Category: ΝΕΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

«Η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεν κοστίζει στον Γερμανό φορολογούμενο ούτε μια δεκάρα. Πολλοί δεν το καταλαβαίνουν, επειδή πιστεύουν ότι γεμίσαμε βαγόνια τρένων με ευρώ και τα στείλαμε από το Βερολίνο στην Αθήνα. Αλλά αυτό δεν είναι σωστό. Από τον γερμανικό προϋπολογισμό δεν εισέρευσε ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα», γράφει το γερμανικό περιοδικό Stern. «Αυτό οφείλεται στο περίπλοκο σύστημα διάσωσης. Η Γερμανία βοήθησε την Αθήνα με δύο τρόπους: αρχικά, το Πιστωτικό Ίδρυμα για την Ανοικοδόμηση (Kreditanstalt für Wiederaufbau / KfW) χορήγησε περίπου 15 δισ. ευρώ δάνειο, αργότερα η Γερμανία έδωσε σχεδόν 22 δισ. ευρώ στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας / EΜΣ (ESM). Επρόκειτο για εγγύηση ώστε ο ΕSM να πάρει δάνεια από τις παγκόσμιες αγορές και τα οποία χορήγησε στη συνέχεια στην Ελλάδα, υπό όρους φυσικά», σημειώνει το Stern και εξηγεί ότι «με τη μείωση του χρέους, συμβαίνουν τα εξής: τα δάνεια, τα οποία αυτή τη στιγμή έχουν διάρκεια κατα μέσο όρο 32,5 χρόνια, παρατείνονται κατά μερικά χρόνια, ενώ οι τόκοι καθίστανται αργότερα απαιτητοί. Δεν διαγράφονται τα χρέη της Ελλάδος, ούτε καν μερικώς. Αυτό σημαίνει ότι ο ESM και το KfW θα περιμένουν περισσότερο διάστημα για να πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Αυτό είναι όλο. Ο Γερμανός φορολογούμενος δεν θα νοιώσει τίποτα».

Το γερμανικό περιοδικό σημειώνει ότι «το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας για την Ελλάδα λήγει στα τέλη Αυγούστου και τα κράτη του ευρώ πρέπει να αποφασίσουν εάν θα προχωρήσουν σε ελάφρυνση του χρέους της. Το σχέδιο πρέπει, επίσης, να το εγκρίνουν τα μέλη του γερμανικού κοινοβουλίου, κάτι το οποίο θα είναι δύσκολο, διότι κατά την ψηφοφορία για το τελευταίο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα το 2015 κατά ψήφισαν πάνω από 60 βουλευτές. Τόσους πολλούς διαφωνούντες δεν μπορεί να αντέξει η νέα κυβέρνηση, η πλειοψηφία θα εξανεμιστεί. Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Ολαφ Σολτς θα τελείωναν, πριν καν ξεκινήσουν. Το AfD και το FDP γνωρίζουν αυτόν τον κίνδυνο και θα προκαλέσουν αναταραχή στο συνασπισμό. Θα κακολογούν τους “πτωχευμένους Έλληνες”, θρηνώντας τα δισ. που υποτίθεται ότι έστειλαν στην Αθήνα οι Γερμανοί φορολογούμενοι και πολλοί δήθεν ειδικοί και δήθεν σοβαροί δημοσιογράφοι θα συνταχθούν με τον χορό, επειδή τίποτα δεν είναι πιο εύκολο να ευχαριστήσεις τους θαμώνες στα γερμανικά στέκια από ό,τι με την ρητορική κατά των τεμπέληδων Ελλήνων και το κακό ευρώ».

Στο δημοσίευμα επισημαίνεται επίσης ότι όταν οι πιστωτές ενέκριναν το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας το 2016, διαβεβαίωσαν την Ελλάδα ότι θα γίνει ελάφρυνση του χρέους αν η κυβέρνηση κάνει μεταρρυθμίσεις. Κατά το μάλλον ή ήττον, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τα κατάφερε. Η ανεργία μειώθηκε, η οικονομία αναπτύσσεται, ακόμη και στις κεφαλαιαγορές αρέσουν ξανά οι Ελληνες. «Φυσικά», προσθέτει,«και συνεχίζουν να υπάρχουν αδυναμίες. Η διαφθορά και ο νεποτισμός δεν πατάχθηκαν, η αναδιοργάνωση της διοίκησης προχωρά μεν ικανοποιητικά αλλά αργά, η κατάσταση βελτιώνεται πολύ αργά. Αυτήν την πρόοδο πρέπει (όμως) να την ενισχύσουμε και να κρατήσουμε το λόγο μας».

Ένας άλλος βασικός λόγος για την ελάφρυνση του χρέους, σύμφωνα με το Stern είναι η Κίνα. Γράφει συγκεκριμένα: «Οι Κινέζοι εξαπλώνονται στην Ευρώπη. Με τα χρήματα, τις αγορές επιχειρήσεων και τα κατασκευαστικά έργα, αποκτούν επιρροή, για παράδειγμα στην Ουγγαρία και την Τσεχία, αλλά και στην Ελλάδα. Εκεί μισθώνουν το λιμάνι του Πειραιά και επενδύουν σε εταιρείες ενέργειας. Η δραστηριοποίηση αφήνει σημάδια, οι Έλληνες προσανατολίζονται προς την Ανατολή. Όταν η ΕΕ θέλησε να καταδικάσει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα πέρυσι, οι Έλληνες απάντησαν όχι. Μια προγραμματισμένη (καταδικαστική) δήλωση δεν αποτελεί “εποικοδομητική κριτική”, είπαν. Η συνοχή στην Ευρώπη καταρρέει. Το χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου είναι αρκετά μεγάλο, δεν χρειάζεται να διευρυνθεί και να αποξενωθούν οι Έλληνες. Η απόρριψη της ελάφρυνσης του χρέους θα αποτελούσε προσβολή. Οι Έλληνες προσπαθούν, υποφέρουν από μια πρωτοφανή πολιτική λιτότητας, αλλά σημειώνουν προόδους. Το να μην τους βοηθήσουμε θα ήταν σκληρόκαρδο και θα τους οδηγούσε στο στρατόπεδο της Κίνας. Αυτό δεν θα ήταν ξεκίνημα για την Ευρώπη, όπως υπόσχεται η νέα κυβέρνηση. Θα ήταν διάλυση».

