Author: anavaladm

Η δημιουργία του Ταμείου Επιχειρηματικών Συμμετοχών είναι μια κίνηση που ανοίγει σημαντικούς ορίζοντες για την οικονομία, υπογράμμισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην παρουσίαση του Ταμείου.

Ο κ. Τσίπρας σημείωσε ότι το Ταμείο ξεκινά με πόρους 260 εκατ. ευρώ από τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά κεφάλαια, κρατικούς πόρους και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων, αλλά ο αντίκτυπός του στην οικονομία αναμένεται να ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ.

Το Ταμείο, υπογράμμισε ο πρωθυπουργός, είναι μια καινοτόμα επενδυτική πλατφόρμα που συνδυάζει επιχειρηματικότητα με την απαραίτητη εμπειρία και ευελιξία.

Η αποκλειστική στόχευση σε μικρές και καινοτόμες επιχειρήσεις βοηθά στη μετάβαση του ελληνικού παραγωγικού μοντέλου σε ένα σύγχρονο και εξωστρεφές πρότυπο. Αυτό, με τη σειρά του, θα συμβάλει καθοριστικά σε μία από τις παθογένειες του ελληνικού παραγωγικού μοντέλου, το νέο φαινόμενο που ζούμε μετά την αρχή της κρίσης, τη μαζική φυγή εξειδικευμένων νέων επιστημόνων, το λεγόμενο brain drain,σημείωσε ο κ. Τσίπρας.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Πολλοί επενδυτές διαβλέπουν τις επενδυτικές ευκαιρίες στη χώρα, καθώς βρισκόμαστε στο κατώφλι της ανάπτυξης. Αλλά βλέποντας και τα υψηλά ρίσκα, αποθαρρύνονται. Το Ταμείο αναμένεται να βοηθήσει, επιμερίζοντας το ρίσκο για συμμετοχή επιχειρηματικών συμφερόντων.

Επίσης, είπε ο κ. Τσίπρας, το ΕΤΕΑΝ και το ΤΑΝΕΟ θα ωφεληθούν από την τεχνογνωσία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων που αναλαμβάνει τη διαχείριση του Ταμείου.

Να μην αμφισβητηθεί το θετικό momentum

Μιλώντας για την εικόνα της οικονομίας, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι η κατάσταση αρχίζει να αντιστρέφεται και αντιστρέφεται θεμελιακά.

Υπερκαλύπτουμε τους στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα, τόνισε και έκανε λόγο για «εντυπωσιακή, ιστορικών διαστάσεων προσαρμογή και αλλαγή πορείας για μια οικονομία που βρέθηκε πολλές φορές στο χείλος του γκρεμού».

Σημείωσε ότι η αλλαγή δεν είναι αποτέλεσμα των προγραμμάτων προσαρμογής. Αποτέλεσμα των προγραμμάτων είναι η ύφεση που βιώνουμε. Η αλλαγή οφείλεται στις μεταρρυθμίσεις, είναι αυτές που οδηγούν στην ανάκαμψη.

Ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι οι τράπεζες είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες, επιστρέφουν οι καταθέσεις και ανακτάται η εμπιστοσύνη του κοινού.

Η Ελλάδα του 2017 όχι απλά επιστρέφει στην ανάπτυξη αλλά με πολύ έντονους ρυθμούς, ανέφερε.

Επιδίωξή μας να κλείσει εγκαίρως η β’ αξιολόγηση, για να μην αμφισβητηθεί το θετικό momentum που έχει δημιουργηθεί, να καταφέρουμε να βγούμε μπροστά με περισσότερη αισιοδοξία, υπογράμμισε.

Η Ελλάδα έχει τα θεμελιώδη στοιχεία που τη θέτουν στο μονοπάτι της αυτόνομης εξόδου εντός του 2017 στις αγορές χρήματος.

«Βαθιά πεποίθηση της κυβέρνησης είναι ότι δεν υπάρχει κανείς ευρωπαϊκός θεσμός που θέλει να διασαλευτεί αυτός ο οδικός χάρτης. Δεν υπάρχει κανείς που θέλει να επιστρέψουμε στην αβεβαιότητα και να αποθαρρυνθούν οι επενδυτές που ανακτούν την εμπιστοσύνη στην οικονομία και να αποδυναμωθεί η προοπτική ανάκαμψης της χώρας», είπε ο κ. Τσίπρας.

Η Ελλάδα έχει σημαντικές επενδυτικές ευκαιρίες

Ο πρωθυπουργός στάθηκε στην ελκυστικότητα της Ελλάδας ως επενδυτικού προορισμού, σημειώνοντας ότι προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες.

Όπως είπε ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση επενδύει πολλά στο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας.

