Author: anavaladm

Κουτεντάκης: Το ΓΛΚ αποδείχτηκε πιο αξιόπιστο από το ΔΝΤ.Με αφορμή την ανακοίνωση της Eurostat ο Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής Φραγκίσκος Κουτεντάκης  σχολίασε: «Η σημερινή δημοσιοποίηση του επίσημου πρωτογενούς πλεονάσματος 0,7% του ΑΕΠ για το 2015 επιβεβαιώνει σε υπερθετικό βαθμό τις δικές μας εκτιμήσεις. Για την ακρίβεια, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους αποδείχθηκε πιο αξιόπιστο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που μέχρι χτες επέμενε σε πρωτογενές έλλειμμα -0,6% του ΑΕΠ.

Υπό το πρίσμα της παραπάνω απόκλισης, και μάλιστα σε ένα εκτελεσμένο αποτέλεσμα, τίθεται υπό προφανή αμφισβήτηση και η εγκυρότητα των δημοσιονομικών προβλέψεων του ΔΝΤ για το 2018».

Πηγή:link

Νέα μείωση του ορίου ELA για ελληνικές τράπεζες κατά 0,5 δισ. αντανακλώντας τη βελτίωση της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών, στο πλαίσιο της υποχώρησης της αβεβαιότητας και της σταθεροποίησης των ροών καταθέσεων του ιδιωτικού τομέα, υπογραμμίζει η ΤτΕ.

Πηγή:link

Κατρούγκαλος: Έκλεισε η συμφωνία με τους Θεσμούς για το Ασφαλιστικό, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο υπουργός Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλος εξερχόμενος από την συνάντηση που είχε σήμερα το μεσημέρι με τα ανώτατα κλιμάκια των Θεσμών.

Ο ίδιος δήλωσε ότι έγινε αποδεκτή η ελληνική πρόταση για τις επικουρικές συντάξεις. Υπενθυμίζεται ότι μέχρι και σήμερα τα ξημερώματα υπήρχε ακόμα διάσταση απόψεων στο μέτωπο αυτό.

Σημειώνεται ότι οι βασικές πτυχές της ελληνικής πρότασης για το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης είναι οι ακόλουθες: 

– Αύξηση των εισφορών 1% υπέρ της επικουρικής ασφάλισης για την περίοδο μεταξύ 1ης Ιουνίου 2016- 31 Μαΐου 2019.
– Η προστασία όσων συντάξεων βρίσκονται ως το επίπεδο των 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής).

Ο κ. Κατρούγκαλος δήλωσε επίσης ότι μένει να αποσαφηνιστεί πώς θα εξοικονομηθούν ακόμα 70 εκατ. (σ.σ επί συνόλου 700 εκατ. ευρώ που αναζητούνταν προκειμένου να κλείσει το πακέτο παρεμβάσεων).

Σύμφωνα με πληροφορίες η τρύπα αυτή θα κλείσει με αξιοποίηση της περιουσίας του ΕΤΕΑ.

Πηγή:link

Παράταση μέχρι 30/6 στην επικαιροποίηση για ένταξη οφειλετών στο Νόμο Κατσέλη.Η προθεσμία για την επικαιροποίηση των στοιχείων των εκκρεμών αιτήσεων, για υπαγωγή των οφειλετών στο νόμο Κατσέλη, παρατείνεται εκ νέου, μέχρι 30.6.2016, (λήγει στις 4.5.2016),

Με τροπολογία που κατατέθηκε στο νόμο για τους αγροτικούς συνεταιρισμός παρατείνεται η προθεσμία επικαιροποίησης στοιχείων για τους οφειλέτες των οποίων η κύρια αίτηση υπαγωγής τους στο ν. 3869/2010 εκκρεμούσε στις 19 Αυγούστου 2015, έως και τις 30 Ιουνίου 2016.

Αιτία, η απρόβλεπτη και αιφνίδια αύξηση των αιτημάτων προς τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για έκδοση αναλυτικών βεβαιώσεων οφειλών και η συνακόλουθη αδυναμία των τελευταίων να ανταποκριθούν στον αυξημένο φόρτο εργασίας, ο οποίος έχει προκαλέσει πολλά προβλήματα στην αντίστοιχη υποχρέωση των δανειοληπτών να επικαιροποιήσουν τα στοιχεία που συνοδεύουν τις αιτήσεις υπαγωγής τους στο ν. 3869/2010.

