Η Ρωσία «απαντά» στο ΝΑΤΟ δημιουργώντας τρεις νέες ταξιαρχίες στη δυτική και τη νότια Ρωσία για να “αντισταθμίσουν την ενίσχυση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ”, ανακοίνωσε σήμερα ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού.

“Το υπουργείο Άμυνας έλαβε μια σειρά μέτρων με στόχο να αντισταθμίσει την ενίσχυση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ κοντά στα ρωσικά σύνορα”, δήλωσε ο Σοϊγκού.

“Μέχρι το τέλος της χρονιάς, δύο νέες μεραρχίες θα έχουν σχηματισθεί στη στρατιωτική περιφέρεια της Δύσης και μια άλλη στη στρατιωτική περιφέρεια του Νότου”, πρόσθεσε.

Τα επεισόδια έχουν πολλαπλασιάστει πρόσφατα στη θάλασσα της Βαλτικής, όπου ρωσικά αεροπλάνα πέταξαν επανειλημμένα πάνω από αμερικανικά πολεμικά πλοία ή κοντά σε αμερικανικά πολεμικά αεροπλάνα.

Χθες Τρίτη η Εσθονία κατήγγειλε ότι ρωσικά αεροπλάνα παραβιάζουν τακτικά τον εναέριο χώρο της και το ΝΑΤΟ υπογράμμισε ότι δεν θα διστάσει να “υπερασπιστεί τους συμμάχους του” σε περίπτωση ρωσικών “επιθέσεων”.

Πηγή:link

Κόντρα στην διόρθωση των αγορών το ΧΑ.Με απώλειες τα περισσότερα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, ανθίσταται το Χ.Α. Κόντρα στη διόρθωση του Παρισιού, της Φρανκφούρτης, του Μιλάνου, της Μαδρίτης αλλά και της Wall Street, στην Αθήνα από την αρχή της συνεδρίασης επικρατούν ανοδικές διαθέσεις, με τον Γενικό Δείκτη να αντιδρά έως τα όρια των 590 μονάδων.
Με μέτριες συναλλαγές και ανάλογο τζίρο, στο Χ.Α. οι αγοραστές/long έχουν τον πρώτο λόγο και με αιχμή τον τραπεζικό κλάδο διατηρούν την αγορά σε θετικό έδαφος.

Πρόκειται (κυρίως) για κινήσεις προεξόφλησης με ορίζοντα το έκτακτο Eurogroup της Δευτέρας (και σε δεύτερο χρόνο το τακτικό της 24ης), που εκτιμούν -ακόμη- ως επικρατέστερο ενδεχόμενο αυτό της επίτευξης συμφωνίας δανειστών – ελληνικής πλευράς.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Την ίδια ώρα που για τον CAC οι απώλειες φτάνουν το 4% (στις 4.385 μονάδες), για τον DAX διαμορφώνονται στο 3,35% (στις 9.955 μονάδες), ο Δείκτης Τραπεζών αντιδρά 2,86% στις 46,79 μονάδες με αποτέλεσμα την συνέχιση της κίνησης για τον FT 25 προς τις 165 μονάδες.

Σημαντικές οι συναλλαγές (53%) στον τραπεζικό κλάδο, με το μεγαλύτερο μέρος στη μετοχή της Alpha Bank. Συγκριτικά αυξημένες σε μετοχές και blue chips, με τον ΟΠΑΠ στο επίκεντρο αλλά και σε τίτλους των ΟΤΕ, Jumbo, F.F. Group, Motor Oil, Coca Cola, Τιτάν και Πετρόπουλου. Στη μετοχή του τελευταίου έχει αλλάξει χέρια ένα πακέτο των 70.000 τεμαχίων στα 3,60 ευρώ (αξίας 252.000 ευρώ).

Με ισχυρή τη ζήτηση τραπεζικών μετοχών, με βοήθεια από την ισχυρή αντίδραση και των τεσσάρων τίτλων, ακολουθεί το μεγαλύτερο τμήμα της μεγάλης κεφαλαιοποίησης (και δευτερευόντως της μεσαίας).

Στα επίπεδα της ΑΜΚ και πάλι οι συναλλαγές στη μετοχή της Alpha Bank, καθώς πωλητές-αγοραστές κινούνται στο εύρος του 1,96- 2,01 ευρώ, με αυξημένες συναλλαγές και τζίρο υψηλότερο απ’ ότι σε Εθνική, Πειραιώς και Eurobank. Στο 0,266- 0,28 ευρώ η μετοχή της Εθνικής (και στόχο το 0,30 ευρώ της ΑΜΚ), στο 0,26-0,27 ευρώ η μετοχή της Πειραιώς και στο 0,742-0,771 ευρώ της Eurobank.

