη συντήρηση των σελίδων τους.

Το 1992 ο Σούπερμαν πέθανε, για λίγο, δίνοντας ζωή σε πληθώρα διεκδικητών του τίτλου του. Χαρακτήρες από ένα κόμικ εμφανίζονταν σε ιστορίες κάποιου άλλου, αναγκάζοντας τους αναγνώστες να αγοράζουν διαφορετικά κόμικ για να μένουν ενημερωμένοι. Δημιουργήθηκαν ολόκληροι νέοι κόσμοι από ήρωες και κακούς.

Η βιομηχανία των κόμικ ανθούσε όταν ξαφνικά στα μέσα της δεκαετίας του 1990 κατέρρευσε υπό το βάρος της μετριότητας των ειδικών εκδόσεων.

Καθώς η απογοήτευση γινόταν μεγαλύτερη και οι αγοραστές συνειδητοποιούσαν πως οτιδήποτε πουλιέται κατά εκατοντάδες χιλιάδες κομμάτια αποκλείεται να είναι σπάνιο, χιλιάδες καταστήματα κόμικ άρχισαν να κλείνουν. Στο τέλος του 1996 η Marvel, που ήταν φορτωμένη με χρέος τις καλές εποχές, αναγκάστηκε να ζητήσει προστασία από τους πιστωτές σε πτωχευτικό δικαστήριο.

Εκείνο το κραχ δεν ήταν μια κατάρρευση στις τιμές, αλλά μια απότομη έλλειψη αγοραστών που απλά έπαψαν να εμφανίζονται.

Μπορούμε να ξαναδούμε κάτι αντίστοιχο; Οι πωλήσεις εισιτηρίων του Μπάτμαν VS Σούπερμαν αυτή την εβδομάδα φαίνονται εντυπωσιακές σε σχέση με την απογοήτευση των κριτικών. Αλλά σκεφτείτε μια διαφορετική αγορά και έναν άλλο ήρωα, έναν πιο δημοφιλή ανάμεσα στους οικονομολόγους και τους επενδυτές.

Ο Μάριο Ντράγκι, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έσωσε το ενιαίο νόμισμα το 2012 με μια μόνο ομιλία του, αποκαθιστώντας την εμπιστοσύνη με την δέσμευση του να κάνει «whatever it takes».

Είναι το μόνο ανάχωμα ανάμεσα στο χαντάκι του αποπληθωρισμού και τους οπαδούς της λιτότητας που είναι έτοιμοι να ρίξουν την οικονομία της ηπείρου μέσα σε αυτό, οπλισμένος μόνο με ακαδημαϊκό θάρρος και μια μηχανή εκτύπωσης χρήματος.

Το μπουμ του Ντράγκι και των άλλων ηρωϊκών κεντρικών τραπεζικών είναι αυτό των έκτακτων μέτρων για την τόνωση των τιμών των στοιχείων ενεργητικού. Το κόστος δανεισμού έχει πλησιάσει στο μηδέν και πολλά ομόλογα συναλλάσσονται στον πρωτόγνωρο κόσμο των αρνητικών επιτοκίων.

Οι επενδυτές που αγοράζουν χρέους δικαιολογούν την συνήθεια τους με την λογική ότι αποτελούν μια ασφάλεια σε έναν κόσμο με ελάχιστο πληθωρισμό ή ανάπτυξη.

Και προς το παρόν οι αγοραστές χρέους συνεχίζουν να εμφανίζονται.

Το ερώτημα που θα θέσουν στον εαυτό τους μετά από χρόνια είναι πως θα κρίνουν το σημερινό ενθουσιασμό όταν επέλθει η ωριμότητα.

Πηγή : link

 [contesthopper contest=”4741″][/expander_maker]