«Και όλα αυτά», συνεχίζει, «εξαιτίας μιας ελάφρυνσης χρέους που δεν μας κοστίζει ούτε μια δεκάρα. Μιας ελάφρυνσης χρέους, εξαιτίας της οποίας δεν θα κλείσει κανένα νηπιαγωγείο, δεν θα πρέπει να απολυθεί κανένας εκπαιδευτικός και καμιά γέφυρα δεν θα μείνει ανεπισκεύαστη. Είναι μια συζήτηση για πλασματικούς αριθμούς, μια συζήτηση που εξυπηρετεί προκαταλήψεις και δημιουργεί σύγχιση στο κεφάλι».

«Ένα πράγμα θα πρέπει να είναι σαφές: Όποιος είναι κατά της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, δεν τον ενδιαφέρουν τα χρήματα των φορολογουμένων. Τον ενδιαφέρει κάτι άλλο. Θέλει να καταστρέψει το μεγαλύτερο επίτευγμα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, την Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας οι αξίες, η δημοκρατία, ο διαφωτισμός και η αλληλεγγύη, θα πρέπει να καταστούν περιφρονητέες, έτσι ώστε μια μέρα κάποιοι άλλοι να πάρουν την εξουσία. Οι εθνικιστές. Οι κληρονόμοι του Βίκτορ Ορμπαν και της Μαρί Λεπέν. Όποιος ενδιαφέρεται για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, πρέπει να το εμποδίσει. Ο τελικός της Ευρώπης αρχίζει», καταλήγει το γερμανικό περιοδικό.

Πηγή: link

Η Bundesbank κέρδισε 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ από τα ελληνικά κρατικά ομόλογα, σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα “Bild”. Να τι αναφέρει επακριβώς το σχετικό άρθρο:

“Τα δισεκατομμύρια που χορηγήθηκαν στην Ελλάδα από την αρχή της οικονομικής κρίσης σημαίνουν όχι μόνο τεράστιους κινδύνους για τη Γερμανία, αλλά και κέρδη από τόκους.

Πώς γίνεται αυτό; Για να πάρουν νέα χρήματα, οι χώρες μπορούν να εκδώσουν τα λεγόμενα κρατικά ομόλογα (παρόμοια με τις μετοχές των εταιρειών). Τα ελληνικά κρατικά ομόλογα δεν τα ήθελε κανείς από το 2010 και μετά.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), για να βοηθήσει την Ελλάδα, συνέχισε να αγοράζει ελληνικά κρατικά ομόλογα. Για αυτά τα μερίδια υπάρχει μια συμφωνημένη απόδοση, η οποία μοιράζεται μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών. Έτσι η Bundesbank έφτασε να κερδίσει περίπου 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ από το 2010.

Αυτό προκύπτει από την απάντηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης σε ερώτημα των Πρασίνων, η οποία είναι στη διάθεση της “Bild”. Αλλά: Αυτά τα κεφάλαια θα μπορούσαν τώρα μόνον εν μέρει (!) να χρησιμοποιηθούν για μια νέα μεγάλη ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Όπως ακριβώς και τα 27 δισ. ευρώ, τα οποία θα παραμείνουν από το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης”.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Τα ισχνά πρόσφατα στοιχεία καθιστούν πιθανότερη τη διατήρηση της ποσοτικής χαλάρωσης μέχρι του χρόνου, γεγονός που θα καθυστερήσει αύξηση των επιτοκίων και θα περιορίσει τα περιθώρια κινήσεων της ΕΚΤ στο μέλλον», εκτιμούν οι Financial Times ενόψει της σημερινής συνεδρίασης των ιθυνόντων της ΕΚΤ στην Φρανκφούρτη.

Όπως τονιζει η εφημερίδα, η ΕΚΤ χρησιμοποίησε τις πολύ καλές αποδόσεις της ευρωζώνης πέρυσι προκειμένου να αποσύρει την παροχή κινήτρων (ποσοτική χαλάρωση) δίχως να προκαλέσει αναστάτωση στις χρηματαγορές και, σύμφωνα με το πρόγραμμα, η ποσοτική χαλάρωση θα αποσυρόταν πλήρως.

Ωστόσο,-τονίζουν οι FT -εν όψει της σημερινής συνάντησης της Ε.Κ.Τ. θα πρέπει να μελετηθεί αν τα πιο απογοητευτικά στοιχεία του 2018 θα τους αναγκάσουν να επανεκτιμήσουν τους υπολογισμούς τους.

Σύμφωνα με αναλυτές, τα ισχνά πρόσφατα στοιχεία καθιστούν πιθανότερη τη διατήρηση της ποσοτικής χαλάρωσης μέχρι του χρόνου, γεγονός που θα καθυστερήσει αύξηση των επιτοκίων και θα περιορίσει τα περιθώρια κινήσεων της Ε.Κ.Τ. στο μέλλον.

Πηγή: link

«Αβάσιμες» χαρακτήρισε τις φήμες ότι το Βερολίνο πιέζει για παράταση του ελληνικού προγράμματος ο Πιέρ Μοσκοβισί, σε συνέντευξή του στον ΑΝΤ1, από την έδρα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και στο περιθώριο της Εαρινής Συνόδου ΔΝΤ και Παγκόσμιας Τράπεζας.

Παράλληλα, ο Ευρωπαίος Επίτροπος υπογράμμισε ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει σχέδιο Β, ενώ εμφανίστηκε βέβαιος πως «είμαστε στην τελική ευθεία για να γίνει η Ελλάδα ένα κανονικό μέλος της Ευρωζώνης».