Όμως συνεδρίαση ΟΠΑΠ η σημερινή, με αφορμή την αποκοπή του (κυρίως) μερίσματος, με τη μετοχή από τα 6,46 ευρώ να ενισχύεται σταδιακά έως τα 6,64 ευρώ, ανακτώντας μέρος από τις αρχικά μεγαλύτερες απώλειες.

Στο προσκήνιο και η μετοχή της F.F. Group, με αυξημένες συναλλαγές και θεαματική ενίσχυση της τιμής έως τα 18,99 ευρώ, με σημαντική απόδοση τόσο σε διάστημα εβδομάδας (5,34%) όσο και στον μήνα (14,85%), με τον όμιλο να αποτιμάται στο 1,27 δισ. ευρώ. Σημειώνεται πως για τη μετοχή χαμηλή τιμή είχε καταγραφεί στα 12,50 ευρώ (στις 21 Ιανουαρίου), ανακτώντας στη συνέχεια σημαντικό έδαφος.

Στα 11,25-11,50 ευρώ οι συναλλαγές στη μετοχή της Jumbo, με στόχο τα 11,98 ευρώ (υψηλό 52 εβδομάδων από τις 31/3). Με ελάχιστες συναλλαγές και χαμηλό τζίρο συνεχίζουν στον ΟΛΠ, με τη μετοχή να αντιδρά έως τα 12,44 ευρώ, σε αντίθεση με τις ΜΕΤΚΑ, Μυτιληναίο, Motor Oil και Ελληνικά Πετρέλαια που κερδίζουν έδαφος με καλές συναλλαγές/τζίρο. Στα 6,64-6,88 ευρώ η μετοχή της ΜΕΤΚΑ, στα 3,50-3,56 ευρώ του Μυτιληναίου, στα 9,98-10,29 ευρώ της Motor Oil και στα 3,84-3,93 ευρώ για των Ελληνικών Πετρελαίων.

Από τις μετοχές του FΤ Mid Cap (σ.σ. για τις 8 από τις 20 δεν είχε γίνει καν πράξη αρχής, στις 11.28) ξεχώριζαν Fourlis, MIG, Attica Bank, ΟΛΘ και ΕΥΑΘ.

Με συγκριτικά ικανοποιητικές συναλλαγές στα 3,30-3,43 ευρώ η μετοχή της ΕΥΑΘ, με στόχο τα 3,54 ευρώ (υψηλό 52 εβδομάδων από τις 26/4), με λίγες συναλλαγές στα 19,50-20,37 ευρώ του Λιμένος Θεσσαλονίκης.

Μετά τις 11.30 είχαν αλλάξει χέρια περίπου 23 εκατ. μετοχές, αξίας 17,2 εκατ. ευρώ.

Πηγή : link[/expander_maker]

«Βόμβα» από τη Ηandelsblatt: Από τα μνημονιακά δάνεια, μόλις το… 5% των χρημάτων πήγαν στους Έλληνες πολίτες!Λιγότερο από το 5% των δανείων κατέληξαν στον ελληνικό προϋπολογισμό από τα δάνεια που δόθηκαν -ύψους 220 δισεκατομμυρίων ευρώ- για τη σωτηρία της Ελλάδας στα πέντε πρώτα χρόνια των μνημονίων, ενώ τα υπόλοιπα πήγαν στη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών!

Αυτό προκύπτει από τη 24σέλιδη έρευνα της «Ευρωπαϊκής Σχολής Μάνατζμεντ και Τεχνολογίας» (ESMT) του Βερολίνου, η οποία δημοσιεύεται, κατ΄ αποκλειστικότητα, σήμερα από την έγκυρη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt.

