27/01/2017

The Secret Debt Plan

The European Commission is drafting a proposal to bundle some debt of the euro-zone states into a new financing instrument called “European Safe Bonds,” according to information obtained by Handelsblatt.

The goal of the bonds would be to reduce the risk of member states going bankrupt or contagion spreading through banks. The commission aims to publish a white paper on the subject in March.

But opposition is already building in Germany. The finance ministry’s advisory council warned Finance Minister Wolfgang Schäuble in a letter that the proposal amounts to implementing “eurobonds through the backdoor.”

Potential investors – financial giants like BlackRock, Morgan Stanley and Goldman Sachs – are also skeptical.

The German government has already signaled to Brussels that it opposes the proposal, according to E.U. diplomats.

But the European Commission apparently has the support of the central bankers who will publish a report two days before the commission’s white paper.

According to Handelsblatt information, the experts support the idea of safe bonds, much to the frustration of some E.U. member states, who believe the central bank has no business helping the commission create new instruments for state financing.

The strongest criticism came from the debt agencies of euro-zone countries, which said the bonds would not be a reliable refinancing instrument

The new financing instrument is intended stabilize the euro zone during times of financial crisis. Put simply, some government bonds from euro-zone countries would be bundled together to form new securities and passed on to investors.

While this sounds extremely technical, the German central bank, and the German finance ministry fear it could herald plans for debt liability to be communitized at European level.

The German government has long made it clear it is opposed to any sort of euro bonds that would create this joint liability.

When the euro crisis was heightening in the summer of 2012, Angela Merkel said there would be no eurobonds “as long as I live.”

But the European Commission, and the European Central Bank, led by president Mario Draghi, has pressed ahead with the proposals. A working group plans to publish a report on the new bonds by March 23, two days before the commission will present its white paper.

The bonds are not a new idea. They were first proposed by financial economist Markus Brunnermeier in 2011. Together with a group of economists known as “Euro-nomics,” Mr. Brunnermeier wanted to develop an alternative to euro bonds that would not involve joint liability. This would be achieved by means of a trick: euro-zone countries would continue to issue their own debt securities, but they would be bundled in a portfolio that would be used to create new bonds, or European Safe Bonds. To produce these safe securities, portfolios of government bonds would be divided into tranches, of which 70 percent would be made up of low-risk bonds and 30 percent of high-risk bonds. The incentive for buyers was that banks would not have to keep equity available for the new securities, as they currently do for government bonds.

The idea did not take off for five years, until the advisory council to the European Systemic Risk Board or ESRB, whose job is to monitor financial stability in the euro zone, brought it up again last year. ECB president Mario Draghi, who is also the chair of the ESRB, instructed Philip Lane, head of the Irish central bank, to “investigate the possible introduction of government bond securitizations” in September.

There have been complaints that the ESRB is overstepping its mandate in doing this, but the ESRB believes the project falls within its mandate as the bonds could reduce risks to financial stability. It also points out that no country has objected to the creation or composition of the working group. Well over 100 experts are now working on the idea.

The plans were presented to over 100 managers of hedge funds, pension funds and major banks at a conference at the Banque de France, France’s central bank, on December 9. Although no banks or investment funds have commented on this, their reactions can be pieced together from minutes that have been seen by Handelsblatt and accounts by some of the participants.

One participant said: “The day can be summed up in one sentence: It just won’t work.” Major U.S. banks are said to have complained that creating such bonds would be too expensive as the government bonds would have to be stored temporarily, and that it would be difficult to put together packages of similar securities.

It is also uncertain whether there will be sufficient providers or sufficient buyers for the bonds. Even the safe bonds would make debt more expensive for countries like Germany, if the securities did not receive top ratings. U.S. asset manager BlackRock pointed out that there was no shortage of secure bonds in Europe. The rating agency Standard & Poor’s declared that it may be unable to give the bonds a top rating.

However, the strongest criticism came from the debt agencies of euro-zone countries, which said the bonds would not be a reliable refinancing instrument. If no one bought the high-risk bonds in a crisis, they said, the entire euro zone may be unable to finance itself without public-sector intervention.

