Ποδηλατικός γύρος και Bike Weekend: Σαββατοκύριακο για ορθοπεταλιές.Ο 23ος Ποδηλατικός Γύρος Αθήνας, αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση του ΟΠΑΝΔΑ για το ποδήλατο με εκκίνηση από την καρδιά της πόλης, την Πλατεία Συντάγματος, και περνώντας από μερικά από τα ομορφότερα σημεία του κέντρου, με διαδρομές φέτος και για μικρά παιδιά και ΑμεΑ.
Παράλληλα, τρέχει και το πρώτο Athens Bike Weekend (16-17/4 ) με δράσεις, παιχνίδια και έκθεση ποδηλάτων στην πλατεία Συντάγματος.
Εκτός προγράμματος το ΔΝΤ, συμφωνία μόνο με τους Ευρωπαίους.Η ιδέα «ζυμώνεται» στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες : Το ΔΝΤ μπορεί να αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα, να μη συμμετάσχει στη χρηματοδότηση του και να παραμείνει μόνο ως «τεχνικός σύμβουλος». Η νέα συμφωνία θα συναφθεί μεταξύ Ελλάδας – ευρωπαϊκών Θεσμών και η αξιολόγηση θα κλείσει γρήγορα, πιθανότατα σε έκτακτη συνεδρίαση του Eurogroup στις 25-26 Απριλίου, παρακαμπτομένων των απαιτήσεων του ΔΝΤ για πρόσθετα σκληρά μέτρα και για δραστική αναδιάρθρωση-ελάφρυνση χρέους.
Το σενάριο αυτό θα συζητηθεί και σε άτυπες επαφές στο περιθώριο των εργασιών της Συνόδου του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον. Προς το παρόν αποτελεί αντικείμενο παρασκηνιακών διαβουλεύσεων, με πρωτοβουλία της γερμανικής κυβέρνησης και κορυφαίων παραγόντων της ΕΕ.
Στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο ωριμάζει η ιδέα ότι το ελληνικό πρόβλημα πρέπει να κλείσει άμεσα καθ’ οιονδήποτε τρόπο, γιατί η παρατεινόμενη αβεβαιότητα «κοστίζει» πολύ περισσότερο στην Ευρώπη, δημιουργώντας κινδύνους και προβλήματα σε μια περίδο αστάθειας.
Η προοπτική αποχώρησης του ΔΝΤ δεν καθιστά βέβαια διαλλακτικότερους τους Ευρωπαίους, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τη σκληρή διαπραγμάτευση με την ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να καταλήξουν σε μια συμφωνία όπου «οι αριθμοί θα βγαίνουν» – όπως είπε χθες ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Ολα «παίζονται» στην Αθήνα
Κι ενώ έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι το «παιχνίδι» μεταφέρεται στη ν Ουάσιγκτον και στη Σύνοδο του ΔΝΤ, η πραγματική μάχη δίνεται στην Αθήνα, όπου οι επίπονες διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και μετά την προσωρινή αποχώρηση των επικεφαλής των Θεσμών.
Παράγοντες της Κομισιόν επισημαίνουν ότι οι συζητήσεις στην Ουάσιγκτον ελάχιστα μπορεί να επηρεάσουν την πορεία της διαπραγμάτευσης στην Αθήνα. Οι συζητήσεις σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων αυτή την εβδομάδα θα γεφυρώσουν τις διαφορές σε πολλά ζητήματα και οι επικεφαλής των Θεσμών θα επιστρέψουν τη Δευτέρα για το τελικό λίφτινγκ σε ένα σχέδιο συμφωνίας.
Εκεί μπορεί να φανεί η διαφοροποίηση του ΔΝΤ και να δοθεί το μήνυμα περί ενδεχόμενης αποχώρησης του από το χρηματοδοτικό μέρος του προγράμματος.
Οποιες εκκρεμότητες απομείνουν, θα κλείσουν με μια πολιτική απόφαση στο Eurogroup. To Συμβούλιο ΥΠΟΙΚ της Ευρωζώνης δεν πρόκειται να λάβει αποφάσεις στις 22 Απριλίου, αλλά θα συνεδριάσει εκτάκτως τρεις μέρες αργότερα, στις 25-25 Απριλίου, για να ασχοληθεί μόνο με το ελληνικό ζήτημα.