‘Εντονη αστάθεια στις σχέσεις των ΗΠΑ και της Τουρκίας και οι συζητήσεις για το πραξικόπημα.Είναι χαρακτηριστική η τελείως ασυνήθιστη επίθεση που εξαπέλυσε προς την Άγκυρα ο βασιλιάς της Ιορδανίας. Ταυτόχρονα, μια σειρά δημοσιεύματα μεγάλων δυτικών μέσων ενημέρωσης επικρίνουν, όλο και πιο σφοδρά, αλλά και χρησιμοποιώντας πολύ ασυνήθιστα επιχειρήματα την τουρκική κυβέρνηση. Ανεξαρτήτως της βασιμότητας των επικρίσεων, γνωρίζουμε – και από την “ελληνική εμπειρία” αλλά και από ότι έχει συμβεί με άλλες χώρες, ότι σπανίως είναι τυχαία η επικέντρωση επιθετικών και κριτικών δημοσιευμάτων για μια χώρα. Συνήθως προηγούνται αυτού που θα συμβεί.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Το αποκορύφωμα ήρθε με δημοσιεύματα για ενδεχόμενο πραξικόπημα στην Τουρκία που ανάγκασαν το Γενικό Επιτελείο της γείτονος να προχωρήσει σε πολύ σπάνια ενέργεια, εκδίδοντας ανακοίνωση που διαψεύδει τις σχετικές πληροφορίες! Ήδη στις 10 Μαρτίου, δύο πρώην πρέσβεις των ΗΠΑ στην Τουρκία κάλεσαν τον Ερντογάν να «μεταρρυθμισεί ή να παραιτηθεί», που είναι και ο τίτλος του άρθρου τους που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Washington Post. Ένας από τους συγγραφείς, ο κ. Edelman, ανήκει στον πυρήνα του νεοσυντηρητισμού. Πιστεύεται ότι έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό, από το παρασκήνιο, στην ανάδειξη του Ερντογάν, όταν σημαντικοί άνθρωποι στις ΗΠΑ έψαχναν για ένα πιο “χειρίσιμο” και πιο “φιλικό” πρόσωπο για να αντικαταστήσει, ως επικεφαλής των ισλαμιστών, τον ανατραπέντα με “βελούδινο πραξικόπημα” πρωθυπουργό Ερμπακάν, που εκρίνετο ως υπερβολικά “ριζοσπάστης” και υπερβολικά “αυθεντικός”. Όσο για τον δεύτερο συγγραφέα του άρθρου στην Washington Post, τον κ. Abravomitz, αυτός απέφυγε την ταύτιση διατηρώντας αποστάσεις ασφαλείας από τους νεοσυντηρητικούς, αν και η “ψυχή” του δεν φαίνεται να είναι πολύ μακριά από τις θέσεις τους. Οι δύο συγγραφείς δεν περιορίζονται στην – αρκετά συνηθισμένη πλέον στο διεθνή Τύπο – κριτική της πολιτικής του Ερντογάν. Απευθύνονται εμμέσως πλην σαφώς, σε ό, τι απομένει από τα κεμαλικά ρεύματα στο εσωτερικό του στρατού. Όπως γράφουν στο άρθρο τους “ Η προανήγγελθεισα προσπάθεια του κόμματος AKP να καταστήσει τις ένοπλες δυνάμεις υπευθυνες για την αντιδημοκρατική συμπεριφορά του, ήταν μια παρωδία δίκης στην οποία κατασκευαζόμενες αποδείξεις εξυπηρέτησαν στο να εμπλέξουν πολιτικούς αντιπάλους». Μερικές ώρες πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες, από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ένα μάλλον εκπληκτικό άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του American Enterprise Institute, που απηχεί τις απόψεις των “ιεράκων των ιεράκων” στις ΗΠΑ και διακρίνεται για την έντονα φιλοϊσραηλινή τοποθέτησή του. Γράφτηκε από έναν γνωστό νεοσυντηρητικό ακτιβιστή με ισχυρούς δεσμούς (τουλάχιστον κατά το παρελθόν, αλλά ίσως και σήμερα) με τους Τούρκους κεμαλιστές, τον Michael Rubin. Το άρθρο είχε τίτλο «Θα μπορούσε να υπάρξει ένα πραξικόπημα στην Τουρκία;”. Σε αυτό, σχεδόν συνιστάται ανοιχτά στον Τουρκικό στρατό να