Η Ελλάδα είναι χώρα με εξαιρετικά σημαντικές δυνατότητες. Τα τελευταία χρόνια απασχόλησε τον κόσμο γιατί υπήρχε ένα στρεβλό παραγωγικό πρότυπο. Θέλουμε την Ελλάδα στα διεθνή πρωτοσέλιδα ως θετικό παράδειγμα, κατέληξε.

Πηγή:link[/expander_maker]

Η Bundesbank παίρνει πίσω το χρυσό της.Ο γερμανικός χρυσός επιστρέφει. Τα θησαυροφυλάκια της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας στη Φρανκφούρτη γεμίζουν με ράβδους χρυσού. Ακολουθώντας μυστικές διαδρομές από το 2013 κάθε χρόνο μεταφέρονται τόνοι χρυσού μέσω του Ατλαντικού και του Ρήνου στη Γερμανία.

Τα αποθέματα αυτά για ιστορικούς λόγους παρέμεναν στην αμερικανική Κεντρική Τράπεζα Fed και στη γαλλική Banque de France. Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle,  647 τόνοι θα πρέπει να μεταφερθούν συνολικά μέχρι το 2020. Τότε η Μπούντεσμπανκ θα κρατήσει το μισό από το γερμανικό χρυσό που αυτή τη στιγμή ανέρχεται σε 3.381 τόνους σε μυστικά θησαυροφυλάκια.

«Είμαστε πολύ καλά όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα και είμαστε βέβαιοι ότι μέχρι το 2020 θα επιτύχουμε το στόχο μας» λέει ο πρόεδρος της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας Καρλ Λούντβιχ Τίλε. Μέχρι το 2012 μόνο το 31% των γερμανικών αποθεμάτων σε χρυσό βρισκόταν στη Φρανκφούρτη. Ακόμα όμως και οι 1036 αυτοί τόνοι είναι πολλοί εάν ρίξει κανείς μια ματιά στη σύγχρονη γερμανική ιστορία.

«Πού είναι ο χρυσός των Γερμανών;» Με αυτή την προκλητική ερώτηση στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung ο Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής Πέτερ Γκαουβάιλερ χτύπησε ένα ευαίσθητο σημείο. Είναι ασφαλής στο εξωτερικό ο θησαυρός αξίας πολλών δισεκατομμυρίων; Με 270.000 ράβδους πρόκειται σε κάθε περίπτωση τα δεύτερα σε ποσότητα αποθέματα χρυσού στον κόσμο.

Πόσο αληθινός είναι ο θησαυρός

Το Ομοσπονδιακό Γενικό Λογιστήριο της Γερμανίας δηλώνει ότι ποτέ μέχρι σήμερα η Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα δεν είχε εξετάσει εάν όντως στην πραγματικότητα υπήρχαν αυτές οι ράβδοι χρυσού.

Εδώ και τέσσερα χρόνια η Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα προσπαθεί να αποκαταστήσει την αλήθεια. Τον Ιανουάριο του 2013 μπροστά στις κάμερες δημοσιοποίησε με επιδεικτικό τρόπο ότι οι ράβδοι χρυσού υπάρχουν και είναι αληθινοί.

Το καλοκαίρι του 2014 σε μια γιορτή στα κεντρικά γραφεία της τράπεζας οι επισκέπτες μπορούσαν να θαυμάσουν από κοντά μια ράβδο 12,5 κιλών, η οποία ήταν τοποθετημένη σε μια βιτρίνα. Τον Οκτώβριο του 2015 η Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα για πρώτη φορά κατέγραψε σε 2.300 σελίδες πληροφορίες για την κάθε ράβδο ξεχωριστά.

Ο γερμανικό χρυσός για ιστορικού λόγους μεταφέρθηκε στο εξωτερικό. Τις χρυσές δεκαετίες του 1950 και 1960, η Γερμανία λόγω των εξαγωγών κέρδισε πάρα πολλά χρήματα σε δολάρια, τα οποία αντάλλαξε με ράβδους χρυσού στην Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου η Γερμανία ήθελε ο χρυσός να βρίσκεται πράγματι μακριά από τη χώρα. Από το 1999 και την εισαγωγή του ευρώ ξεκίνησε ωστόσο η επιχειρηματολογία ότι ο χρυσός μπορεί σιγά-σιγά να επιστρέψει στη χώρα, πράγμα που έγινε.