Πηγή : link[/expander_maker]
Το ρίσκο θέλει και άσο.Μια κίνηση πολλαπλών αναγνώσεων αλλά και υψηλού ρίσκου συνιστά η προαναγγελία της κατάθεσης δυο νομοσχεδίων, για τα φορολογικά και ασφαλιστικά ζητήματα, αντίστοιχα, την προσεχή εβδομάδα, στην οποία προχώρησε χθες το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης μεσούσης της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, .
Αν και φέρει έντονα το άρωμα της περυσινής διαπραγμάτευσης και της «δημιουργικής ασάφειας» που την συνόδευσε, δεδομένης και της σημερινής συνάντησης του πρωθυπουργού Α.Τσίπρα με τον Γάλλο πρόεδρο Φ.Ολάντ στο Παρίσι, κατά την οποία εκτιμάται ότι θα επιδιωχθεί λύση πολιτικού χαρακτήρα στο ελληνικό ζήτημα, δεν συνιστά μια «τελεσίδικη» ενέργεια, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.
Κατά πόσον η απόφαση αυτή είναι προϊόν κάποιου είδους «προσυνεννόησης» με τους εκπροσώπους των θεσμών είναι άγνωστο και μάλλον αμφίβολο.
Αυτό που είναι σαφές, ωστόσο, είναι ότι η Αθήνα επιθυμεί να μην εμφανιστεί πως προκαταλαμβάνει την έκβαση των διαπραγματεύσεων και ότι προχωρά σε μια μονομερή ενέργεια, όσο κι αν αυτό ηχεί παράδοξο.
[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Ούτως ή άλλως, βάσει όσων έχουν ανακοινωθεί, οι θεσμοί αναμένεται να επιστρέψουν την Δευτέρα, 18 τρέχοντος στην Αθήνα, μετά την Εαρινή Σύνοδο του ΔΝΤ , 15-17 του μηνός και το οικονομικό επιτελείο διαβεβαιώνει ότι θα προηγηθεί συζήτηση μαζί τους επί των δύο νομοσχεδίων, πριν αυτά κατατεθούν προς ψήφιση στη Βουλή.
Κυριότερα, αυτή η πρωτοβουλία της κυβέρνησης, όπως και η στάση που τήρησε μετά τη δημοσιοποίηση των συνομιλιών ανωτέρων στελεχών του ΔΝΤ μέσω Wikileaks, στοχεύει στην αποτροπή του ενδεχομένου να οδηγηθεί η διαπραγμάτευση με τους θεσμούς στα χρονικά της όρια και άρα στη λήψη αποφάσεων υπό το κράτος της πίεσης της χρεοκοπίας.
Ακόμη και υπό το πρίσμα αυτό, ωστόσο, δεν παύει να συνιστά μια κίνηση υψηλού ρίσκου.
Πρώτον, εάν οι θεσμοί δεν εκλάβουν την πρωτοβουλία αυτή ως «μη γενόμενη» -όπως διαφαίνεται να υπονοεί η κυβέρνηση, τονίζοντας ότι τα δυο νομοσχέδια θα συζητηθούν μαζί τους- θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για το «πάγωμα» της διαπραγμάτευσης, με την καθυστέρηση της έλευσης των κλιμακίων των θεσμών στην Αθήνα.
Δεύτερον, εάν ο φίλτατος κ.Τσίπρας δεν κατορθώσει να εξασφαλίσει την παρέμβαση πολιτικού χαρακτήρα που φέρεται να προσδοκά από τον επίσης φίλτατο Φ.Ολάντ, τότε η πρωτοβουλία κινδυνεύει να αποδειχθεί κενή περιεχομένου ως προς την διαπραγμάτευση και μάλλον προς εσωτερική κατανάλωση.
Αντίθετα, τα πολιτικά οφέλη που εμφανίζεται να προσδοκά η κυβέρνηση από την πρωτοβουλία αυτή σχετίζονται με μια προσπάθεια ανατροπής εντυπώσεων, ότι είναι αποφασισμένη να δώσει «γη και ύδωρ», ώστε να κλείσει η διαπραγμάτευση και πως έως –εντέλει- διατηρεί την κυριαρχία της και μπορεί με ίδιες δυνάμεις να χαράσσει πολιτική.
Την πλάστιγγα ωστόσο της όλης υπόθεσης δεν μπορεί παρά να κρίνει το quid pro quo που είναι διατεθειμένος να κάνει ο κ.Τσίπρας, τόσο κατά την συνάντησή του με τον κ.Ολάντ όσο και άλλες ευρωπαϊκές προσωπικότητες.
