Επιχείρηση «καθαρή λύση στις 15 Ιουνίου» ξεκινά η κυβέρνηση.Θέλουμε συμφωνία που να στέλνει καθαρό μήνυμα στις αγορές, να μην μεταθέτει το θέμα του χρέους στο μέλλον και να μην οδηγεί σε νέα μνημόνια – είτε μικρής διάρκειας είτε… υπερδεκαετούς με ΔΝΤ ή ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Αυτή τη θέση θα υποστηρίξει η κυβέρνηση στις τρεις «διαβολοβδομάδες» που μας χωρίζουν από το Eurogroup της 15ης Ιουνίου.
Μετά το σοκ της συνεδρίασης της Δευτέρας, το Μαξίμου ανασυντάσσει δυνάμεις, εκλαμβάνοντας ως θετική εξέλιξη το «πυρ» που εξαπέλυσαν στον Β. Σόιμπλε ισχυρά και σημαντικά μέσα ενημέρωσης της Ευρώπης και… της Γερμανίας – και δη, αυτά που κάθε άλλο παρά φιλικά προς την Αριστερά είναι.
«Κατ΄αρχήν θετική εξέλιξη» θεωρείται και το γεγονός ότι, για πρώτη φορά, μεγάλο τμήμα της αντιπολίτευσης (και η αξιωματική) χαρακτηρίζει πλέον «εθνική υπόθεση» το θέμα του χρέους και την ένταξη της χώρας στο QE.
Το εάν αυτή η στάση πάρει και θεσμική σφραγίδα μένει να φανεί, αν και οι πρώτες πληροφορίες από το κυβερνητικό στρατόπεδο δείχνουν ότι δεν έχουν βάση κάποιες “φήμες” που κυκλοφόρησαν χθες για συμβούλιο πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας – ο οποίος επίσης κάλεσε χθες τους εταίρους να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους.
Αντιθέτως, “υποψιασμένα” κυβερνητικά στελέχη δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να ξαναβγούν από τα συρτάρια σενάρια για “νέα κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης” από την παρούσα Βουλή, όπως συνέβη τον Ιούνιο του 2015.
Οι «σύμμαχοι» και η δέσμευση Μακρόν
Στο ευρωπαϊκό επίπεδο, η κυβέρνηση θα επιδιώξει να “σφίξει” τη συμμαχία με τις χώρες που στήριξαν το ελληνικό “όχι” στο Eurogroup της Δευτέρας. Δηλαδή με Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία, των οποίων οι υπουργοί Οικονομικών διαφώνησαν και αντέδρασαν στην «λύση» που πρότεινε ο Β. Σόιμπλε.
Στο σημείο αυτό, υπενθυμίζουν την δήλωση που έκανε ο Μανουέλ Μακρόν δύο ημέρες πριν από τον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, ότι θα ηγηθεί της μάχης για συντονισμένη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.
Δέσμευση που εκτιμάται ότι θα αξιοποιηθεί καταλλήλως και λόγω συγκυρίας, δεδομένου ότι το καθοριστικό Eurogroupτης 15ης Ιουνίου «πέφτει» ανάμεσα στους δύο γύρους των γαλλικών βουλευτικών εκλογών (11 και 18 Ιουνίου).
Δεδομένες θεωρούνται οι επαφές που θα έχει στο επόμενο διάστημα ο Αλέξης Τσίπρας με κεντρικούς «παίκτες» της διαπραγμάτευσης, ενώ τις πρώτες ανεπίσημες συζητήσεις αναμένεται να έχει αύριο στις Βρυξέλλες, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.
Καρφί Τσίπρα προς ΔΝΤ με το «ελπίζω πια»
Ο πρωθυπουργός, μιλώντας χθες το βράδυ στον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Β. Ελλάδας, επιχείρησε να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους η κυβέρνηση αρνήθηκε (δια στόματος Ευκλείδη Τσακαλώτου) να δεχτεί την πρόταση Σόιμπλε.
«Η απάντηση είναι σαφής: Διότι υπήρξε μια προσπάθεια να προωθηθεί και πάλι μια θολή λύση. Μια λύση μετάθεσης του προβλήματος. Μια λύση που δεν αντιστοιχούσε στο οικονομικό κλίμα, στα δημοσιονομικά αποτελέσματα της ελληνικής οικονομίας αλλά ούτε και στις θυσίες του ελληνικού λαού. Μια λύση που δεν έδινε οριστικό τέλος στις αμφιβολίες για τη συμμετοχή ή μη του ταμείου. Διότι εμπεριείχε μεν μια πρόταση ρύθμισης του ελληνικού χρέους αλλά αυτή δεν ήταν αρκετή, κυρίως διότι έδινε πάτημα για τη συνέχιση της επαμφοτερίζουσας στάσης του Ταμείου», είπε.
Εβαλε ωστόσο ερωτηματικό στο εάν το ΔΝΤ εξακολουθεί να θεωρεί προϋπόθεση τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους για την παραμονή του στο πρόγραμμα.
Αφού αναφέρθηκε στην πρώτη προϋπόθεση που το Ταμείο έθεσε και η κυβέρνηση αποδέχθηκε, δηλαδή στην νομοθέτηση μέτρων (και αντιμέτρων) για τη διετία 2019-2020, πρόσθεσε:
«Η δεύτερη προϋπόθεση παραμένει – ελπίζω πια – η ρύθμιση του ελληνικού χρέους. Ο προσδιορισμός των μεσοπρόθεσμων μέτρων, που θα υλοποιηθούν αμέσως μετά τη λήξη του προγράμματος, το καλοκαίρι του 2018. Και τώρα πιστεύω είναι καθήκον της Ευρώπης να εκπληρώσει το δικό της χρέος απέναντι στην Ελλάδα”.
Οχι στο «stand by arrangement»
Εν κατακλείδι, κυβερνητικός αξιωματούχος εξηγεί στο Euro2day.gr ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον «όγκο» των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος («τα προτεινόμενα το μειώνουν κατα 120 δισ. ευρώ σε καθαρή παρούσα αξία») αλλά «στο τι καλύπτει το ΔΝΤ».
Όπερ, η κυβέρνηση δεν θα στηρίξει «λύση» που θα αφήσει το Ταμείο σε «stand by arrangement», θα μεταθέσει το πρόβλημα στο 2018 και θα εμφανίσει ως μονόδρομο τα νέα μνημόνια.
Η επιχείρηση «καθαρή λύση» ξεκίνησε, ωστόσο στην πορεία θα ξεδιπλωθούν οι εναλλακτικές και θα μετρηθούν οι αντοχές.
Πηγή : link
Comments ( 0 )