Η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους της Ελλάδας για πρώτη φορά επισήμως στo Eurogroup.Η Ευρωομάδα σύμφωνα με τα βασικά σημεία της ημερήσιας διάταξης, θα πραγματοποιήσει έκτακτη σύνοδο για να συζητήσει την πορεία του προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής της Ελλάδας.
Οι συζητήσεις θα καλύψουν μια συνολική δέσμη μεταρρυθμίσεων πολιτικής, καθώς και τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους της Ελλάδας. «Και τα δύο στοιχεία πρέπει να συνυπάρχουν προκειμένου να ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος και να αποδεσμευθεί περαιτέρω χρηματοδοτική στήριξη στην Ελλάδα», επισημαίνεται στην ανακοίνωση του Eurogroup.
Εν τω μεταξύ, πηγές της ευρωζώνης επιβεβαιώνουν ότι σήμερα το απόγευμα πραγματοποιείται τηλεδιάσκεψη της Ομάδας Εργασίας της Ευρωζώνης (Euroworking Group) για το συνολικό πακέτο μέτρων και τον “εφεδρικό μηχανισμό”.
Υπενθυμίζεται ότι ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, κάλεσε τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης να καταλήξουν «πολύ σύντομα» σε συμφωνία για το ελληνικό ζήτημα.
“Τίτλοι τέλους” για το χαρτονόμισμα των 500 ευρώ.Την απόφαση να βάλει τίτλους τέλους στο χαρτονόμισμα των 500 ευρώ, καταργώντας εφεξής την έκδοσή του, αναμένεται να λάβει η ΕΚΤ κατά τη σημερινή της συνεδρίαση.
Οι συζητήσεις για την κατάργηση του “μωβ χαρτονομίσματος” ξεκίνησαν εδώ και περίπου ένα τρίμηνο, με την ΕΚΤ να αιτιολογεί την ανάγκη κατάργησης του 500ευρου, με το σκεπτικό ότι αυτό χρησιμοποιείται σε εγκληματικές δραστηριότητες και δη σχετιζόμενες με τρομοκρατία, ενώ παράλληλα “υποθάλπει” την φοροδιαφυγή.
Η διασύνδεση του 500ευρου με τρομοκρατικές δραστηριότητες είχε καταγραφεί σε έρευνες της ευρωπαϊκής αστυνομίας Europol, καθώς και του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών και του Εγκλήματος, ενώ το χαρτονόμισμα των 500 ευρώ είχε επονομαστεί για τους λόγους αυτούς και χαρτονόμισμα “Μπιν Λάντεν”.
[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Σημειώνεται ότι από τα σχεδόν 1 τρισ. ευρώ που βρίσκονται σε κυκλοφορία, το 1/3 έχουν τυπωθεί σε χαρτονομίσματα των 500 ευρώ. Μάλιστα, από το 2002, όταν μπήκε στην κυκλοφορία το ευρώ, ο αριθμός των χαρτονομισμάτων των 500 ευρώ έχει αυξηθεί δυσανάλογα σε σύγκριση με τα υπόλοιπα χαρτονομίσματα του ευρώ.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις της ΕΚΤ, το 56% των πολιτών της Ε.Ε. δεν έχει δει ποτέ το μωβ χαρτονόμισμα, αφού αυτό χρησιμοποιείται περισσότερο για την αποθήκευση μετρητών παρά για πληρωμές.
Πράγμα που σημαίνει ότι ακόμη και αν δεν υπήρχε το οργανωμένο έγκλημα ή η φοροδιαφυγή, το “μάζεμα” των 500ευρων από την ΕΚΤ είναι ένας καλός λόγος για να επιστρέψουν τα μετρητά που κρύβονται κάτω από το στρώμα (πανευρωπαϊκά και όχι μόνο στην Ελλάδα) εντός τραπεζικού συστήματος. Σημειωτέον ότι πρώτοι και… καλύτεροι fans του 500ευρου είναι οι Γερμανοί, καθώς αυτό αντιστοιχεί σε αξία με το παλιό χαρτονόμισμα των 1.000 γερμανικών μάρκων. Επιπλέον, οι Γερμανοί παραδοσιακά προτιμούν τις συναλλαγές με μετρητά αντί των ηλεκτρονικών πληρωμών.