Το «προσφυγικό χαρτί», παρά τα πενιχρά αποτελέσματα που έχει αποφέρει έως τώρα, παραμένει στο τραπέζι, ενώ μέλει να αποδειχθεί ποια είναι τα υπόλοιπα.
Σε οποιαδήποτε των περιπτώσεων, ωστόσο, η εξέλιξη αυτή εντείνει την αβεβαιότητα για την πορεία της διαπραγμάτευσης και βεβαίως της οικονομίας ενώ μπορεί να προκαλέσει προάγγελο ιδιαίτερα αρνητικών εξελίξεων για τη χώρα, σε περίπτωση που δεν τελεσφορήσουν οι όποιοι σχεδιασμοί της κυβέρνησης.
Όλα αυτά, όμως, θα τα δούμε να ξεδιπλώνονται μπροστά μας τις επόμενες ημέρες…
Πηγή : link [/expander_maker]
Τζωρτζ Σόρος: «Με 30 δισ. ευρώ θα θέσουμε υπό έλεγχο την προσφυγική κρίση».Η πολιτική ασύλου που προέκυψε από τις διαπραγματεύσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) με την Τουρκία τον Μάρτιο ετέθη σε εφαρμογή στις 4 Απριλίου, όταν 202 αιτούντες άσυλο απελάθηκαν από την Ελλάδα. Η πολιτική αυτή έχει τέσσερις ουσιαστικές αδυναμίες:
– Η διαπραγμάτευση πραγματοποιήθηκε με την Τουρκία και η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ την επέβαλε στην ΕΕ.
– Εχει σοβαρή έλλειψη χρηματοδότησης.
– Δεν τίθεται σε εθελοντική βάση, ορίζει ποσοστώσεις στις οποίες αντιτίθενται πολλά κράτη-μέλη και αναγκάζει τους πρόσφυγες να εγκατασταθούν σε χώρες στις οποίες δεν θέλουν να ζήσουν.
– Μετατρέπει την Ελλάδα σε de facto «μαντρί» με ανεπαρκείς υποδομές για τους αιτούντες άσυλο που βρίσκονται ήδη στη χώρα.
Ολες αυτές οι αδυναμίες μπορούν να διορθωθούν.Έναν σταθερό και αξιόπιστο ετήσιο στόχο 300.000-500.000 προσφύγων πρέπει να περιέχει μια συνολική ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου.Οσοι πρόσφυγες είναι αποφασισμένοι να εγκατασταθούν σε μια συγκεκριμένη χώρα θα πρέπει να περιμένουν περισσότερο απ’ όσο εκείνοι που θα δεχθούν να πάνε στη χώρα που θα τους προταθεί. Οι καταγεγραμμένοι αιτούντες άσυλο θα πρέπει να περιμένουν τη σειρά τους εκεί όπου βρίσκονται σήμερα. Αυτό θα ήταν πολύ φθηνότερο και λιγότερο επίπονο από το σημερινό χάος. Οσοι προσπερνούν την ουρά θα χάνουν τη θέση τους, κάτι που συνιστά ικανό κίνητρο για να ακολουθήσουν τους κανόνες.
[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση
Το σχέδιο αυτό απαιτεί τουλάχιστον 30 δισ. τον χρόνο για να χρηματοδοτηθούν, μεταξύ άλλων, οι χώρες της πρώτης γραμμής όπως η Τουρκία, να δημιουργηθεί μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου και μια συνοριακή δύναμη, να αντιμετωπιστεί η ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα και να υιοθετηθούν κοινά ευρωπαϊκά πρότυπα για την ενσωμάτωση των προσφύγων.
Αυτά τα 30 δισ. τον χρόνο είναι λιγότερο από το 0,25% του συνολικού ΑΕΠ των «28» της ΕΕ και λιγότερο από το 0,5% των συνολικών δαπανών και των 28 κυβερνήσεων. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση.
Αργά ή γρήγορα θα επιβληθούν νέοι φόροι για να αντιμετωπιστεί η προσφυγική κρίση. Η συγκέντρωση ανεπαρκών πόρων χρόνο με τον χρόνο δεν θα είναι εύκολη. Αντίθετα, η «απότομη χρηματοδότηση» θα επιτρέψει στην ΕΕ να απαντήσει πιο αποτελεσματικά σε μερικές από τις πιο επικίνδυνες επιπτώσεις. Μακροχρόνια αυτό θα μειώσει τις συνολικές δαπάνες της ΕΕ για να αντιμετωπίσει και να ανακάμψει από την προσφυγική κρίση.
