How Do People Play The Trading Game?Or: How 13,000 People Turned 108 Real Hours of Their Lives Into 6.7 Trillion Imaginary Dollars.
The Trading Game has been updated with more stocks, more statistics, and permalinks to challenge friends to beat a particular score.
“That’s cool,” a coworker said when I showed him the game. “What’s the point?”
“I’m not sure. We might not know until people play it.”
And we might not still! Digg called it “A simple game that will help you understand the stock market,” and it does implicitly purport to do something like that, but it is contrived and nonrepresentative of an actual stock market in a thousand ways. It assumes zero transaction costs, no leverage, and perfect liquidity (so no trade of any size is significant enough to move the price of the stock). It offers no real risk to compel loss aversion and lays only a thin veil across history to shield it from distortionary hindsight prescience.
Every player starts with $500, which is fully invested in the given stock with every tap. If we look at a sample of 13,000 people, playing 30-second levels, they ended up with $6.7 trillion (including winnings from their previous play-throughs). If we instead look at 130,000 random people in the database, their final cash sum is $1.3 × 10127, or $10 with 127 zeros. That’s roughly the number of atoms in the universe, multiplied by the diameter of the universe in miles, multiplied by the number of milliseconds since the Big Bang. Numbers get big fast when reinvested and compounded unconstrained by earthly friction and liquidity!
So people did way too well. The average stock in the game had returns of 46 percent, which already demonstrates selection bias in my choosing “interesting” levels. But the average player return was 153 percent. It is possible in real life for the average player to beat the average stock, but the figures from the game are skewed because they only count the human players and not the imaginary counterparties to their trades. Finance is not necessarily zero-sum, but the game doesn’t even have anyone taking the other side of player trades, so everybody can buy and everybody can win—cash from nowhere.
Still! It is an illuminating behavioral laboratory, both in comparison to stock markets and in contrast. Based on 10,000 play-throughs of each level (with a total of a million pairs of trades), a lot of looking over people’s shoulders, and some discussions, here is how people played and performed.
Read more:link
Νεαρός επιχειρηματίας βγάζει 1.400 ευρώ την εβδομάδα από… πατάτες.Μία πολύ πρωτότυπη ιδέα είχε ένας 22χρονος Βρετανός για να βγάλει χρήματα ενόψει των Χριστουγέννων.
Ο 22χρονος επιχειρηματίας Adrian Nantchev είχε την ιδέα να γράφει προσωποποιημένα μηνύματα – χριστουγεννιάτικες ευχές πάνω σε πατάτες για όποιον του το ζητήσει και να τις στέλνει μέσω ταχυδρομείου.
Όσο περίεργο κι αν ακούγεται η συγκεκριμένη ιδέα είχε τέτοια απήχηση που ο 22χρονος καταφέρνει και κερδίζει περίπου 1.000 λίρες την εβδομάδα, δηλαδή σχεδόν 1.400 ευρώ! Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι έχει βγάλει περισσότερες από 12.000 λίρες σε τρεις μήνες από την έναρξη των επιχειρήσεων του.
Ο Adrian, από Wolverhampton της Βρετανίας σκέφτηκε αυτή την ιδέα μιμούμενος μια παρόμοια «επιχείρηση» στις ΗΠΑ. Πλέον έχει γεμίσει με παραγγελίες στις οποίες του ζητούν να γράφει διάφορα μηνύματα πάνω σε baby πατάτες και να τις στέλνει με το ταχυδρομείο.
Ο ίδιος αποκαλύπτει ότι στέλνει περίπου τριάντα πατάτες με το ταχυδρομείο κάθε μέρα με χρέωση έως και 5,99 λίρες. Όπως λέει ο ίδιος έχει τόσες παραγγελίες ώστε ουσιαστικά είναι μια δουλειά πλήρους απασχόλησης που του αφήνει ελάχιστο ελεύθερο χρόνο!
Ο ίδιος δήλωσε στη βρετανική Mirror: «Η όλη ιδέα ήρθε εντελώς τυχαία. Όταν είδα μια παρόμοια επιχείρηση με μηνύματα σε πατάτες στην Αμερική σκέφτηκα, γιατί να μην προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι τέτοιο και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι άνθρωποι μπορεί να βαριούνται να λαμβάνουν κάθε χρόνο μια παρόμοια κάρτα. Μια πατάτα είναι πιο συναρπαστική. Μερικά από τα μηνύματα που παίρνω είναι ξεκαρδιστικά. Άλλοι στέλνουν ευχές γενεθλίων. Είναι όλα πολύ ανάλαφρο και αστείο».
Τα μηνύματα γράφονται με μαρκαδόρο πάνω στις πατάτες οι οποίες στη συνέχεια τοποθετούνται σε φακέλους και αποστέλλονται με ταχυδρομείο από τον νέο επιχειρηματία. Ο ίδιος αναφέρει επιπλέον «Η επιχείρηση ανθεί. Οι άνθρωποι αγαπούν πολύ αυτή την ιδέα και όσοι τη λαμβάνουν ξαφνιάζονται. Γιατί κάποιος να θέλει μια βαρετή κάρτα μέσα στο γραμματοκιβώτιο του όταν μπορεί να πάρει μια «εξατομικευμένη» πατάτα;
Ο Adrian λέει πως μελλοντικά θα ήθελε το δικό του γραφείο με προσωπικό που να τον βοηθάει να γράφει τα μηνύματα. «Το να δουλεύω με πατάτες όλη μέρα δεν με έχει κάνει να βαριέμαι και αν μη τι άλλο, νομίζω ότι είναι τώρα το αγαπημένο μου λαχανικό.» προσθέτει.
Εμείς από τη μεριά μας δε μένει παρά να αναρωτηθούμε, πέρα από το γιατί να στείλει κάποιος μια πατάτα για δώρο κι όχι μία όμορφη κάρτα, για ποιο λόγο να επιλέξει κανείς να κάνει μια παραγγελία στον νεαρό επιχειρηματία και να μην γράψει το μήνυμα μόνος του…