Όπως καταδεικνύει η έρευνα, το 95% των μνημονιακών δανείων διατέθηκαν για να σωθούν ευρωπαϊκές τράπεζες και μάλιστα σε βάρος του συνόλου. «Η έρευνα αποδεικνύει ότι η Ευρώπη και το ΔΝΤ έσωσαν τα περασμένα χρόνια κυρίως τις τράπεζες και άλλους ιδιώτες πιστωτές» προσθέτει η Handelsblatt.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]«Με τα πακέτα βοήθειας σώθηκαν κυρίως ευρωπαϊκές τράπεζες» δηλώνει στην Handelsblatt ο διευθυντής της ESMT, Γιοργκ Ρόχολ, ο οποίος συμμετέχει και στο γνωμοδοτικό συμβούλιο του γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα με την έρευνα, 86,9 δισ. ευρώ πήγαν στην εξόφληση παλαιών χρεών, 52,3 δισ. για εξόφληση τόκων και 37,3 δισ. για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

Η “Ευρωπαϊκή Σχολή Μάνατζμεντ και Τεχνολογίας” (ESMT) του Βερολίνου προσκομίζει για πρώτη φορά στην 24σέλιδη έρευνα ένα λεπτομερή υπολογισμό: Οι οικονομολόγοι της ανέλυσαν κάθε ένα δάνειο ξεχωριστά επί βδομάδες για να διαπιστώσουν που πήγαν τα λεφτά. Το συμπέρασμα είναι αποκαλυπτικό: μόνο 9,7 δισ., δηλαδή λιγότερο από το 5% μπήκαν στον ελληνικό προϋπολογισμό και επομένως ήταν προς όφελος των πολιτών. Το μεγαλύτερο μέρος χρησιμοποιήθηκε για την εξυπηρέτηση παλαιών οφειλών και την πληρωμή των τόκων.

«Πρόκειται για κάτι που υπέθεταν όλοι αλλά το γνώριζαν λίγοι και επιβεβαιώνεται τώρα από την εν λόγω έρευνα: Εδώ και έξι χρόνια η Ευρώπη προσπαθεί μάταια να τερματίσει την κρίση στην Ελλάδα με δάνεια και απαιτεί συνεχώς σκληρότερα μέτρα και μεταρρυθμίσεις. H αιτία της αποτυχίας βρίσκεται όμως προφανώς λιγότερο στην πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης και περισσότερο στο σχεδιασμό των προγραμμάτων βοήθειας» σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.

Οπως σημειώνει η εφημερίδα, οι υπολογισμοί αυτοί εγείρουν αμφιβολίες για τον σχεδιασμό των προγραμμάτων βοήθειας, αφού με τα δάνεια εξυπηρετήθηκαν χρέη, αν και η Ελλάδα είναι από το 2010 ντε φάκτο χρεοκοπημένη. Ιδίως η σωτηρία των ελληνικών τραπεζών αποδείχθηκε καταστροφική για τους φορολογούμενους. Συνολικά, διοχετεύθηκαν από τα δύο πακέτα βοήθειας 37,2 δισ. ευρώ στις ελληνικές τράπεζες. Η βοήθεια όμως αυτή εκμηδενίσθηκε εν τω μεταξύ πλήρως, αφού από την ανακεφαλαιοποίηση του 2013 έχασαν σχεδόν το 98% της αξίας τους στο χρηματιστήριο.

«Το κούρεμα του ελληνικού χρέους θα έπρεπε να ήταν πιο σκόπιμο, είναι ήδη στην αρχή των προγραμμάτων βοήθειας το 2010» τονίζει ο Γιόργκ Ρόχολ και προσθέτει: «Θα έπρεπε βέβαια η γερμανική κυβέρνηση να είχε στηρίξει πιθανόν τις γερμανικές τράπεζες με κρατική ενίσχυση, αλλά θα είχε γίνει σαφές τουλάχιστον που πάνε τα λεφτά».

Ο διευθυντής της ESMT σημειώνει με έμφαση ότι «πολλές διαμάχες μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας θα είχαν έτσι αποφευχθεί και το κόστος για τους Γερμανούς φορολογούμενους θα ήταν μικρότερο».

Πηγή:link[/expander_maker]

Nevertheless, Bernanke unwittingly illustrates how far further serious economists still have to go in thinking about helicopter drops. He joins many others in a tendency to suggest that any form of helicopter money is “really” money-financed fiscal policy. By way of definition, this may be true — any allocation of new money could be done as an economically equivalent allocation from the government budget, financed by money printing. But even conventional monetary policy could presumably be carried out as a fiscal policy (a combination of tax and subsidy) that influences short-term interest rates, with the expense covered by the central bank.

It is more helpful to call policies involving the government budget fiscal policy and policies involving central bank money monetary policy. That avoids collapsing important distinctions of which I want to mention two: to whom a helicopter drop is structured, and how, operationally, the money is actually transmitted to the beneficiaries.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]An op-ed in the FT by Shahin Vallée makes the very important and under-appreciated point that there is a choice to be made about whom the helicopter drop should target, and that how this choice is made matters for economic and political economy reasons. Vallée rightly distinguishes between three targets: the government, households and the banking system. We could, for completeness, add the non-financial private sector, that is to say businesses producing goods and services in the “real economy”.