Για το λόγο αυτό προβλέπεται η παράταση της σχετικής προθεσμίας μέχρι την 30η Ιουνίου του έτους 2016.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ στο σχέδιο νόμου «Αγροτικοί συνεταιρισμοί, μορφές συλλογικής οργάνωσης του αγροτικού χώρου και άλλες διατάξεις»

Άρθρο …
Παράταση προθεσμίας προσκόμισης επικαιροποιημένων στοιχείων του άρθρου 4 του ν. 3869/2010 (Α’ 130)

Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 2 της Υποπαραγράφου Α.4 της Παραγράφου Α του άρθρου 2 του νόμου 4336/2015 (Α’ 94), όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου τρίτου του ν. 4366/2016 (Α’ 18), αντικαθίσταται ως εξής:

«Οι οφειλέτες, των οποίων η κύρια αίτηση εκκρεμούσε στις 19 Αυγούστου 2015, υποχρεούνται έως τις 30 Ιουνίου 2016, και εφόσον μέχρι τότε δεν έχει λάβει χώρα συζήτηση της αιτήσεώς τους, να υποβάλουν στη γραμματεία του Δικαστηρίου, όπου τηρείται ο φάκελος της αιτήσεώς τους, επικαιροποιημένα τα στοιχεία που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 4 του ν. 3869/2010.»

Πηγή:link

Τι να περιμένουμε σήμερα από το Μάριο Ντράγκι.Παρακολουθήστε τη συνέντευξη το οικονομολόγου Frederik Ducrozet στο Bloomberg

Πηγή:link

Στη ζώνη του 0,7% το πρωτογενές πλεόνασμα 2015.Πολύ καλύτερα των στόχων είναι τα στοιχεία για την πορεία της οικονομίας το 2015. Με βάση τα λογιστικά πρότυπα της Eurostat καταγράφεται πρωτογενές έλλειμμα 3,4% του ΑΕΠ αλλά μετατρέπεται σε πλεόνασμα πέριξ του 0,7% με βάση τους όρους του προγράμματος. Στο 176,9% το χρέος.
Στη ζώνη του 0,7% το πρωτογενές πλεόνασμα 2015 – Χρέος στο 176,9%
Πρωτογενές έλλειμμα που φτάνει το 3,4% του ΑΕΠ και χρέος στο 176,9% του ΑΕΠ καταγράφει η Eurostat στα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα. Τα παραπάνω μεγέθη ωστόσο δεν είναι αυτά που υπολογίζονται για το πρόγραμμα αλλά αυτά που προκύπτουν από το λογιστικό πρότυπο της Eurostat (ESA 2010).

Με βάση το πρόγραμμα, μια σειρά δαπάνες αντιμετωπίζονται διαφορετικά. Όπως σημειώνει και η ΕΛΣΤΑΤ, «τα στοιχεία που αντιμετωπίζονται διαφορετικά σύμφωνα με τους κανόνες ESA 2010 και στο πλαίσιο του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής περιλαμβάνουν έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις περιουσιακών στοιχείων, οι δαπάνες σχετικά με συναλλαγές για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα έσοδα από μεταφορές ποσών που συνδέονται με εισοδήματα των εθνικών κεντρικών τραπεζών της ευρωζώνης, τα οποία προέρχονται από την κατοχή ελληνικών κρατικών ομολόγων στα επενδυτικά τους χαρτοφυλάκια».

Να σημειωθεί ότι το κόστος για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών το 2015 υπολογίζεται σε 7,158 δισ. ευρώ ή 4,1% του ΑΕΠ, όταν το συνολικό έλλειμμα (κατά ESA) είναι 7,4% και το πρωτογενές 3,4% του ΑΕΠ. Διαμορφώνεται δηλαδή ένα πρωτογενές πλεόνασμα κατά πρόγραμμα της τάξης του 0,7% του ΑΕΠ, αντί του στόχου για έλλειμμα 0,25% του ΑΕΠ.

Σημειώνεται ότι η ελληνική πλευρά έχει επενδύσει πολλά στα στοιχεία της Eurostat, προκειμένου να αποκρούσει όσο μπορεί τις πιέσεις για περισσότερα μέτρα, ενώ το θέμα έχει ανέβει και στην ατζέντα των δανειστών, δεδομένου ότι στις Βρυξέλλες υπερασπίζονται την ακρίβεια των στοιχείων τα οποία αμφισβητεί εν πολλοίς το ΔΝΤ.