That’s precisely what the German finance ministry and Bundesbank are concerned about. In a letter to finance minister Wolfgang Schäuble dated January 20, the academic advisory council to the finance ministry warned against “euro bonds through the back door” and expressed concern that the new instrument could be “particularly susceptible to political influence.”

The ESRB is aware of these fears, but is convinced it will be able to allay them and is continuing to promote the idea to investors. It wants to introduce the new securities gradually, to let markets get used to them. It said the bonds would significantly reduce the risk of default for banks if a euro-zone country gets into difficulties and stabilize the financing of euro-zone states, which will be particularly important when the ECB ends its bond purchases.

Financial managers are surprised at the ECB’s tenacity in pursuing the idea. Some have speculated it could make it easier for the central bank to sell government bonds, and that the European Union supports the plans as it needs proposals for its white paper. “The bonds are a win-win situation for the European Union and ECB,” one financial manager said.

Brussels has become slightly more realistic following the resistance; sources are reported to have said that private banks would issue the new securities only if the state protected them against default risks. Alternatively, the European rescue fund or European Investment Bank could market the securities. Then the bonds would effectively have a state guarantee – and would be almost indistinguishable from euro bonds.

Ruth Berschens heads Handelsblatt’s Brussels office, leading coverage of European policy. Martin Greive is a correspondent for Handelsblatt based in Berlin. To contact the authors: berschens@handelsblatt.com andgreive@handelsblatt.com.

Source:link

Μαξίμου: Θα μείνουν στα χαρτιά οι ακραίες απαιτήσεις του ΔΝΤ και τα λογύδρια του Μητσοτάκη.«Ο κ. Μητσοτάκης επαναλαμβάνει δύο φορές τη μέρα ότι είναι «έτοιμος». Το κάνει είτε για να επαναβεβαιώσει τα διαπιστευτήρια υποταγής του στους θεσμούς, ότι δηλαδή ο ίδιος θα υλοποιήσει τα πάντα “και ακόμα περισσότερα”, όπως έχει δηλώσει, είτε για να πείσει τον εαυτό του»

Το σχόλιο του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού για τις δηλώσεις Μητσοτάκη:

“Ο κ. Μητσοτάκης επαναλαμβάνει δύο φορές τη μέρα ότι είναι «έτοιμος». Το κάνει είτε για να επαναβεβαιώσει τα διαπιστευτήρια υποταγής του στους θεσμούς, ότι δηλαδή ο ίδιος θα υλοποιήσει τα πάντα «και ακόμα περισσότερα», όπως έχει δηλώσει, είτε για να πείσει τον εαυτό του.

Ωστόσο, αντί να ποντάρει για ακόμα μία φορά στην καταστροφή και να υπεκφεύγει, αφού ομολογεί ότι «σημασία έχει σήμερα να βρεθεί λύση», καλό θα είναι επιτέλους να πάρει ξεκάθαρη θέση: Καλεί την κυβέρνηση να δεχθεί τα παράλογα μέτρα ύψους 4,5 δις. ευρώ που ζητά το ΔΝΤ για μετά τη λήξη του προγράμματος;

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη μια διεθνών διαστάσεων αντιπαράθεση μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμών και του ΔΝΤ με επίκεντρο το ελληνικό πρόγραμμα, ο κ. Μητσοτάκης – όπως και οι ακραίοι των δανειστών – επιρρίπτει ευθύνες στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία τηρεί κατά γράμμα τόσο τους στόχους του προγράμματος, όσο και τις δεσμεύσεις της προς τον ελληνικό λαό. Ταυτόχρονα, ενώ άπαντες στο Eurogroup αναγνωρίζουν επισήμως την εξαιρετική πορεία των οικονομικών δεικτών και εσόδων, έρχεται να επαναφέρει – εξυπηρετώντας ποιόν άραγε; – τα ανυπόστατα σενάρια εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη.