Αναλυτικά η συνέντευξη:

– Ποιες είναι οι τελευταίες εξελίξεις στο ελληνικό ζήτημα; Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στον ελληνικό λαό;

«Είμαστε στην τελική ευθεία. Τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο θα αποφασίσουμε, για την ολοκλήρωση του ελληνικού προγράμματος. Τον Αύγουστο θα μπορέσουμε να βάλουμε ένα τέλος και η Ελλάδα να γίνει επιτέλους, αυτό που ευχόμουν χρόνια τώρα, ένα κανονικό μέλος της Ευρωζώνης.

Πιστεύω ότι πρέπει να δείξουμε εμπιστοσύνη και να παραμείνουμε σε σωστή τροχιά, η οποία συνεπάγεται μεταρρυθμίσεις που πρέπει να φτάσουν έως το τέλος, ώστε να ολοκληρώσουμε την αξιολόγηση κι ύστερα να καθορίσουμε από κοινού τη συνέχεια, αυτό που ονομάζουμε μεταμνημονιακό πρόγραμμα, το οποίο ισχύει και για άλλες χώρες όπως η Ιρλανδία, η Κύπρος, η Πορτογαλία.

Μετά, θα εργαστούμε πάνω σε μηχανισμούς που θα επιτρέψουν στην πορεία την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Σε σχέση με αυτό υπάρχει και είναι ήδη σε προετοιμασία μια στρατηγική ανάπτυξης η οποία θα καθοριστεί από τους Έλληνες για τους Έλληνες. Αυτές όμως είναι εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη».

– Πως ήταν η συνάντησή σας με τον κ. Τσακαλώτο;

«Είχαμε μια εποικοδομητική συνάντηση εργασίας, κατά τη διάρκεια της οποίας είπα στον Ευκλείδη Τσακαλώτο ότι είχαμε ήδη ένα πολύ καλό πρόγραμμα, πως η ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης πήγε πολύ καλά κι ότι πρέπει να παραμείνουμε δυνατοί έως το τέλος. Του είπα ότι ελπίζω αυτή να είναι η τελευταία μας συνάντηση.

Ελπίζω του χρόνου όταν ξαναβρεθούμε εδώ, οι σχέσεις μας να είναι διαφορετικές με την Ελλάδα, η οποία θα έχει γίνει κανονικό μέλος της Ευρωζώνης, θα έχει βγει από το πρόγραμμα και θα υπάρχει για τον ελληνικό λαό η δυνατότητα μιας στρατηγικής ανάπτυξης, η οποία θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας που λείπουν αυτή τη στιγμή και θα μειώσει την ανεργία για τους Έλληνες και κυρίως τους νέους.

Έχω εμπιστοσύνη, πρέπει να παραμείνουμε σε σωστή τροχιά, πρέπει να επιμείνουμε για μεταρρυθμίσεις, πρέπει να εργαστούμε μαζί με πνεύμα συνεργασίας αλλά όπως πάντα η Κομισιόν θα αφιερώσει ενέργεια για την προετοιμασία αυτής της κατάληξης.

Είμαστε πραγματικά στην τελική ευθεία. Φέτος το καλοκαίρι έχουμε ένα Eurogroup στις 21 Ιουνίου κι ένα άλλο τον Ιούλιο και μετά τον Αύγουστο το τέλος του ελληνικού προγράμματος, αυτή είναι πάντα η γραμμή μας».

– Οι φήμες που έρχονται από το Βερολίνο περί επέκτασης του προγράμματος;

«Άκουσα φήμες που μιλούσαν για επέκταση του προγράμματος, αλλά για μένα είναι τελείως αβάσιμες. Δεν πρέπει να υπάρχει Σχέδιο Β, δεν πρέπει να υπάρχει επέκταση του προγράμματος.

Πρέπει να ολοκληρώσουμε το πρόγραμμα, πρέπει να το ολοκληρώσουμε τώρα. Πρέπει να το ολοκληρώσουμε με καλούς όρους και γι’ αυτό πρέπει ο καθένας να αναλάβει το μερίδιό του, οι Έλληνες πρέπει να αναλάβουν το δικό τους μέχρι το τέλος και οι συνεργάτες της Ελλάδας πρέπει να είναι στο πλευρό της για ένα μέλλον μέσα στην Ευρωζώνη».

– Πόσο κοντά είμαστε στο να γεφυρωθούν οι διαφορές μεταξύ των δανειστών για την ελάφρυνση του χρέους;

«Η ελάφρυνση του χρέους αποτελεί μέρος των όσων συζητάμε, των όσων συζητούν οι συνεργάτες της Ελλάδας και πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε πρόοδο στον τομέα αυτό.

Για παράδειγμα, θα πρέπει να βρούμε μηχανισμούς που οδηγούν στην ελάφρυνση του χρέους μέσω της ανάπτυξης και της λειτουργίας της οικονομίας. Όλοι ξέρουν, όμως, ότι θα πρέπει να ελαφρύνουμε αυτό το βάρος και εργαζόμαστε σοβαρά για να το επιτύχουμε».

– Ο Πόουλ Τόμσεν μίλησε χθες για «καλή» και όχι καθαρή έξοδο. Πως το σχολιάζετε;

«Δεν θα ήθελα να παίζω με τις λέξεις. Εγώ δηλώνω ότι χρειάζεται ολοκλήρωση του προγράμματος, μια ολοκλήρωση καθαρή που θα επιτρέψει αργότερα στην Ελλάδα να γίνει κανονικό μέλος της Ευρωζώνης με έναν μηχανισμό εποπτείας παρόμοιο με αυτόν άλλων χωρών που ήταν σε πρόγραμμα.

Φυσικά και θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις έχουν διάρκεια, φυσικά και θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η στρατηγική ανάπτυξης εφαρμόζεται με συνέπεια και δυναμικά χωρίς περιττές σημασιολογικές διακρίσεις.

Εργαζόμαστε για την ολοκλήρωση του ελληνικού προγράμματος και για την έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα στη συνέχεια. Τον Αύγουστο βάζουμε τελεία σε αυτό το πρόγραμμα βοήθειας χωρίς 4ο πρόγραμμα κι αυτό είναι πολύ σημαντικό, χωρίς τίποτα που να μοιάζει με 4ο πρόγραμμα.