Πηγή:link

Ένα ακόμη σκάνδαλο στο Ευρωκοινοβούλιο.Όπως γράφει και το πλακάτ των διαδηλωτών “Δεν ντρέπονται καθόλου”.Μόλις μια εβδομάδα μετά τα Panama Papers, που αποκάλυπταν τις χιλιάδες offshore που είχαν στήσει προσωπικότητες και εταιρείες για να φοροδιαφεύγουν, τι νομίζετε ότι ψήφισε η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Την νομική προστασία των μυστικών των εταιρειών, απέναντι σε πιθανές απόπειρες να δοθούν στη δημοσιότητα!

Μέσα στα επόμενα 2 χρόνια, τα 28 κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να προσαρμόσουν την νομοθεσία τους, έτσι ώστε τα μυστικά των επιχειρήσεων να προστατεύονται καλύτερα και όσοι τολμήσουν να τα αποκαλύπτουν να διώκονται περισσότερο από ότι σήμερα. Την πρωτοβουλία για την νέα νομοθεσία είχε το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα της κυρίας Μέρκελ, του κυρίου Σόιμπλε (και της ΝΔ), με το επιχείρημα ότι όλο και περισσότερες επιχειρήσεις πέφτουν θύματα διαρροών και βιομηχανικής κατασκοπείας.

Στην πραγματικότητα ήταν το ενωμένο λόμπι μιας σειράς μεγάλων πολυεθνικών  εταιριών, όπως οι Intel, Alstom, Michelin, Solvay, Safran, Nestlé, General Electric κλπ που επέβαλλαν την πολιτική τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξασφαλίζοντας την σύμφωνη γνώμη των (νεο)Φιλελεύθερων του Φέρχοφστατ και δυστυχώς των λεγόμενων Σοσιαλιστών. Μόνο οι Πράσινοι και η Ομάδα της Αριστεράς αντιτάχθηκαν. Και όλα αυτά ενώ πάνω από 500.000 πολίτες είχαν υπογράψει ένα κείμενο, στο οποίο χαρακτήριζαν την νέα νομοθεσία ως σοβαρή απειλή στο δικαίωμα των πολιτών στην πληροφόρηση και ζητούσαν να αποσυρθεί.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Με βάση το νέο καθεστώς, αν οι επιχειρήσεις θεωρήσουν ότι οποιαδήποτε διαρροή στα ΜΜΕ μυστικών ή απλώς δεδομένων τους, προκαλεί οικονομική ζημιά έχουν την δυνατότητα να προσφύγουν στα δικαστήρια ζητώντας αποζημίωση. Απορρίφθηκε επίσης η τροπολογία των Πρασίνων και της Αριστεράς που ζητούσε στην οδηγία να ορίζεται σαφώς ότι οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να καταδικαστούν επειδή κάνουν την δουλειά τους.

Σύμφωνα με τους εισηγητές της πλειοψηφίας,εναπόκειται στα δικαστήρια να αποφασίσουν αν οι δημοσιογράφοι παραβιάζουν τον νόμο.Καλύτερα, οι τελευταίοι θα αποφασίζουν αν θα πρέπει να ριψοκινδυνεύσουν χρήματα και προσωπική ελευθερία, βάζοντας τα με την τεράστια δύναμη των πολυεθνικών εταιρειών. Η όλη υπόθεση γίνεται ακόμη πιο σαφής αν εφαρμοστεί στη πρόσφατη υπόθεση των Panama Papers. Η ίδρυση και κατοχή μιας offshore εταιρείας δεν είναι παράνομη,ώστε να μπορούσε να υποστηριχθεί στα δικαστήρια από τους κατηγορούμενους ότι προχώρησαν στη δημοσίευση για την αποκάλυψη μιας παρανομίας.

Είναι απλώς ηθικά καταδικαστέα γιατί χρησιμοποιείται για φοροαποφυγή στη χώρα της εταιρείας. Χιλιάδες από αυτές που έγιναν γνωστό μέσω των Panama Papers ότι διατηρούσαν offshore, θα μπορούσαν να στηριχθούν στην νέα ευρωπαϊκή οδηγία ζητώντας την καταδίκη των δημοσιογράφων και των μέσων ενημέρωσης που δημοσίευσαν το όνομα τους. Eίναι προφανές ότι τα Panama Papers, δεν θα είχαν δημοσιευθεί ποτέ.

