Category: ΝΕΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

2
Jun

Η πρόταση του ESM για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους

Η πρόταση του ESM για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) εκτιμά ότι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους μπορεί να αποκατασταθεί με μία σειρά μεσοπρόθεσμων μέτρων που θα περιορίσουν τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες στο 20,9% του ΑΕΠ το 2060, σύμφωνα με έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών που έχει σταλεί σε Γερμανούς βουλευτές, αναφέρει δημοσίευμα του πρακτορείου Bloomberg.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το σενάριο του ΕΜΣ είναι λιγότερο απαισιόδοξο (όσον αφορά την υπόθεση για τον ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας) από αυτό του ΔΝΤ και λιγότερο αισιόδοξο από αυτό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ειδικότερα, προβλέπει τη σταδιακή μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος, υποθέτοντας μέσο μακροπρόθεσμο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος) κατά 1,8% και μέσο ρυθμό αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ κατά 1,3%. Χωρίς μέτρα, το χρέος θα ανερχόταν με το σενάριο αυτό στο 136% του ΑΕΠ το 2060 και οι ακαθάριστες δανειακές ανάγκες της στο 31% του ΑΕΠ.

Ο ΕΜΣ αναφέρει ότι η βιωσιμότητα του χρέους με βάση το σενάριο αυτό μπορεί να διασφαλισθεί με μία σειρά μεσοπρόθεσμων μέτρων που περιλαμβάνουν:

– Την κατάργηση του αυξημένου περιθωρίου στα επιτόκια

– Την επιστροφή των κερδών από ANFA και SMP (σ.σ.: που έχουν η ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης από τις αγορές ελληνικών ομολόγων)

– Από τον ανασχεδιασμό (reprofiling) των δανείων που έχει λάβει η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) ως εξής:

* Με επιμήκυνση της σταθμισμένης μέγιστης μέσης διάρκειας των δανείων του ΕΤΧΣ κατά 15 χρόνια

* Με πλαφόν στις αποπληρωμές των δανείων του ΕΤΧΣ στο 0,4% του ΑΕΠ έως το 2050

* Με τη μερική αναστολή πληρωμών τόκων για δάνεια του ΕΤΧΣ έως το 2050. Η Ελλάδα θα πλήρωνε 1% κατ’ ανώτατο όριο, το επιπλέον ποσό θα μεταφερόταν στο μέλλον.

Ο ανασχεδιασμός των δανείων του ΕΤΧΣ «θα αποτελούσε εκ των πραγμάτων ένα νέο δάνειο», το επιτόκιο του οποίου θα εξαρτάτο από τις εξελίξεις των επιτοκίων, σύμφωνα με το έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών.

Το ύψος της μετάθεσης πληρωμών τόκων έως το 2048 θα ανερχόταν, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, μεταξύ 84 και 89 δισ. ευρώ και δεν θα χρειάζονταν με το σενάριο αυτό τα μη χρησιμοποιημένα κεφάλαια του ΕΜΣ. Με βάση το απαισιόδοξο σενάριο, ο ανασχεδιασμός των δανείων θα ανέρχονται (θα οδηγούσε σε μεταφορές) 123 δισ. ευρώ, ενώ με το αισιόδοξο σενάριο θα περιορίζονταν σε 34 δισ. ευρώ.

Πηγή : link

2
Jun

Τι είναι τα ESBies και γιατί μπορεί να είναι η λύση αντί του Ευρωομολόγου

Τι είναι τα ESBies και γιατί μπορεί να είναι η λύση αντί του Ευρωομολόγου

Η ευρωζώνη δεν έχει ένα προϊόν που να είναι ασφαλές  για όλες τις χώρες και λόγω της απουσίας αυτής όταν υπάρχει κάποια οικονομική κρίση τα κεφάλαια κατευθύνονται σε πιο ασφαλή καταφύγια και δημιουργούν έτσι στρεβλώσεις.Κατά τη διάρκεια κρίσεων σε κρατικά χρέη παρατηρείται ένα πρόβλημα όσον αφορά τις τράπεζες που διακρατούν κρατικό χρέος  γιατί επωμίζονται απώλειες στα χαρτοφυλάκιά τους με αποτέλεσμα να μην μπορούν να δανείσουν την πραγματική οικονομία.

 

Η πρόκληση λοιπόν είναι να δημιουργηθεί ένα προϊόν το οποίο να είναι ασφαλές για όλα τις χώρες στην ευρωζώνη χωρίς κοινή ευθύνη μεταξύ των κρατών  μελών.Ο Μπρούνερμαιερ πρότεινε ένα σχέδιο ενός τέτοιου προϊόντος το οποίο το όνομασε ευρωπαϊκά ασφαλή ομόλογα ή αλλιώς ESBies (European Safe Bonds).Αυτά αποτελούν την αρχική δόση ενός χαρτοφυλακίου που αποτελείται από κρατικά ευρωπαϊκά ομόλογα.Tα κράτη θεωρούνται υπεύθυνα για τα δικά τους ομόλογα τα οποία μπορούν να συνεχίσουν να διαπραγματεύονται στην αγορά σε κάποια τιμή και θα μπορούν ακόμα και να χρεοκοπήσουν έναντι των υποχρεώσεων που έχουn χωρίς κάποια άλλη χώρα να έχουν την ευθύνη ενός bailout και χωρίς οι κάτοχοι των ESBies να υποστούν απώλειες.