There are two dimensions along which one could rank these options — their effectiveness, in terms of how likely a given amount of helicopter money is likely to boost aggregate demand; and their feasibility in terms of political economy. Vallée seems right to suggest that these are inversely related: channeling helicopter money to banks (or businesses) is more covert and therefore easier for central banks to contemplate and accomplish; funding governments or households is more flagrant and therefore less likely.

But banks and businesses are already insufficiently willing to either lend or invest despite record low funding costs. The same is strangely true for governments. By far the biggest bang for the helicopter buck can be expected from a money drop to households. Given that the balance sheet expansion from most central banks asset purchase programmes amounts to some 20-30 per cent of GDP, it would not be surprising if giving that money straight to households instead would have created enough extra spending to eliminate the gap between where economies are and where they could be.

But whoever is targeted as a beneficiary, the “engineering” question remains. How does one actually go about getting newly printed central bank money into the pockets of people (or governments or banks or businesses)? The conventional image is, thanks to Friedman, the literal helicopter drop of cash; or the electronic version which Bernanke describes, namely a credit to an electronic bank account. He describes how the Fed could do this for the US Treasury; in most places, however, this technique is either explicitly outlawed or politically constrained to an extreme degree. Not so with helicopter drops to households — but it would be a challenge to set up bank accounts for every household at the Fed. (Robin Wigglesworth’s most recent round-up of helicopter drop research links to information about the legality in different jurisdictions).

But there are other ways to execute helicopter drops, passing legal muster and possibly less exposed politically. They exploit the fact that central banks are banks; that is to say, they engage in lending and deposit-taking. Eric Lonergan has explored in some detail two ways in which these activities lend themselves to grants of central bank money. One way is to flip the interest rate spread on lending and deposit-taking, which creates a gift to banks. Another is to issue perpetual zero-rate loans.

The two dimensions of analysis — who to send the money to and how to get it to them — are intertwined. For in their simplest forms, the helicopter methods mentioned in the previous paragraph favour banking institutions. But surely central banks can use banks as intermediaries for similar helicopter drops to households. Brad DeLong has an overly clever recipe for how this could be done, of which the first step is: “Incorporate — for free — everybody with a Social Security number as a bank holding company.”

But as Lonergan suggests, there is no need to be so creative. The European Central Bank already presents a model for how favourable terms are offered to banks on the condition that they lend to businesses or households (so does the Bank of England with its Funding for Lending programme). So a central bank could issue perpetual zero-rate (or negative-rate) loans to banks insofar as banks extend such loans to households, up to a limit. It could also offer deposit facilities tied to extending similar deposit terms to households.

In other words, much as in ordinary monetary policy, central banks can use the banking system as their “transmission mechanism” for helicopter drops to households, without involving fiscal policymakers at all. In fact doing so might lead to banks playing a more unambiguously useful social function than anything else they do.

Brexit watch

The New Yorker blog profiles Wolfgang Tillmans, the Turner Prize-winning photographer behind an artistic poster campaign against Brexit. The campaign — including the admonition “Don’t come to Glastonbury without having used your postal vote!” — would seem to matter given young voters’ combination of very high support for remaining in the EU and typically low election turnout.

In the more mundane precincts of Brexit analysis, the OECD has become the latest heavy-hitting economic organisation to offer an opinion. It estimates that the UK would face heavy losses if it leaves the EU. That leaves only one small group of economistsarguing that Brexit would be beneficial in an economic sense.

Numbers news

• The eurozone recorded its tied-best quarter for economic growth in five years.
  

  

Source:link[/expander_maker]

Ντράγκι: Οι ελληνικές τράπεζες θα αποφασίζουν πώς θα αντιμετωπίζουν τα “κόκκινα” δάνειά τους, με βάση καθαρά εμπορικά κριτήρια, ποια μέσα θα χρησιμοποιούν για την αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων τους, αναφέρει ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Νότη Μαριά.

Ο ίδιος προσθέτει ότι στο Μνημόνιο Συνεννόησης που έχει υπογραφεί με την Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται ειδική απαίτηση, η οποία να υποχρεώνει τις ελληνικές τράπεζες να πωλούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνειά τους.