Για μια ακόμη φορά ο κ. Μητσοτάκης φανερώνει την πολιτική του φύση. Από τη μία πλευρά η εμμονή του στην καταστροφολογία και από την άλλη η ανερυθρίαστη προθυμία του να υλοποιήσει την πιο ακραία και αντικοινωνική πολιτική. Όπως λοιπόν θα μείνουν στα χαρτιά οι ακραίες απαιτήσεις του ΔΝΤ, έτσι θα μείνουν στα χαρτιά και τα λογύδρια του κ. Μητσοτάκη, ως κακή υπενθύμιση ενός χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος που αρνείται να συμβιβαστεί με την ιστορική του ήττα”.

Η «ετοιμότητα» του προέδρου της ΝΔ

Σε σημερινή του δήλωση ο κ. Μητσοτάκης χρεώνει στην κυβέρνηση ότι «με τις καθυστερήσεις, την ανικανότητα, την αναξιοπιστία, τις συνεχείς αντιφάσεις, οδήγησε όλους μαζί τους εταίρους της χώρας σε υπερβολικές απαιτήσεις. Έφερε απέναντί μας ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικογένεια. Αφήνει τη χώρα εκτεθειμένη σε μεγάλους κινδύνους, καθώς επανέρχεται η απειλή της εξόδου από την ευρωζώνη».

Ο πρόεδρος της ΝΔ υποστηρίζει ότι «μια τέτοια εξέλιξη, θα οδηγούσε την κοινωνία, και ιδιαίτερα τους πιο αδύναμους πολίτες, στο χειρότερο εφιάλτη. Το λογαριασμό θα τον πληρώσουν, και σε αυτήν την περίπτωση, όχι οι πλούσιοι, αλλά οι φτωχοί και η μεσαία τάξη».

Η οικονομία είναι παγωμένη, οι πολίτες υποφέρουν, αναφέρει ακόμη ο πρόεδρος της ΝΔ και προσθέτει: «Όχι μόνο από την υπερφορολόγηση και τη λιτότητα, αλλά και την έλλειψη σχεδίου και προοπτικής, που οξύνουν την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια. Ψέματα, αναξιοπιστία, φόροι: Αυτή είναι η παρακαταθήκη που μας κληροδότησε ο κ. Τσίπρας».

Καταλήγοντας αναφέρει ότι «η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για το σημερινό αδιέξοδο. Οι εταίροι έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Όμως, σημασία σήμερα έχει να βρεθεί λύση. Ο κ. Τσίπρας πρέπει να καταλάβει ότι, πάνω από τα δικά του συμφέροντα, βρίσκονται τα συμφέροντα της πατρίδας και του ελληνικού λαού.

Αφού δεν μπορεί να τα διαφυλάξει, ας δώσει στους Έλληνες την ευκαιρία να αποφασίσουν για το πώς θέλουν να  προχωρήσουν. Είμαι έτοιμος. Είμαστε έτοιμοι, να δώσουμε, με αξιόπιστο και αξιοπρεπή τρόπο, το δύσκολο, αλλά καλό αγώνα για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας μας».

Πηγή : link[/expander_maker]

Αυξήθηκαν κατά 2,9 δισ. ευρώ οι καταθέσεις τον Δεκέμβρη.Οι καταθέσεις του ιδιωτικού τομέα στις τράπεζες εμφανίζουν πτώση το Δεκέμβριο, ωστόσο αυτή αποδίδεται σε αλλαγές στον τρόπο υπολογισμού των στατιστικών στοιχείων.

Στα 121,38 δισ. από 124,8 δισ. διαμορφώθηκαν τον Δεκέμβριο οι καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών στις ελληνικές τράπεζες. Η αυξηση προκύπτει γιατί δεν προσμετρώνται πλέον τα ποσά από ΤπΔ και ΤΕΚΕ (6,3 δισ. ευρώ).

Οι καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών εμφανίζονται να υποχώρησαν κατά 3,42 δισ. ευρώ, δηλαδή κατά 2,7% σε μηνιαία βάση, σε 121,38 δισ. Πρόκειται για τα χαμηλότερα επίπεδά τους από τον Ιούλιο του 2003. Αντίθετα, τον Νοέμβριο είχαν σημειώσει άνοδο κατά 170 εκατ. ευρώ, σε 124,8 δισ.