Τι είναι τα ESBies και γιατί μπορεί να είναι η λύση αντί του Ευρωομολόγου

Μπορούν τα ESBies να σχεδιαστούν ώστε να είναι τόσο ασφαλή όσο τα Γερμανικά ομόλογα; Θα μπορούσαν οι τράπεζες να τα χρησιμοποιήσουν ως ένα ασφαλές καταφύγιο;

 

Η απάντηση είναι Ναι σε αυτές τις ερωτήσεις βασιζόμενη σε κάποιες προσομοιώσεις ενός στοχαστικού μοντέλου χρεοκοπίας και ζημιάς σύμφωνα με τα default επιτόκια των ευρωπαϊκών ομολόγων.Στο βασικό σενάριο τα ποσοστά των ζημιών που περιμένουμε μεταφράζονται σε spread των cds.Στο δυσμενές σενάριο προϋποθέτουμε μεγαλύτερα ποσοστά ζημιών συσχετισμούς μεταξύ των χωρών.Στο βασικό σενάριο το βρίσκουμε ότι με ένα ποσοστό διαφοροποίησης 30% τα ESBies θα είναι τόσο ασφαλή όσο τα Γερμανικά ομόλογα.Εάν το υποκείμενο χαρτοφυλάκιο είχε ονομαστική αξία 6 εκατ. Ευρώ, που ισοδυναμεί με το 60% του ΑΕΠ, τα ESBies θα ανέρχονταν σε 4,8 εκατ.€ περίπου διπλάσια από τα ασφαλή assets σε ευρώ. Τα υπόλοιπα € 1,2 δις της τιτλοποίησης θα αποτελούνται από περισσότερο επικίνδυνα ευρωπαϊκά ομόλογα Κατώτερης διαβάθμισης (EJBies), τα οποία θα ήταν ελκυστικά για τους επενδυτές που κυνηγούν υψηλές αποδόσεις, λόγω της ενσωματωμένης μόχλευσης τους. Επιπλέον, τα EJBies θα μπορούσαν να τιτλοποιηθούν περαιτέρω για να εξυπηρετήσουν διάφορες ομάδες επενδυτών.

Οι προεπιλεγμένες συσχετίσεις τείνουν να ανεβαίνουν κατά τη διάρκεια κρίσεων, μειώνοντας τα οφέλη της διαφοροποίησης. Για να ελέγξουμε την ανθεκτικότητα των ESBies, εξετάζουμε ένα δυσμενές σενάριο με υψηλότερες πιθανότητες αθέτησης σε σχέση με το σενάριο αναφοράς και μεγαλύτερους συσχετισμούς ανά χώρα. Σε αυτό το σενάριο, τα ESBies με επίπεδο διαφοροποίησης 30% εξακολουθούν να είναι εξίσου ασφαλή με τα γερμανικά ομόλογα.

Για να σταματήσουν οι ροές κεφαλαίων  προς ασφαλή καταφύγια, τα ESB θα πρέπει να κατασκευαστούν από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης.Οι προσομοιώσεις μας δείχνουν ότι αυτή η αρχή της συμπερίληψης δεν έρχεται σε αντίθεση με έναν πολιτικό στόχο μεγιστοποίησης της προσφοράς ασφαλών περιουσιακών στοιχείων, δεδομένου ότι ακόμη και τα επικίνδυνα εθνικά κράτη διευρύνουν την ομάδα από την οποία μπορούν να δημιουργηθούν ασφαλή περιουσιακά στοιχεία.

Μοντελοποίηση του αντίκτυπου των ESBies σε χρεοκοπία χώρας

Οι αριθμητικές προσομοιώσεις των ιδιοτήτων των ESBies είναι συντηρητικές, δεδομένου ότι υποθέτουν σταθερές δομές συσχέτισης για μια χρεοκοπία κράτους. Ωστόσο, η εισαγωγή των ESBies θα επηρεάσει την ισορροπία της οικονομίας – και συνεπώς και την πιθανότητα αθέτησης και της συσχέτισης μεταξύ των χωρών. Στην πραγματικότητα, το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα των ESBies είναι να αποδυναμώσει τον  συσχετισμό μεταξύ του κινδύνου χώρας και του τραπεζικού κινδύνου. Για να καταγράψουμε αυτό το αποτέλεσμα, επεκτείνουμε ένα μοντέλο του  συσχετισμό που προτείνεται από τους Brunnermeier et al. (20163).

Στο μοντέλο, οι κρίσεις κρατικού χρέους μπορούν να ενεργοποιηθούν από συγκεκριμένα σημεία που εμφανίζονται ανεξάρτητα σε κάθε χώρα.Ένα τέτοιο σημείο μειώνει την αγοραία αξία των εγχώριων κρατικών ομολόγων. Οι τράπεζες, οι οποίες κατέχουν κρατικά ομόλογα, ίσως χρειαστεί να  ανακεφαλαιοποιηθούν προκειμένου να συνεχίσουν να δανείζουν στην πραγματική οικονομία. Εάν τα φορολογικά έσοδα αποδειχθούν χαμηλότερα από τα αναμενόμενα, το σχέδιο διάσωσης αναγκάζει την κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, καταστρέφοντας τελικά τις τράπεζες.

Οι τράπεζες είναι αρχικά εφοδιασμένες με κάποια ίδια κεφάλαια, που σχεδιάζονται στους οριζόντιους άξονες του Σχήματος 2, και ένα χαρτοφυλάκιο κρατικών ομολόγων.Το χαρτοφυλάκιό τους περιλαμβάνει εγχώρια ομόλογα και κάποιο κλάσμα αλλοδαπών ομολόγων – ο βαθμός στον οποίο διαφοροποιούνται σε διεθνές επίπεδο απεικονίζεται στους κατακόρυφους άξονες του Σχήματος 2.Με τα διασυνοριακά χαρτοφυλάκια, υπάρχουν δύο αποτελέσματα: ένα αποτέλεσμα διαφοροποίησης έτσι ώστε οι τράπεζες να είναι λιγότερο εκτεθειμένες σε έναν κίνδυνο εντός της χώρας, και ένα φαινόμενο μόλυνσης έτσι ώστε οι τράπεζες να είναι πιο εκτεθειμένες σε ξένο κίνδυνο.

