Η Ελλάδα αποφάσισε να μεταθέσει κατά λίγους μήνες το σχέδιό της για νέα ομολογιακή έκδοση λόγω του αυξημένου πολιτικού κινδύνου στην Ιταλία, που έχει προκαλέσει αναταράξεις στις αγορές ομολόγων της Ευρωζώνης, ανέφεραν κυβερνητικοί αξιωματούχοι τους οποίους επικαλείται το Reuters σε αποκλειστικό του δημοσίευμα.
Όπως επισημαίνει το πρακτορείο, η Αθήνα επιθυμούσε να προχωρήσει σε νέα έκδοση ομολόγου, πιθανότητα στην πρώτη έκδοση 10ετούς μετά από 10 χρόνια, αυτό το καλοκαίρι και κατά προτίμηση πριν τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος στήριξης τον Αύγουστο.
Ωστόσο, όπως αναφέρει το Reuters, επικαλούμενο αξιωματούχους, το σχέδιο αυτό μάλλον θα πρέπει να περιμένει έως το φθινόπωρο, όταν η Ελλάδα, όπως ελπίζει, θα έχει διασφαλίσει περαιτέρω ελάφρυνση χρέους.
“Εξετάσαμε την πιθανότητα μιας έκδοσης πριν το τέλος του προγράμματος στήριξης, αλλά μετά την πρόσφατη αναταραχή αυτό δεν πρόκειται να συμβεί” ανέφερε συγκεκριμένα ένας από τους αξιωματούχους, ο οποίος αρνήθηκε να κατονομαστεί.
Το πρακτορείο σημειώνει πως η Αθήνα είναι αντιμέτωπη με αποπληρωμές χρέους ύψους περίπου 15 δισ. ευρώ πριν το τέλος του 2019, με αξιωματούχους να λένε ότι η χώρα μπορεί εύκολα να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες έως το 2020, χωρίς καμία ομολογιακή έκδοση, εν μέρει λόγω ενός “μαξιλαριού ρευστότητας” που δημιουργεί.
Για τη μεταμνημονιακή περίοδο, η Ελλάδα δεν θέλει να ζητήσει προληπτική πιστοληπτική γραμμή, η οποία συνήθως συνοδεύεται από την υποχρέωση τήρησης αυστηρών όρων για δημοσιονομικά και μεταρρυθμίσεις.
“Έχοντας ένα ισχυρό “μαξιλάρι” ρευστότητας, μπορούμε να περιμένουμε τη μεταμνημονιακή περίοδο για να κάνουμε την επόμενη κίνηση” ανέφερε αξιωματούχος. “Επιπλέον, θα υπάρξει και απόφαση για ελάφρυνση χρέους” πρόσθεσε.
Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, μίλησε εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς, στην Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωκοινοβουλίου και στο πλαίσιο συζήτησης-ανταλλαγής απόψεων με την Επίτροπο για θέματα Περιφερειακής ΑνάπτυξηςΚορίνα Κρέτσου σχετικά με το μέλλον της πολιτικής συνοχής. Ο Δημήτρης Παπαδημούλης έθεσε στην Επίτροπο ερωτήματα σχετικά με τη σωστή διαχείριση των κονδυλίων και τη μείωση των ανισοτήτων ως κύριο μέλημα των πολιτικών συνοχής.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Δημ. Παπαδημούλη:
«Θα ήθελα πρώτα απ’ όλα να πω ότι προσωπικά εκτιμώ ιδιαίτερα την προσπάθεια της Επιτρόπου, μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο να βρει την καλύτερη δυνατή ισορροπία. Γιατί γνωρίζω καλά ότι και μέσα στην Κομισιόν, υπάρχουν φανατικοί αντίπαλοι των πολιτικών συνοχής, που προσπαθούν με κάθε ευκαιρία -και το Brexit είναι μια απ’ αυτές, να περικόψουν τις πολιτικές συνοχής.
Ξεκινώ από τα αρνητικά κα Επίτροπε. Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος – και εγώ και η πολιτική μου ομάδα, αλλά και η μεγάλη πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τη μείωση των κονδυλίων στο νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για τις πολιτικές συνοχής. Πιστεύουμε ότι είναι λάθος η περικοπή των πολιτικών συνοχής. Και νομίζω ότι αν θέλουμε να αποφύγουμε μια παγίδα, που μας έχουν στήσει, να αρχίσουν να τσακώνονται οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου με της Ανατολικής Ευρώπης -τα νέα μέλη της διεύρυνσης-, για το πώς θα μοιράσουν τη μειωμένη “πίτα”, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε ως Eυρωκοινοβούλιο, είναι να επιμείνουμε τους επόμενους μήνες στη θέση: ούτε ένα ευρώ μείωσης στις πολιτικές συνοχής – αντίθετα χρειάζεται ενίσχυση των πολιτικών αυτών.