Έχοντας, λοιπόν, “απέναντί της” τη Γερμανία, η ΕΚΤ αναμένεται να δώσει μια μακρά περίοδο πριν καταργήσει το χαρτονόμισμα των 500 ευρώ. Όπως εκτιμάται, η διακοπή της έκδοσης και διανομής των χαρτονομισμάτων θα γίνει το 2018, αλλά ακόμη και τότε οι κάτοχοί τους δεν θα εξαναγκαστούν να τα ανταλλάξουν. Αντιθέτως, η ΕΚΤ θα εξακολουθήσει να τα ανταλλάσσει επ’ αόριστον, όπως είχε πράξει και η Bundesbank με τα χαρτονομίσματα του μάρκου μετά την εισαγωγή του ευρώ.
Αυτό που αναμένεται να γίνει σε πρώτη φάση είναι ότι η ΕΚΤ θα σταματήσει να τυπώνει και να ρίχνει στην αγορά καινούργια χαρτονομίσματα των 500 ευρώ.
Κατόπιν, σταδιακά μέσω τραπεζικού συστήματος, θα αποσύρει τα χαρτονομίσματα που βρίσκονται σε κυκλοφορία, ξεκινώντας από τα 500ευρα που βρίσκονται στα χρηματοκιβώτια των κεντρικών και εμπορικών τραπεζών, τα οποία θα αντικαταστήσει με άλλα των 200, 100 ευρώ ή μικρότερης αξίας.
Κατόπιν θα αποσύρει τα 500ευρα που κατέχουν επιχειρήσεις και ιδιώτες. Οι κάτοχοι των 500 ευρώ που βρίσκονται σε κυκλοφορία θα μπορούν είτε να τα ανταλλάξουν στις τράπεζες με μικρότερης αξίας χαρτονομίσματα είτε να συνεχίσουν να τα κατέχουν και να συναλλάσσονται με αυτά, όπου βεβαίως θα γίνονται δεκτά, αφού η χρήση τους θα περιοριστεί.
Σημειώνεται ότι στην εγχώρια αγορά και με αφορμή τις συζητήσεις για την απόσυρση του χαρτονομίσματος των 500 ευρώ, σημειώθηκε μεγάλη κινητικότητα στα γκισέ των τραπεζών από κατόχους που ζητούσαν την ανταλλαγή τους με μικρότερα σε αξία χαρτονομίσματα, αλλά και καταιγισμός ερωτήσεων στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ο λόγος προφανής, αφού τα 500ευρα… πιάνουν πολύ λιγότερο χώρο κάτω από το στρώμα (π.χ. μόλις με 20 από αυτά, έχεις βάλει στο σεντούκι 10.000 ευρώ).
Κατόπιν αυτού, η ΤτΕ εξέδωσε εγκύκλιο με την οποία καλεί τις τράπεζες “να λαμβάνουν τα προβλεπόμενα από το σχετικό θεσμικό πλαίσιο μέτρα δέουσας επιμέλειας ως προς τον πελάτη για την πρόληψη και αποτροπή της χρήσης του τραπεζικού συστήματος για σκοπούς νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και χρηματοδότησης της τρομοκρατίας μέσω και των πράξεων ανταλλαγής των εν λόγω τραπεζογραμματίων”. Έτσι, όταν καλούνται να ανταλλάξουν χαρτονομίσματα των 500 ευρώ, θα πρέπει:
α) Να παρέχουν την υπηρεσία της ανταλλαγής τραπεζογραμματίων των 500 ευρώ αποκλειστικά σε πελάτες τους, και προκειμένου περί φυσικών προσώπων, σε δικαιούχους καταθετικού λογαριασμού στο πιστωτικό ίδρυμα, υφισταμένου ή νέου, τηρουμένων των ισχυουσών διατάξεων για τον περιορισμό της ανάληψης μετρητών και της μεταφοράς κεφαλαίων.