 

Χωρίς τα ESBies,  διαφοροποίηση και μόλυνση συνυπάρχουν. Όπως φαίνεται στο σχήμα 2, η διαφοροποίηση επικρατεί όταν η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών είναι αρκετά υψηλή και τα χαρτοφυλάκια κρατικών ομολόγων είναι επαρκώς ισορροπημένα – στην περιοχή αυτή, ο αμφίδρομος συσχετισμός μπορεί να συμβεί μόνο όταν υπάρχει κίνδυνος τόσο στο εγχώριο όσο και στο ξένο νόμισμα. Αντίθετα, όταν οι μετοχικές αξίες είναι αρκετά χαμηλές, η μόλυνση μπορεί να κρατηθεί εντός της χώρας, ένας κίνδυνος σε οποιαδήποτε από τις δύο χώρες μπορεί να προκαλέσει ζημιά και στις δύο χώρες.

 

Με την εισαγωγή του tranching (χρήση των ESBies), η διαφοροποίηση συμβαίνει σε χαμηλότερες τιμές των αρχικών ιδίων κεφαλαίων. Η περιοχή μόλυνσης συρρικνώνεται και η ασφαλής περιοχή – στην οποία δεν μπορεί να εμφανιστεί κανένας  αμφίδρομος κίνδυνος – διευρύνεται. Η διαίσθηση γι ‘αυτό το αποτέλεσμα είναι ότι το tranching μετατοπίζει τους κινδύνους αθέτησης σε κατώτερους ομολογιούχους εκτός του τραπεζικού τομέα.Το tranching είναι επομένως ένα θετικά αθροιστικό παιχνίδι, καθώς μειώνει τον ενδογενή κίνδυνο μιας διαβολικής λούπας

 

Εφαρμογή των ESBies στην πράξη

 

Τα ESBies είναι καινοτόμα κρατικά χρεόγραφα. Ως εκ τούτου, μια φυσική ανησυχία είναι ότι θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τόσες πολλές επιπλοκές ώστε να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητά τους ή να τις καταστήσουν ανέφικτες.

 

Στην πραγματικότητα, τα ESBies είναι εξ ολοκλήρου εφικτά, πολιτικά και τεχνικά. Για να  πραγματοποιηθούν, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να λάβουν τρία βήματα.

 

Πρώτον,  να αποφασίσουν ποιος θα πρέπει να εκδώσει ESBies.

Κατ ‘αρχήν, η τιτλοποίηση θα μπορούσε να γίνει από δημόσιο φορέα (όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ή η ΕΚΤ) ή ιδιωτικές οντότητες (όπως primary dealers, άλλες τράπεζες και μεγάλοι διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων) – ή και τα δύο.

 

Δεύτερον,   να δημοσιεύσουν ένα εγχειρίδιο ESBies για να  καθοριστούν τα πρότυπα στα οποία πρέπει να συμμορφώνονται τα ESBies.

Συγκεκριμένα, το εγχειρίδιο θα πρέπει να καθορίζει το επίπεδο  διαφοροποιήσεις και το υποκείμενο χαρτοφυλάκιο που χαρακτηρίζει τα ESBies.

 

Τρίτον, αρχίστε με την έκδοση.

Σε μια αρχική πειραματική φάση, ο όγκος της έκδοσης ESB θα μπορούσε να είναι σχετικά περιορισμένος, επιτρέποντας την επεξεργασία τεχνικών χαρακτηριστικών. Στη συνέχεια, οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής θα μπορούσαν να επεκτείνουν την αγορά για τα ESBies μέσω ενός κεντρικού μηχανισμού αγοράς, όπως ένας πλειστηριασμός, με τον οποίο οι τράπεζες θα ανταλλάσσουν τα υπάρχοντα χαρτοφυλάκια κρατικών ομολόγων τους για ένα χαρτοφυλάκιο ESBies και EJBies. Η ΕΚΤ θα μπορούσε να διευκολύνει αυτή τη διαδικασία αποδεχόμενη τα ESBies στις πράξεις της νομισματικής της πολιτικής.

 

Μόλις επιτευχθεί αρκετός όγκος στην αγορά ESBies, οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής θα μπορέσουν να μεταρρυθμίσουν τη σημερινή ανεπαρκή ρυθμιστική αντιμετώπιση των κρατικών ανοιγμάτων στην τραπεζική ρύθμιση που διευκολύνει την διαβολική λούπα Αυτό μπορεί να γίνει, για παράδειγμα, με τον καθορισμό μη-μηδενικών συντελεστών στάθμισης κινδύνου για το εθνικό δημόσιο χρέος. Λόγω της ασφάλειάς τους, τα ESBies πρέπει να εξαιρούνται από τέτοιους συντελεστές στάθμισης κινδύνου, ενώ οι συμμετοχές των τραπεζών στα EJBies θα πρέπει να υπόκεινται σε κεφαλαιακή επιβάρυνση σύμφωνα με την αρχή της «διαφυγής» – ούτως ώστε η συνδυασμένη κεφαλαιακή επιβάρυνση των ESBies και EJBies να ισούται με τους υποκείμενους τίτλους.

 

Συμπέρασμα

 

Παρά τη σπουδαιότητά τους για την ομαλή λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών, τα ασφαλή περιουσιακά στοιχεία είναι σήμερα ανεπαρκώς και ασύμμετρα παρεχόμενα στην Ευρωζώνη.Τα ESBies είναι μια λύση σε αυτό το πρόβλημα.Θα αυξήσουν την προσφορά ασφαλών περιουσιακών στοιχείων και θα αποτρέψουν τη στρέβλωση των ροών κεφαλαίων προς τα ασφαλή καταφύγια συγκεκριμένων χωρών.

