Σταθεροποιείται ο κλάδος μεταποίησης τον Ιανουάριο με το δείκτη PMI να σκαρφαλώνει στις 50 μονάδες , υποδεικνύοντας σταθεροποίηση στον τομέα. Επιταχύνεται η δημιουργία θέσεων εργασίας με τον ταχύτερο ρυθμό που έχει καταγραφεί από τον Ιούλιο του 2007, παραμένοντας ωστόσο ασθενής.
Τα τελευταία στοιχεία της έρευνας υπέδειξαν ότι οι λειτουργικές συνθήκες στον μεταποιητικό τομέα της Ελλάδας παρέμειναν αμετάβλητες. Παρότι ορισμένα μέλη του πάνελ ανέφεραν οριακές υποχωρήσεις στον όγκο παραγωγής και νέων παραγγελιών, η μείωση εξισορροπήθηκε με την ελαφρά αύξηση του αριθμού των εργαζομένων.
Εν τω μεταξύ, οι τιμολογιακές πιέσεις εξασθένησαν τον Ιανουάριο, καθώς υποχώρησαν τόσο οι τιμές χρέωσης όσο και το κόστος εισροών.
Ο εποχικά προσαρμοσμένος Δείκτης Υπευθύνων Προμηθειών της Markit για τον τομέα μεταποίησης
στην Ελλάδα (Purchasing Managers’ Index® –PMI®) –ένας σύνθετος δείκτης ο οποίος έχει σχεδιαστεί για να μετρά την απόδοση της μεταποιητικής οικονομίας– έκλεισε στις 50.0 μονάδες τον πρώτο μήνα του 2016.
Καταγράφοντας τιμή χαμηλότερη από τις 50.2 μονάδες του Δεκεμβρίου, ο δείκτης υπέδειξε σταθεροποίηση στον τομέα, έχοντας υποστεί απότομη κάμψη κατά τη διάρκεια του 2015.
Οι Έλληνες παραγωγοί αγαθών ανέφεραν οριακή υποχώρηση των επιπέδων παραγωγής κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου. Ανεπιβεβαίωτα στοιχεία υπέδειξαν ότι η μείωση της παραγωγής αποδόθηκε στην έλλειψη ρευστότητας στην αγορά. Η συρρίκνωση της παραγωγής ήταν αποτέλεσμα της περιορισμένης ποσότητας αποθεμάτων ετοίμων προϊόντων που διατηρούν οι κατασκευαστές.
Οι νέες παραγγελίες που έλαβαν οι εταιρείες μεταποίησης στην Ελλάδα, μειώθηκαν περαιτέρω κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου. Ο ρυθμός μείωσης επιταχύνθηκε από τον Δεκέμβριο του 2015 παραμένοντας, ωστόσο, μέτριος σε γενικές γραμμές.
Οι όγκοι νέων εργασιών υποχωρούν κάθε μήνα, αρχής γενομένης από τον Σεπτέμβριο του 2014. Οι νέες παραγγελίες εξαγωγών συρρικνώθηκαν επίσης στο ξεκίνημα του έτους.
Ωστόσο, ο ρυθμός με τον οποίο μειώθηκαν οι νέες εργασίες από το εξωτερικό εξασθένησε στον ηπιότερο που έχει καταγραφεί σε διάστημα 15 περιόδων της έρευνας.
Δεδομένου ότι τα επίπεδα νέων παραγγελιών υποχώρησαν περαιτέρω, οι Έλληνες παραγωγοί αγαθών εξακολούθησαν να μειώνουν τον όγκο αδιεκπεραίωτων εργασιών κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα. Μέλη του πάνελ συνέδεσαν εν μέρει τη μείωση του όγκου των ανεκτέλεστων εργασιών με την εξασθένηση του κατασκευαστικού τομέα. Παρόλ’ αυτά, η μείωση των εργασιών σε εκκρεμότητα δεν αποθάρρυνε τις εταιρείες να
αυξήσουν τα επίπεδα προσωπικού, τα οποία παρουσίασαν άνοδο για δεύτερο συνεχή μήνα.
Επιπλέον, ο ρυθμός με τον οποίο αυξήθηκαν οι θέσεις εργασίας, μολονότι χαμηλός, ήταν ο ταχύτερος που έχει καταγραφεί από τον Ιούλιο του 2007.