ανατρέψει τον πρόεδρο Ερντογάν. Ο συγγραφέας διαβεβαιώνει τους στρατιωτικούς ότι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ ή την Ευρώπη, αν το κάνουν. Επίσης, «περιγράφει», για τον Ερντογάν και τους πιο κοντινό τους συμβούλους του, μια μοίρα όχι πολύ διαφορετική από τη μοίρα του ανατραπέντος Αιγύπτιου Προέδρου Morsi. Μερικές μέρες μετά τη δημοσίευσή του, το άρθρο βρήκε το δρόμο του στο μεγάλης κυκλοφορίας Newsweek. Και τα δύο άρθρα είναι αξιοσημείωτα για το περιεχόμενό τους, για τα πρόσωπα που τα υπογράφουν και για τα μέρη όπου δημοσιεύτηκαν. Nεοσυντηρητικό “κράτος εν κράτει” Το American Εnterprise Ιnstitute (AEI) ήταν μία από τις κύριες δεξαμενές σκέψης στις Ηνωμένες Πολιτείες που προετοίμασε “ιδεολογικά” την εισβολή στο Ιράκ και τον πόλεμο κατά του «άξονα του κακού» που ξεκίνησε η κυβέρνηση Μπους. Για να το κάνει, είχε λάβει, εκεινη την περίοδο, ως πρόσχημα τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Χρησιμοποίησε την πολιτική ατμόσφαιρα, που επικράτησε στις ΗΠΑ μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους, προκειμένου να μετατοπίσει ριζικά το σύνολο του άξονα της πολιτικής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Μια τέτοια στροφή δεν θα μπορούσε, φυσικά, παρά να παράγει περισσότερο χάος και περισσότερο τρόμο, όπως όλοι μπορούμε να δούμε τώρα στις τηλεοπτικές οθόνες μας. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις είναι εξαιρετικά χρήσιμες για τους ανθρώπους που επιθυμούν να αλλάξουν τις πολιτικές, ακριβώς επειδή προκαλούν τρόμο, διαταράσσοντας τον ορθολογικό (ή συνήθη, καλύτερα να πούμε) τρόπο σκέψης (;) των ανθρώπων. Ο κ Rubin ειναι ένας πολύ ενεργός νεοσυντηρητικός ακτιβιστής. Μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων του εργάστηκε στο περιβόητο Γραφείο Ειδικών Σχεδίων, που δημιουργήθηκε από τον Υπουργό Ράμσφελντ στο Πεντάγωνο, για να προετοιμάσουν την εισβολή στο Ιράκ και να διαχειριστούν την κατάσταση μετά. Το Γραφείο αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παράδειγμα των (τυπικά νόμιμων) μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν από τους νεοσυντηρητικούς για να κάνουν “αεροπειρατεία” στους κανονικούς, θεσμοποιημένους κρατικούς μηχανισμούς συλλογής πληροφοριών και λήψης αποφάσεων και να τους παρακάμψουν. Η ίδια μέθοδος, σημειωτέον, χρησιμοποιήθηκε σύμφωνα με αναλυτές, και σε πολλά άλλα μέρη, όπως στο Παρίσι, μετά την εκλογή του Προέδρου Σαρκοζί, οδηγώντας στις επεμβάσεις στη Λιβύη και τη Συρία. Ακόμη και υπό τον Ομπάμα, οι νεοσυντηρητικοί εξακολουθούν να έχουν μια μεγάλη επιρροή στο κατεστημένο των ΗΠΑ, αλλά και την ίδια την κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα οι νεοσυντηρητικοί δημιούργησαν ένα ανεπίσημο «κράτος μέσα στο κράτος», ή, αν προτιμάτε, “κράτος παρά το κράτος”. Σύμφωνα με ένα άρθρο από τον Greg Miller, δημοσιογράφο στο Los Angeles Times (9.3.2004), ο διευθυντής της ίδιας της CIA, ο Τζορτζ Τένετ, αποκάλυψε κατά τη διάρκεια μαρτυρίας ενώπιον της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, ότι «μια ειδική μονάδα πληροφοριών στο Πεντάγωνο