Ωστόσο ξεκινώντας από το Δεκέμβριο, η Τράπεζα της Ελλάδος σταμάτησε να συνυπολογίζει ως καταθέσεις του ιδιωτικού τομέα, τις καταθέσεις 4,2 δισ. ευρώ στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, καθώς και 2,1 δισ. ευρώ στο ΤΕΚΕ (συνολικά δηλαδή 6,3 δισ.).

Η αλλαγή προέκυψε αφότου η ΕΛΣΤΑΤ διαφοροποίησε την σχετική κατηγοριοποίηση και θεωρεί πλέον τα δύο ταμεία κομμάτι του ευρύτερου κυβερνητικού τομέα.

Τους τελευταίους μήνες οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζουν περιορισμένες εισροές καταθέσεων μετά την εξασφάλιση της τρίτης διάσωσης και παραμένουν εξαρτημένες από την κεντρική τράπεζα και την ΕΚΤ για να καλύψουν τα χρηματοδοτικά τους κενά. Υπενθυμίζεται ότι το διάστημα από το Δεκέμβριο του 2015 μέχρι τον Ιούλιο του 2016, ο τραπεζικός τομέας είχε εκροές καταθέσεων 42 δισ. ευρώ.

Πηγή:link

Ποιοι μπορούν να ενταχθούν στην εξωδικαστική ρύθμιση χρεών προς Ταμεία, εφορία, τράπεζες.Μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις ή επαγγελματίες με χρέη άνω των 20.000 ευρώ που στα τέλη του 2016 παρουσίαζαν τρίμηνη τουλάχιστον καθυστέρηση, αλλά και αυτές που έχουν κάνει ρύθμιση από τον Ιούνιο του 2016 και μετά, μπορούν να ενταχθούν στη διαδικασία του εξωδικαστικού μηχανισμού για την αναδιάρθρωση των χρεών τους.

Αυτό προβλέπει το νομοσχέδιο που έχει επεξεργαστεί το υπουργείο Οικονομίας και το οποίο αποτελεί αντικείμενο εξαντλητικών διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς τους τελευταίους μήνες, προκειμένου να βρεθεί ουσιαστική φόρμουλα για τη συνολική ρύθμιση των χρεών τόσο προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία όσο και προς τις τράπεζες από επιχειρήσεις που κρίνονται βιώσιμες και μπορούν να διασωθούν.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Το νομοσχέδιο, τις λεπτομέρειες του οποίου φέρνει στη δημοσιότητα η Καθημερινή, εισάγει τη διαδικασία της εξωδικαστικής ρύθμισης του συνόλου των οφειλών, με πρωτοβουλία του ίδιου του οφειλέτη, των τραπεζών, αλλά και του Δημοσίου. Εξαιρούνται οι οφειλές που είναι συγκεντρωμένες σε ποσοστό άνω του 85% σε έναν πιστωτή.

Η ρύθμιση των χρεών βασίζεται στην πρόταση που θα κάνει ο οφειλέτης προς τους πιστωτές του ή στις αντιπροτάσεις που θα κάνουν οι πιστωτές, με βάση τα οικονομικά στοιχεία της επιχείρησης ή του ενδιαφερόμενου επαγγελματία. Αν και στη διαδικασία δεν αναφέρεται ρητά η έννοια της διαγραφής οφειλής, αυτό είναι το προφανές βήμα προκειμένου να βρεθεί μια κοινή λύση που θα διασώζει την επιχείρηση από τη χρεοκοπία και αντίστοιχα θα διασφαλίζει τους πιστωτές για τις απαιτήσεις τους, οι οποίες μέσα από την όλη ρύθμιση θα πρέπει να ικανοποιηθούν τουλάχιστον στο όριο του τιμήματος που θα εισέπρατταν εάν η επιχείρηση οδηγούνταν σε ρευστοποίηση.