Θα το κάνουμε με τους καλύτερους όρους για την Ελλάδα, για την Ευρωζώνη στο σύνολό της. Αγωνιστήκαμε μαζί σ’ αυτή τη μάχη χρόνια ολόκληρα για την ακεραιότητα της Ευρωζώνης από τη μία μεριά, για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη από την άλλη μεριά και αυτή τη μάχη πρέπει να ολοκληρώσουμε.

Η μέρα που η Ελλάδα θα ολοκληρώσει το πρόγραμμά της θα είναι μεγάλη είδηση για όλους διότι ήταν το σύμβολο μιας κρίσης που σημάδεψε και σημαδεύει ακόμα τον ελληνικό λαό, μιας κρίσης που κράτησε για όλη την Ευρώπη δέκα ολόκληρα χρόνια.

Θα είναι μια ημερομηνία με τεράστια συμβολική και πολιτική σημασία. Το μήνυμά μου είναι απλό, να παραμείνουμε μαζί μέχρι την ολοκλήρωση».

Πηγή: link

Πηγή: link

Nέο διακανονισμό για τη μεταμνημονιακή εποχή και όχι νέο μνημονιακό πρόγραμμα χρειάζεται η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Ευρωπαίο Επίτροπο Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί..

Ο τελευταίος μίλησε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters για το ελληνικό ζήτημα, σημειώνοντας ότι «θα χρειαστεί να συμφωνήσουμε σε έναν μεταμνημονιακό διακανονισμό που θα στηρίζει την συνεχιζόμενη εφαρμογή τα επόμενα χρόνια των υιοθετημένων μεταρρυθμίσεων, καθώς και την επιδίωξη σταθερών δημοσιονομικών πολιτικών –που όμως δεν θα είναι ένα νέο πρόγραμμα μεταμφιεσμένο».

Πηγή: link

Πρωί Δευτέρας στο κέντρο της Αθήνας πριν από λίγες εβδομάδες. Υπεύθυνος μικρομεσαίας επιχείρησης, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα αλλά είναι ακόμα βιώσιμη, έχοντας λειτουργικές οικονομικές ροές, επισκέπτεται υποκατάστημα συστημικής τράπεζας.

Μιλώντας στον υπάλληλο του front desk τού λέει: «Θέλω να με βοηθήσετε. Επιθυμώ να κάνω αίτηση ώστε να μπει η επιχείρησή μου στον εξωδικαστικό συμβιβασμό καθώς πληροί τις προδιαγραφές του νόμου».

Ο υπάλληλος απαντά: «Μην το κάνετε αυτό, δεν σας συμφέρει καθόλου, θα μπλέξετε με φοβερή γραφειοκρατία. Ισως να μπορέσουμε να σας κάνουμε εμείς διμερώς ένα κούρεμα, ενδεχομένως μελλοντικά να σας δώσουμε και μικρότερη δόση».

Πρόκειται για κίνηση-παγίδα καθώς, αν ο οφειλέτης χρωστά, όπως γίνεται συνήθως, σε περισσότερους από έναν πιστωτές, ωφελείται περισσότερο από την ένταξή του στην ομπρέλα προστασίας του εξωδικαστικού συμβιβασμού σε σχέση με τις διμερείς συμφωνίες.

Η αποτροπή του συγκεκριμένου υπαλλήλου δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά αποτελεί –όπως προκύπτει– σχεδιασμένη κοινή στρατηγική των πέντε μεγαλύτερων τραπεζών ως προς την (μη;) ένταξη επιχειρήσεων στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών.

Σύμφωνα με στοιχεία του ειδικού γραμματέα διαχείρισης ιδιωτικού χρέους του υπουργείου Οικονομίας, καθημερινά την ιστοσελίδα του εξωδικαστικού συμβιβασμού επισκέπτονται 34.000 ενδιαφερόμενοι, υποβάλλουν αιτήσεις περί τους 700, αλλά μέχρι τέλος Μαρτίου μόλις 23 από αυτές είχαν γίνει δεκτές από την ενεργοποίηση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας στις 3 Αυγούστου 2017.

Γιατί δεν έχει προχωρήσει η διαδικασία; Η εύκολη απάντηση είναι η γραφειοκρατία και ορισμένες διορθώσεις που ενδεχομένως πρέπει να γίνουν στον νόμο. Πριν από έναν μήνα, ύστερα από ευρεία σύσκεψη που έγινε στο υπουργείο Οικονομίας με θέμα τα «κόκκινα δάνεια», με τη συμμετοχή του αντιπροέδρου Γιάννη Δραγασάκη, του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή, εκπροσώπους των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών και αρμόδιων κυβερνητικών στελεχών, αποφασίστηκε να αναλάβουν οι τράπεζες πρωτοβουλίες ενθάρρυνσης των δανειοληπτών τους, ιδιαίτερα αν έχουν χρέη και στο Δημόσιο, ώστε να ενταχθούν στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών («Εφ.Συν.», «Από το χέρι και στον… εξωδικαστικό», 16.3.2018).

Η «Εφ.Συν.» αποκαλύπτει σήμερα απόρρητα τραπεζικά έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν πως τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα συμπράττουν οριζοντίως με στόχο να υπονομεύσουν τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, ακυρώνοντας στην πράξη –χωρίς να παρανομούν– έναν νόμο που δημιουργήθηκε κατόπιν πολύμηνων διαπραγματεύσεων με τη φορολογική τρόικα ώστε να προστατευτεί η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.

Σε τραπεζικά πρακτικά με ημερομηνία 27 Ιουνίου 2017, που είναι στη διάθεση της «Εφ.Συν.», γίνεται εμφανές πως οι τράπεζες είχαν τότε ήδη εκδώσει τεύχος διατραπεζικής πολιτικής OCW (εξωδικαστικός συμβιβασμός) και σε αυτό το πλαίσιο η Ενωση Ελληνικών Τραπεζών προσέλαβε τη διεθνή ελεγκτική συμβουλευτική εταιρεία Pricewaterhouse.