Ακόμη χειρότερα γίνονται τα πράγματα για άλλες υποθέσεις, όπως των LuxLeaks, που αποκαλύψαν ότι το Λουξεμβούργο ήταν- και παραμένει- φορολογικός παράδεισος σε βάρος των άλλων ευρωπαίων “εταίρων”. Γιατί στη περίπτωση αυτή όχι μόνο δεν υπάρχει παρανομία, αλλά ο μηχανισμός της φοροαπαλλαγής ήταν ενορχηστρωμένος και νομοθετημένος από την κυβέρνηση και το κράτος του Λουξεμβούργου. Για αυτό άλλωστε ο whistle blower Aντουάν Ντετούρ όπως και ο Εντουαρντ Περίν, ο δημοσιογράφος που δημοσίευσε το σκάνδαλο  Luxleaks, δικάζονται την επόμενη εβδομάδα στο Μεγάλο Δουκάτο του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ.

Πηγή:link[/expander_maker]

ΕΕ: Εξαιρούνται από τους δημοσιονομικούς κανόνες τα κόστη για την τρομοκρατία.Η Κομισιόν ενδέχεται να εξαιρέσει τα κόστη που προκύπτουν από τα επιπλέον αντιτρομοκρατικά μέτρα που έχουν θεσπίσει το τελευταίο διάστημα μεμονωμένα κράτη μέλη, από τους κανονισμούς του μπλοκ για τα ελλείμματα στους προϋπολογισμούς.

Στο πλαίσιο των δημοσιονομικών κανόνων του μπλοκ, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απαιτείται να διατηρούν τα ελλείμματά τους κάτω του 3% του ΑΕΠ. Σε αντίθετη περίπτωση έρχονται αντιμέτωπες με κυρώσεις.

Ωστόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε σήμερα μια σειρά νέων μέτρων που θα προταθούν τους ερχόμενους μήνες και αφορούν στην αντιμετώπιση της τρομοκρατικής απειλής στην Ευρώπη. Μεταξύ αυτών και η εξαίρεση από τους δημοσιονομικούς κανόνες.

«Η προστασία έχει το κόστος της, είτε σε όρους αξιοποίησης μυστικών υπηρεσιών, δυνάμεων επιβολής του νόμου ή ενόπλων δυνάμεων, είτε σε όρους ενίσχυσης των υποδομών», τόνισε η Κομισιόν. «Δεδομένης της σοβαρότητας της απειλής που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η ΕΕ, η Κομισιόν θα προτείνει να γίνει χρήση της ευελιξίας που προσφέρει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης» όταν πρόκειται για γεγονότα εκτός του ελέγχου των κυβερνήσεων, στο θέμα των επιπρόσθετων δημοσιονομικών δαπανών που σχετίζονται άμεσα με αυτή την απειλή, πρόσθεσε.

Σύμφωνα με το MarketWatch, η Επιτροπή τόνισε ότι το μπλοκ θα εφαρμόσει αυτή την ευελιξία όταν θα αξιολογήσει τα σχέδια των κυβερνήσεων για τις δαπάνες, το Μάιο.