παρείχε ιδιωτικές ενημερώσεις προ της έναρξης του πολέμου σε ανώτερους αξιωματούχους του Λευκού Οίκου για φερόμενους δεσμούς μεταξύ του Ιράκ και της Αλ Κάιντα, χωρίς την γνώση του διευθυντή της CIA “. Ο Μίλερ γράφει ότι αυτή η «αποκάλυψη δείχνει ότι ένα αμφιλεγόμενο γραφείο του Πενταγώνου διαδραμάτισε μεγαλύτερο ρόλο από ό, τι ήταν στο παρελθόν κατανοητό, στη διαμόρφωση των απόψεων της κυβέρνησης για φερόμενες σχέσεις του Ιράκ με το τρομοκρατικό δίκτυο πίσω από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, και ότι παρέκαμψε τα συνηθισμένο κανάλια για να στηρίξει μια υπόθεση που ερχόταν σε σύγκρουση με τα συμπεράσματα των αναλυτών της CIA “. Αναστάτωση στην Τουρκία Σύμφωνα με καλά ενημερωμένους διπλωμάτες, οι οποίοι έχουν υπηρετήσει πολλά χρόνια στην Ουάσινγκτον και στην Τουρκία, ο κ Rubin διατηρούσε στενές φιλικές σχέσεις με τους τούρκικους κεμαλικούς κύκλους στο παρελθόν, αλλά οι σχέσεις κλονίστηκαν όταν τους κατηγόρησε οτι «προδίδουν το Ισραήλ”. Πιθανώς παραμένει και τώρα σε επαφή με κάποιους από αυτούς. Η δημοσίευση του άρθρου στην ιστοσελίδα ΑΕΙ αποτελεί αντικειμενικά, πρώτον ανοιχτή απειλή για τον Ερντογάν, δεύτερον άμεση ενθάρρυνση πρός όσους Τούρκους στρατιωτικούς θα ήθελαν ενδεχομένως να απαλλαγούν από τον Πρόεδρό τους και, επίσης, να τον εκδικηθούν για ό, τι έκανε εναντια στους Κεμαλιστές. Είναι πολύ σημαντικό ως μήνυμα και δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι ο Rubin και οι δύο πρέσβεις εξέπεμψαν το “μήνυμά” τουςαπό κοινού με Τούρκους φίλους τους. Αλλά φυσικά υπάρχει κάποια απόσταση μεταξύ της αποστολής σημάτων και την διενέργεια πραξικοπημάτων. Μόνο ο χρόνος πόσο μεγάλη είναι. Υπάρχουν πάντως σημαντικά εμπόδια για την τυχόν υλοποίηση τέτοιων σχεδίων αν υπάρχουν. Πρώτον, ο πόλεμος κατά του κουρδικού ΡΚΚ έχει οδηγήσει σε μια τακτική συμμαχία μεταξύ Κεμαλικών και Ερντογάν. Δεύτερον, η τουρκική κοινωνία δεν είναι πλέον αυτό που ήταν. Ο λόγος που ο Πρόεδρος δεν πηρε την πλειοψηφία που ήθελε πέρυσι είναι ακριβώς η επιτυχία της πολιτικής του! Με την επίθεση και την σοβαρη αποδυνάμωση της παραδοσιακής δύναμης του Στρατού στην Τουρκία, ο κ Erdοgan βοήθησε να ανδρωθούν κοινωνικές δυνάμεις που γυρισαν σε ορισμένες περιπτώσεις εναντίον του, αλλά που δύσκολα θα υποστηριζαν ένα νέο στρατιωτικό πραξικόπημα, αν κάποιοι στο στρατό έχουνν πραγματικά τη δυνατότητα να το οργανώσουν. Τρίτον, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για τις επιπτώσεις που ένα τετοιο πραξικόπημα θα είχε πραγματικά, τόσο στην Τουρκία όσο και σε περιφερειακό/διεθνές επίπεδο. Παρόλα αυτά, κανείς που γνωρίζει την τουρκική ιστορία δεν θα πρέπει να αποκλείει τελείως σενάριο ενός πραξικοπήματος. Ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση Όπως και οι γέφυρες της στην Κωνσταντινούπολη, η Τουρκία είναι μια χώρα μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας. Οι ηγέτες της προσπαθούν, ο καθένας με τον τρόπο του, να ισορροπήσουν μεταξύ των δύο αυτών κόσμων και δύο τουρκικων ταυτοτήτων. Και οι ισλαμιστές και οι κεμαλιστές συχνά συγκλονίζονται από αυτές τις αντιφάσεις. Ονειρεύονται να είναι ο καλύτερος φίλος της Δύσης στην Ανατολή, αλλά θέλουν επίσης να είναι οι ηγέτες και οι εκπρόσωποι της αραβικής και μουσουλμανικής Ανατολής προς τη Δύση. Είναι δύσκολο να επιτευχθεί αυτό, ιδίως στο πλαίσιο των συνεχών πολέμων εναντίον του «άξονα του κακού» και της «Σύγκρουσης των Πολιτισμών». Πρόσφατα, ο Ερντογάν είδε την κατάρρευση της πολιτικής του τόσο στην Μέση Ανατολή οσο και απέναντι στους Κούρδους. Σαν να μην ήταν αυτο αρκετό, πήρε την αυτοκτονική απόφαση να ρίξει το ρωσικό τζετ, σχεδόν καταστρέφοντας το δικό του “στρατηγικό βάθος”, για να χρησιμοποιήσουμε κι εμείς τον όρο που τόσο πολύ αρέσει στον κ. Νταβούτογλου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το στρατηγικό βάθος ήταν η σχεδόν στρατηγική σχέση με τη Ρωσία και οι προσωπικοί του δεσμοί με τον Πούτιν. Παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό, αν δηλαδή ο Ερτογάν έδρασε μόνος του ή αν και από που και για ποιό λόγο έλαβε από κάπου “πράσινο φως”. Πιο απομονωμένος από ποτέ, στράφηκε μετά την κατάρριψη προς το Ισραήλ. Αλλά μια προσέγγιση με τον Νετανιάχου θέτει επίσης προβλήματα για τον Ερντογάν. ‘Ενα είναι ιδεολογικό. Το δεύτερο είναι ότι οι Ισραηλινοί ζητάνε και αυτοί αντάλλαγμα για την “προσέγγιση” και το αντάλλαγμα είναι η διακοπή των σχέσεων με τους Παλαιστίνιους της Γάζας. Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι μια τέτοια συμφωνία υποκρύπτει παροχή “τακτικής” βοήθειας προς τον Ερντογάν, σε αντάλλαγμα στρατηγικών παραχωρήσεων. Ο Ερντογάν επέλεξε ήδη την τακτική από την στρατηγική και την ιδεολογία, συντασσόμενος με τη Δύση κατά του Καντάφι και του ‘Ασσαντ. Το αποτέλεσμα, για πολλούς, ήταν η καταστροφή της μεσανατολικής πολιτικής τους. Όσο για τους νεοσυντηρητικους θα ήταν ανόητος κανείς να πιστεύει ότι έχουν εγκαταλείψει το παιχνίδι επειδή το σχέδιο Α που είχαν για τη Συρία (ανατροπή Άσαντ, διαμελισμός της χώρας και εξολόθρευση Χεζμπολά), δεν πέτυχε μετά τη ρωσική επέμβαση. Θα συνεχίσουν προσπαθώντας να αποσταθεροποιήσουν ολόκληρη την περιοχή. Έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα σε σχέση με τους αντιπάλους τους. Σε κάποιους μπορεί να μην αρέσουν οι στόχοι τους, αλλά έχουν μια σαφή στρατηγική και επιμένουν σε αυτή. Πίσω από το χάος που παράγουν, υπάρχει μια Σιδερένια, αν και τρομερή Τάξη, που πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Οι αντίπαλοί τους δεν έχουν πάντα ένα ολοκληρωμένο όραμα, αντιτίθενται διαμαρτύρονται μάλλον, παρά έχουν ένα συγκεκριμένο αντισχέδιο. Σημείωση (1) Μερικοί πιστεύουν ότι οι ίδιες δυνάμεις και οι ίδιες μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να υποκινήσουν πολέμους στη Γεωργία και την Ουκρανία. Για εκείνους που τους αρέσουν οι “θεωρίες συνωμοσίας”, η μέθοδος που χρησιμοποιείται για να προκαλέσει και να κατευθύνει αυτές τις κρίσεις έχει μια δομική ομοιότητα με τις μεθόδους που χρησιμοποίησε το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο για να ενορχηστρώσει την «ευρωπαϊκή απάντηση» στην οικονομική κρίση του 2008-9, συγκεντρώνοντας όλη την πίεση της κρίσης στην Ελλάδα.