Πηγή:link

Δεδουλευμένα, αυτή η μάστιγα για τους εργοδότες.Μπαίνοντας κάποιος στο μυαλό του Χάρη Θεοχάρη θα χρειαστεί σίγουρα τον μίτο της Αριάδνης για να μπορέσει να καταλήξει στο ταμείο της λογικής του νεοφιλελεύθερου βουλευτή που επάξια διεκδικεί μια θέση στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη και των ομοϊδεατών του. Διαβάζοντας τη δημόσια σκέψη του πρώην βουλευτή του Ποταμιού πως “ο μισθός δεν είναι δικαίωμα αλλά το αντιστάθμισμα της εργασίας”, αναρωτιέσαι ως εργαζόμενος αν αυτόν τον μήνα θα πληρωθείς ή αν θα είναι διακριτικό δικαίωμα του εργοδότη σου να σου καταβάλει τα δεδουλευμένα. Σε μια εποχή που πολλοί εργοδότες -έχοντες και μη- έχουν επιβάλει το καθεστώς της απληρωσιάς, με έναν αριθμό μισθών να γράφονται στο μαύρο τεφτέρι του αντισταθμίσματος της εργασίας, είναι αποκαλυπτικός ο τρόπος σκέψης των πολιτικών του συγκεκριμένου ιδεολογικού χώρου που προλειαίνουν το έδαφος για μια περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών όρων.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Με τη λέξη “δεδουλευμένα” να αποτελεί πλέον βασικό όρο του εργασιακού μας λεξιλογίου, ένας ανυπολόγιστος αριθμός εργαζόμενων αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τον εργοδότη του όσον αφορά το, κατά Χάρη Θεοχάρη, “αντιστάθμισμα της εργασίας”. Απλήρωτοι εργαζόμενοι για μήνες, άρνηση καταβολής δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων αλλά και άρνηση χορήγησης αδείας είναι ορισμένα μόνο από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν χιλιάδες απασχολούμενοι στις μέρες μας, που καλούνται ωστόσο να είναι άκρως παραγωγικοί σε ένα εργασιακό περιβάλλον βουτηγμένο στην ανασφάλεια και την αυθαιρεσία. Με τον πέλεκυ της απόλυσης και τον φόβο της ανεργίας να επισείονται πάνω από τα κεφάλια των απλήρωτων και τη μόνιμη υπόδειξη των εργοδοτών για το τι γίνεται γύρω τους, χιλιάδες εργαζόμενοι εξαντλούν μήνα με τον μήνα κάθε περιθώριο υπομονής και αξιοπρέπειας, ταΐζοντας τις ανάγκες τους με απειλές, υποσχέσεις και πού και πού με κάποιο έναντι. Την ίδια ώρα, μεγαλοσχήμονες αλλά υπερχρεωμένοι επιχειρηματίες με ιδιαίτερη αδυναμία στα φορολογικά και τραπεζικά συστήματα των τροπικών κύκλων, σηκώνουν με περισσή υποκρισία τα χέρια ψηλά μετακυλίοντας ευθύνες και βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων. Η οποιαδήποτε μορφή διεκδίκησης δαιμονοποιείται και ο εκβιασμός του λουκέτου αποτελεί την κινητήριο δύναμη για τη συνέχιση της όποιας παραγωγής, με τους εργοδότες και τους αλλοδαπούς λογαριασμούς τους στο απυρόβλητο.

Τα παραδείγματα πολλά και καθημερινά. Άλλοτε ηχηρά και άλλοτε βουβά, τείνουν να παγιωθούν ως καθεστώς, με ιδεολογικό μάλιστα μανδύα που θεωρεί τον μισθό ως ένα γενικό και αόριστο αντιστάθμισμα για μια αυστηρά συγκεκριμένη, όμως, προσφερόμενη εργασία. Ένα οικονομικό αντάλλαγμα ή αντιστάθμισμα με ακαθόριστο ύψος και απαλλαγμένο από την ενοχλητική τακτικότητα της πρώτης του μηνός, είναι ο μισθός του μέλλοντος και του παρόντος μας, που κάποιοι ονειρεύονται και κάποιοι έχουν κάνει ήδη πράξη. Αυτή η ζοφερή πραγματικότητα, που, ερήμην της Πολιτείας και της Δικαιοσύνης, σέρνεται χρόνια τώρα γύρω μας κι εντός μας, αποτελεί μία από τις πλευρές του τοξικού τριγώνου της κατ’ επίφαση εργασιακής νομιμότητας που ισχύει στη χώρα. Το πρόσφατο παράδειγμα του ΔΟΛ είναι χαρακτηριστικό, καθώς το μάρμαρο μιας ενδεχόμενης κατάρρευσης θα φορτωθούν αποκλειστικά αυτοί που είχαν το θράσος να πιστεύουν, κόντρα στη λογική των οικονομικών και πολιτικών “θεοχάρηδων”, πως ο μισθός εξακολουθεί να είναι δικαίωμα. Και επειδή αυτές οι τοξικές λογικές είναι μεταδοτικές, καλό είναι να προσέχουμε γιατί κυκλοφορούν και ιώσεις.