 

Η διαθεσιμότητα αυτού του ασφαλιστικού περιουσιακού στοιχείου σε ολόκληρη την ένωση θα αποδυνάμωνε τη διαβολική συσχέτιση μεταξύ κυβέρνησης και τραπεζών, εφόσον οι τράπεζες ενθαρρύνονται να κατέχουν ένα τέτοιο ασφαλές περιουσιακό στοιχείο αντί των εθνικών κρατικών ομολόγων.Υπό αυτή την έννοια, υπάρχει φυσική συμπληρωματικότητα μεταξύ της εισαγωγής των ESBies και της μεταρρύθμισης της προληπτικής ρύθμισης των κρατικών τραπεζικών ανοιγμάτων.

 

Εν ολίγοις, τα ESBies προσφέρουν στην Ευρώπη τα οφέλη που απολαμβάνουν οι ΗΠΑ από τα ομοσπονδιακά κρατικά ομόσπονδα κρατίδια – δηλαδή την ασφάλεια, καθώς και την συμμετρική και άφθονη προσφορά – χωρίς το μειονέκτημα της αμοιβαίας αναγνώρισης.

Πηγή:link

1
Jun

Π. Μοσκοβισί: Οι αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες για τη μοίρα της Ελλάδας δεν μπορούν να συνεχιστούν

Π. Μοσκοβισί: Οι αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες για τη μοίρα της Ελλάδας δεν μπορούν να συνεχιστούν.Την ανάγκη να υπάρξει μεγαλύτερη δημοκρατικότητα και διαφάνεια στη διαδικασία λήψης αποφάσεων στην ευρωζώνη, υπογράμμισε ο επίτροπος Οικονομίας, Πιερ Μοσκοβισί, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Οικονομικό Φόρουμ σήμερα στις Βρυξέλλες.

Ο Π. Μοσκοβισί τόνισε ότι για να ενισχυθεί η Οικονομική και Νομισματική Ένωση, τα κράτη μέλη πρέπει, μεταξύ άλλων, να δεχθούν να μοιράζονται περισσότερες αρμοδιότητες και αποφάσεις για θέματα της ζώνης του ευρώ, μέσα σε ένα κοινό νομικό πλαίσιο. «Η διαδικασία λήψης αποφάσεων πρέπει να είναι διαφανής και δημοκρατική», ανέφερε χαρακτηριστικά ο επίτροπος Οικονομίας και επανέλαβε ότι θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία στο μέλλον ενός ταμείου της ζώνης του ευρώ -ενδεχομένως με έναν προϋπολογισμό της ζώνης του ευρώ-, καθώς και το διορισμό ενός υπουργού Οικονομικών της ευρωζώνης, μόνιμης απασχόλησης.

Ο Π. Μοσκοβισί επισήμανε ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στο Eurogroup θα πρέπει στο μέλλον να λογοδοτούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο ρόλος του οποίου θα πρέπει επίσης να ενισχυθεί. «Δεν πρέπει να είμαστε τόσο υπερήφανοι που δεν υπάρχει λογοδοσία», ανέφερε ο Π. Μοσκοβισί επισημαίνοντας το παράδειγμα της Ελλάδας: «Το να αποφασίζουμε πίσω από κλειστές πόρτες για τη μοίρα της Ελλάδας, χωρίς καμία δημοκρατική λογοδοσία είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να συνεχιστεί για πάντα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο επίτροπος Οικονομίας.

Πηγή:link

1
Jun

Επί της αρχής ευρω-ιταλική συμφωνία για διάσωση της Monte dei Pashi

Επί της αρχής ευρω-ιταλική συμφωνία για διάσωση της Monte dei Pashi.Σε επί της αρχής συμφωνία για τη διάσωση της ιστορικής τράπεζας Monte dei Pashi di Siena κατέληξαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η κυβέρνηση της Ιταλίας, με βάση τους νέους κοινοτικούς κανόνες που προβλέπουν «κούρεμα» για μετόχους και ορισμένους ομολογιούχους.

Η συμφωνία επιτρέπει την «προληπτική ανακεφαλαιοποίηση» του ιδρύματος με αδιευκρίνιστου μεγέθους κρατικά κεφάλαια.

Η παροχή κρατικής βοήθειας προϋποθέτει ότι η τράπεζα θα κριθεί βιώσιμη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Ως αντάλλαγμα για την παροχή δημόσιου χρήματος
, οι μέτοχοι και οι μη προστατευμένοι ομολογιούχοι της MPS «θα συμβάλουν στο κόστος αναδιάρθρωσης της τράπεζας», όπως ανακοίνωσε η Κομισιόν.

H συμφωνία προβλέπει ακόμα πως η τράπεζα θα πρέπει να επιβάλει «πλαφόν» στο σύνολο των αποδοχών των ανώτερων στελεχών της. Το όριο θα αντιστοιχεί σε 10 φορές τον μέσο μισθό υπαλλήλων του ιδρύματος.

Παράλληλα, η MPS θα πρέπει να μηδενίσει το χαρτοφυλάκιο «κόκκινων» δανείων της.

Τη συμφωνία χαιρέτισε στο Twitter ο εκπρόσωπος Τύπου του ιταλικού υπουργείου Οικονομικών Ρομπέρτο Μπάσο, γράφοντας χαρακτηριστικά: «Την πήραμε [τη συμφωνία]».

Πηγή:link

1
Jun

Ντομπρόβσκις: Ώρα να προχωρήσουμε στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης

Ντομπρόβσκις: Ώρα να προχωρήσουμε στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης.Σε συνέντευξη που έδωσε στην τηλεόραση του Bloomberg, ο Βάλντις Ντομπρόβσκις ερωτηθείς σχετικά με το αν θα υπάρξει συμφωνία για την Ελλάδα στο Eurogroup του Ιουνίου, απάντησε: «Ελπίζουμε, επειδή από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αξιολογήσαμε τη συμμόρφωση της Ελλάδας στις δεσμεύσεις του προγράμματος και βλέπουμε ότι η Ελλάδα τις υλοποιεί από την πλευρά της».