Η ασυλία

Η προοπτική «κουρέματος» της οφειλής, που ανοίγεται μέσα από την εξωδικαστική διαδικασία είτε για οφειλές προς τις τράπεζες είτε για οφειλές προς το Δημόσιο, είναι και ο λόγος για τον οποίο το νομοσχέδιο περιλαμβάνει ειδική διάταξη για την προστασία των εκπροσώπων του Δημοσίου και των τραπεζών.

Πρόκειται για την αναμενόμενη περί ασυλίας διάταξη, η οποία ορίζει ότι «όσοι από τον νόμο ή από δικαιοπραξία έχουν την επιμέλεια ή τη διαχείριση δημόσιας ή πιστωτικού ιδρύματος περιουσίας δεν υπέχουν ποινική ή αστική ευθύνη για πράξεις ή παραλείψεις τις οποίες τέλεσαν για την εξυπηρέτηση της αναδιάρθρωσης ή διαγραφής χρεών κατά τα οριζόμενα στον παρόντα νόμο, εφόσον αυτές ήταν σύμφωνες με τις προβλεπόμενες στον νόμο διαδικασίες και τα καταστατικά των νομικών προσώπων που εκπροσωπούσαν».

Ειδικά για τα τραπεζικά στελέχη θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις της μη παραβίασης των κανονιστικών πράξεων της ΤτΕ και να υφίστανται αποφάσεις των θεσμοθετημένων εγκριτικών επιτροπών ή οργάνων της τράπεζας που κρίνουν αιτιολογημένα ότι προβλέπεται ανέφικτη η είσπραξη του συνόλου της απαίτησης.

Η αίτηση για την υπαγωγή στον εξωδικαστικό μηχανισμό θα υποβάλλεται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα που θα δημιουργηθεί στην Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού χρέους (ΕΓΔΙΧ), ενώ μέχρι να δημιουργηθεί η εφαρμογή οι αιτήσεις θα υποβάλλονται σε έντυπη και ψηφιακή μορφή στις Διευθύνσεις Ανάπτυξης των Περιφερειακών Ενοτήτων. Επιλέξιμοι για να ενταχθούν στη διαδικασία είναι οι επαγγελματίες που τηρούν απλογραφικό σύστημα και έχουν θετικό καθαρό αποτέλεσμα προ φόρων σε μία τουλάχιστον από τις τρεις χρήσεις πριν από την υποβολή της αίτησης ή εφόσον τηρούν διπλογραφικό σύστημα, έχουν τουλάχιστον σε μία από τις τρεις τελευταίες χρήσεις θετικό αποτέλεσμα προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων ή καθαρή θετική θέση.

Τη διαδικασία –μετά την υποβολή της αίτησης– αναλαμβάνει να εκκινήσει ο συντονιστής, που ορίζεται από την ΕΓΔΙΧ και ο οποίος με τη συμφωνία του ενός πέμπτου των πιστωτών καλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη εντός πέντε ημερών να διορίσουν έναν εμπειρογνώμονα που θα εκπονήσει έκθεση βιωσιμότητας του οφειλέτη ή ανάλογο σχέδιο αναδιάρθρωσης των οφειλών, εφόσον συμφωνηθεί κάτι τέτοιο.

Πρόταση του οφειλέτη

Σε περίπτωση που δεν συμφωνηθεί ο διορισμός εμπειρογνώμονα, τα ενδιαφερόμενα μέρη καλούνται μέσα σε ένα μήνα να πάρουν θέση επί της πρότασης που κάνει ο ίδιος ο οφειλέτης για τη ρύθμιση της οφειλής του. Οι πιστωτές που συμμετέχουν στη διαδικασία καλούνται να αντιπροτείνουν εναλλακτική πρόταση ρύθμισης των οφειλών, ενώ, σε περίπτωση που η υπόθεση έχει ανατεθεί σε εμπειρογνώμονα, η όλη διαδικασία για την αποδοχή ή όχι του σχεδίου αναδιάρθρωσης θα πρέπει να οριστικοποιηθεί εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση του σχεδίου. Η απόφαση για τη ρύθμιση των οφειλών υποβάλλεται προς έγκριση στο πολυμελές πρωτοδικείο και από την ημερομηνία αυτή αναστέλλονται όλα τα μέτρα ατομικής και συλλογικής αναγκαστικής εκτέλεσης κατά του οφειλέτη για απαιτήσεις που έχουν υπάρξει πριν από την υποβολή της αίτησης για την υπαγωγή στην εξωδικαστική διαδικασία.