Πηγή : link[/expander_maker]

Γερμανικά γυμνάσια με όπλο τα μέτρα για το χρέος.«Σε συνεργασία και σε συνεννόηση με τους θεσμούς», όπως αναφέρει ευρωπαϊκή πηγή, θα πρέπει να γραφτεί η επιστολή της ελληνικής κυβέρνησης η οποία απαιτήθηκε από το EwG προκειμένου να ξεπαγώσουν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος.

Το περιεχόμενο της επιστολής, σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες, δεν θα εξαντλείται σε δεσμεύσεις αναφορικά με τον εφάπαξ χαρακτήρα του λεγόμενου «πακέτου Τσίπρα».

Το μεγάλο ζητούμενο είναι τι θα ζητήσει η Γερμανία για να άρει τις ενστάσεις της αναφορικά με την άμεση επαναφορά των βραχυχρόνιων μέτρων για το χρέος και κατά πόσο οι απαιτήσεις της αυτές θα αποτυπωθούν στην ελληνική επιστολή.

Ενδεχομένως σήμερα, η ελληνική κυβέρνηση να έχει μια πρώτη εικόνα για τα μέτωπα επί των οποίων θα πρέπει να παράσχει διευκρινίσεις μέσω «ερωτηματολογίου» το οποίο αναμένεται να αποστείλει ο ESM.

Σε απάντηση αυτού του «ερωτηματολόγιο» θα ακολουθήσει τις επόμενες ημέρες η επιστολή Τσακαλώτου.

Το σενάριο πάντως, σύμφωνα με το οποίο τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα επανέρχονταν άμεσα σε ισχύ μέρα μέσα την ημέρα αποδυναμώνεται ολοένα και περισσότερο και σύμφωνα με κυβερνητική πηγή το χρονοδιάγραμμα μεταφέρεται για τις αρχές του 2017…

Στις αρχές της εβδομάδας, η κυβέρνηση είχε καλλιεργήσει προσδοκίες άμεσης επαναφοράς των βραχυχρόνιων μέτρων για το χρέος, μετά τη συνεδρίαση του EuroWorking Group το απόγευμα της Τρίτης.

Στη διάρκεια αυτής της συνεδρίασης ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης φέρεται να έδωσε τις διαβεβαιώσεις που απαιτούσαν οι ομόλογοί του, αναφορικά με τον εφάπαξ χαρακτήρα της ενίσχυσης των χαμηλοσυνταξιούχων, με 617 εκατ. ευρώ από την υπέρβαση του στόχου πρωτογενούς πλεονάσματος το 2016.

Οι πλειοψηφία των εκπροσώπων των χωρών της ευρωζώνης φάνηκε σύμφωνα με ελληνικές κυβερνητικές πηγές, να αρκείται σε αυτές τις εξηγήσεις ώστε να ξεμπλοκάρουν τα μέτρα για το χρέος.

Δεδομένου όμως ότι δεν υπήρχε ομοφωνία – Γερμανία, Αυστρία, Σλοβακία και Εσθονία δεν συμφώνησαν- ο επικεφαλής του EwG Τόμας Βίζερ σε μία προσπάθεια συμβιβασμού, φέρεται να επιχείρησε έγκριση της απεμπλοκής δια της «σιωπηλής παραδοχής». Η Γερμανία, εξέφρασε επισήμως τη διαφωνία της και φέρεται τώρα να απαιτεί κυβερνητική επιστολή κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της.

«Περιμένουμε να δούμε τι θα μας ζητήσουν» έλεγε χθες κυβερνητική πηγή, χωρίς να επιβεβαιώνει τις πληροφορίες οι οποίες στο μεταξύ είχαν διαρρεύσει και σύμφωνα με τις οποίες η Γερμανία προκειμένου να άρει τις ενστάσεις της είχε απαιτήσει έως και δέσμευση της κυβέρνησης για αυτόματη περικοπή συντάξεων, με τη συνδρομή του κόφτη, τον Απρίλιο στο βαθμό όπου η Eurostat επικυρώσει χαμηλότερο από το προβλεπόμενο πλεόνασμα.

Σε ένα ακόμα χειρότερο σενάριο η Γερμανία ετοιμάζεται να συνδέσει την επαναφορά των βραχυχρόνιων μέτρων για το χρέος, με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης.

Κατηγορηματικά, υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος τόνιζε ότι «είναι βέβαιο πως τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος δεν πρόκειται να συνδεθούν με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης».

Κάπως έτσι, ενώ με βάση το αρχικό σενάριο στο τέλος του έτους θα είχε επιτευχθεί συμφωνία πακέτο για όλα – αξιολόγηση, χρέος, επάνοδος ΔΝΤ στο πρόγραμμα- το 2016, είναι πιθανό να φύγει χωρίς να έχει καν συμφωνηθεί η επαναφορά των βραχυχρόνιων μέτρων για το χρέος.