β) Μέσω κατάλληλων διαδικασιών και μέτρων που λαμβάνουν, να καταγράφουν και να καταχωρούν μηχανογραφικά κάθε πράξη ανταλλαγής τραπεζογραμματίων των 500 ευρώ με άλλα μικρότερης αξίας.
γ) Να αθροίζουν το σύνολο των πράξεων ανταλλαγής τραπεζογραμματίων των 500 ευρώ ανά πελάτη-φυσικό πρόσωπο μηχανογραφικά και να τις συνεκτιμούν με άλλες συναλλαγές του με χαρτονομίσματα της εν λόγω ονομαστικής αξίας καθώς και με τις λοιπές συναλλαγές του κατά την εφαρμογή των μέτρων επιμέλειας.
Στο πλαίσιο και των προαναφερόμενων μέτρων δέουσας επιμέλειας που εφαρμόζουν, να παρακολουθούν και τις λοιπές συναλλαγές πελατών τους που εκτελούνται με προσκομιζόμενα τραπεζογραμμάτια των 500 ευρώ, όπως, κατάθεση σε λογαριασμό των ιδίων ή τρίτων, αίτηση διενέργειας πληρωμής ή μεταφοράς πίστωσης κλπ., εν αναφορά και προς το οικονομικό/συναλλακτικό προφίλ του εκάστοτε πελάτη.
Προς το σημερινό Euro Working Group, τα βλέμματα κυβέρνησης και δανειστών.Στο Euro Working Group, το οποίο σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις αναμένεται να συνεδριάσει σήμερα το απόγευμα, στρέφονται τα βλέμματα της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των δανειστών, καθώς η έκβασή του ενδέχεται να κρίνει αρκετά για το έκτακτο Eurogroup της 9ης Μαΐου.
Στη συνεδρίαση, που θα πραγματοποιηθεί με τηλεδιάσκεψη, την Ελλάδα θα εκπροσωπήσει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης, και θα μετέχουν στελέχη των εκπροσώπων των δανειστών, συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στο Eurogroup της προσεχούς Δευτέρας αναμένεται να τεθούν τόσο η αρχιτεκτονική, όσο και η νομική μορφή του πακέτου των «προληπτικών μέτρων» ύψους 3,6 δισ. ευρώ, για το οποίο το ΔΝΤ επιμένει να συμπεριληφθεί στο ελληνικό πρόγραμμα ως «εχέγγυο» για την περίπτωση αποκλίσεων από τους στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα το 2017 και το 2018.
Στη συνέχεια, οι επικεφαλής των κλιμακίων αναμένεται να επιστρέψουν στην Αθήνα για την επανάληψη των εκ του σύνεγγυς διαπραγματεύσεων και τη διευθέτηση των λεπτομερειών για τα «προληπτικά μέτρα».
Στόχος θα είναι η έκδοση ενός staff level agreement (συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο), η οποία θα λάβει την πολιτική έγκριση στο Eurogroup της 24ης Μαΐου, σημαίνοντας την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και ανοίγοντας τον δρόμο για την εκταμίευση της δόσης των 5,7 δισ. ευρώ.
Ανάγκη να μειωθεί το κρατικό χρέος της Ευρωζώνης, αναφέρει μελέτη της ΕΚΤ.Η δημοσιονομική προσαρμογή των χωρών της Ευρωζώνης, με βάση τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (SGP), θα οδηγούσε σε μία δεκαετία σε σημαντική μείωση του κρατικού χρέους της Ευρωζώνης, που συνεχίζει να υπερβαίνει το 90% του ΑΕΠ της, φέρνοντάς το πιο κοντά στο επίπεδο αναφοράς της συνθήκης του Μάαστριχτ, που είναι το 60% του ΑΕΠ, σύμφωνα με μελέτη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Η μελέτη, με τίτλο: «Στρατηγικές μείωσης του κρατικού χρέους στην Ευρωζώνη», σημειώνει ότι χωρίς μία τέτοια δημοσιονομική προσαρμογή, «η μείωση του χρέους θα ήταν πολύ πιο περιορισμένη, κυρίως λόγω των πιέσεων για δαπάνες που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού και την αύξηση των δαπανών για τόκους».