[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Ντράγκι: Οι ελληνικές τράπεζες θα αποφασίζουν πώς θα αντιμετωπίζουν τα “κόκκινα” δάνειά τους
3/Μάι/2016 – 22:12Οικονομία
Ντράγκι: Οι ελληνικές τράπεζες θα αποφασίζουν
πώς θα αντιμετωπίζουν τα κόκκινα δάνειά τους

Επαφίεται στις ελληνικές τράπεζες να αποφασίζουν, με βάση καθαρά εμπορικά κριτήρια, ποια μέσα θα χρησιμοποιούν για την αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων τους, αναφέρει ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Νότη Μαριά.

Ο ίδιος προσθέτει ότι στο Μνημόνιο Συνεννόησης που έχει υπογραφεί με την Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται ειδική απαίτηση, η οποία να υποχρεώνει τις ελληνικές τράπεζες να πωλούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνειά τους.

Η απαντητική επιστολή του Ντράγκι

Αξιότιμο μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κύριε Μαριά,

Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας, την οποία μου διαβίβασε ο κ. Roberto Gualtieri, Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, μαζί με συνοδευτική επιστολή, στις 10 Μαρτίου 2016.

Τα πιστωτικά ιδρύματα της ζώνης του ευρώ είναι ελεύθερα να αποφασίζουν για την πιθανή έκδοση τιτλοποιημένων απαιτήσεων βάσει μη εξυπηρετούμενων δανείων, καθώς και για τη χρήση των απαιτήσεων αυτών.

Προκειμένου να είναι αποδεκτές ως ασφάλεια στις πράξεις νομισματικής πολιτικής του Ευρωσυστήματος, οι εν λόγω τιτλοποιημένες απαιτήσεις θα πρέπει να πληρούν τα ισχύοντα κριτήρια καταλληλότητας και να αξιολογούνται κατά περίπτωση.

Θα ήθελα να επισημάνω ότι επαφίεται πλήρως στα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα στα οποία αναφέρεστε στην επιστολή σας να αποφασίζουν, βάσει καθαρά εμπορικών κριτηρίων, ποια εργαλεία χρησιμοποιούν κατά τη διαδικασία διευθέτησης μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Επιπλέον, στο Μνημόνιο Συνεννόησης που έχει υπογραφεί με την Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται ειδική απαίτηση η οποία να υποχρεώνει τις ελληνικές τράπεζες να πωλούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνειά τους.

Το Μνημόνιο Συνεννόησης απαιτεί την εκπόνηση πλαισίου βάσει του οποίου οι τράπεζες θα έχουν τη δυνατότητα να πωλούν δάνεια, αν το κρίνουν κατάλληλο.

Σκοπός είναι να τεθούν στη διάθεση των ελληνικών τραπεζών όλα τα πιθανά εργαλεία για τη μείωση του υψηλού επιπέδου των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε διατηρήσιμο επίπεδο.

Πηγή : link[/expander_maker]

FT: 250.000 ευρώ το πρόστιμο ανά πρόσφυγα στα κράτη-μέλη που δεν τους δέχονται.Οι Financial Times αναφέρουν ότι οι ευρωπαϊκές χώρες που αρνούνται να μοιραστούν το βάρος από την προσφυγική κρίση θα βρεθούν αντιμέτωπες με μια οικονομική επιβάρυνση περίπου 250.000 ευρώ ανά πρόσφυγα, σύμφωνα με τα σχέδια των Βρυξελλών.

Η τιμωρητική ρήτρα που περιλαμβάνει οικονομικό πρόστιμο θα είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία της προτεινόμενης αναθεώρησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του λεγόμενου κανονισμού του Δουβλίνου.

Σύμφωνα με ανθρώπους της ΕΕ που γνωρίζουν καλά με την πρόταση, η συνεισφορά αυτή καθορίστηκε σε 250.000 ευρώ ανά αιτούντα άσυλο αλλά μπορεί να προσαρμοστεί στις συζητήσεις κατά τις επόμενες ημέρες.

«Το οικονομικό μέγεθος της συνεισφοράς μπορεί να αλλάξει, αλλά η ιδέα είναι να το κάνουν να φαίνεται σαν μια κύρωση» ανέφερε ένας υπάλληλος, ο οποίος έχει δει την πρόταση σύμφωνα με τους FT.

Ένας άλλος διπλωμάτης είπε, σε κάθε περίπτωση, το πρόστιμο στα κράτη – μέλη που αρνούνται να φιλοξενήσουν πρόσφυγες θα είναι «εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ».

Πηγή : link