Το άλλο αρνητικό είναι η εμμονή σε αυτή τη λογική της μακροοικονομικής αιρεσιμότητας, η οποία είναι, όχι απλώς αντίθετη με τη θέση που το Ευρωκοινοβούλιο έχει επανειλημμένα υιοθετήσει -και φυσικά και η Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης, αλλά είναι αντίθετη και με την κοινή λογική. Είναι αντίθετη με τα διδάγματα που μας δίνει η εμπειρία.
Σας θυμίζω ότι πριν από τρία περίπου χρόνια, η Κομισιόν ετοιμαζόταν να περικόψει τα κονδύλια των πολιτικών συνοχής για την Πορτογαλία και την Ισπανία, με όπλο την περίφημη μακροοικονομική αιρεσιμότητα. Απέφυγε να το κάνει και το γεγονός ότι ήταν λάθος αυτή η περικοπή, αποδείχθηκε από την εξέλιξη: Από το πώς πάνε τα πράγματα στην οικονομία και τις πολιτικές συνοχής και στην Ισπανία και στην Πορτογαλία και στη χώρα μου, την Ελλάδα, όπου η εφαρμογή κάποιων εξαιρετικών ρυθμίσεων έχει φέρει κάποια πολύ εξαιρετικά αποτελέσματα και η Ελλάδα είναι σήμερα πρώτη σε ρυθμούς απορρόφησης και παραγωγικής αξιοποίησης των κοινοτικών κονδυλίων, χάρη στο ότι εφαρμόστηκε με ανοιχτό μυαλό και όχι με δογματικό τρόπο η πολιτική συνοχής. Άρα, πρέπει να δούμε, με βάση την κοινή λογική, ότι χρειάζεται σε αυτά τα πράγματα περισσότερη ευελιξία.
Και έρχομαι τώρα σε ορισμένα ζητήματα που τα θεωρώ θετικά. Νομίζω ότι είναι θετική η αλλαγή στην κλείδα κατανομής του λεγόμενου “συστήματος του Βερολίνου”. Είναι σωστό και ειπώθηκε και από συναδέλφους άλλων πολιτικών ομάδων, ότι εκτός από το ΑΕΠ, μπαίνουν κι άλλα κριτήρια. Οι χώρες που έχουν μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίαςνέων, που αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες πιέσεις από την κλιματικήαλλαγή, που έχουν μεγαλύτερα προβλήματα για την ένταξητωνμεταναστών ή την στήριξητωνπροσφύγων, δικαιούνται μεγαλύτερη βοήθειαδιότι έχουν περισσότερες ανάγκες. Και αυτό είναι θετικό και πρέπει να το στηρίξουμε. μακριά από μια λογική εθνικών εγωισμών.
Επίσης θεωρώ θετικό ότι γίνεται μια προσπάθεια απλούστευσης των διαδικασιών, αλλά με μια διατήρηση και των αναγκαίων ελέγχων – έτσι ώστε να διασφαλίζουν και οι Ευρωπαϊκοί Θεσμοί και οι Κυβερνήσεις και οι Περιφέρειες, ότι τα χρήματα αυτά που δίνονται για τις πολιτικές συνοχής θα πιάνουν πραγματικά τόπο, ότι θα πηγαίνουν στους πολίτες. Γιατί βλέπουμε και περιπτώσεις όπου καμιά φορά δεν γίνεται αυτό και πηγαίνουν προς άλλες κατευθύνσεις.
Θα συνεχίσω με ορισμένες ειδικές παρατηρήσεις: Θεωρώ ότι για την τεχνική βοήθεια είναι ευπρόσδεκτα τα flat rates, αλλά δεν νομίζω ότι είναι σωστό να πάμε σε ένα ποσοστό πλαφόν 2.5%. Νομίζω ότι θα πρέπει να παραμείνει στο 4%, γιατί έχουμε πολλά κράτη μέλη -πολλά από αυτά καινούρια, που χρειάζονται τεχνική βοήθεια, για να μπορέσουν να αξιοποιήσουν παραγωγικά τους πόρους. Άρα, να μείνει το 4%, διότι το 2.5% παραπέμπει σε ιδανικές συνθήκες διοίκησης, που δυστυχώς δεν ισχύουν.
Το δεύτερο είναι ότι δεν συμφωνώ με την μετατροπή του κανόνα ν+3 σε ν+2. Η πραγματικότητα έχει δείξει ότι δεν οδηγεί αυτό σε ταχύτερη υλοποίηση, γι’ αυτό και υιοθετήσαμε το ν+3. Επομένως, ας επιδιώξουμε τη βελτίωση της πραγματικότητας -τη βελτίωση των επιδόσεων δηλαδή, και όχι να αλλάξουμε έναν κανόνα που έχουμε θεσπίσει ακριβώς επειδή η πραγματικότητα μας το επέβαλλε.
Επίσης, πιστεύω ότι ο γενικός Κανονισμός, πρέπει να αφορά και το RuralDevelopmentFund. Η εξαίρεσή του μου φαίνεται προβληματική.