Η αγοραστική δραστηριότητα στον μεταποιητικό τομέα της Ελλάδας περιορίστηκε περαιτέρω τον Ιανουάριο. Ως εκ τούτου, τα αποθέματα προμηθειών μειώθηκαν. Τα επίπεδα αποθεμάτων αγορών υποχωρούν κάθε περίοδο της έρευνας από τον Αύγουστο του 2008.
Για πρώτη φορά σε διάστημα ενός έτους, οι τιμές εισροών υποχώρησαν στον μεταποιητικό τομέα της Ελλάδας. Ο ρυθμός με τον οποίο μειώθηκε η μέση επιβάρυνση κόστους επιταχύνθηκε στον ταχύτερο που έχει καταγραφεί από τον Απρίλιο του 2009.
Δεδομένου ότι το κόστος εισροών υποχώρησε, οι παραγωγοί αγαθών έκαναν περαιτέρω περικοπές στις μέσες τιμές χρέωσης. Επιπλέον, ο ρυθμός μείωσης ήταν σταθερός.
Τέλος, οι μέσοι χρόνοι παράδοσης προμηθειών επιμηκύνθηκαν και πάλι τον Ιανουάριο, επεκτείνοντας την τρέχουσα διαδοχική περίοδο επιδείνωσης της απόδοσης των προμηθευτών σε 14 μήνες.
Ο Samuel Agass, οικονομολόγος της Markit, ο οποίος καταρτίζει την έρευνα του ελληνικού Δείκτη Υπευθύνων Προμηθειών PMI® είπε: «Η πρώτη έρευνα του 2016 για τον Δείκτη PMI υπέδειξε ότι οι λειτουργικές συνθήκες στις εταιρείες μεταποίησης στην Ελλάδα παρέμειναν αμετάβλητες.
Οι παραγωγοί αγαθών ανέφεραν μεγαλύτερη σταθερότητα στο περιβάλλον εργασίας τους κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου, υποδεικνύοντας μια κατά κάποιο τρόπο στροφή από την κρίση στην οποία βυθίστηκε ο κλάδος το 2015.
Ενθαρρυντικό, για τις επιχειρήσεις, είναι το γεγονός ότι ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε με τον ταχύτερο ρυθμό που έχει καταγραφεί από τον Ιούλιο του 2007, ενώ οι τιμές εισροών μειώθηκαν για πρώτη φορά σε
διάστημα ενός έτους.
Ωστόσο, οι όγκοι των εισερχόμενων νέων παραγγελιών εξακολούθησαν να παραμένουν σε πλαίσια συρρίκνωσης. Αντίστοιχα, η παραγωγή κατέγραψε και πάλι μείωση, ενώ περιορίστηκαν περαιτέρω οι όγκοι αδιεκπεραίωτων εργασιών. Αν δεν υπάρξουν σημάδια ουσιαστικής βελτίωσης στους προαναφερόμενους τομείς, είναι απίθανο να
σημειωθεί οποιαδήποτε έντονη οικονομική ανάπτυξη τους προσεχείς μήνες.»
Επί της ουσίας το ΙΒ είναι η θεσμοθέτηση ενός δεύτερου διαφορετικού προγράμματος σπουδών μέσα στο σχολείο, το οποίο προϋποθέτει μία επιπρόσθετη δομή.
Γεννάται ωστόσο το ερώτημα, κατά πόσο το δημόσιο σχολείο, από το οποίο ακόμα λείπουν εκπαιδευτικοί, θα μπορεί να ανταποκριθεί σε διπλό πρόγραμμα.
Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε στην Δράμα, ύστερα από ματαιώσεις και αναβολές για την αποφυγή επεισοδίων, χωρίς τελικά να τα αποφύγει, πρότεινε μία σειρά προτάσεων μεταξύ των οποίων για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση την ακόλουθη:
«Ομάδα εργασίας που θα εξετάσει μοντέλα εκπαίδευσης και πλαίσια σπουδών που θα περιλαμβάνουν δύο διαφορετικά Πλαίσια Προγραμμάτων Σπουδών, το ένα εκ των οποίων μπορεί να είναι πρόγραμμα που οδηγεί σε ενός τύπου Διεθνές Απολυτήριο [International Baccalaureate]).
Δεδομένου ότι είναι απολύτως αναγκαία η σταδιακή (μερική ή συνολική) αποσύνδεση της εκπαίδευσης στο ΓΕΛ από τις πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις, έργο της ειδικής επιτροπή θα είναι μια ολοκληρωμένη πρόταση θέσπισης κριτηρίων για την εισαγωγή στην Γ/θμια εκπαίδευση.