Ιδρύεται τότε κεντρική μονάδα διαχείρισης του εξωδικαστικού συμβιβασμού με την επωνυμία OCW Central Hub, η οποία, παρά τη θολή νομική της οντότητα (όπως παραδέχονται οι ίδιες οι τράπεζες στα εσωτερικά τους έγγραφα), συνάπτει συμφωνία με τον «Τειρεσία» για την παροχή στοιχείων τραπεζικής ενημερότητας σε όλες τις τράπεζες. Παράλληλα ιδρύεται στο πλαίσιο της ΕΕΤ διατραπεζική επιτροπή με συμμετοχή εκπροσώπων όλων των τραπεζών. Βάσει νόμου, η διατραπεζική συνεννόηση επιτρέπεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όταν υπάρχει κοινός οφειλέτης.

Είχε προηγηθεί μία συνάντηση στις 12 Ιουνίου 2017 (και άλλη μία στις 29 Μαΐου 2017), στην οποία συμμετείχαν έξι στελέχη της PWC, δύο της Τράπεζας Πειραιώς, δύο της Eurobank, δύο της Εθνικής, ένα της Alpha, ένα της Attica και 3 μέλη της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών. Στις 29 Ιουνίου διατυπώνεται ρητά η σύμπραξη των τραπεζών σε περίπτωση ακύρωσης της σύμβασης OCW.

Μια τέτοια σύμπραξη είναι δεδομένο πως δεν ευνοεί τον οφειλέτη, ο οποίος σύμφωνα με τον νόμο πρέπει να κριθεί για την ασυνέπειά του –η οποία μπορεί να είναι αντικειμενική– από το δικαστήριο έπειτα από αίτηση ενός πιστωτή.

Διαβάζουμε στα πρακτικά εκείνης της μέρας ότι «σχετικά με την ακύρωση της σύμβασης OCW (εξωδικαστικός συμβιβασμός) αποφασίστηκε πριν κάποια τράπεζα προβεί σε ενέργειες ακύρωσης να επικοινωνεί τις ενέργειές της στις υπόλοιπες συμμετέχουσες τράπεζες ώστε να αποφασίσουν από κοινού τα επόμενα βήματα». Στις 20 Ιουλίου 2017, λίγες μέρες πριν από την ενεργοποίηση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, περίπου τα ίδια άτομα συναντιούνται εκ νέου, οριστικοποιώντας μεταξύ τους τις γενικές αρχές της διατραπεζικής πολιτικής.

Εναρμονισμένες πρακτικές

Οι εναρμονισμένες πρακτικές των τραπεζών, που αποδεικνύονται από πλήθος εσωτερικών εγγράφων που είναι στη διάθεση της «Εφ.Συν.», οδηγούν καταρχήν με συγκεκριμένα βήματα στην εξουδετέρωση των μικρών δανειοληπτών.

Στις 24 Αυγούστου διαφαίνεται ότι οι τράπεζες προετοιμάζουν μητρώο αποδεκτών εμπειρογνωμόνων, τραβώντας τον νόμο στα άκρα. Σύμφωνα με τον νόμο, το 33% των πιστωτών μπορεί να επιβάλει εμπειρογνώμονα ακόμα και σε μικρές επιχειρήσεις.

Οι τραπεζίτες κάνουν λόγο για «προσδιορισμό pools (δεξαμενών) επιλέξιμων εμπειρογνωμόνων ανά κατηγορία οφειλής». Στις 3 Οκτωβρίου 2017 οι τράπεζες αποφασίζουν οριστικά για διορισμό εμπειρογνώμονα ακόμα και σε μικρές επιχειρήσεις. Και όχι μόνον επιδιώκουν αλλά, όπως φαίνεται, θα τον επιβάλουν κιόλας!

Στα πρακτικά εκείνης της μέρας διαβάζουμε πως θα το επιδιώξουν εκτός OCW, έχοντας αποσυρθεί από τη διαδικασία του νόμου, ωθώντας τον οφειλέτη-μικροεπιχειρηματία σε αθωράκιστη διαπραγμάτευση μεταξύ τους.

Οι τράπεζες ουσιαστικά συμπράττοντας παρακάμπτουν τη διαδικασία του εξωδικαστικού, διαμορφώνοντας πλειοψηφία άνω του 1/3 των πιστωτών που πάντα θα ζητά ορισμό εμπειρογνώμονα.

Τι συνεπάγεται αυτό; Περισσότερα έξοδα για τον οφειλέτη, που επιβαρύνεται με το κόστος του εμπειρογνώμονα, αύξηση του βαθμού δυσκολίας ως προς την ένταξη στον εξωδικαστικό, την ίδια ώρα που δημιουργείται μια στρατιά εξειδικευμένων επαγγελματιών που όχι μόνον πλουτίζουν από αυτήν την πρακτική, αλλά μπορούν να μεσολαβούν ώστε επιχειρήσεις στο μέλλον να αλλάζουν εύκολα χέρια. Αυτό, με άλλα λόγια, αποτελεί έναν μοχλό για να ξαναμοιραστεί το παραγωγικό κομμάτι της επιχειρηματικότητας.

Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με τον νόμο για τον εξωδικαστικό, για τζίρους επιχείρησης έως 2,5 εκατ. ευρώ, δεν απαιτείται η ύπαρξη εμπειρογνώμονα.

Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο καταδικάζεται, για παράδειγμα, μια αίτηση οφειλέτη-εταιρείας που ασχολείται με πλυντήρια. Στα πρακτικά αναφέρεται ότι: «Πλυντήρια τάδε: Δεδομένου ότι δεν έχει αναγνωρισθεί η ύπαρξη ενδείξεων προαιρετικού διορισμού εμπειρογνώμονα από το OCW Central Hub, οι τράπεζες θα ψηφίσουν αρνητικά στην πλατφόρμα OCW αναφορικά με τον προαιρετικό διορισμό εμπειρογνώμονα. Σε περίπτωση που χρειαστεί σε δεύτερο χρόνο ο διορισμός κάποιου εξωτερικού συνεργάτη, θα αποφασιστεί εκτός πλατφόρμας OCW». Τα προβλήματα όμως δεν τελειώνουν εδώ.