Πηγή : link

Οι “Χρυσές Τουλίπες”: Πώς οι κερδοσκόποι χρεοκοπούν κράτη και πτωχεύουν κοινωνίες.Η ομιλία του κ. Παναγιώτη Ρουμελιώτη στην παρουσίαση του νέου βιβλιου του.Το βιβλίο αρχίζει και τελειώνει με τη ρήση του Αμερικανού Προέδρου Franklin Roosevelt, ο οποίος απευθυνόμενος στον λαό του είπε το 1932 ότι «το μόνο πράγμα που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο ίδιος ο φόβος». Ο Πρόεδρος Roosevelt δε δίστασε να συγκρουστεί με τους κάθε είδους κερδοσκόπους και τραπεζίτες εκείνης της εποχής, της εποχής της Μεγάλης Κρίσης του 1929-1933, προκειμένου να διαφυλάξει τα συμφέροντα της κοινωνίας και ιδιαίτερα των αδύναμων και των φτωχών. Οι πρωτοβουλίες του πρόσφεραν τέσσερις δεκαετίες σταθερότητας στις ΗΠΑ.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Σήμερα, μετά από τόσες χρηματοπιστωτικές κρίσεις που έπληξαν τον κόσμο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, θα πρέπει η διεθνής κοινότητα να αυτοπροστατευτεί από τις αυθαιρεσίες των χρηματοπιστωτικών αγορών και τους κερδοσκόπους, ώστε να αποφευχθεί μια νέα τραγικότερη και σοβαρότερη χρηματοπιστωτική κρίση. Είναι βέβαιο ότι οι αγορές αυτές απέκτησαν με την παγκοσμιοποίηση τοξικά και επικίνδυνα εργαλεία – όπλα που αποδείχτηκε ότι μπορούν να προκαλέσουν την κατάρρευση του παγκόσμιου οικοδομήματος. Ταυτόχρονα όμως προκαλούν και άμεση ανθρώπινη δυστυχία, φτώχεια, ανεργία, κοινωνική μιζέρια, ενώ οι κερδοσκόποι μένουν στο απυρόβλητο και συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο, προετοιμάζοντας τη δημιουργία των επόμενων χρηματοπιστωτικών φουσκών και κρίσεων. Η αποκατάσταση των ζημιών που προκαλούν οι χρηματοπιστωτικές αγορές και οι κερδοσκόποι διαρκούν δεκαετίες. Σήμερα και πάλι η παγκόσμια οικονομία κινδυνεύει να περιέλθει σε μια νέα σοβαρή κρίση, παρά το γεγονός ότι έχει πληγεί ήδη σοβαρά από τις δύο πρόσφατες κρίσεις του 2007-2008 και του 2010. Για την αντιμετώπιση των κρίσεων αυτών απαιτήθηκε η παροχή τεράστιας νομισματικής ρευστότητας, που απειλεί να δημιουργήσει νέα αποσταθεροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας. Για να συγκρατηθεί και να ελεγχθεί αυτή η ρευστότητα, που με βεβαιότητα έχει δημιουργήσει νέες φούσκες οι οποίες μπορεί να εκραγούν ανά πάσα στιγμή, οι ΗΠΑ άρχισαν να αυξάνουν τα επιτόκια, με αποτέλεσμα να προκαλείται η φυγή κεφαλαίων από τις αναδυόμενες χώρες και να αποσταθεροποιούνται τα χρηματιστήρια και οι συναλλαγματικές ισοτιμίες, προσφέροντας έτσι νέες ευκαιρίες στους κερδοσκόπους να πλουτίσουν και να προκαλέσουν νέες χρηματοπιστωτικές κρίσεις. Η αγορά πετρελαίου βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα και έχει προκαλέσει σημαντική μείωση των συναλλαγματικών εισπράξεων των χωρών παραγωγής πετρελαίου, ενώ πολλές επιχειρήσεις του κλάδου αυτού και της ενέργειας γενικότερα αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους προς τις τράπεζες. Με τη σειρά τους, οι τράπεζες έχουν μεγάλη έκθεση σε ασφάλιστρα κινδύνου στον ενεργειακό τομέα και αν αναγκαστούν να προβούν στην πληρωμή ασφαλιστικών αποζημιώσεων στους δικαιούχους των ασφαλειών κινδύνου, ενδέχεται να απειληθούν με πτώχευση. Λόγω της αλληλεξάρτησης μεταξύ τραπεζών, η πτώχευση μιας τράπεζας μπορεί να συμπαρασύρει και τις υπόλοιπες σε μια αλυσίδα πτωχεύσεων που μπορεί να προκαλέσει μια νέα παγκόσμια συστημική κρίση. Οι πρωτοβουλίες της διεθνούς κοινότητας να τεθούν νέοι, ενισχυμένοι και αποτελεσματικότεροι κανόνες ελέγχου και λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών μετά το 2007 δε φαίνεται να μπορούν να αποτρέψουν νέες, σοβαρότερες και τραγικότερες κρίσεις. Για μία ακόμα φορά το βασικό ερώτημα παραμένει αν η παγκόσμια πολιτική ελίτ θα συνεχίσει να διαχειρίζεται κατασταλτικά τις χρηματοπιστωτικές κρίσεις, να κερδίζει χρόνο ώστε να ξεχαστούν οι κοινωνικές παράπλευρες καταστροφές που προκάλεσαν οι κρίσεις αυτές, να εκτονωθούν οι κοινωνικές αντιδράσεις και να αποφευχθούν οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις του συστήματος που θα ανατρέψουν τέτοιες κρίσεις στο μέλλον. Δυστυχώς, η μέχρι τώρα ιστορική εμπειρία, που αναλύεται στο βιβλίο αυτό, κατέδειξε ότι τα ισχυρότερα κερδοσκοπικά και τραπεζικά συμφέροντα, που έχουν πλέον ενισχυθεί από την παγκοσμιοποίηση και έχουν αποδυναμώσει τις εθνικές κυβερνήσεις, πετυχαίνουν να επιβάλουν και να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα σε βάρος των αδύναμων στρωμάτων. Ορισμένα ιστορικά παραδείγματα