Στο επίπεδο των χωρών – μελών, «η μετάβαση σε ισχυρές δημοσιονομικές θέσεις και βιώσιμα επίπεδα χρέους θα είναι κρίσιμης σημασίας για την ανάκτηση των δημοσιονομικών εφεδρειών και την αύξηση των αντοχών των οικονομιών», σημειώνει η ΕΚΤ. Ο δείκτης αναφοράς του SGP, που καθιερώθηκε το 2011 στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων για να γίνει λειτουργικό το κριτήριο του χρέους, «αποτελεί ένα κατάλληλο πλαίσιο για τη μείωση των ακόμη πολύ υψηλών επιπέδων χρέους σε πολλές χώρες – μέλη», αναφέρεται. Σύμφωνα με τον δείκτη αυτόν, το χρέος θα πρέπει να μειώνεται κατά το ένα εικοστό της διαφοράς του από το 60% κατά μέσο όρο σε μία τριετία, προκειμένου να θεωρείται η μείωσή του ικανοποιητική. Λαμβάνει, ωστόσο, ο δείκτης αυτός, ρητά υπόψη τις τρέχουσες συνθήκες της οικονομίας και παρέχει πρόσθετη ευελιξία, συνυπολογίζοντας ελαφρυντικούς παράγοντες που εμποδίζουν την αναγκαία προσαρμογή.
Φρ. Ολάντ: Θέλουμε συμφωνία με την Ελλάδα μέχρι την Δευτέρα.Την επιθυμία του για την επίτευξη συμφωνίας για την Ελλάδα στο Eurogroup της 9ης Μαϊου, εξέφρασε ο πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, ενόψει της κρίσιμης συνεδρίασης.
Καθώς μέχρι στιγμής οι προβλέψεις για την συνεδρίαση των ΥΠΟΙΚ της Ευρωζώνης στις 9 Μαΐου είναι αρνητικές, με τα διεθνή ΜΜΕ κάνουν λόγο για νέο αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της, ο Γάλλος πρόεδρος με παρέμβασή του δήλωσε ότι η Γαλλία ελπίζει σε συμφωνία με την Ελλάδα μέχρι την Δευτέρα για το νέο ελληνικό πρόγραμμα.
Όπως δήλωσε ο Γάλλος κυβερνητικός εκπρόσωπος Stephane Le Foll σε δημοσιογράφους, ο Hollande κάνει λόγο για την ανάγκη σταθερότητας στην Ευρώπη.
Η Ρωσία «απαντά» στο ΝΑΤΟ δημιουργώντας τρεις νέες ταξιαρχίες στη δυτική και τη νότια Ρωσία για να “αντισταθμίσουν την ενίσχυση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ”, ανακοίνωσε σήμερα ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού.
“Το υπουργείο Άμυνας έλαβε μια σειρά μέτρων με στόχο να αντισταθμίσει την ενίσχυση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ κοντά στα ρωσικά σύνορα”, δήλωσε ο Σοϊγκού.
“Μέχρι το τέλος της χρονιάς, δύο νέες μεραρχίες θα έχουν σχηματισθεί στη στρατιωτική περιφέρεια της Δύσης και μια άλλη στη στρατιωτική περιφέρεια του Νότου”, πρόσθεσε.
Τα επεισόδια έχουν πολλαπλασιάστει πρόσφατα στη θάλασσα της Βαλτικής, όπου ρωσικά αεροπλάνα πέταξαν επανειλημμένα πάνω από αμερικανικά πολεμικά πλοία ή κοντά σε αμερικανικά πολεμικά αεροπλάνα.