Από εγγυητές… συνοφειλέτες

Οι τράπεζες στα πρακτικά αυτά αποφασίζουν ότι θα επιδιώκουν πάντα τη συνυποβολή για το αίτημα ένταξης στον εξωδικαστικό του εγγυητή-συνοφειλέτη, χρησιμοποιώντας την πλειοψηφία που αποκτούν από τη σύμπραξή τους.

Παρότι η συνυποβολή του συνοφειλέτη προβλέπεται από τον νόμο, υπάρχει δυνατότητα ο συνοφειλέτης να μην υποβάλει αίτηση, τουτέστιν να μην εκθέσει σε κίνδυνο τα περιουσιακά του στοιχεία και τα εισοδήματά του – αρκεί να το δεχτεί η πλειοψηφία των πιστωτών. Ο… απαρέμβατος σχηματισμός μιας τέτοιας πλειοψηφίας καταλύεται με προσυνεννόηση.

Σε τραπεζικά πρακτικά με ημερομηνία 14 Νοεμβρίου αναφέρεται ότι: «Αποφασίστηκε ότι σε περίπτωση μη συνυποβολής της αίτησης από τον συνοφειλέτη, […] τότε, αν έστω και μία τράπεζα που συμμετέχει στη διαδικασία δεν επιθυμεί τη συνέχισή της χωρίς τη συμμετοχή του εν λόγω συνοφειλέτη, η διαδικασία δεν συνεχίζεται για το σύνολο των συμμετεχουσών τραπεζών».

Στις 28 Νοεμβρίου αναφέρεται ότι σε «συνέχεια της απόφασης της διατραπεζικής ομάδας με περιεχόμενο να ψηφίζουν οι τράπεζες αρνητικά κατά την ψηφοφορία της απαρτίας, όταν έστω και σε μία τράπεζα δεν έχουν συμβληθεί τυχόν συνοφειλέτες-εγγυητές και το συνολικό ποσοστό των τραπεζών είναι μικρότερο του 50%, αποφασίστηκε περαιτέρω ότι στην περίπτωση αυτή ο πιστωτής […] θα πρέπει να υποβάλει ένσταση».

Μάλιστα, ύστερα από συνεννόηση στην υποβολή αντιπρότασης, οι τράπεζες θα ωθούν και τον συνοφειλέτη (στις περισσότερες περιπτώσεις και εγγυητή) σε καταβολή δόσεων. Αυτό στις έως τώρα πρακτικές είναι αδιανόητο! Ο εγγυητής είθισται να μην καταβάλλει δόσεις. Οι τράπεζες, τουναντίον, τον ωθούν να καταβάλλει και παρά τις καταβολές να ευθύνεται εις ολόκληρον (για το σύνολο της οφειλής).

Οπως έχει γίνει γνωστό, στις περιπτώσεις με δάνεια ενός οφειλέτη (επιχείρησης) σε πέραν της μιας τράπεζας θα υπάρχει συνεργασία μεταξύ τους, με leading bank αυτήν στην οποία υπάρχει το μεγαλύτερο χρέος. Επιπλέον, οι τράπεζες θα προσημειώνουν τα ακίνητα του εγγυητή-συνοφειλέτη (πρακτικά 14 Νοεμβρίου):

Σύμφωνα με τα γενικά θέματα πολιτικής OCW, αιτήσεις οφειλετών της κατηγορίας 50.000-2.000.000 ευρώ υπάγονται πάντα στην αρμοδιότητα της Leading Bank, εφόσον συντρέχει μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α) έχει διενεργηθεί προαιρετικός διορισμός εμπειρογνώμονα,
β) συντρέχουν προϋποθέσεις εγγραφής προσημείωσης υποθήκης σε ακίνητο ελεύθερο βαρών του εγγυητή

«Ακυρώνεται το επιχειρείν»

Ο νόμος για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό είχε στον πυρήνα της λογικής του την προστασία ενός τμήματος της επιχειρηματικότητας που οριακά αντέχει, με στόχο να της δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Τραπεζικά στελέχη επιβεβαιώνουν πως οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις δεν μπαίνουν σχεδόν ποτέ στη διαδικασία του OCW, σε αυτές τις περιπτώσεις οι συνεννοήσεις γίνονται απευθείας με τα ανώτερα στελέχη των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ο θεμέλιος λίθος του νόμου ήταν πως δεν πρέπει οι πιστωτές μετά τη ρύθμιση του εξωδικαστικού να βρεθούν σε χειρότερη θέση απ’ ό,τι αν αυτός δεν γινόταν.

Το ζήτημα είναι πως με τις ενέργειες των τραπεζών οι εγγυητές αναγκάζονται να συμμετέχουν στον επιχειρηματικό κίνδυνο του οφειλέτη. Η πλειονότητα των συγκεκριμένων επιχειρηματικών δανείων έχει συναφθεί με εγγυήσεις. Ομως, όπως εξηγούν νομικοί στην «Εφ.Συν.», η ενοχική εξασφάλιση δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί, καθώς ο εγγυητής δεν έχει δώσει εμπράγματη εξασφάλιση.

«Με αυτόν τον τρόπο θα μπει όλη η Ελλάδα μέσα – ακυρώνεται το επιχειρείν στην πράξη», μας εξηγεί νομικός που του δείξαμε τα απόρρητα τραπεζικά έγγραφα. Εκτός από την Αυστρία, δεν υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή χώρα όπου να παρατηρείται τέτοια συγκέντρωση κλάδου, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα με τις (λίγες) τράπεζες.