Πηγή: link

 [contesthopper contest=”4741″][/expander_maker]

Times: Τούρκοι συνοριοφύλακες σκοτώνουν πρόσφυγες.Σύμφωνα με την οργάνωση, που εδρεύει στη Βρετανία, κατά τους τελευταίους τέσσερις μήνες 16 πρόσφυγες, μεταξύ των οποίων τρία παιδιά, έπεσαν νεκροί από τα πυρά των Τούρκων φυλάκων.

Το τραγούδι που τσάντισε τον Ερντογάν με τουρκικούς υπότιτλους ‘για να το καταλαβαίνει’.Σε ένδειξη διαμαρτυρίας το γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι NDR μετέδωσε και πάλι σήμερα, ένα σατιρικό τραγούδι για τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χλευάζοντας ταυτόχρονα την αντίδραση του Βερολίνου, που τη θεώρησε πολύ χλιαρή, αφού ο Γερμανός πρεσβευτής στην Άγκυρα κλήθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για να δώσει “εξηγήσεις” για το θέμα αυτό.

Πηγή:link

Καλόγριες καλλιεργούν ”χόρτο”για να θεραπεύσουν τον κόσμο.Βeing a nun isn’t for everyone. It takes discipline, dedication, empathy and patience. It also, on occasion, takes a Godlike knowledge of marijuana horticulture. Bet they never told you that in Bible Camp.

Of course, not ALL nuns grow weed. In fact, we’re pretty sure most nuns DON’T grow weed. But these nuns are no ordinary nuns. These nuns are The Sisters of the Valley, the subject of a fascinating series of photographs taken by photographers Shaughn Crawford and John DuBois. Based in Merced, California, The Sisters – who consider themselves nuns but are not Catholic or traditionally religious – cultivate weed according to the moon cycles before turning their harvest into remedies which they then sell online. Their products, which are all organic, treat a variety of ailments including back pain, migraines and even hangovers, and each jar and bottle gets its own little prayer before being shipped for distribution.

Despite being licensed Medical Marijuana growers however, their operation is under threat from California municipalities who are considering a cultivation ban that would make their enterprise illegal. But The Sisters plan to fight the ban. They do, after all, have God on their side.

Πηγή:link

Κόστα Ρίκα : η γη της επαγγελίας για τα αδέσποτα

The Land of the Strays could be the title of a low-budget horror movie, but the reality could not be further from the truth. Otherwise known as Territorio de Zaguates, The Land of the Strays is in fact a paradise, at least for dogs and dog-lovers.

It’s a privately funded, volunteer-run, no-kill animal shelter in Costa Rica. So far, so conventional. What makes this shelter unique however is its message. Territorio de Zaguates, whose advertising campaign carries the message “when you adopt a mutt, you adopt a unique breed”, wants people to think differently about mix-breed dogs.

Mongrels are often deemed inferior to pure breeds, but the shelter believes that championing their mixed status is the key to helping them find homes. Each dog for example is given its own unique breed, so instead of being nondescript mutts, the animals become exotically-named rarities. Ever wanted an Alaskan Collie Fluffyterrier? How about a Fire-Tailed Border Cocker or a Chubby-Tailed German Dobernauzer? If so then you know where to go!

You could be forgiven for thinking this place was paradise…

But it’s a real place in Costa Rica called The Land of the Strays

Best part? Anyone can come to the shelter to spend time with dogs and eventually adopt one!

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Mixed-breeds are often considered inferior to pure breed dogs but this shelter wants people to think differently

Their ad campaign reads: “When you adopt a mutt, you adopt a unique breed”

They can also take the dogs for walks around the scenic grounds of the shelter. Or maybe the dogs walk them?

There’s no better way to get acquainted with a dog you’re thinking of taking home with you!

The animals have access to a modern indoor facility with feeding stations and cozy bedding

They spend their days enjoying the sun but they’d much rather find a loving owner

All of the animals are up for adoption, so if you’re looking for a new companion, you know where to go!

Take a look at the video below to see these adorable animals in action

Πηγή:link

[contesthopper contest=”4741″][/expander_maker]

7 διαφορές του να αγαπάς τα σκυλιά από το να είσαι γονιός του σκύλου

So you’re a dog lover. You watch a cute puppy video on Youtube and fall asleep in your big, comfy bed and that’s nice. A dog parent, though, has less time for such videos, and even less space in bed – it belongs to the dog now (it should be also noted that the reality of sleeping with your pooch is way less cute than you might imagine.) And it’s just one of the many differences between loving and having dogs seen by illustrator Kelly Angel.

Are you a dog lover or a dog parent? Vote for and comment on the illustrations that you can relate to most! One thing is for sure – even if the experiences differ, dogs bring endless love and joy to our lives in any case! If you like what you see, have a look at other Angel’s illustrations where she depicts the way you see yourself vs the way your dog sees you.

Handelsblatt: Το προσφυγικό έφερε πιο κοντά από ποτέ Μέρκελ και Τσίπρα.Άνοιξη στις ελληνογερμανικές σχέσεις. Μέχρι πριν από λίγο καιρό η Α. Μέρκελ ήταν η πιο αντιδημοφιλής ξένη πολιτικός στην Ελλάδα. Όμως η προσφυγική κρίση έφερε κοντά Γερμανία και Ελλάδα, γράφει η εφημερίδα Handelsblatt.