Χθες Τρίτη η Εσθονία κατήγγειλε ότι ρωσικά αεροπλάνα παραβιάζουν τακτικά τον εναέριο χώρο της και το ΝΑΤΟ υπογράμμισε ότι δεν θα διστάσει να “υπερασπιστεί τους συμμάχους του” σε περίπτωση ρωσικών “επιθέσεων”.
«Βόμβα» από τη Ηandelsblatt: Από τα μνημονιακά δάνεια, μόλις το… 5% των χρημάτων πήγαν στους Έλληνες πολίτες!Λιγότερο από το 5% των δανείων κατέληξαν στον ελληνικό προϋπολογισμό από τα δάνεια που δόθηκαν -ύψους 220 δισεκατομμυρίων ευρώ- για τη σωτηρία της Ελλάδας στα πέντε πρώτα χρόνια των μνημονίων, ενώ τα υπόλοιπα πήγαν στη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών!
Αυτό προκύπτει από τη 24σέλιδη έρευνα της «Ευρωπαϊκής Σχολής Μάνατζμεντ και Τεχνολογίας» (ESMT) του Βερολίνου, η οποία δημοσιεύεται, κατ΄ αποκλειστικότητα, σήμερα από την έγκυρη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt.
Όπως καταδεικνύει η έρευνα, το 95% των μνημονιακών δανείων διατέθηκαν για να σωθούν ευρωπαϊκές τράπεζες και μάλιστα σε βάρος του συνόλου. «Η έρευνα αποδεικνύει ότι η Ευρώπη και το ΔΝΤ έσωσαν τα περασμένα χρόνια κυρίως τις τράπεζες και άλλους ιδιώτες πιστωτές» προσθέτει η Handelsblatt.
[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]«Με τα πακέτα βοήθειας σώθηκαν κυρίως ευρωπαϊκές τράπεζες» δηλώνει στην Handelsblatt ο διευθυντής της ESMT, Γιοργκ Ρόχολ, ο οποίος συμμετέχει και στο γνωμοδοτικό συμβούλιο του γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα με την έρευνα, 86,9 δισ. ευρώ πήγαν στην εξόφληση παλαιών χρεών, 52,3 δισ. για εξόφληση τόκων και 37,3 δισ. για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.
Η “Ευρωπαϊκή Σχολή Μάνατζμεντ και Τεχνολογίας” (ESMT) του Βερολίνου προσκομίζει για πρώτη φορά στην 24σέλιδη έρευνα ένα λεπτομερή υπολογισμό: Οι οικονομολόγοι της ανέλυσαν κάθε ένα δάνειο ξεχωριστά επί βδομάδες για να διαπιστώσουν που πήγαν τα λεφτά. Το συμπέρασμα είναι αποκαλυπτικό: μόνο 9,7 δισ., δηλαδή λιγότερο από το 5% μπήκαν στον ελληνικό προϋπολογισμό και επομένως ήταν προς όφελος των πολιτών. Το μεγαλύτερο μέρος χρησιμοποιήθηκε για την εξυπηρέτηση παλαιών οφειλών και την πληρωμή των τόκων.
«Πρόκειται για κάτι που υπέθεταν όλοι αλλά το γνώριζαν λίγοι και επιβεβαιώνεται τώρα από την εν λόγω έρευνα: Εδώ και έξι χρόνια η Ευρώπη προσπαθεί μάταια να τερματίσει την κρίση στην Ελλάδα με δάνεια και απαιτεί συνεχώς σκληρότερα μέτρα και μεταρρυθμίσεις. H αιτία της αποτυχίας βρίσκεται όμως προφανώς λιγότερο στην πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης και περισσότερο στο σχεδιασμό των προγραμμάτων βοήθειας» σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.