Αναφορικά με τους δημοσιονομικούς στόχους, δήλωσε ότι «η Ελλάδα στην πραγματικότητα τους ξεπέρασε πέρυσι και αναμένεται να επιτύχει τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα φέτος και το επόμενο έτους, που είναι 1,75% και 3,5% του ΑΕΠ, αντίστοιχα». Επομένως, πρόσθεσε, είναι ώρα να προχωρήσουμε, και οι εταίροι στο πρόγραμμα, για να ολοκληρώσουμε τη δεύτερη αξιολόγηση και να εκταμιεύσουμε την επόμενη δόση.

Πηγή:link
1
Jun

SZ: Ο Σόιμπλε δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την κατάσταση στο ελληνικό ζήτημα

SZ: Ο Σόιμπλε δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την κατάσταση στο ελληνικό ζήτημα.«Παρακαλώ, όχι κλιμάκωση στο θέμα της Ελλάδας!» Αυτό ή κάτι παρόμοιο θα πρέπει να είπε ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε, την Τετάρτη, στο Βερολίνο, για να μιλήσει στη συνείδησή του.

Αυτές τις μέρες έχουν ανάψει και πάλι τα καλώδια των τηλεφώνων μεταξύ των δανειστών της Ελλάδας. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν είναι καθόλου άμοιρος ευθυνών για αυτό. Ο τρόπος με τον οποίο διαβάζει τις συμφωνίες μεταξύ του Εurogroup και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, παρεμποδίζει μέχρι στιγμής τη συμφωνία για την αποδέσμευση της επόμενης δόσης.

Εν τω μεταξύ διαφαίνεται ένας συμβιβασμός, ο οποίος όμως δεν φαίνεται αν αρέσει στον κ. Σόιμπλε. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν αφήνει καμιά ευκαιρία ανεκμετάλλευτη για να αμφισβητήσει τους υπολογισμούς του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

 Ο κ. Γιούνκερ θα θυμήθηκε το 2015, όταν ο Σόιμπλε σε παρόμοια κατάσταση πρότεινε την προσωρινή έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και δεν θέλει να φτάσουν τα πράγματα ξανά σε τέτοιο σημείο, γράφει σε σύντομο σχόλιό της η εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

1
Jun

Γαλλικό «κλειδί» για την επίτευξη συμφωνίας

Γαλλικό «κλειδί» για την επίτευξη συμφωνίας.Μία πρόταση της Γαλλίας επιχειρεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ Ευρωπαίων και ΔΝΤ, ξεμπλοκάροντας τη συμφωνία για το ελληνικό ζήτημα.

Όπως αναφέρει η οικονομική εφημερίδα του Ντίσελντορφ Handelsblatt -που επικαλείται έγγραφο της Κομισιόν- η πρόταση αναφέρεται σε μέτρα ενίσχυσης της ελληνικής οικονομίας προκειμένου να πειστεί το Ταμείο και να αλλάξει την πρόβλεψή του για την ανάπτυξη στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια – ώστε να περιοριστεί η επιδίωξή του για λήψη μέτρων ελάφρυνσης του χρέους.

Στην εν λόγω πρόταση περιλαμβάνονται μέτρα για ταχύτερη και αποτελεσματικότερη εκμετάλλευση ευρωπαϊκών πόρων από την Αθήνα, καλύτερη πρόσβαση της Ελλάδας στα ευρωπαϊκά ταμεία και μεγαλύτερη δραστηριοποίηση επενδυτικών τραπεζών. Όπως προτείνεται, οι ελαφρύνσεις του ελληνικού χρέους θα συνδεθούν με την ανάπτυξη της οικονομίας: αν η Αθήνα τα πηγαίνει καλά οικονομικά, το χρέος θα αποπληρώνεται κανονικά, αν όχι, τότε θα επιμηκύνονται οι προθεσμίες αποπληρωμής.

«Η μόνη ελπίδα του Τσίπρα είναι τώρα μια πρόταση, διατυπωμένη από τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και τον υπουργό Οικονομικών Μπρουνό Λεμέρ», αναφέρει χαρακτηριστικά η εφημερίδα.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πήγες, η γερμανική κυβέρνηση βλέπει με σκεπτικισμό τη συγκεκριμένη πρόταση, ενώ το ΔΝΤ δεν φαίνεται διατεθειμένο να υποχωρήσει από τις θέσεις του.

Πηγή:link

31
May

Σόιμπλε – Bundesbank φοβούνται την κρυφή ατζέντα του ΔΝΤ

Σόιμπλε – Bundesbank φοβούνται την κρυφή ατζέντα του ΔΝΤ.Ξεθάβονται τα… τσεκούρια ενός παλιού πολέμου, ανάμεσα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην Bundesbank, η οποία από το 2010 φοβάται ότι το Ταμείο έχει «κρυφή ατζέντα» για την Ελλάδα και επιχειρεί να μετατρέψει τη γερμανική κεντρική τράπεζα σε μια μηχανή εκτύπωσης χρήματος προς όφελος της Ελλάδας και των ιδιωτών ομολογιούχων δανειστών της.

Η διένεξη που κρατάει ήδη από την εποχή που γίνονταν οι συζητήσεις για το πρώτο ελληνικό μνημόνιο έρχεται και πάλι στην επιφάνεια με αφορμή τη δημόσια και αρκετά… δηλητηριώδη αναφορά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στις προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη του ελληνικού ΑΕΠ ως το 2060.