Με τα επιτόκια παγκοσμίως σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, σήμερα είναι μια εξαιρετικά ευνοϊκή περίοδος για να εκμεταλλευτούμε την πιστοληπτική ικανότητα του «τριπλού άλφα» (ΑΑΑ) της ΕΕ. Το ερώτημα είναι πώς θα την εκμεταλλευτούμε χωρίς να εγείρουμε αντιδράσεις, ιδίως στη Γερμανία.
Χρήματα σε Ιορδανία, Τουρκία και Ελλάδα
Κατ’ αρχάς πρέπει να παραδεχθούμε ότι η Ευρώπη ήδη δανείζεται. Μηχανισμοί όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Οικονομικής Σταθερότητας (EFSM) και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) μπορούν να βρουν γρήγορα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ με ελκυστικούς όρους. Αυτοί θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν την «απότομη χρηματοδότηση» που απαιτείται για την αντιμετώπιση του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος. Οι χώρες που θα λάβουν τη χρηματοδότηση – Ιορδανία, Τουρκία και Ελλάδα – δεν πρέπει να είναι αναγκασμένες να αποπληρώσουν τα ποσά που θα λάβουν. Η ΕΕ και τα κράτη-μέλη οφείλουν να βρουν νέες πηγές εσόδων, όπως ο πανευρωπαϊκός ΦΠΑ που ήδη φέρνει έσοδα, ένας ειδικός φόρος στο πετρέλαιο όπως πρότεινε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ή ένας νέος φόρος σε όσους ταξιδεύουν προς την ΕΕ και στις βίζες τους, το οποίο θα μεταφέρει μέρος του βάρους σε μη πολίτες της ΕΕ.
Το ερώτημα παραμένει: Πώς θα επιτευχθεί η αναγκαία πολιτική βούληση; Πιστεύω ότι υπάρχει μια σιωπηρή πλειονότητα πολιτών που επιθυμεί να διατηρηθεί η ΕΕ, παρά τα προβλήματά της. Οι πολιτικοί ηγέτες θα την ακούσουν αν υψώσει την φωνή της.
Η προσφυγική κρίση συνιστά υπαρξιακή απειλή για την Ευρώπη. Θα ήταν ανεύθυνο να επιτρέψουμε στην ΕΕ να αποσυντεθεί λόγω έλλειψης χρηματοδότησης για να τεθεί υπό έλεγχο η κρίση. Ωστόσο, ακριβώς η έλλειψη επαρκούς χρηματοδότησης είναι το κυριότερο εμπόδιο στην εφαρμογή επιτυχημένων προγραμμάτων στις χώρες της πρώτης γραμμής.
Σε όλη την Ιστορία οι κυβερνήσεις εκδίδουν ομόλογα για να αντιμετωπίσουν έκτακτες ανάγκες. Πότε θα έπρεπε η ΕΕ να εκμεταλλευτεί την πιστοληπτική της ικανότητα «ΑΑΑ» αν όχι σε μια ιστορική στιγμή που αντιμετωπίζει θανάσιμο κίνδυνο;
Ο κ. George Soros είναι πρόεδρος του Soros Fund Management και πρόεδρος των Ιδρυμάτων Open Society.
Πηγή : link
[/expander_maker]
Ρέγκλινγκ: Ελπίδες να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση στο τέλος του μήνα.O επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας , τόνισε ότι η αξιολόγηση βρίσκεται σε εξέλιξη αλλά η διαδικασία είναι δύσκολη.
«Ακόμη βρισκόμαστε στη διαδικασία αξιολόγησης, αλλά δεν είναι εύκολο. Υπάρχει ακόμη ένα ευρύ φάσμα θεμάτων», είπε ο κ. Ρέγκλινγκ μιλώντας σε εκδήλωση στο ινστιτούτο μελετών Council on Foreign Relations.
Ο κ. Ρέγκλινγκ σημείωσε πως υπάρχουν ελπίδες ότι η αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος θα έχει ολοκληρωθεί στα τέλη του μήνα, ώστε η Αθήνα να μπορέσει να αρχίσει να συζητά με τους πιστωτές την ελάφρυνση του χρέους της.
«Η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει μια δόση του δανείου της τον Ιούλιο και η Αθήνα θα χρειαστεί εκταμίευση χρημάτων για αυτό», διευκρίνισε.
Πηγή:link