Οπως σημειώνει η εφημερίδα, οι υπολογισμοί αυτοί εγείρουν αμφιβολίες για τον σχεδιασμό των προγραμμάτων βοήθειας, αφού με τα δάνεια εξυπηρετήθηκαν χρέη, αν και η Ελλάδα είναι από το 2010 ντε φάκτο χρεοκοπημένη. Ιδίως η σωτηρία των ελληνικών τραπεζών αποδείχθηκε καταστροφική για τους φορολογούμενους. Συνολικά, διοχετεύθηκαν από τα δύο πακέτα βοήθειας 37,2 δισ. ευρώ στις ελληνικές τράπεζες. Η βοήθεια όμως αυτή εκμηδενίσθηκε εν τω μεταξύ πλήρως, αφού από την ανακεφαλαιοποίηση του 2013 έχασαν σχεδόν το 98% της αξίας τους στο χρηματιστήριο.
«Το κούρεμα του ελληνικού χρέους θα έπρεπε να ήταν πιο σκόπιμο, είναι ήδη στην αρχή των προγραμμάτων βοήθειας το 2010» τονίζει ο Γιόργκ Ρόχολ και προσθέτει: «Θα έπρεπε βέβαια η γερμανική κυβέρνηση να είχε στηρίξει πιθανόν τις γερμανικές τράπεζες με κρατική ενίσχυση, αλλά θα είχε γίνει σαφές τουλάχιστον που πάνε τα λεφτά».
Ο διευθυντής της ESMT σημειώνει με έμφαση ότι «πολλές διαμάχες μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας θα είχαν έτσι αποφευχθεί και το κόστος για τους Γερμανούς φορολογούμενους θα ήταν μικρότερο».
Constructive analysis of money printing is better than unthinking dismissal.The debate about “helicopter drops” — the policy by which the central bank creates money and gives it to someone to spend — has moved into the mainstream. Moved back, we should say, because that’s where it once belonged. As Ben Bernanke, former Federal Reserve chief, reflects on his blog, it was Milton Friedman, the doyen of midcentury free-market economics in the US, who most famously contemplated the policy.
Nevertheless, Bernanke unwittingly illustrates how far further serious economists still have to go in thinking about helicopter drops. He joins many others in a tendency to suggest that any form of helicopter money is “really” money-financed fiscal policy. By way of definition, this may be true — any allocation of new money could be done as an economically equivalent allocation from the government budget, financed by money printing. But even conventional monetary policy could presumably be carried out as a fiscal policy (a combination of tax and subsidy) that influences short-term interest rates, with the expense covered by the central bank.
It is more helpful to call policies involving the government budget fiscal policy and policies involving central bank money monetary policy. That avoids collapsing important distinctions of which I want to mention two: to whom a helicopter drop is structured, and how, operationally, the money is actually transmitted to the beneficiaries.
[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]An op-ed in the FT by Shahin Vallée makes the very important and under-appreciated point that there is a choice to be made about whom the helicopter drop should target, and that how this choice is made matters for economic and political economy reasons. Vallée rightly distinguishes between three targets: the government, households and the banking system. We could, for completeness, add the non-financial private sector, that is to say businesses producing goods and services in the “real economy”.
There are two dimensions along which one could rank these options — their effectiveness, in terms of how likely a given amount of helicopter money is likely to boost aggregate demand; and their feasibility in terms of political economy. Vallée seems right to suggest that these are inversely related: channeling helicopter money to banks (or businesses) is more covert and therefore easier for central banks to contemplate and accomplish; funding governments or households is more flagrant and therefore less likely.
But banks and businesses are already insufficiently willing to either lend or invest despite record low funding costs. The same is strangely true for governments. By far the biggest bang for the helicopter buck can be expected from a money drop to households. Given that the balance sheet expansion from most central banks asset purchase programmes amounts to some 20-30 per cent of GDP, it would not be surprising if giving that money straight to households instead would have created enough extra spending to eliminate the gap between where economies are and where they could be.