Πηγή : link

Παππάς: Ανοιχτό το ενδεχόμενο προανακριτικής για τα δάνεια ΜΜΕ και κομμάτων.Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο Νίκος Παππάς υποστήριξε ότι στις ακροάσεις στην Εξεταστική Επιτροπή για την δανειοδότηση των ΜΜΕ και πολιτικών κομμάτων από τις τράπεζες, ακούστηκαν «σημεία και τέρατα» και πρόσθεσε πως «ορισμένοι χρησιμοποίησαν την κατοχή εφημερίδας ώστε να κάμπτονται οι κανόνες για να εξασφαλίζουν δάνεια».

Ερωτηθείς για τις τηλεοπτικές άδειες, ανέφερε πως δεν βλέπει τον λόγο για μεγάλες καθυστερήσεις στην αδειοδότηση «καθώς η πολιτεία δεν ξεκινάει από το μηδέν», ενώ σχετικά με τους προσωρινούς υπερθεματιστές ανέφερε πως θα επιστραφεί το τίμημα.

Τέλος, δήλωσε πως οι αυθαιρεσίες των καναλαρχών τελειώνουν και το δημόσιο θα διασφαλίσει τα δικαιώματα του. «Δεν υπάρχει ούτε η παράταση της νόμιμης λειτουργίας που παρέδιδαν οι κυβερνήσεις στα κανάλια. Υπάρχει το τεκμήριο ότι η υπηρεσία πανελλαδικής εμβέλειας αποτιμάται με συγκεκριμένο ποσό. Το δημόσιο θα διασφαλίσει τα δικαιώματά του».

Πηγή : link

Τράκαρε αυτοκίνητο, έφυγε και τώρα ζητά συγνώμη μέσω αγγελίας.Μια απίστευτη αγγελία δημοσιεύθηκε στα «Χανιώτικα Νέα» με την επισήμανση «επείγον μήνυμα». Την φωτογραφία δημοσιεύει το zarpanews.gr και όπως αναφέρει ο Αντώνης που την υπογράφει, πριν από λίγες ημέρες στο πάρκινγκ της Ρεγγίνας, χτύπησε τον πίσω προφυλακτήρα αυτοκινήτου. Ένας σοβαρός λόγος δεν του επέτρεψε να ενημερώσει την τροχαία, ωστόσο τώρα ζητά συγνώμη και ψάχνει τον κάτοχο του οχήματος για να τον αποζημιώσει. Όπως αναφέρει, έχει πλήρη και καθαρή ασφάλεια και έχει ήδη ενημερώσει την τροχαία.

Πηγή:link

Τι σημαίνει για τις ομαδικές απολύσεις η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, καταρχήν η ελληνική νομοθεσία δεν αντιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Οδηγία 98/79ΕΚ. Με άλλα λόγια, δεν θεωρείται αντίθετη στο κοινοτικό δίκαιο η δυνατότητα που έχει ο εκάστοτε υπουργός Εργασίας να «μπλοκάρει» ομαδικές απολύσεις.

Εκδόθηκε η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τις ομαδικές απολύσεις.Το φως της δημοσιότητας είδε σήμερα η πολυαναμενόμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την υπόθεση των ομαδικών απολύσεων στην ΑΓΕΤ Ηρακλής. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου “Το δίκαιο της Ένωσης δεν απαγορεύει καταρχήν σε κράτος μέλος να εναντιώνεται, υπό ορισμένες περιστάσεις, σε ομαδικές απολύσεις προκειμένου να προστατεύονται οι εργαζόμενοι και η απασχόληση.

Ωστόσο, στο πλαίσιο μιας τέτοιας εθνικής ρύθμισης, η οποία πρέπει να κατατείνει στον συγκερασμό και στη δίκαιη εξισορρόπηση μεταξύ, αφενός, της προστασίας των εργαζομένων και της απασχόλησης και, αφετέρου, της ελευθερίας εγκατάστασης και της επιχειρηματικής ελευθερίας των εργοδοτών, τα προβλεπόμενα από τον νόμο κριτήρια τα οποία πρέπει να εφαρμόζει η αρμόδια αρχή, προκειμένου να εναντιωθεί σε σχέδιο ομαδικών απολύσεων, δεν μπορούν να είναι διατυπωμένα κατά τρόπο γενικό και ασαφή.