Σε χθεσινές του δηλώσεις, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών τοποθέτησε τη συζήτηση με το ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος στο πραγματικό της πλαίσιο, τουλάχιστον όσον αφορά τη γερμανική οπτική του θέματος: οι διαφωνίες δεν εντοπίζονται στα μέτρα ελάφρυνσης που θα χρειασθεί να ενεργοποιηθούν το 2018, αλλά στις προβλέψεις του Ταμείου για την ελληνική ανάπτυξη, από τις οποίες εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό το πόσο θα επιβαρυνθούν τελικά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Καταλογίζοντας στο ΔΝΤ “υπερβολική απαισιοδοξία” όταν προβλέπει ότι ο μακροπρόθεσμος ρυθμός ανάπτυξης της Ελλάδας δεν θα ξεπερνά το 1% ως το 2060, ο Σόιμπλε επιχείρησε να αναδείξει μια αντίφαση στη συλλογιστική του Ταμείου: Πώς είναι δυνατόν, όταν έχουν εφαρμοσθεί τόσες μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, με βάση τα προγράμματα που και το ίδιο το Ταμείο σχεδίασε από κοινού με τους Ευρωπαίους, να μην υπάρχει κάποια θετική επίδραση στην ανάπτυξη της χώρας;

Βλέπουν κρυφή ατζέντα

Αυτή η σκέψη, οδηγεί σε αυτό που πραγματικά βρίσκεται στο μυαλό του Β. Σόιμπλε, όπως και του Γιενς Βάιντμαν της Bundesbank, αλλά δεν μπορεί να το δηλώσει: φοβούνται ότι το Ταμείο σκόπιμα κατεβάζει τόσο χαμηλά τον πήχη της ανάπτυξης, ώστε να δικαιολογεί τις πιο «μαύρες» εκτιμήσεις για τη βιωσιμότητα του χρέους και να έχει επιχειρήματα για να απαιτεί μια μεγάλη ελάφρυνση χρέους από τους Ευρωπαίους δανειστές, από την οποία θα επωφεληθούν όχι μόνο η ίδια η Ελλάδα, αλλά και οι ιδιώτες επενδυτές, που θα αγοράσουν ελληνικά ομόλογα στο μέλλον.

Με άλλα λόγια, η γερμανική οικονομική ηγεσία φοβάται ότι το ΔΝΤ έχει κρυφή ατζέντα μείωσης του βάρους του ελληνικού χρέους περισσότερο από όσο χρειάζεται, ώστε να μεταφέρει δυσανάλογα μεγάλα οφέλη όχι μόνο στην ίδια την Ελλάδα, αλλά και στα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια, σε βάρος των Ευρωπαίων φορολογουμένων και των κεντρικών τραπεζών.

Αν το θέμα αφορούσε μόνο την Ελλάδα, ίσως να ήταν ασήμαντο για την Γερμανία. Όμως, Βερολίνο και Φραγκφούρτη εκτιμούν ότι το Ταμείο επιχειρεί να δημιουργήσει προηγούμενο για να γίνει με τον ίδιο τρόπο, προς όφελος των διεθνών επενδυτικών κεφαλαίων της αγοράς ομολόγων, κάθε μελλοντική διευθέτηση χρεών στην ευρωζώνη: Δηλαδή, κάθε φορά που μια χώρα θα έχει δυσκολίες, θα της παρέχονται γενναιόδωρες ελαφρύνσεις από τις κυβερνήσεις, ώστε με την επιστροφή της στην αγορά ομολόγων να θησαυρίζουν οι επενδυτές που θα αγοράζουν τίτλους, ενώ οι ζημιές θα έχουν μεταφερθεί στους φορολογουμένους των πλεονασματικών οικονομιών.

Το «καυτό» έγγραφο

Στην Γερμανία δεν είναι μυστικό, ήδη από τον Απρίλιο του 2010 και πριν από τη σύναψη του πρώτου μνημονίου, ότι η Bundesbank, που κατευθύνει στην πραγματικότητα το υπουργείο Οικονομικών, ασχέτως αν οι τελικές γερμανικές θέσεις επηρεάζονται και από πολιτικά κριτήρια της καγκελαρίας, αντιμετωπίζει με μεγάλη καχυποψία το ΔΝΤ και δεν επιθυμούσε από τότε να συμμετάσχει στην προσπάθεια διάσωσης της Ελλάδας.

Αποσπάσματα εγγράφου εσωτερικής διακίνησης της Bundesbank, που είχαν διαρρεύσει στις αρχές Απριλίου 2010 στην εφημερίδα “Frankfurter Rundschau” και είχαν προκαλέσει τότε μεγάλη πίεση στα ελληνικά ομόλογα (η χώρα ακόμη δεν είχε αποκλεισθεί τυπικά από τις αγορές) αποκάλυπταν τους φόβους των Γερμανών τραπεζιτών ότι το Ταμείο δεν είχε πρόθεση να εφαρμόσει με αυστηρότητα στην Ελλάδα ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης, αλλά σχεδίαζε ένα πρόγραμμα ερήμην των κεντρικών τραπεζών του Ευρωσυστήματος, με στόχο την (απαγορευμένη δια… ροπάλου στη γερμανική αντίληψη) νομισματική χρηματοδότηση του ελληνικού χρέους.

Τα σχέδια του Ταμείου «φέρουν προβλήματα, όσον αφορά τη νομισματική σταθερότητα της ευρωζώνης, που δεν θα πρέπει να υποτιμηθούν», ανέφερε μεταξύ άλλων το έγγραφο της Bundesbank, που εξέφραζε ανησυχίες ότι η κοινή διάσωση της Ελλάδας από Ευρώπη και ΔΝΤ θα μετέτρεπε τη γερμανική κεντρική τράπεζα σε «μηχανή εκτύπωσης χρήματος» για τις αγορές ελληνικών ομολόγων, κάτι που θα έθετε σε αμφισβήτηση την ευρωπαϊκή ρήτρα απαγόρευσης διασώσεων εθνικών οικονομιών από τα άλλα μέλη της ευρωζώνης.