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων γι’ αυτό το θέμα με τους δανειστές, που κράτησαν 1,5 χρόνο, η στάση των ελληνικών τραπεζών έδειχνε εποικοδομητική και συνεργατική. Τότε, ανώτατο στέλεχος τράπεζας υπογράμμιζε εμφατικά πως «εμείς δεν πρόκειται να υπονομεύσουμε τον εξωδικαστικό». Τα πραγματικά γεγονότα μοιάζουν διαφορετικά. Τι έχει να πει άραγε η Επιτροπή Ανταγωνισμού;

Μόνο 23 αιτήσεις για ρύθμιση χρεών έγιναν δεκτές από τον Αύγουστο

Ωμή παραδοχή σύμπραξης

Πρακτικό 24ης Οκτωβρίου 2017: οι τράπεζες διαφαίνεται ότι θα συμπράττουν σε κάθε αντιπρόταση που θα γίνεται στον οφειλέτη (έχοντας συμπράξει, εκ των πραγμάτων εξασφαλίζουν την πλειοψηφία του 60% των πιστωτών). Ωστόσο το πνεύμα του νόμου προτάσσει την πρόταση του οφειλέτη. Αυτή πρωτίστως πρέπει να κριθεί από καθέναν πιστωτή ξεχωριστά. Εφόσον οι τράπεζες συνασπίζονται στην αντιπρόταση, η αρχική πρόταση του οφειλέτη εκ των πραγμάτων απορρίπτεται και η αντιπρόταση –εφόσον είναι προϊόν σύμπραξης– του επιβάλλεται.

Μη επιχειρηματικά χρέη

Ενώ ο νόμος ρητά προβλέπει ότι στις περιπτώσεις των ατομικών επιχειρήσεων θα ρυθμίζονται και τα μη επιχειρηματικά χρέη του επιχειρηματία (π.χ. στεγαστικά δάνεια), στοιχείο που θα μπορούσε να προστατεύσει κατοικίες πολύ μικρών επιχειρηματιών, οι τράπεζες συμπράττοντας το ακυρώνουν.

Στις 11 Οκτωβρίου αναφέρεται στα τραπεζικά πρακτικά ότι «σχετικά με τα κριτήρια λήψης απόφασης για τη συμμετοχή στη διαδικασία διαπραγμάτευσης αποφασίστηκε αν οι τράπεζες, για κάποιον οφειλέτη, έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους μόνο μη επιχειρηματικές οφειλές, να ψηφίζουν αρνητικά στο στάδιο της συμμετοχής στη διαδικασία διαπραγμάτευσης, εφόσον διαθέτουν ικανό ποσοστό απαιτήσεων το οποίο να σταματά τη διαδικασία σε αυτό το στάδιο».

Αγνοούν και το Δημόσιο

Στις 3 Οκτωβρίου 2017 οι τράπεζες συμπράττουν ανοιχτά στην απόρριψη ακόμη και των υποθέσεων στις οποίες υπάρχει εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Αναφέρεται στα πρακτικά ότι «σε περίπτωση οφειλών με εγγύηση που έχει χορηγηθεί από φορέα Ελληνικού Δημοσίου ή λοιπό θεσμικό φορέα και οι τράπεζες συγκεντρώνουν την πλειοψηφία των πιστωτών, δεν θα συμμετέχουν στην απαρτία.

»Διαφορετικά θα ζητείται η σχετική βεβαίωση από την 25η Διεύθυνση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους ή τον αρμόδιο φορέα αντίστοιχα ότι μετά την ένταξη στον Ν4469 θα συνεχίσει να ισχύει η εγγύηση».

Διατραπεζικός μηχανισμός

Ρητή είναι και η αναφορά στη λειτουργία του διατραπεζικού συμπρακτικού μηχανισμού (Hub) όσον αφορά την καθολική επίβλεψη όλων ανεξαιρέτως των υποθέσεων του εξωδικαστικού. Στις 28 Νοεμβρίου 2017 αποφασίζεται και αναφέρεται ρητά ότι οι τράπεζες και δη το Hub θα παρακολουθεί το περιεχόμενο των αιτήσεων ακόμα και αν αυτές δεν έχουν υποβληθεί οριστικά.

Το γεγονός αυτό δίνει σήμα στις τράπεζες να προετοιμαστούν και να μεταχειριστούν ειδικά όποιον οφειλέτη εκδηλώνει απλώς ενδιαφέρον για αίτηση στον εξωδικαστικό και η πλατφόρμα λειτουργεί ως δότης της πρόθεσης του οφειλέτη σε παίκτες που έχουν πολλαπλό ενδιαφέρον να γνωρίζουν αυτήν την πρόταση. Αξίζει η υπενθύμιση πως ο εξωδικαστικός παρέχει μεταξύ άλλων προστασία από πλειστηριασμούς και κατασχέσεις. Σε εσωτερικό έγγραφο με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 2017 διαβάζουμε πως «εκκρεμεί από την ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ να δώσει στις τράπεζες τον ρόλο του monitoring».

Ομάδα διακεκριμένων οικονομολόγων τάσσεται υπέρ μια σταδιακής μείωσης της ονομαστικής αξίας του ελληνικού χρέους. Οι οικονομολόγοι συνδέουν την πρότασή τους με τη δημοσιονομική πειθαρχία στην Ελλάδα, έτσι ώστε μέχρι το 2037 το χρέος να καταστεί βιώσιμο, γράφει η Neue Zürcher Zeitung σε άρθρο με τίτλο «Αναγκαίο το κούρεμα».

Η ελβετική εφημερίδα σημειώνει: «Οι ειδικοί, ανάμεσα στους οποίους ο Ρίτσαρντ Πόρτες, η Μπεατρίς Βέντερ ντι Μάουρο, ο Τσαρλς Βίπλος και ο Μπάρι Άιχενσταϊν, σημειώνουν σε δύο εκθέσεις για το Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών (CEPR) και το Ινστιτούτο Διεθνούς Οικονομίας Πίτερσον (PIIE) ότι κανένα άλλο μέτρο δεν είναι σε θέση να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους όπως ένα κούρεμα. Οι αναλύσεις τους δείχνουν ότι ακόμα και αν εφαρμοστούν ελαφρύνσεις και γίνουν πραγματικότητα οι φιλόδοξες υποθέσεις σχετικά με την ανάπτυξη, τον πληθωρισμό και την δημοσιονομική πολιτική, τότε στην καλύτερη περίπτωση να υπάρξει παρόμοιο αποτέλεσμα με το κούρεμα.