Η απόφαση επικύρωσης από το δικαστήριο θα αφορά το σύνολο των απαιτήσεων του οφειλέτη που ρυθμίζονται στη σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών και δεσμεύει τον οφειλέτη και το σύνολο των πιστωτών, ανεξαρτήτως συμμετοχής τους στη διαπραγμάτευση ή στη σύμβαση αναδιάρθρωσης των οφειλών, καθώς αποτελεί «τίτλο εκτελεστό».

Τι ισχύει για χρέη προς το Δημόσιο, πότε ακυρώνεται η συμφωνία

Η ρύθμιση προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώμη του οφειλέτη, καθώς και πλειοψηφία τριών πέμπτων των συμμετεχόντων οφειλετών, αλλά των δύο πέμπτων αυτών που έχουν ειδικό προνόμιο. Οποιοσδήποτε από τους πιστωτές έχει δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση της συμφωνίας, εάν ο οφειλέτης καθυστερήσει να πληρώσει το ποσό που αντιστοιχεί σε δόσεις τριών μηνών. Με την ακύρωση της σύμβασης αναδιάρθρωσης αναβιώνουν και οι απαιτήσεις.

Πιο αυστηρό είναι το Δημόσιο σε ό,τι αφορά τη μη τήρηση της συμφωνίας αναδιάρθρωσης, που μπορεί να ακυρωθεί εάν ο φορολογούμενος παραλείψει να υποβάλει επί τριμήνου τις δηλώσεις εισοδήματος και φόρου προστιθέμενης αξίας από την παρέλευση της προθεσμίας υποβολής τους ή να εξοφλήσει, να τακτοποιήσει ή να ρυθμίσει τις οφειλές του προς τη φορολογική διοίκηση ή αυτές που εισπράττονται υπέρ τρίτων και βεβαιώθηκαν μετά την 31η Δεκεμβρίου του 2016.

Ρητά πάντως στο νομοσχέδιο προβλέπεται –θέμα που είναι ακόμη αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς– ότι δεν επιτρέπεται η διαγραφή βασικής οφειλής από ΦΠΑ, παρακρατούμενους φόρους και ποσά από καταπτώσεις εγγυήσεων που έχουν χορηγηθεί σε δάνεια με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου. Το νομοσχέδιο ορίζει σαφώς ότι η αποπληρωμή των οφειλών προς το Δημόσιο στο πλαίσιο της συμφωνίας αναδιάρθρωσης δεν μπορεί να γίνει σε περισσότερες από 120 δόσεις, με εξαίρεση τις οφειλές που είναι άνω των 2 εκατ. ευρώ και οι οποίες μπορούν να ρυθμιστούν έως 180 δόσεις και υπό την προϋπόθεση ότι κάτι τέτοιο επιβάλλεται από τη συνολική δυνατότητα αποπληρωμής του οφειλέτη και δεν ξεπερνά τη διάρκεια αποπληρωμής οφειλών προς τους άλλους πιστωτές με μεγαλύτερη απαίτηση από αυτή του Δημοσίου. Η ρύθμιση των οφειλών προς το Δημόσιο θα γίνεται επίσης υποχρεωτικά με τμηματικές μηνιαίες δόσεις, που δεν μπορούν να είναι μικρότερες των 50 ευρώ. Το νομοσχέδιο δίνει επίσης τη δυνατότητα να ενταχθούν στην εξωδικαστική διαδικασία και οι οφειλές προς το Δημόσιο που έχουν ρυθμιστεί στο πλαίσιο του νόμου 4305/2014 και 4321/2015. Προϋπόθεση είναι να διαπιστωθεί ότι η τήρησή τους καθίσταται αδύνατη, από τη συνολική δυνατότητα αποπληρωμής του οφειλέτη και την αναδιάρθρωση των οφειλών των υπολοίπων πιστωτών, χωρίς αυτοί να περιέρχονται σε χειρότερη θέση από αυτή που θα βρίσκονταν σε περίπτωση ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη. Για οφειλέτες με συνολικό ποσό βασικής οφειλής προς το Δημόσιο μέχρι 20.000 ευρώ ισχύει το εξής:

• Για βασικές οφειλές έως 3.000 ευρώ, η αποπληρωμή θα γίνεται σε έως 36 μηνιαίες δόσεις, με ελάχιστη δόση τα 50 ευρώ, χωρίς δυνατότητα διαγραφής.

• Για βασικές οφειλές άνω των 3.001 ευρώ, η αποπληρωμή θα γίνεται σε έως 120 μηνιαίες δόσεις, με ελάχιστη δόση 50 ευρώ, χωρίς δυνατότητα διαγραφής.

Επίσης η διαγραφή οφειλών προς το Δημόσιο θα γίνεται κατά σειρά παλαιότητας, δηλαδή από την παλαιότερη προς τη νεότερη οφειλή. Με δεδομένους πάντως όλους αυτούς τους περιορισμούς, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι εφόσον τηρούνται οι παραπάνω κανόνες, το Δημόσιο δεν συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, ούτε υποβάλλει πρόταση αναδιάρθρωσης οφειλών και οι οφειλές προς αυτό προσμετρώνται στις θετικές ψήφους των συμμετεχόντων πιστωτών. Οι παραπάνω περιορισμοί εφαρμόζονται και για τις οφειλές υπέρ τρίτων, που βεβαιώνονται και εισπράττονται από τη φορολογική διοίκηση.

Οι περιορισμοί σε σχέση με τους παρακρατούμενους φόρους ισχύουν και για τις εισφορές των εργαζομένων προς τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, η διαγραφή των οποίων δεν επιτρέπεται. Ειδική διάταξη δίνει πάντως τη δυνατότητα εφαρμογής αυτών των ρυθμίσεων και σε άλλες περιπτώσεις οφειλετών προς το Δημόσιο. Συγκεκριμένα ορίζει ότι το ελληνικό Δημόσιο και οι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, έπειτα από αίτηση οφειλετών, μπορούν να προτείνουν ανάλογες ρυθμίσεις οφειλών με αυτές που αποδέχονται ή αντιπροτείνουν στο πλαίσιο της εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών, ακόμα και για τους οφειλέτες που δεν υπάγονται στον εξωδικαστικό μηχανισμό.

Πηγή : link[/expander_maker]

Δήλωση – σοκ για το ευρώ από τον επόμενο πρέσβη των ΗΠΑ στην ΕΕ.Ο καθηγητής Τεντ Μάλοχ, που είναι το φαβορί για την θέση του πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται πως δεν είναι… αισιόδοξος για την πορεία του ευρώ, καθώς σε συνέντευξη που παραχώρησε στο βρετανικό δίκτυο BBC δήλωσε ότι το νόμισμα «θα μπορούσε να καταρρεύσει εντός των επόμενων 18 μηνών». Πρόσθεσε μάλιστα ότι εάν ήταν επενδυτής, θα «σόρταρε» το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.

«Νομίζω ότι είναι ένα νόμισμα το οποίο δεν βρίσκεται απλά σε πτώση, αλλά έχει σοβαρό πρόβλημα και θα μπορούσε στην πραγματικότητα να καταρρεύσει μέσα στους επόμενους 18 μήνες», δήλωσε ο Τεντ Μάλοχ.

Ο Αμερικανός καθηγητής ανέφερε ακόμη ότι ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσαν να κλείσουν συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μέσα σε 90 ημέρες, σημειώνοντας πως η απόφαση για ένα «καθαρό» Brexit θα λειτουργήσει προς όφελος της Βρετανίας. Όπως τόνισε, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πλέον σε θέση να παρακάμψει τους «γραφειοκράτες των Βρυξελλών» και να προχωρήσει σε μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου.

Πηγή : link