Ο σκληρός τότε διοικητής της Bundesbank, Άξελ Βέμπερ, πίστευε εκείνη την εποχή ότι η Ευρώπη θα επέβαλε μεγαλύτερη πειθαρχία στην Ελλάδα από το Ταμείο, για το οποίο εκτιμούσε ότι είχε εκφυλισθεί και δεν πρέσβευε τη νομισματική σταθερότητα, αλλά είχε μεταφέρει το βάρος από τη δημοσιονομική προσαρμογή στην τόνωση της ανάπτυξης. Μάλιστα, στο εσωτερικό έγγραφο το Ταμείο μετονομαζόταν ειρωνικά από την Bundesbank ως «Ταμείο Μεγιστοποίησης Πληθωρισμού» (“IMF: Inflation Μaximizing Fund”). Αυτή τη νέα ατζέντα που η Bundesbank θεωρούσε ότι έχει το Ταμείο τονιζόταν στο έγγραφο ότι δεν πρέπει να επιτραπεί να την υλοποιήσει με τα δικά της αποθεματικά.

Μπλόκο στο QE

Όπως έχει τονίσει το Σin, στην ίδια λογική κινείται και σήμερα η Bundesbank, που επιχειρεί να μπλοκάρει μια γενναιόδωρη ρύθμιση του χρέους, η οποία θα ικανοποιούσε το Ταμείο, ώστε να μη φθάσει καν να συζητηθεί στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ η αγορά ομολόγων της Ελλάδας από την κεντρική τράπεζα, δηλαδή η πολυσυζητημένη ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Με αυτά τα δεδομένα, ο Β. Σόιμπλε είναι φανερό πλέον ότι κινείται προς την… έξωση του Ταμείου από το ελληνικό πρόγραμμα, ώστε να γίνει πραγματικότητα το παλαιό όνειρο του Άξελ Βέμπερ: να περάσει η Ελλάδα στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, ώστε να επιβάλλεται αποτελεσματικότερα η λιτότητα. Ο μόνος τρόπος να αποτραπούν αυτοί οι σχεδιασμοί, που φανερά οδηγούν σε αδιέξοδο την παρούσα διαπραγμάτευση για το ελληνικό χρέος, είναι να παρέμβει πάλι η καγκελαρία, στο όνομα της ανάγκης να αποφευχθούν νέες αναστατώσεις στην Ευρώπη, και να «γειώσει» τις προτάσεις των «σκληρών» του Γερμανικού υπουργείου Οικονομικών και της Bundesbank…

Πηγή:link

31
May

ESBies: Safety in the tranches

ESBies: Safety in the tranches.The Eurozone does not provide a union-wide safe asset. In its absence, financial stress triggers cross-border capital flights to safety, which create distortions (Lane 2013). During sovereign debt crises, a diabolic loop sets in whereby banks holding risky sovereign debt suffer losses to their net worth, causing them to cut back on their lending to the real economy and increasing governments’ contingent liabilities (Farhi and Tirole 2016, Brunnermeier et al. 2016a).

The policy challenge is to create a union-wide safe asset without joint liability among sovereigns. Brunnermeier et al. (2011) propose a design for such an asset, named ‘European safe bonds’, or ESBies. ESBies are the senior tranche of a diversified portfolio of Eurozone sovereign bonds (see Figure 1). Sovereigns remain responsible for their own bonds, which would still be traded at a market price, exerting discipline on borrowing decisions. A sovereign could default on its own obligations without others bearing any bail-out responsibility and without holders of ESBies bearing any losses.

Figure 1. Stylised balance sheet of a securitisation vehicle for ESBies

Source: Brunnermeier et al. (2011).

In a new paper, we investigate why and how ESBies would contribute to the stability of the Eurozone (Brunnermeier et al. 2016b). First, we carry out numerical simulations to gauge the safety of ESBies. Second, we study their effects on the diabolic loop between sovereign risk and bank risk by extending the workhorse model in Brunnermeier et al. (2016a). Third, we describe the politically feasible steps that policymakers can take to make ESBies a reality.

Simulating the properties of ESBies for fixed correlation structures

Can ESBies be designed to be as safe as the German bund? If so, would their supply be adequate for banks to use them as a safe store of value?

We answer ‘yes’ to these questions, based on simulations of a stochastic model of default and loss-given default rates for Eurozone sovereign bonds. In a benchmark scenario, expected loss rates are calibrated to CDS spreads. In an adverse scenario, we envisage considerably higher loss rates and cross-country correlations.

In the benchmark scenario, we find that ESBies with a 30% subordination level would be as safe as German bunds. If the underlying portfolio had a face value of €6tn, equivalent to 60% of GDP, ESBies would amount to €4.8tn – approximately double the current supply of euro safe assets. The remaining €1.2tn of the securitisation would comprise moderately risky European junior bonds (EJBies), which would be attractive to high-yield investors owing to their embedded leverage. Moreover, EJBies could be further securitised to cater to various investor groups.

Default correlations tend to go up during crises, lowering the benefits of diversification. To test the resilience of ESBies, we consider an adverse scenario with higher default probabilities than in the benchmark scenario and greater correlations across countries. In this scenario, ESBies with a 30% subordination level continue to be as safe as German bunds.

To turn off flight-to-safety capital flows, ESBies should be constructed out of all Eurozone member states. Our simulations show that this principle of inclusiveness does not conflict with a policy objective of maximising the supply of safe assets, since including even risky nation-states enlarges the pool from which safe assets can be generated.