Η ελληνική εταιρία ΑΓΕΤ Ηρακλής, η οποία παράγει τσιμέντο και έχει ως κύριο μέτοχο τη γαλλική πολυεθνική Lafarge, αμφισβητεί την απόφαση του Υπουργού Εργασίας να εναντιωθεί στο σχέδιό της ομαδικών απολύσεων (σχέδιο το οποίο προέβλεπε το κλείσιμο ενός εργοστασίου στη Χαλκίδα και την κατάργηση 236 θέσεων εργασίας). Στην Ελλάδα1, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των μερών σχετικά με σχέδιο ομαδικών απολύσεων, ο νομάρχης ή ο Υπουργός Εργασίας δύνανται, λαμβάνοντας υπόψη τρία κριτήρια (τις συνθήκες στην αγορά εργασίας, την κατάσταση της επιχείρησης και το συμφέρον της εθνικής οικονομίας), να μην επιτρέψουν την πραγματοποίηση μέρους ή του συνόλου των σχεδιαζόμενων απολύσεων. Εάν το σχέδιο των απολύσεων δεν εγκριθεί, δεν μπορεί να υλοποιηθεί.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Της υπόθεσης επιλήφθηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο ερωτά το Δικαστήριο εάν η εν λόγω προηγούμενη διοικητική έγκριση είναι σύμφωνη με την οδηγία για τις ομαδικές απολύσεις 2 και την ελευθερία εγκατάστασης που κατοχυρώνεται από τις Συνθήκες (ελευθερία την οποία η γαλλική πολυεθνική Lafarge ασκεί δια της κατοχής πλειοψηφικών συμμετοχών, εν προκειμένω στην ελληνική εταιρία ΑΓΕΤ Ηρακλής). Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, το ελληνικό δικαστήριο ερωτά εάν η εθνική ρύθμιση μπορεί, παρά ταύτα, να κριθεί συμβατή με το δίκαιο της Ένωσης, δεδομένου ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει οξεία οικονομική κρίση και ιδιαίτερα αυξημένη ανεργία.

Με τη σημερινή απόφασή του, το Δικαστήριο εξετάζει καταρχάς εάν η ελληνική νομοθεσία είναι συμβατή με την οδηγία. Κρίνει, συναφώς, ότι η οδηγία δεν αντιτίθεται, καταρχήν, σε εθνική ρύθμιση που παρέχει σε δημόσια αρχή την εξουσία να μην επιτρέψει ομαδικές απολύσεις με αιτιολογημένη απόφαση που εκδίδει μετά από εξέταση του φακέλου και συνεκτίμηση προκαθορισμένων ουσιαστικών κριτηρίων, υπό την προϋπόθεση ότι η ρύθμιση αυτή δεν καθιστά την οδηγία άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας.

Η οδηγία θα καθίστατο άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας εάν, ιδίως, λόγω των εφαρμοζόμενων από την εθνική αρχή κριτηρίων, αποκλειόταν στην πράξη κάθε δυνατότητα του εργοδότη να προβεί σε ομαδικές απολύσεις.

Εν προκειμένω, η ΑΓΕΤ Ηρακλής υποστηρίζει ότι οι ελληνικές αρχές εναντιώνονται συστηματικά στα κοινοποιούμενα σε αυτές σχέδια ομαδικών απολύσεων. Συνεπώς, εναπόκειται στο ελληνικό δικαστήριο το οποίο επιλήφθηκε της υπόθεσης να εξετάσει εάν, λόγω των εφαρμοζόμενων από τις ελληνικές αρχές κριτηρίων αξιολογήσεως, η οδηγία 98/59 καθίσταται άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας, υπό την έννοια ότι οι εργοδότες δεν έχουν ουσιαστικά καμία δυνατότητα πραγματοποίησης ομαδικών απολύσεων.

Εν συνεχεία, το Δικαστήριο εξετάζει τη συμβατότητα της ελληνικής νομοθεσίας με την ελευθερία εγκατάστασης. Κρίνει, συναφώς, ότι η ελληνική ρύθμιση ενδέχεται να αποτελέσει σοβαρό εμπόδιο για την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, μια τέτοια ρύθμιση είναι ικανή να καταστήσει εξαρχής λιγότερο ελκυστική την πρόσβαση στην ελληνική αγορά και, εν συνεχεία, να περιορίσει σημαντικά ή και να εξαλείψει τη δυνατότητα των επιχειρήσεων άλλων κρατών μελών να ρυθμίσουν τη δραστηριότητά τους ή και να την παύσουν, αποδεσμεύοντας, στο πλαίσιο αυτό, τους εργαζομένους τους οποίους έχουν προηγουμένως προσλάβει.

Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο διαπιστώνει περιορισμό της ελευθερίας εγκατάστασης. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ένας τέτοιος περιορισμός μπορεί να δικαιολογηθεί μόνον από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, όπως είναι η προστασία των εργαζομένων ή η αύξηση της απασχόλησης και των προσλήψεων.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει, συναφώς, ότι δεν είναι αντίθετη στην ελευθερία εγκατάστασης που κατοχυρώνεται με το άρθρο 49 ΣΛΕΕ ούτε στην επιχειρηματική ελευθερία που κατοχυρώνεται με το άρθρο 16 του Χάρτη εθνική νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία τα σχέδια ομαδικών απολύσεων πρέπει, προτού υλοποιηθούν, να κοινοποιούνται σε εθνική αρχή με εξουσία ελέγχου στο πλαίσιο της οποίας δύναται, σε ορισμένες περιπτώσεις, να εναντιώνεται σε τέτοιο σχέδιο για λόγους προστασίας των εργαζομένων και της απασχόλησης.