μπορεί να διαφωτίσουν τον ρόλο των κερδοσκόπων και των τραπεζών στη δημιουργία φουσκών και χρηματοπιστωτικών κρίσεων. Να θυμηθούμε σύντομα τα εξής: (1) Τον ρόλο των πρώτων μεσαζόντων – ανθοπωλών στη δημιουργία της φούσκας της τουλίπας το 1636-1637, που οδήγησε με μια γενικευμένη κρίση. (2) Τη δημιουργική κερδοσκοπία του Σκοτσέζου τραπεζίτη Law, που μαζί με τη διαπλοκή χρηματιστών και πολιτικών δημιούργησαν μια επικίνδυνη φούσκα το 1715 στη Γαλλία. Ο Law εξορίστηκε, ενώ η περιουσία του δεσμεύτηκε. (3) Τις κερδοσκοπικές δραστηριότητες των τραπεζιτών αδελφών Heize που προκάλεσαν τον πανικό του 1907 στις ΗΠΑ. (4) Την αύξηση των εισοδηματικών ανισοτήτων, τη διαπλοκή μεταξύ πολιτικών, τραπεζιτών και χρηματιστών, τις αθέμιτες πρακτικές, την αισχροκέρδεια και τις απάτες, που διευκόλυναν την κερδοσκοπία, η οποία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να διογκωθεί και να σκάσει η χρηματοπιστωτική φούσκα το 1929. Χρειάστηκε η δυναμική παρέμβαση του Προέδρου F. Roosevelt για να αντιμετωπιστούν οι κερδοσκόποι τραπεζίτες και να απαγορευτεί με το Glass – Steagall Act στις τράπεζες να κερδοσκοπούν με χρήματα των καταθετών τους. Η ανατροπή αυτού του πλαισίου από έναν άλλο δημοκρατικό Πρόεδρο (το 1999), τον Clinton, έστω και αν ο ίδιος στη συνέχεια το μετάνιωσε, άνοιξε τον δρόμο, μαζί με την παγκοσμιοποίηση, σε νέες χρηματοπιστωτικές περιπέτειες. Παράλληλα, οι κερδοσκόποι και οι τραπεζίτες συνεχίζουν να αγωνίζονται με επιτυχία, μέσω των πολιτικών τους διασυνδέσεων, για την ανατροπή κάθε προοπτικής επαναφοράς ενός ρυθμιστικού πλαισίου τύπου Glass – Steagall Act, ώστε να συνεχίσουν ανενόχλητα την κερδοσκοπική δραστηριότητά τους, που τους αποφέρει τεράστια κέρδη. Αντίθετα, με την παγκοσμιοποίηση και την καθιέρωση νεοφιλελεύθερων πολιτικών συνεχίστηκε το ξήλωμα του ρυθμιστικού και κανονιστικού πλαισίου, κάτι που ενθάρρυνε τις αθέμιτες πρακτικές, τη χειραγώγηση μετοχών, οδηγώντας στις κρίσεις της παγκοσμιοποίησης, όπως εκείνες της Ιαπωνίας το 1990, του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος το 1992-1993, του Μεξικού το 1994, των χωρών της Ν.Α. Ασίας το 1997-1998, της Ρωσίας το 1998, της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Νέας Οικονομίας το 2001, των δομημένων ομολόγων subprimes το 2007 και της Ευρωφούσκας το 2009. Οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις αποτελούν σαφέστατα μια κατάρα για τις κοινωνίες. Ταυτόχρονα όμως είναι ευκαιρίες για την ανασύνταξή τους, ώστε να διεκδικήσουν και να πετύχουν, κάτω από την πίεση της ύφεσης, της ανεργίας και της φτωχοποίησής τους, μια καλύτερη προστασία από τους κερδοσκόπους και τους τραπεζίτες, καθώς και από τις πολιτικές τους, που θα έπρεπε να φροντίζουν περισσότερο τα συμφέροντα της κοινωνίας και όχι εκείνα της οικονομικής ελίτ. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές είναι απαραίτητες για τη λειτουργία της οικονομίας. Αποτελούν το αιμοδοτικό σύστημα της οικονομίας. Πρέπει λοιπόν να λειτουργούν με βάση το όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας γενικότερα. Η επαναρρύθμιση ενός νέου κανονιστικού πλαισίου μπορεί να τις επαναφέρει σ’ έναν ορθολογικό τρόπο λειτουργίας. Οι ελεγκτικές αρχές οφείλουν να εφαρμόζουν απαρέγκλιτα το ρυθμιστικό και κανονιστικό πλαίσιο, χωρίς διακρίσεις, εκπτώσεις και πολιτικές πιέσεις των οικονομικών ελίτ. Η χρηματοπιστωτική σφαίρα διογκώθηκε δραματικά στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και της απελευθέρωσης των αγορών. Έχει αποσυνδεθεί από τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας. Έτσι όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των πόρων που διαχειρίζονται οι αγορές αυτές κατευθύνονται σε κερδοσκοπικές δραστηριότητες που αφορούν συναλλαγματικές ισοτιμίες, προθεσμιακές αγοραπωλησίες πρώτων υλών, τροφίμων, παράγωγα προϊόντων κ.