Ενημέρωση ΕΑΕΕ για τις τελευταίες ευρωπαϊκές εξελίξεις στον ασφαλιστικό κλάδο.Με πρωτοβουλία της Επιτροπής Διεθνών & Δημοσίων Σχέσεων η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος (ΕΑΕΕ) πραγματοποίησε εκδήλωση με στόχο την ενημέρωση στελεχών των εταιριών μελών της Ε.Α.Ε.Ε. για τις πρόσφατες εξελίξεις σε σημαντικούς ευρωπαϊκούς φακέλους ασφαλιστικού ενδιαφέροντος καθώς και για τις επιπτώσεις αυτών στη λειτουργία των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και της ασφαλιστικής αγοράς γενικότερα.
Ο κ. Ε. Μοάτσος, Πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών & Δημοσίων Σχέσεων της ΕΑΕΕ, ανοίγοντας την εκδήλωση ανέφερε πως πέραν του Solvency II, που απασχολεί εντατικά την ασφαλιστική αγορά τα τελευταία χρόνια, την περίοδο αυτή στην Ε.Ε. προωθούνται μία σειρά από κανονιστικές πρωτοβουλίες που αλλάζουν καθοριστικά τη λειτουργία της ασφαλιστικής αγοράς και έχουν ως κύριο στόχο την ενίσχυση της προστασίας του καταναλωτή.
Η κ. Μ. Αντωνάκη, Γεν. Διευθύντρια της ΕΑΕΕ στην εισαγωγική της παρουσίαση έκανε μία γενική επισκόπηση της ευρωπαϊκής ασφαλιστικής αγοράς. Αναφέρθηκε αρχικά στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ενωμένη Ευρώπη σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Στη συνέχεια παρουσίασε αναλυτικά τα βασικά στοιχεία και τους αριθμούς που σχηματίζουν την εικόνα της ευρωπαϊκής ασφαλιστικής αγοράς (παραγωγή ασφαλίστρων, αποζημιώσεις, επενδύσεις, κατανομή ασφαλίστρων ανά δίκτυο κ.ά.), εξάγοντας χρήσιμα συμπεράσματα για τις τάσεις που επικρατούν στον κλάδο. Τέλος, αναφέρθηκε στους βασικούς φακέλους που απασχολούν τον κλάδο σε ευρωπαϊκό επίπεδο : Solvency II, ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές, προστασία καταναλωτή, περίοδο χαμηλών επιτοκίων, το μέλλον του κλάδου Ζωής, την προώθηση επενδύσεων στην ευρωπαϊκή ασφαλιστική αγορά (πρόγραμμα Γιούνκερ, ένωση κεφαλαιαγορών), νέο πανευρωπαϊκό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα κ.ά.)
Ακολούθησε η κ. Ε. Βαρουχάκη, Επικεφαλής Νομικής Υπηρεσίας και Διεθνών Σχέσεων της ΕΑΕΕ, η οποία αναφέρθηκε στην οδηγία για τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων IDD. Στόχο της οδηγίας αποτελεί η διασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού για όλα τα κανάλια διανομής ασφαλιστικών προϊόντων και η εξασφάλιση ίδιου επιπέδου προστασίας για τους καταναλωτές ανεξαρτήτως του «μέσου» διανομής. Η κ. Βαρουχάκη ανέλυσε τις βασικές αλλαγές που επιφέρει η οδηγία στον τομέα της διανομής ασφαλιστικών προϊόντων, ιδίως σε ό,τι αφορά τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, και τις υποχρεώσεις που τους δημιουργεί αυτή.
Η κ. Μ. Φαράντου, Νομικός Σύμβουλος της ΕΑΕΕ επικεντρώθηκε στο θεσμικό πλαίσιο δραστηριοποίησης ασφαλιστικών επιχειρήσεων με το καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΠΥ) και στους σχετικούς προβληματισμούς και τα ερωτήματα που προκύπτουν σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο σχετικά με τις προϋποθέσεις λειτουργίας και τον έλεγχό τους.
Πηγή:link
Επί της ουσίας το ΙΒ είναι η θεσμοθέτηση ενός δεύτερου διαφορετικού προγράμματος σπουδών μέσα στο σχολείο, το οποίο προϋποθέτει μία επιπρόσθετη δομή.
Γεννάται ωστόσο το ερώτημα, κατά πόσο το δημόσιο σχολείο, από το οποίο ακόμα λείπουν εκπαιδευτικοί, θα μπορεί να ανταποκριθεί σε διπλό πρόγραμμα.
Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε στην Δράμα, ύστερα από ματαιώσεις και αναβολές για την αποφυγή επεισοδίων, χωρίς τελικά να τα αποφύγει, πρότεινε μία σειρά προτάσεων μεταξύ των οποίων για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση την ακόλουθη:
«Ομάδα εργασίας που θα εξετάσει μοντέλα εκπαίδευσης και πλαίσια σπουδών που θα περιλαμβάνουν δύο διαφορετικά Πλαίσια Προγραμμάτων Σπουδών, το ένα εκ των οποίων μπορεί να είναι πρόγραμμα που οδηγεί σε ενός τύπου Διεθνές Απολυτήριο [International Baccalaureate]).
