Ισόβια Νοσοκομειακά προγράμματα: Ελληνική πατέντα που σκαρφίστηκαν οι πολυμήχανοι Έλληνες στα τέλη της δεκαετίας του 80 με σκοπό να “πείσουν” τους συμπατριώτες τους ότι η ασφάλεια ζωής είναι αναμφίβολα ένα συμβόλαιο-εγγύηση για το μέλλον τους.Γιατί τα ισόβια νοσοκομειακά δεν είναι πια της μόδας;
του Νίκου Μωράκη
Ήταν η απάντηση των Ασφαλιστικών Εταιρειών στις τότε αμφιβολίες των Ελλήνων για την αξιοπιστία τους. Μια απάντηση που όμως δεν έλυνε το πρόβλημα. Απλά του έδινε παράταση. Σχεδόν 30 χρόνια μετά ο ίδιος Έλληνας – χωρίς να έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια ασφαλιστική συνείδηση – αναρωτιέται:
Γιατί αυτά τα “τρομερά συμβόλαια” έχουν σχεδόν εκλείψει;
Τα ισόβια συμβόλαια ζωής με τις κάρτες υγείας κατά γενική ομολογία ήταν κοστοβόρα για τις Ασφαλιστικές Εταιρείες. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η λειτουργική δραστηριότητα τους δεν κάλυπτε το κόστος τους. Ήταν όμως και η ναυαρχίδα των συμβολαίων τους. Έτσι, οι Ασφαλιστικές Εταιρείες, κάλυπταν τις ζημιές που μπορεί να δημιουργούσαν στους ετήσιους ισολογισμούς τους από επενδύσεις σε Ελληνικά Ομόλογα, μετοχές και ακίνητα.
Πόσο όμως μπορούσε να συνεχιστεί αυτό; Με το πρώτο “ρήγμα” στην Ελληνική Οικονομία τα ισόβια συμβόλαια αυτού του τύπου ήταν τα πρώτα που εκτέθηκαν στον κίνδυνο. Οι ζημιές που υπέστησαν τα ελληνικά ομόλογα, η κατάρρευση των εμπορικών αξιών των ακινήτων αλλά και η υποτίμηση των μετοχών – ειδικά των τραπεζικών -, έθεσαν τις Ασφαλιστικές εταιρείες σε έναν κίνδυνο ρευστότητας.
Ταυτόχρονα η κοινοτική οδηγία Solvency II μέσω του πρώτου της πυλώνα “Ποσοτικές Απαιτήσεις” έσφιγγε ακόμα περισσότερο τον κλοιό καθώς τα κεφάλαια που ζητούσε και ζητάει να δεσμευθούν για να συνεχίσουν οι εταιρείες να προσφέρουν τέτοιου τύπου συμβόλαια ήταν και είναι απαγορευτικά.
Διαβάστε περισσότερα:link
Comments ( 0 )