ά. Για παράδειγμα, ενώ το ετήσιο παγκόσμιο ΑΕΠ διαμορφώνεται σήμερα στα 75-80 τρισ. δολάρια, οι παγκόσμιες ημερήσιες συναλλαγές σε συνάλλαγμα φτάνουν τα 5 τρισ. (έναντι 500 δισ. το 1992), η χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση τα 57 τρισ. (έναντι 9 τρισ. το 1990), η παγκόσμια αγορά ομολόγων τα 100 τρισ. (18 δισ. το 1990), η αγορά παραγώγων (ασφαλίσεις έναντι μελλοντικού ρίσκου) 630 τρισ. (0 το 1990). Παράλληλα, εμφανίστηκαν στις χρηματοπιστωτικές αγορές νέοι παίκτες στο πλαίσιο της σκιώδους τραπεζικής, όπως τα Κερδοσκοπικά Επενδυτικά Ταμεία, που διαχειρίζονται 2,0-3,0 τρισ. τον χρόνο έναντι 30 δισ. το 1990 και δεν ελέγχονται από το υφιστάμενο ρυθμιστικό πλαίσιο. Η ανάγκη διοχέτευσης των πόρων των χρηματοπιστωτικών αγορών στην οικονομία γενικότερα διευκόλυνε επίσης τον υπέρμετρο δανεισμό κρατών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών, που κινδυνεύει να μετατραπεί σε φούσκες. Για παράδειγμα τα δάνεια των τραπεζών ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκαν ως εξής: Από 97% το 1980 σε 193% το 2011 στις ΗΠΑ. Από 27% το 1980 σε 188% το 2011 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από 76% το 1980 σε 105% το 2011 στη Γερμανία. Από 33% το 1980 σε 122% το 2011 στην Ιταλία. Η ελλιπής φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών αγορών συμβάλλει στη διόγκωσή τους. Ταυτόχρονα, το δημόσιο χρέος των κρατών διογκώνεται ως αποτέλεσμα και της ανάγκης στήριξης του χρηματοπιστωτικού συστήματος που προκάλεσε τις κρίσεις. Έτσι, για παράδειγμα, το χρέος αυτό αυξήθηκε ως εξής: Από 129% το 2009 σε 179% το 2013 στην Ελλάδα. Από 36% το 2009 σε 118% το 2013 στην Ισπανία. Από 66% το 2009 σε 95% το 2013 στην Ευρωζώνη. Από 60,2% σε 106% το 2013 στις ΗΠΑ. Από 40,6% σε 89% το 2013 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από 155% σε 245% το 2013 στην Ιαπωνία. Θα απαιτηθούν δεκαετίες για να αποπληρωθούν τα χρέη αυτά, ακόμα και αν πετύχουν οι χώρες αυτές υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Προς το παρόν όμως η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε φάση χαμηλής ανάπτυξης και το βέβαιο είναι ότι θα συνεχιστούν οι πολιτικές λιτότητας προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο χρέος. Άρα, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να διευθετηθεί το θέμα αυτό σε ευρωπαϊκό ή/και παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να αποφευχθούν νέες περιπέτειες ή/και διάλυση του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος και της Ευρωζώνης. [Ελλάδα] [Ιστορικά Παραδείγματα] Το ίδιο πρέπει να γίνει και με το υψηλό ιδιωτικό χρέος, χωρίς όμως να αποτελέσει αυτό μια νέα ευκαιρία για τους κερδοσκόπους να εκμεταλλευτούν τα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα δανειοληπτών. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να συνδυαστούν με ένα νέο γενναίο πρόγραμμα ανάταξης της παγκόσμιας οικονομίας, τόσο σε διεθνές όσο και σε περιφερειακό επίπεδο. Η Ευρώπη σήμερα προωθεί μια μονοσήμαντη πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας και λιτότητας, που τροφοδοτεί τη στασιμότητα, τη διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα, την αύξηση του δημόσιου χρέους κ.ά. Η συνοχή της ζώνης του ευρώ απειλείται. Σε συνδυασμό με την υποχώρηση του ευρωπαϊκού οράματος για αλληλεγγύη και κοινωνική προστασία, προς όφελος της επανεθνικοποίησης των κοινοτικών πολιτικών, η συνοχή ολόκληρου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος κινδυνεύει. Ο κίνδυνος του Brexit είναι ορατός. Η Ευρώπη χρειάζεται σήμερα έναν νέο οδικό χάρτη. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να ενισχυθεί ο ομοσπονδιακός χαρακτήρας της Ευρωζώνης με την προώθηση μιας οικονομικής κυβέρνησης, ενός ενισχυμένου κοινοτικού προϋπολογισμού, την αμοιβαιοποίηση του χρέους των κρατών μελών, τη δημιουργία ενός ταμείου ασφάλισης ανέργων κ.ά. Σε διαφορετική περίπτωση η ευρωπαϊκή οικονομία και κοινωνία θα διολισθαίνουν όλο και περισσότερο στη στασιμότητα και την ανεργία, κυρίως των νέων. Το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικό αποκλεισμό θα συνεχίσει να αυξάνεται. Το κοινωνικό μοντέλο της ΕΕ θα αποσυνδεθεί από τις ανάγκες της κοινωνίας. Η χώρα μας έχει υποστεί τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική ζημιά. Καμιά άλλη χώρα στον κόσμο δεν έχει πληγεί τόσο πολύ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την κρίση της Ευρωφούσκας του 2009-2010. Θα απαιτηθούν μακροχρόνιες προσπάθειες για να αναταχθεί η οικονομία και η κοινωνία μας. Αλλά δεν πρέπει πια να φοβόμαστε τον φόβο. Πρέπει να προχωρήσουμε, να διαρθρώσουμε τα λάθη που μας οδήγησαν στην καταστροφή, να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε τα συμφέροντά μας στην ΕΕ, να διανοίξουμε νέους ορίζοντες στους νέους μας, ώστε να παραμείνουν στη χώρα τους. Αυτοί αποτελούν τη μόνη ορατή εγγύηση ότι η χώρα μας μπορεί να ξαναβρεί τον δρόμο της και να ισχυροποιηθεί τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πηγή: link [/expander_maker]