But whoever is targeted as a beneficiary, the “engineering” question remains. How does one actually go about getting newly printed central bank money into the pockets of people (or governments or banks or businesses)? The conventional image is, thanks to Friedman, the literal helicopter drop of cash; or the electronic version which Bernanke describes, namely a credit to an electronic bank account. He describes how the Fed could do this for the US Treasury; in most places, however, this technique is either explicitly outlawed or politically constrained to an extreme degree. Not so with helicopter drops to households — but it would be a challenge to set up bank accounts for every household at the Fed. (Robin Wigglesworth’s most recent round-up of helicopter drop research links to information about the legality in different jurisdictions).
But there are other ways to execute helicopter drops, passing legal muster and possibly less exposed politically. They exploit the fact that central banks are banks; that is to say, they engage in lending and deposit-taking. Eric Lonergan has explored in some detail two ways in which these activities lend themselves to grants of central bank money. One way is to flip the interest rate spread on lending and deposit-taking, which creates a gift to banks. Another is to issue perpetual zero-rate loans.
The two dimensions of analysis — who to send the money to and how to get it to them — are intertwined. For in their simplest forms, the helicopter methods mentioned in the previous paragraph favour banking institutions. But surely central banks can use banks as intermediaries for similar helicopter drops to households. Brad DeLong has an overly clever recipe for how this could be done, of which the first step is: “Incorporate — for free — everybody with a Social Security number as a bank holding company.”
But as Lonergan suggests, there is no need to be so creative. The European Central Bank already presents a model for how favourable terms are offered to banks on the condition that they lend to businesses or households (so does the Bank of England with its Funding for Lending programme). So a central bank could issue perpetual zero-rate (or negative-rate) loans to banks insofar as banks extend such loans to households, up to a limit. It could also offer deposit facilities tied to extending similar deposit terms to households.
In other words, much as in ordinary monetary policy, central banks can use the banking system as their “transmission mechanism” for helicopter drops to households, without involving fiscal policymakers at all. In fact doing so might lead to banks playing a more unambiguously useful social function than anything else they do.
Brexit watch
The New Yorker blog profiles Wolfgang Tillmans, the Turner Prize-winning photographer behind an artistic poster campaign against Brexit. The campaign — including the admonition “Don’t come to Glastonbury without having used your postal vote!” — would seem to matter given young voters’ combination of very high support for remaining in the EU and typically low election turnout.
In the more mundane precincts of Brexit analysis, the OECD has become the latest heavy-hitting economic organisation to offer an opinion. It estimates that the UK would face heavy losses if it leaves the EU. That leaves only one small group of economistsarguing that Brexit would be beneficial in an economic sense.
Numbers news
The eurozone recorded its tied-best quarter for economic growth in five years.
Ντράγκι: Οι ελληνικές τράπεζες θα αποφασίζουν πώς θα αντιμετωπίζουν τα “κόκκινα” δάνειά τους, με βάση καθαρά εμπορικά κριτήρια, ποια μέσα θα χρησιμοποιούν για την αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων τους, αναφέρει ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Νότη Μαριά.
Ο ίδιος προσθέτει ότι στο Μνημόνιο Συνεννόησης που έχει υπογραφεί με την Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται ειδική απαίτηση, η οποία να υποχρεώνει τις ελληνικές τράπεζες να πωλούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνειά τους.
[expander_maker more=”Διαβάστε περισσότερα” less=”Διαβάστε λιγότερα”]Ντράγκι: Οι ελληνικές τράπεζες θα αποφασίζουν πώς θα αντιμετωπίζουν τα “κόκκινα” δάνειά τους
3/Μάι/2016 – 22:12Οικονομία
Ντράγκι: Οι ελληνικές τράπεζες θα αποφασίζουν
πώς θα αντιμετωπίζουν τα κόκκινα δάνειά τους
Επαφίεται στις ελληνικές τράπεζες να αποφασίζουν, με βάση καθαρά εμπορικά κριτήρια, ποια μέσα θα χρησιμοποιούν για την αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων τους, αναφέρει ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Νότη Μαριά.
