Γιατί το ΔΝΤ κρατάει “ανοικτό” το θέμα των τραπεζών.Λίγο πριν κλείσει ο χρόνος και με τις αντιδράσεις των αγορών απέναντι στα ελληνικά ομόλογα να “προσπερνούν”, χωρίς να αποτιμούν πλέον το επενδυτικό ρίσκο στα προηγούμενα υψηλά επίπεδα, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ εξακολουθούν να κρατούν το ελληνικό χρέος δέσμιο του χαρακτηρισμού “μη βιώσιμο”.
Για το ΔΝΤ παραμένει καθοριστική για την αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας όχι μόνο η επάρκειά της στην εξυπηρέτηση του κρατικού, αλλά και του ιδιωτικού χρέους. Και ειδικά η επάρκειά της στην αντιμετώπιση της ανοικτής πληγής των “κόκκινων δανείων” στο τραπεζικό σύστημα.
Στην απαίτηση αυτή του ΔΝΤ η ΕΚΤ ανταποκρίθηκε με την επίσπευση των stress test έτσι ώστε χρονικά τα αποτελέσματά του να είναι έτοιμα ταυτόχρονα με το τέλος της τέταρτης αξιολόγησης.
Ο λόγος, όπως διευκρινίζεται αρμοδίως στην Φρανκφούρτη, είναι ότι με τον τρόπο αυτό οι όποιες ανάγκες προκύψουν – εάν προκύψουν κάποιες – θα μπορούν να ενταχθούν στο συνολικό πακέτο πολιτικών που θα αποτελέσουν το πλαίσιο της συμφωνίας εξόδου από το τρίτο πρόγραμμα στήριξης τον Αύγουστο.
Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους, το ελληνικό πρόγραμμα και το δάνειο των 86 δισ. ευρώ που έχει δεσμευθεί για τον σκοπό αυτό, δεν πρόκειται να εξαντληθεί με τις δόσεις που συνδέονται με τις αξιολογήσεις (τρίτη και τέταρτη).
Κατά συνέπεια εάν και εφόσον προκύψουν ανάγκες από τα stress test μπορούν αυτές να καλυφθούν στο πλαίσιο της συμφωνίας του τρίτου προγράμματος.
Στην Φρανκφούρτη αλλά και στην Αθήνα (από την πλευρά των συστημικών τραπεζών), η εκτίμηση είναι ότι δεν θα χρειασθεί να υπάρξει τέτοια πρόσθετη εξασφάλιση με κεφάλαια από τα “υπόλοιπα” του δανείου.
Το αντίθετο μάλιστα, σύμφωνα με τα πλάνα που έχουν κατατεθεί από τις τράπεζες, διαφαίνεται η δυνατότητα να καλυφθούν οι όποιες δυνητικές ανάγκες προκύψουν από τους ήδη υπάρχοντες μεσοπρόθεσμης διάρκειας σχεδιασμούς των τραπεζών.
Παρ’ όλα αυτά το ΔΝΤ, ενώ έχει στη διάθεσή του μέσω των Θεσμών (αλλά και με τη δική του ανεξάρτητη πρόσβαση), τα στοιχεία τόσο για το αποτέλεσμα των βραχυπρόθεσμης παρέμβασης μέτρων για το χρέος, όσο και των τραπεζών, εν τούτοις διατηρεί την εκκρεμότητα ανοικτή περιμένοντας τη διευκρίνιση των μεσοπρόθεσμης διάρκειας μέτρων, αλλά και των stress test του Φεβρουαρίου.
Με το αποτέλεσμα των βραχυπρόθεσμης διάρκειας μέτρων για την ελάφρυνση του χρέους που υλοποιήθηκαν μέσα στο 2017, όπως και με την mini αναδιάρθρωση με το swap των 25 δισ. ευρώ, η “γεωγραφία” του ελληνικού δημόσιου χρέους έχει χαμηλώσει σε πρωτοφανή επίπεδα το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησής του, σε σημείο που να είναι από τα πλέον φθηνά και μικρά ως ποσοστό του ΑΕΠ για τουλάχιστον μία δεκαετία σ’ ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Το γεγονός αυτό άλλωστε έχει “αποτιμηθεί” από τις αγορές με αποτέλεσμα να έχουν “καταρρεύσει” τα spreads σε όλες τις διάρκειες. Οι αγορές ομολόγων αναγνωρίζοντας αυτή την νέα εικόνα εμφανίζονται να “προσπερνούν” την εκκρεμότητα του Ταμείου όπως και την επιμονή της ΕΚΤ να διατηρεί εκτός QE ακόμα και τα μεσοβραχυπρόθεσμης διάρκειας κρατικά ομόλογα.
Δεν συμβαίνει όμως προς το παρόν το ίδιο με την στάση των αγορών απέναντι στο ιδιωτικό χρέος και ειδικά τα “κόκκινα δάνεια” στο τραπεζικό σύστημα.
Εκεί η “εκκρεμότητα” των απαιτήσεων του ΔΝΤ φαίνεται να τιμολογείται ακόμα αρκετά ψηλά από την χρηματιστηριακή αγορά και να κρατά “δέσμια” συνολικά την πορεία της οικονομίας παρά την ανταπόκριση της ΕΚΤ με την επίσπευση των stress test.
Στην ΕΚΤ πάντως παρά την υπάρχουσα αισιοδοξία για την πορεία του ελληνικού προγράμματος, η πρόθεση ήταν και παραμένει σε κάθε περίπτωση να τηρηθούν όλες οι αποφάσεις, όπως έχουν διατυπωθεί από τις συμφωνίες Eurogroup του 2016 και του 2017.
Πηγή: link