Σόιμπλε για αξιολόγηση: Μπορούμε να τα καταφέρουμε.Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, υπολογίζει σε συμφωνία της Αθήνας με τους πιστωτές της  ο οποίος, αν και δήλωσε ότι δεν είναι βέβαιος ότι τελικά θα υπάρξει αίσιο αποτέλεσμα, τόνισε ότι “δεν είναι και τόσο απαισιόδοξος”.

“Μπορούμε να τα καταφέρουμε”, δήλωσε ο κ. Σόιμπλε, μιλώντας χθες το βράδυ σε εκδήλωση για το δημογραφικό πρόβλημα της Γερμανίας, για να επισημάνει ότι η τρέχουσα αξιολόγηση των μεταρρυθμίσεων “δεν είναι τόσο δραματική όσο των προηγούμενων ετών”.

Αισιόδοξος για πρώτη φορά σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, δήλωσε ο κ. Σόιμπλε και αναφερόμενος στην προσφυγική κρίση:”Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, είμαι αισιόδοξος για πρώτη φορά”, δήλωσε και πρόσθεσε ότι οι Έλληνες για πρώτη φορά δέχθηκαν ξένους, όπως Γάλλους και Γερμανούς, να εργαστούν στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση του προσφυγικού. Οι Έλληνες θα έχουν τώρα την εμπειρία της σύγχρονης διοίκησης, επισήμανε.

Πηγή : link