Modelling the impact of ESBies on sovereign default

Our numerical simulations of the properties of ESBies are conservative, as they assume fixed correlation structures for sovereign defaults. However, the introduction of ESBies will affect the equilibrium of the economy – and therefore also the likelihood of default and its correlation across countries. In fact, the intended effect of ESBies is to weaken the diabolic loop between sovereign risk and bank risk. To capture this effect, we extend a model of the diabolic loop proposed in Brunnermeier et al. (2016a).

In the model, sovereign debt crises can be triggered by sunspots that occur independently in each country. A sunspot reduces the market value of domestic sovereign bonds. Banks, which hold sovereign bonds, might need to be bailed out in order to continue lending to the real economy. If tax revenue turns out to be lower than expected, the bailout forces the government to default on its obligations, ultimately bringing down the banks.

Banks are initially endowed with some equity, plotted on the horizontal axes of Figure 2, and a sovereign bond portfolio. Their portfolio comprises domestic bonds and some fraction of foreign bonds – the extent to which they are internationally diversified is plotted on the vertical axes in Figure 2. With cross-border holdings, there are two effects: a diversification effect such that banks are less exposed to a domestic sunspot, and a contagion effect such that banks are more exposed to a foreign sunspot.

Figure 2. Diabolic loop regions without and with ESBies

Sources: See Brunnermeier et al. (2016b).

Without tranching, both effects – diversification and contagion – are present. As shown in Figure 2, diversification prevails when bank equity is sufficiently high and sovereign bond portfolios are sufficiently balanced – in this region, the diabolic loop can occur only when there is a sunspot in both the home and foreign currency. Instead, when equity is sufficiently low, contagion can set in – in this region, a sunspot in either country can induce a diabolic loop in both countries.

With the introduction of tranching, diversification occurs at lower values of initial equity. The contagion region shrinks, and the safe region – in which no diabolic loop can occur – expands. The intuition for this result is that tranching shifts default risks to junior bond holders outside of the banking sector. Tranching is thus a positive sum game, as it reduces the endogenous risk of a diabolic loop.

Putting ESBies into practice

ESBies are innovative sovereign debt securities. As such, a natural concern is that they might create so many complications as to undermine their effectiveness or make them infeasible.

In fact, ESBies are entirely feasible, both politically and technically. To bring them about, policymakers should take three steps.

  • First, decide who should issue ESBies.

In principle, the securitisation could be done by a public entity (such as the European Stability Mechanism, European Investment Bank or ECB) or private entities (such as primary dealers, other banks, and large asset managers) – or even both.

  • Second, publish an ESBies handbook to define the standards to which ESBies should adhere.

In particular, the handbook should define the subordination level and underlying portfolio that shall characterise ESBies.

  • Third, commence with issuance.

In an initial experimental phase, the volume of ESB issuance could be relatively limited, allowing technicalities to be worked out. Afterwards, policymakers could expand the market for ESBies via a centralised market mechanism, such as an auction, by which banks would swap their existing sovereign bond portfolios for a portfolio of ESBies and EJBies. The ECB could facilitate this process by accepting ESBies in its monetary policy operations.

Once the market for ESBies attains a critical mass, policymakers will be able to reform the currently deficient regulatory treatment of sovereign exposures in banking regulation that facilitates the diabolic loop. This can be done, for example, by setting non-zero risk-weights for national sovereign debt. By virtue of their safety, ESBies should be exempt from such risk weights, while banks’ holdings of EJBies should be subject to a capital charge according to a ‘look-through principle’ – so that the combined capital charge of ESBies and EJBies equals that of the underlying securities.

Conclusion

Despite their importance for the smooth functioning of financial markets, safe assets are currently inadequately and asymmetrically supplied in the Eurozone. ESBies are a solution to this quandary. They would increase the supply of safe assets and preclude distortionary flight-to-safety capital flows across countries.

The availability of this union-wide safe asset would also weaken the diabolic loop between sovereigns and banks, insofar as banks are encouraged to hold such a safe asset instead of national sovereign bonds. In this sense, there is a natural complementarity between the introduction of ESBies and the reform of the prudential regulation of banks’ sovereign exposures.

In sum, ESBies offer to Europe the benefits that the US enjoys from federal Treasuries – namely safety, as well as symmetric and abundant supply – without the downside of mutualisation.

Source:link

31
May

Σαφήνεια στα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους ζητάει ο Κερέ

Σαφήνεια στα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους ζητάει ο Κερέ.Την ανάγκη άρσης της αβεβαιότητας σχετικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία τόνισε το μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, Μπενουά Κερέ, στο συνέδριο του Economist που διοργανώνεται σήμερα στη Φρανκφούρτη.

Το συνέδριο διεξάγεται στη Φρανκφούρτη και έχει θέμα «Greece: A comeback to the financial markets?» («Ελλάδα: επιστροφή στις αγορές;»).

«Η σαφήνεια σχετικά με τα μέτρα χρέους είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για την πιθανότητα συμμετοχής των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ», υπογράμμισε ο Κερέ κατά την τοποθέτησή του.

Και υπογράμμισε: «Λυπούμαστε για το γεγονός ότι κατά το  συνεδρίαση της Eurogroup δεν επιτεύχθηκε σαφής καθορισμός των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους. Οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι σημαντικό να επιτευχθεί συμφωνία κατά τη συνεδρίαση της Ευρωομάδας στις 15 Ιουνίου».

Σύμφωνα με το πρόγραμμα, στο συνέδριο θα μετέχουν, επίσης, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας, Αλέξης Χαρίτσης, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, οι εκπρόσωποι στα κλιμάκια των θεσμών Ντέκλαν Κοστέλο (από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και Νικολά Τζιαμαρόλι (από τον ESM), το μέλος της Επιτροπής Σοφών της γερμανικής καγκελαρίας Λαρς Φελντ, το στέλεχος των Moody’s Κόλιν Έλις κ.ά.

Πηγή:link

Comodo SSL