Ο ίδιος προσθέτει ότι στο Μνημόνιο Συνεννόησης που έχει υπογραφεί με την Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται ειδική απαίτηση, η οποία να υποχρεώνει τις ελληνικές τράπεζες να πωλούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνειά τους.
Η απαντητική επιστολή του Ντράγκι
Αξιότιμο μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κύριε Μαριά,
Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας, την οποία μου διαβίβασε ο κ. Roberto Gualtieri, Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, μαζί με συνοδευτική επιστολή, στις 10 Μαρτίου 2016.
Τα πιστωτικά ιδρύματα της ζώνης του ευρώ είναι ελεύθερα να αποφασίζουν για την πιθανή έκδοση τιτλοποιημένων απαιτήσεων βάσει μη εξυπηρετούμενων δανείων, καθώς και για τη χρήση των απαιτήσεων αυτών.
Προκειμένου να είναι αποδεκτές ως ασφάλεια στις πράξεις νομισματικής πολιτικής του Ευρωσυστήματος, οι εν λόγω τιτλοποιημένες απαιτήσεις θα πρέπει να πληρούν τα ισχύοντα κριτήρια καταλληλότητας και να αξιολογούνται κατά περίπτωση.
Θα ήθελα να επισημάνω ότι επαφίεται πλήρως στα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα στα οποία αναφέρεστε στην επιστολή σας να αποφασίζουν, βάσει καθαρά εμπορικών κριτηρίων, ποια εργαλεία χρησιμοποιούν κατά τη διαδικασία διευθέτησης μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Επιπλέον, στο Μνημόνιο Συνεννόησης που έχει υπογραφεί με την Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται ειδική απαίτηση η οποία να υποχρεώνει τις ελληνικές τράπεζες να πωλούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνειά τους.
Το Μνημόνιο Συνεννόησης απαιτεί την εκπόνηση πλαισίου βάσει του οποίου οι τράπεζες θα έχουν τη δυνατότητα να πωλούν δάνεια, αν το κρίνουν κατάλληλο.
Σκοπός είναι να τεθούν στη διάθεση των ελληνικών τραπεζών όλα τα πιθανά εργαλεία για τη μείωση του υψηλού επιπέδου των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε διατηρήσιμο επίπεδο.
FT: 250.000 ευρώ το πρόστιμο ανά πρόσφυγα στα κράτη-μέλη που δεν τους δέχονται.Οι Financial Times αναφέρουν ότι οι ευρωπαϊκές χώρες που αρνούνται να μοιραστούν το βάρος από την προσφυγική κρίση θα βρεθούν αντιμέτωπες με μια οικονομική επιβάρυνση περίπου 250.000 ευρώ ανά πρόσφυγα, σύμφωνα με τα σχέδια των Βρυξελλών.
Η τιμωρητική ρήτρα που περιλαμβάνει οικονομικό πρόστιμο θα είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία της προτεινόμενης αναθεώρησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του λεγόμενου κανονισμού του Δουβλίνου.
Σύμφωνα με ανθρώπους της ΕΕ που γνωρίζουν καλά με την πρόταση, η συνεισφορά αυτή καθορίστηκε σε 250.000 ευρώ ανά αιτούντα άσυλο αλλά μπορεί να προσαρμοστεί στις συζητήσεις κατά τις επόμενες ημέρες.
«Το οικονομικό μέγεθος της συνεισφοράς μπορεί να αλλάξει, αλλά η ιδέα είναι να το κάνουν να φαίνεται σαν μια κύρωση» ανέφερε ένας υπάλληλος, ο οποίος έχει δει την πρόταση σύμφωνα με τους FT.
Ένας άλλος διπλωμάτης είπε, σε κάθε περίπτωση, το πρόστιμο στα κράτη – μέλη που αρνούνται να φιλοξενήσουν πρόσφυγες θα είναι «εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ».