Δεδομένου ότι είναι απολύτως αναγκαία η σταδιακή (μερική ή συνολική) αποσύνδεση της εκπαίδευσης στο ΓΕΛ από τις πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις, έργο της ειδικής επιτροπή θα είναι μια ολοκληρωμένη πρόταση θέσπισης κριτηρίων για την εισαγωγή στην Γ/θμια εκπαίδευση.
Για τα τμήματα υψηλής ζήτησης μπορεί να εξεταστεί αν η πιστοποιημένη γλωσσομάθεια ή οι γνώσεις Η/Υ μπορούν να αποτελέσουν κριτήρια. Τα κριτήρια μπορεί να περιλαμβάνουν και βαθμολογία από εναλλακτικές στις πανελλήνιες τυποποιημένες [standardized] εξετάσεις (π.χ. εξετάσεις ικανοτήτων πολιτειότητας ή εξετάσεις ακαδημαϊκής αντίληψης [Academic Aptitude Test] ή ακαδημαϊκής απόδοσης [Academic Performance Test], τύπου PISA.
Όσον αφορά σε τμήματα ΑΕΙ που δεν έχουν μεγάλη ζήτηση, οι εισαγόμενοι θα μπορούσαν να επιλέγονται με συγκεκριμένα κριτήρια και χωρίς οποιουδήποτε τύπου εξετάσεις.
Για τα τμήματα όπου η προσφορά ισοσταθμίζει ή υπερκαλύπτει τη ζήτηση το αναβαθμισμένο απολυτήριο λυκείου μπορεί να είναι η μοναδική προϋπόθεση.
Πρέπει να εκλείψει επίσης το φαινόμενο φοιτητές να σπουδάζουν ειδικότητες για τις οποίες δεν ενδιαφέρονται, και να αποκλείονται φοιτητές οι οποίοι ενδιαφέρονται γι’ αυτές. Κάθε φοιτητής θα επιλέγει μια ή δυο ειδικότητες, αναλόγως των ενδιαφερόντων του, αλλά και των εκτιμούμενων από τον ίδιο δυνατοτήτων πρόσβασης.
Με αυτό τον τρόπο ενισχύουμε την υπευθυνότητα των νέων στην επιλογή της σταδιοδρομίας τους».
Ακόμη, συζητήθηκε το θέμα για τις δώδεκα επιτροπές για τη διαμόρφωση προτάσεων σχετικά με τη νέα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση η οποία επιδιώκεται να είναι έτοιμη στο τέλος του Μαρτίου όπου και θα συνεδριάσει η 42μελής Επιτροπή Εθνικού διαλόγου
Όπως τονίσθηκε: «Χρειάζεται η σύνταξη ενός Εθνικού Πλαισίου Εκπαίδευσης (National Curriculum) αντικείμενο του οποίου είναι να προσδιορίσει σε αδρές γραμμές τη μορφή και το γενικό περιεχόμενο του Εθνικού Πλαισίου Εκπαίδευσης για τον Έλληνα-Ευρωπαίο πολίτη του 21ου αιώνα που μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον μεγάλων αλλαγών και απρόβλεπτων εξελίξεων.
Το ΕΠΕ θα δηλώνει το γενικό σκοπό και τους βασικούς στόχους της σχολικής εκπαίδευσης, τα εκπαιδευτικά standards που θα πρέπει να αναμένονται συνολικά από τη μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά και να επιτυγχάνονται σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης.”
Σε οτι αφορά στην υποχρεωτική εκπαίδευση , νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο επισημάνθηκε ότι:
“Με δεδομένο ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου έχει ανακοινώσει 14χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, ειδική επιτροπή με ομάδες εργασίας θα ασχοληθούν με τα παρακάτω ερωτήματα:
Το μοντέλο διακυβέρνησης της εκπαίδευσης. Πώς θα αποκτήσει αυτονομία η σχολική μονάδα, ως προς το πρόγραμμα, και τη λειτουργία της; Μπορεί να έχουν οι σχολικές μονάδες τη διαχείριση του προϋπολογισμού τους; Ποιο είναι το optimum μέγεθος;
Ενιαίος τύπος σχολείων, ή διαφοροποιημένη εκπαίδευση; Μπορεί το σχολείο να βγει από την τυποποιημένη ανωνυμία και να αποκτήσει διακριτή φυσιογνωμία και brand name? Ποιοι ενδιάμεσοι υποστηρικτικοί θεσμοί ανάμεσα στη σχολική μονάδα και τη διοίκηση; Αποτίμηση του θεσμού του σχολικού συμβούλου.