“Go back, Mrs Merkel”, φώναζε προεκλογικά Αλέξης Τσίπρας υπό τις επευφημίες των οπαδών του. Λόγω της προσφυγικής κρίσης όμως το κλίμα έχει αλλάξει, σημειώνει η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα. Αλλαγή στάσης διαπιστώνει η εφημερίδα του Ντίσελντορφ και στον πρώην υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος υποστήριζε ότι η καγκελάριος έχει «μυστικό» σχέδιο για την «υποταγή ολόκληρης της Ευρώπης».

Όσον αφορά ωστόσο στην προσφυγική πολιτική της Α. Μέρκελ ο Γ. Βαρουφάκης μόνο καλά λόγια έχει να πει: «Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις ένα τέτοιο μήνυμα ανθρωπιάς από έναν πολιτικό αντίπαλο». Και ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας δηλώνει ότι η Α. Μέρκελ «διέσωσε την ευρωπαϊκή αξιοπρέπεια», χαρακτηρίζοντας τη Γερμανία «φωνή της λογικής».

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Η επαναπροσέγγιση Γερμανίας-Ελλάδας είναι αμοιβαία. Μετά από έξι χρόνια αντιπαράθεσης με αφορμή την οικονομική κρίση Βερολίνο και Αθήνα ανακαλύπτουν τα κοινά τους συμφέροντα. Ακόμα και ο αυστηρός Βόλφγκανγκ Σόιμπλε διαπιστώνει μια «τρομακτική απουσία αλληλεγγύης» των ευρωπαίων εταίρων έναντι της Ελλάδας και διακρίνει περιθώρια χαλάρωσης στην μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού και στους στόχους του προϋπολογισμού λόγω της «δύσκολης κατάστασης».

Συνεχής επικοινωνία Τσίπρα-Μέρκελ

Η στροφή του Α. Τσίπρα έναντι της Α. Μέρκελ είναι παραπάνω από εμφανής. Ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης χαρακτήριζε τους τότε κυβερνητικούς πολιτικούς ως «Μερκελιστές» και τώρα έγινε ο ίδιος ένας από αυτούς. Σύμφωνα με πρωθυπουργικούς κύκλους, ο Α. Τσίπρας «επικοινωνεί συχνά με την καγκελάριο». Από την πλευρά της Α. Μέρκελ επιβεβαιώνει ότι υπάρχει «μόνιμος δίαυλος επικοινωνίας» με τον Α. Τσίπρα.

Στη συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Star ο Α. Τσίπρας υπερασπίστηκε μάλιστα την κριτική στην προσφυγική πολιτική της καγκελαρίου χαρακτηρίζοντάς την «άδικη». Παράλληλα φιλοκυβερνητική εφημερίδα, η οποία μέχρι πριν από ένα χρόνο παρουσίαζε τον υπουργό Οικονομικών Β. Σόιμπλε ως διοικητή στρατοπέδου συγκέντρωσης που θέλει να κάνει από τους Έλληνες «σαπούνια», χαρακτήριζε την καγκελάριο ως «φύλακα άγγελο των προσφύγων», παρατηρεί η Handelsblatt.

Πηγή: Deutsche Welle

[contesthopper contest=”4741″][/expander_maker]

Tηλεδιάσκεψη του EuroWorking Group την Παρασκευή.Την Παρασκευή σε έκτακτη τηλεδιάσκεψη του Euro Working Group θα γίνει μία πρώτη προσπάθεια να οριστικοποιηθούν οι θέσεις των θεσμών πριν την έλευσή τoυς στην Αθήνα το Σάββατο 2 Απριλίου,  σε έκτακτη τηλεδιάσκεψη του Euro Working Group.

Ωστόσο, αν και ο εκπρόσωπος της Κομισιόν Ντέκλαν Κοστέλο σε ταξίδι-αστραπή στην Αθήνα φέρεται να έκανε λόγο για «σοβαρές ενδείξεις ότι όλα μπορούν να κλείσουν πριν από το Eurogroup της 22ας Απριλίου», η κατάσταση σε ότι αφορά τον δρόμο και τον χρόνο προς την επίτευξη συμφωνίας είναι αρκετά δύσκολη.

Αν και κορυφαίο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης που συμμετείχε στη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) της Δευτέρας δήλωνε πως τελικά δεν πρέπει να ληφθούν μέτρα 4,5% του ΑΕΠ που θέλει το ΔΝΤ, αλλά 3% του ΑΕΠ, όπως ήταν ο υπολογισμός της Κομισιόν, ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, το Ταμείο έχει σοβαρές ενστάσεις.