Οι έρευνες των οικονομολόγων δείχνουν επίσης, όπως μεταδίδει η DW,  ότι δεν αποδίδει ούτε η συνέχιση χρηματοδότησης από τον ΕΜΣ, αλλά ούτε και η αναδιάρθρωση πιστώσεων του EFSF ή των διακρατικών υποχρεώσεων GLF. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι με αυτό τον τρόπο δεν διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του χρέους, το οποίο θα επιβαρύνει πολλές από τις επόμενες γενιές. Κατά συνέπεια οι οικονομολόγοι καταλήγουν ότι μόνο ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους, υπό προϋποθέσεις, είναι σε θέση να τερματίσει την κρίση».

Πηγή: link

«Σχέδια για περαιτέρω ανακούφιση των χρεών, που θα συνδεθεί με την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας έως το 2050» υπέβαλαν ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας και η Γαλλία, γράφει η γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt».

Ο ΕΜΣ και η Γαλλία υπέβαλαν προτάσεις, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης των δανείων, του ανώτατου ορίου επιτοκίου, της ελάφρυνσης του χρέους που συνδέεται με την οικονομική ανάπτυξη, αναφέρει η γερμανική εφημερίδα, η οποία επικαλείται έγγραφο με ημερομηνία 27 Φεβρουαρίου.

Η Ελλάδα θα απαλλαγεί από τις αποπληρωμές εάν ο μέσος όρος της πενταετούς ανάπτυξης μειωθεί κάτω από το 2,8%. Η μερική εξόφληση του χρέους θα ήταν απαραίτητη εάν η ανάπτυξη κυμαινόταν μεταξύ 2,8% και 3,4%, ενώ η πλήρης εξόφληση, εάν η αύξηση ήταν μεγαλύτερη, συμπληρώνει η γερμανική εφημερίδα.

Όταν η ελληνική κυβέρνηση ζητούσε την ελάφρυνση του χρέους τα τελευταία χρόνια, ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αντιδρούσε πεισματικά, τονίζει η εφημερίδα. Η Αθήνα πρέπει να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις της, ήταν η τυποποιημένη απάντηση του πρώην ομοσπονδιακού υπουργού Οικονομικών.

«Αλλά τώρα η Ελλάδα μπορεί να ελπίζει ότι η στάση αυτή του Βερολίνου θα τελειώσει» διαβεβαιώνει η Handelsblatt.

Στα τέλη Απριλίου, οι υπουργοί οικονομικών του ευρώ θα συζητήσουν την ελάφρυνση του χρέους για την Αθήνα κατά την άτυπη συνάντησή τους στη Σόφια. Ο νέος υπουργός Οικονομικών Oλάφ Σολτς θα πρέπει να είναι περισσότερο πρόθυμος να συμβιβαστεί από τον προκάτοχό του. Όχι μόνο οι πολιτικοί της ΕΕ, αλλά και οι διαπραγματευτές στις Βρυξέλλες το αναμένουν, καταλήγει η Handelsblatt.

Πηγή: link

Υποστηρικτικός στην ιδέα μιας «καθαρής εξόδου», επισημαίνοντας παράλληλα ότι η Ελλάδα χρειάζεται ταχύτερη ανάπτυξη και επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, εμφανίζεται ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) Σούμα Τσακραμπάρτι.

Μιλώντας στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο ο πρόεδρος της EBRD τονίζει ότι η αντιμετώπιση προβλημάτων θα συμβάλει σημαντικά στην εικόνα της Ελλάδας ως πιο ελκυστικού επενδυτικού προορισμού.

Για το δημόσιο χρέος, επισημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα για «κάποια σημεία όπου κορυφώνονται οι πληρωμές» και πρέπει να υπάρξει συζήτηση με τους πιστωτές για το εάν χρειάζεται κάποια προσαρμογή.

Στο ευρωπαϊκό πεδίο, υπογραμμίζει ως μεγάλο πρόβλημα την «αύξηση των ανισοτήτων», τόσο μεταξύ των χωρών όσο και στο εσωτερικό τους. Η EBRD, προσθέτει, δίνει έμφαση στην αντιμετώπιση του προβλήματος, σχεδιάζοντας χρηματοδοτικά προϊόντα γι’ αυτούς που είναι αποκλεισμένοι από την αγορά.

Σ’ αυτό «το ταξίδι», όπως λέει χαρακτηριστικά, που θα πάρει πάνω από 10 χρόνια, πρέπει να συμμετάσχει ενεργά και η Κομισιόν, παρέχοντας χρήματα και κυρίως ευκαιρίες, προκειμένου να αναστραφεί το κλίμα που οδηγεί στην άνοδο των λαϊκιστικών και ακροδεξιών δυνάμεων.

Σύμφωνα με τον κ. Τσακραμπάρτι, το φαινόμενο του brain drain μπορεί να αναστραφεί και στην Ελλάδα, όπως αναστράφηκε στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία και στην Ινδία. Χρειάζεται ωστόσο, τονίζει, «κάτι παραπάνω από οικονομική ανάπτυξη».

Η EBRD είναι η ευρωπαϊκή τράπεζα που έχει εμπλακεί ενεργά τα τελευταία 2,5 χρόνια στην αναπτυξιακή προσπάθεια της Ελλάδας, με επενδύσεις σε δικτυακές υποδομές, τηλεπικοινωνίες και ενέργεια, ενώ χρηματοδότησε την ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών και την αναβάθμιση των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας, ενώ στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της για το προσεχές μέλλον βρίσκεται η χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜμΕ), σε συνδυασμό με την απασχόληση των νέων. Διερευνά παράλληλα το μεγάλο δυναμικό που διαθέτει η Ελλάδα στον αγροδιατροφικό τομέα.

Πηγή: link