Για τα τμήματα υψηλής ζήτησης μπορεί να εξεταστεί αν η πιστοποιημένη γλωσσομάθεια ή οι γνώσεις Η/Υ μπορούν να αποτελέσουν κριτήρια. Τα κριτήρια μπορεί να περιλαμβάνουν και βαθμολογία από εναλλακτικές στις πανελλήνιες τυποποιημένες [standardized] εξετάσεις (π.χ. εξετάσεις ικανοτήτων πολιτειότητας ή εξετάσεις ακαδημαϊκής αντίληψης [Academic Aptitude Test] ή ακαδημαϊκής απόδοσης [Academic Performance Test], τύπου PISA.
Όσον αφορά σε τμήματα ΑΕΙ που δεν έχουν μεγάλη ζήτηση, οι εισαγόμενοι θα μπορούσαν να επιλέγονται με συγκεκριμένα κριτήρια και χωρίς οποιουδήποτε τύπου εξετάσεις.
Για τα τμήματα όπου η προσφορά ισοσταθμίζει ή υπερκαλύπτει τη ζήτηση το αναβαθμισμένο απολυτήριο λυκείου μπορεί να είναι η μοναδική προϋπόθεση.
Πρέπει να εκλείψει επίσης το φαινόμενο φοιτητές να σπουδάζουν ειδικότητες για τις οποίες δεν ενδιαφέρονται, και να αποκλείονται φοιτητές οι οποίοι ενδιαφέρονται γι’ αυτές. Κάθε φοιτητής θα επιλέγει μια ή δυο ειδικότητες, αναλόγως των ενδιαφερόντων του, αλλά και των εκτιμούμενων από τον ίδιο δυνατοτήτων πρόσβασης.
Με αυτό τον τρόπο ενισχύουμε την υπευθυνότητα των νέων στην επιλογή της σταδιοδρομίας τους».
Ακόμη, συζητήθηκε το θέμα για τις δώδεκα επιτροπές για τη διαμόρφωση προτάσεων σχετικά με τη νέα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση η οποία επιδιώκεται να είναι έτοιμη στο τέλος του Μαρτίου όπου και θα συνεδριάσει η 42μελής Επιτροπή Εθνικού διαλόγου
Όπως τονίσθηκε: «Χρειάζεται η σύνταξη ενός Εθνικού Πλαισίου Εκπαίδευσης (National Curriculum) αντικείμενο του οποίου είναι να προσδιορίσει σε αδρές γραμμές τη μορφή και το γενικό περιεχόμενο του Εθνικού Πλαισίου Εκπαίδευσης για τον Έλληνα-Ευρωπαίο πολίτη του 21ου αιώνα που μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον μεγάλων αλλαγών και απρόβλεπτων εξελίξεων.
Το ΕΠΕ θα δηλώνει το γενικό σκοπό και τους βασικούς στόχους της σχολικής εκπαίδευσης, τα εκπαιδευτικά standards που θα πρέπει να αναμένονται συνολικά από τη μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά και να επιτυγχάνονται σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης.”
Σε οτι αφορά στην υποχρεωτική εκπαίδευση , νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο επισημάνθηκε ότι:
“Με δεδομένο ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου έχει ανακοινώσει 14χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, ειδική επιτροπή με ομάδες εργασίας θα ασχοληθούν με τα παρακάτω ερωτήματα:
Το μοντέλο διακυβέρνησης της εκπαίδευσης. Πώς θα αποκτήσει αυτονομία η σχολική μονάδα, ως προς το πρόγραμμα, και τη λειτουργία της; Μπορεί να έχουν οι σχολικές μονάδες τη διαχείριση του προϋπολογισμού τους; Ποιο είναι το optimum μέγεθος;
Ενιαίος τύπος σχολείων, ή διαφοροποιημένη εκπαίδευση; Μπορεί το σχολείο να βγει από την τυποποιημένη ανωνυμία και να αποκτήσει διακριτή φυσιογνωμία και brand name? Ποιοι ενδιάμεσοι υποστηρικτικοί θεσμοί ανάμεσα στη σχολική μονάδα και τη διοίκηση; Αποτίμηση του θεσμού του σχολικού συμβούλου.