Πράγματι, ένα τέτοιο σύστημα δεν συνεπάγεται, ως εκ της φύσεώς του, τον αποκλεισμό κάθε δυνατότητας των επιχειρήσεων να προβαίνουν σε ομαδικές απολύσεις, αλλά αποσκοπεί μόνο στη ρύθμιση της δυνατότητας αυτής, προκειμένου να επιτευχθεί δίκαιη εξισορρόπηση μεταξύ, αφενός, των συμφερόντων που συνδέονται με την προστασία των εργαζομένων και της απασχόλησης (ιδίως την προστασία έναντι αδικαιολόγητων απολύσεων) και, αφετέρου, των συμφερόντων που σχετίζονται με την ελευθερία εγκατάστασης.

Το Δικαστήριο καταλήγει ότι το εν λόγω σύστημα μπορεί να ικανοποιεί τις επιταγές της αρχής της αναλογικότητας και, εξάλλου, δεν θίγει το ουσιαστικό περιεχόμενο της επιχειρηματικής ελευθερίας. Περαιτέρω, το Δικαστήριο εξετάζει τα τρία κριτήρια βάσει των οποίων οι ελληνικές αρχές οφείλουν να εξετάζουν τα σχέδια ομαδικών απολύσεων. Το Δικαστήριο κρίνει ότι το πρώτο κριτήριο (συμφέρον της εθνικής οικονομίας) δεν μπορεί να γίνει δεκτό, καθώς η επίτευξη σκοπών οικονομικής φύσης δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο γενικού συμφέροντος που να δικαιολογεί περιορισμό ελευθερίας όπως είναι η ελευθερία εγκατάστασης.

Αντιθέτως, όσον αφορά τα δύο άλλα κριτήρια εκτίμησης (κατάσταση της επιχείρησης και συνθήκες της αγοράς εργασίας), μπορεί καταρχήν να γίνει δεκτό ότι σχετίζονται με την προστασία των εργαζομένων και της απασχόλησης, που αποτελούν θεμιτούς σκοπούς γενικού συμφέροντος. Το Δικαστήριο διαπιστώνει, ωστόσο, ότι τα δύο αυτά κριτήρια έχουν διατυπωθεί κατά τρόπο υπέρμετρα γενικό και ασαφή.

Κατά συνέπεια, οι ενδιαφερόμενοι εργοδότες δεν γνωρίζουν υπό ποιες συγκεκριμένες και αντικειμενικές περιστάσεις μπορούν οι ελληνικές αρχές να εναντιωθούν σε σχέδια ομαδικών απολύσεων: οι περιπτώσεις είναι πολυάριθμες, απροσδιόριστες και μη προσδιορίσιμες, τα δε κριτήρια αυτά παρέχουν στις ελληνικές αρχές ευρύ περιθώριο εκτίμησης που δεν μπορεί ευχερώς να ελεγχθεί. Τέτοια κριτήρια, τα οποία είναι ασαφή και δεν στηρίζονται σε αντικειμενικές και δυνάμενες να ελεγχθούν προϋποθέσεις, υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη των επιδιωκόμενων σκοπών και, ως εκ τούτου, δεν ικανοποιούν τις επιταγές της αρχής της αναλογικότητας.

Τέλος, απαντώντας στο δεύτερο ερώτημα του ελληνικού δικαστηρίου, το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι το γεγονός ότι σε ένα κράτος μέλος επικρατούν συνθήκες χαρακτηριζόμενες από οξεία οικονομική κρίση και ιδιαίτερα υψηλό δείκτη ανεργίας δεν διαφοροποιεί την προηγούμενη λύση. Συγκεκριμένα, ούτε η οδηγία ούτε η Συνθήκη ΛΕΕ προβλέπουν δυνατότητα παρέκκλισης εφόσον επικρατούν τέτοιες συνθήκες σε εθνικό επίπεδο.

ΥΠΟΜΝΗΣΗ: Η διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως παρέχει στα δικαστήρια των κρατών μελών τη δυνατότητα να υποβάλουν στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχουν επιληφθεί, ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή με το κύρος πράξεως οργάνου της Ένωσης.

Το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να επιλύσει τη διαφορά αυτή, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου. Η απόφαση αυτή δεσμεύει, ομοίως, άλλα εθνικά δικαστήρια ενώπιον των οποίων ανακύπτει παρόμοιο ζήτημα”.