Πιο συγκεκριμένα, το ΔΝΤ επιμένει ότι δεν αρκούν τα μέτρα 3% του ΑΕΠ και πως το δημοσιονομικό κενό έως το 2018 ανέρχεται στο 4,5%. Ετσι αναμένεται να απαιτήσει από το Eurogroup αυτή η διαφορά του 1,5% να καλυφθεί από την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.

Επίσης, αμφισβητεί την απόδοση κάποιων από τα μέτρα 5,4 δισ. ευρώ που προτείνει η ελληνική κυβέρνηση, και διατηρεί σοβαρές ενστάσεις στο θέμα των κόκκινων δανείων.

Οπως και να έχει, η κυβέρνηση θα κινηθεί προς το κλείσιμο του πακέτου μέτρων ύψους 3% του ΑΕΠ, δηλώνοντας ετοιμότητα να τα νομοθετήσει άμεσα για να κλείσει η συμφωνία. Πάντως, αξίζει να σημειωθεί ότι οι δανειστές επιμένουν σε συνολική συμφωνία «πακέτο» με ασφαλιστικό, φορολογικό, κόκκινα δάνεια και τις υπόλοιπες μεταρρυθμίσεις.

Πηγή:link

400.000 δολ. για το χειρόγραφο του Σ. Χολμς με ήρωα τον Έλληνα Διερμηνέα.Είναι του 1893 και μαζί με άλλα έργα του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, έρχεται να βγει σε δημοπρασία λογοτεχνίας στις ΗΠΑ και προβλέπεται να πιάσει σύμφωνα με τις εκτιμήσεις 400.000 δολάρια. Η δημοπρασία θα γίνει στη Νέα Υόρκη.

Πρόκειται για ένα από τα 56 μυθιστορήματα γραμμένα από τον Κόναν Ντόιλ  σχετικά με τον ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς. Η ιστορία είναι γνωστή για την πρώτη εμφάνιση του αδερφού του Σέρλοκ, Μάικροφτ και του Έλληνα κυρίου Μελά.

Το 1893 το περιοδικό Strand φιλοξένησε την ιστορία του Σέρλοκ Χολμς, «Ο Έλληνας Διερμηνέας». Ο Έλληνας διερμηνέας είναι ο «Κος Μελάς» που μέσω του αδελφού του Σέρλοκ Χολμς, Μάικροφτ, ζητά τη βοήθεια του διάσημου ντεντέκτιβ.

Τον Μελά είχαν προσλάβει Βρετανοί εγκληματίες που εκβίαζαν έναν Έλληνα, ονόματι Παύλο Κρατίδη για να τους παραδώσει την περιουσία που είχε στην Ελλάδα. Ο Μελάς κατάφερε να ξεγελάσει τους εγκληματίες, μεταφράζοντας λανθασμένα ή ελλιπώς τα ελληνικά του Κρατίδη και συγκέντρωσε πληροφορίες που βοήθησαν τον Χολμς να ξεδιαλύνει το μυστήριο.

Στην πώληση συμπεριλαμβάνεται και μια σελίδα από το Σκυλί των Μπάσκερβιλ, μιας από τις πιο διάσημες ιστορίες του Κόναν Ντόιλ, που σηματοδοτεί την επιστροφή του Χολμς μετά τον υποτιθέμενο θάνατό του στο Reichenbach Falls.

Η σελίδα υπολογίζεται να πιάσει 100.000 δολάρια και θεωρείται εξαιρετικά σπάνια αφού το χειρόγραφο έχει χαθεί ή κλαπεί. Στην συγκεκριμένη σελίδα υπάρχει μια συζήτηση ανάμεσα στον Χολμς και τον Γουότσον.

Θα δημοπρατηθούν ακόμα ένα χειρόγραφο αντίγραφο ενός από τα τελευταία μυστήρια του Σέρλοκ Χολμς, The Problem of Thor Bridge, το οποίο αναμένεται να πιάσει τις 300.000 δολάρια και ένα χειρόγραφο μιας από τις πιο ρομαντικές ιστορίες του Ντόιλ, το  Rodney Stone: a Reminiscence of the Ring.

Η δημοπρασία θα γίνει από τον οίκο Bonhams στη Νέα Υόρκη στις 11 Απριλίου.

Πηγή:link