Πηγή:link[/expander_maker]

Αυτή είναι η πρώτη γραφομηχανή στον κόσμο.Οι μεγάλες ανακαλύψεις γίνονται πολλές φορές τυχαία. Όπως για παράδειγμα πριν από 150 χρόνια με τον ξυλουργό Πέτερ Μοντερχόφερ σε ένα μικρό χωριό στο νότιο Τιρόλο, στην Ιταλία. Αυτός κατασκεύασε την πρώτη γραφομηχανή, και μάλιστα από ξύλο. «Τι τον παρακίνησε, κανείς δεν το ξέρει» λέει ο Βόλφγκανγκ Πένσολντ, ιστορικός ΜΜΕ από το Τεχνολογικό Μουσείο της Βιέννης.

Στο μουσείο αυτό φιλοξενούνται τα πρώτα τέσσερα μοντέλα που κατασκεύασε ο Ιταλός ξυλουργός γύρω στο 1860. Πλούσιος δεν κατάφερε πάντως να γίνει. Η βασιλική αυλή, στην οποία προσπάθησε να πουλήσει την εφεύρεσή του, δεν κατάφερε να αναγνωρίσει τη δυναμική που θα αποκτούσε η συσκευή του Πέτερ Μοντερχόφερ. «Ακόμα και μετά από διαρκή άσκηση δεν θα μπορούσε κανείς να αποκτήσει την ταχύτητα και τη σιγουριά ώστε να γράφει όπως με το χέρι» είχε αποφανθεί τότε ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ.

Αρχικά η ξύλινη κατασκευή δεν έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Η μηχανή του πάντως διέθετε πολλές σειρές στοιχείων, όπως στη συνέχεια οι γραφομηχανές που γνωρίζουμε. Αργότερα μια βελτιωμένη έκδοσή της διέθετε μάλιστα μικρά και μεγάλα γράμματα. Η πρώτη εκδοχή δεν διέθετε τα μεταλλικά γράμματα, όπως έγιναν γνωστά αργότερα, αλλά μικροσκοπικά, σαν κεφαλές καρφίτσας που τρυπούσαν το χαρτί και σχημάτιζαν τις λέξεις.

«Ο Μοντερχόφερ γνώριζε ότι εάν ήθελε να προχωρήσει σε πιο μαζική παραγωγή θα έπρεπε να αλλάξει κάποια πράγματα» δηλώνει ο ειδικός από το μουσείο στη Βιέννη. Από πλευράς τεχνολογίας, πρόγονος της ξύλινης γραφομηχανής είναι το φορτεπιάνο, παλαιό όργανο του χρησιμοποιήθηκε τον 18ο αιώνα. Ο Ιταλός Τζουζέπε Ραβίτσα (1811-1885) είχε παρουσιάσει το 1855 το «Cembalo Scrivano», αλλά παραμένει άγνωστο εάν ο Μόντερχοφερ γνώριζε την εφεύρεση του Ραβίτσα.

Οι Αμερικανοί έδωσαν ώθηση στη μαζική παραγωγή

Εκατό χρόνια πρωτύτερα, ο Φρίντριχ φον Κάνους είχε ανακαλύψει «τη μηχανή θαύμα που έγραφε», ωστόσο δεν ήταν κατάλληλη για οικιακή χρήση. Περιοριζόταν στην ψυχαγωγία των ευγενών.

Η εξέλιξη της γραφομηχανής ήταν ωστόσο ραγδαία, όχι στην αυστροουγγρική αυτοκρατορία αλλά στις ΗΠΑ. Η εταιρεία κατασκευής όπλων Remington κατασκεύασε μια γραφομηχανή, η οποία ήταν γρήγορη και ακριβής. Την πρώτη μηχανή μαζικής παραγωγής την παρουσίασε το 1874.

Πολλοί συγγραφείς και καλλιτέχνες εξακολουθούν να αγαπούν και να χρησιμοποιούν τη γραφομηχανή.

Η Lady Gaga πρόσφατα δήλωσε πως το τραγούδι της Perfect Illusion το έγραψε στη γραφομηχανή. Ωστόσο, οι ειδικοί δεν αναμένουν τάση αναγέννησης της κλασσικής γραφομηχανής, όπως συνέβη για παράδειγμα με τους δίσκους βινυλίου στον χώρο της μουσικής.

Πηγή: dw.com

Εστάλη η επιστολή Τσακαλώτου στο EWG.Η επιστολή που ζήτησαν μέσω του χθεσινού Euro Working Group από την ελληνική πλευρά οι δανειστές, όπου θα υπήρχαν «έγγραφες λογιστικές και πολιτικές διευκρινίσεις» για το βοήθημα στους χαμηλοσυνταξιούχους εστάλη και φέρει την υπογραφή του υπουργού Οικονομικών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτά που αιτούνται οι δανειστές περιλαμβάνονται στο κείμενο της επιστολής.

Πηγή:link