Και τέλος, διαφωνώ κατηγορηματικά με τις περικοπές στο Interreg. Νομίζω ότι χρειάζεται ενίσχυση και όχι περικοπές, δεδομένου ότι είναι αναγκαίο εργαλείο για να υπηρετήσουμε και ευρύτερους στόχους της Ευρωπαϊκής πολιτικής. Η ΕΕ έχει θέσει ως στόχο τα επόμενα χρόνια, τη διεύρυνσή της προς τα Δυτικά Βαλκάνια. Αν δεν ενισχύσουμε τα προγράμματα Interreg πώς θα υπηρετήσουμε το στόχο αυτής της πολιτικής; Σας ευχαριστώ».
Η Επίτροπος Κορίνα Κρέτσου απάντησε, μεταξύ άλλων, στον Δημήτρη Παπαδημούλη, ως εξής:
«Κύριε Παπαδημούλη,
Κανείς δε συμφωνεί με τις μειώσεις, όντως. Με την περίπτωση της Ελλάδας καθώς γνωρίζετε, λάβαμε αυτά τα έκτακτα μέτρα κι έτσι σήμερα, η Ελλάδα μπορεί να είναι περήφανη για την απορρόφηση κονδυλίων στην περίοδο 2014-2020. Χάρη στη δουλειά και της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, χάρη στο Συμβούλιο και χάρη στην Επιτροπή, η Ελλάδα έχει την υψηλότερη απορρόφηση κονδυλίων για την περίοδο 2014-2020.Και για την Ελλάδα και για την Ισπανία και για την Πορτογαλία λοιπόν, η εμπειρία μας δείχνει ότι πρέπει να είμαστε ευέλικτοι.
Υπάρχουν και έκτακτες περιστάσεις και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε γρήγορα. Και κάποιες υποθέσεις στη Γαλλία, ομοίως, όπως στην περίπτωση της Caterpillar, μας έδειξαν ότι θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δείξουμε ευελιξία.
Τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ χειρότερα αν δεν είχαμε κάνει τις προσαρμογές και γι’ αυτό θεωρήσαμε ότι θα πρέπει να έχουμε κάποιους δείκτες, διότι ακόμη και σε πλούσιες χώρες έχουμε θύλακες φτώχειας, χαμηλά ποσοστά εκπαίδευσης κλπ. Έχουμε θέσει λοιπόν 80% κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ποσοστό εκπαίδευσης, κλιματική αλλαγή, ανεργία… Προσπαθήσαμε να περιορίσουμε τις τεράστιες απώλειες και τα τεράστια οφέλη. Ευχαριστώ πολύ».
Περί τα 4 εκατομμύρια ευρώ μπήκαν στα κρατικά ταμεία μόνο από τον κλάδο των σούπερ μάρκετ το πρώτο τρίμηνο του 2018 από το περιβαλλοντικό τέλος και τον αντίστοιχο ΦΠΑ που επιβάλλεται από τις αρχές του έτους στις πλαστικές σακούλες. Η απόδοση του μέτρου στα σούπερ μάρκετ ξεπέρασε τις προσδοκίες με τη χρήση της λεπτής πλαστικής σακούλας να καταγράφει μείωση 76% κατά το πρώτο τρίμηνο, μείωση που μετά το Πάσχα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ωστόσο, η Ελλάδα απέχει ακόμη σημαντικά από τον στόχο που έχει τεθεί από την Κομισιόν περί 90 λεπτών πλαστικών σακουλών κατά κεφαλήν το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν χθες από το Ινστιτούτο Ερευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, στο τέλος του 2018 εκτιμάται θα έχουν διατεθεί από το κανάλι των σούπερ μάρκετ 1,5 δισεκατομμύριο σακούλες λιγότερες σε σύγκριση με το 2017. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΙΕΛΚΑ, η ετήσια κατανάλωση λεπτής πλαστικής σακούλας μόνον από τα σούπερ μάρκετ ανερχόταν μέχρι και το 2017 σε 2,7 – 2,9 δισεκατομμύρια τεμάχια. Η εικόνα σε ό,τι αφορά την απόδοση του μέτρου είναι αρκετά διαφορετική στις υπόλοιπες κατηγορίες του εμπορίου και των υπηρεσιών. Στα εξειδικευμένα καταστήματα τροφίμων (αρτοποιεία, κρεοπωλεία κ.ά.) παρατηρείται εκτεταμένη εφαρμογή, ενώ σε άλλους κλάδους του λιανεμπορίου, όπως στα είδη ένδυσης, παρατηρείται το φαινόμενο της πλήρους κατάργησης της πλαστικής σακούλας και της αντικατάστασης από χάρτινη. Περιορισμένη είναι η εφαρμογή του μέτρου στον κλάδο εστίασης με εξαίρεση τις οργανωμένες αλυσίδες, όπως επίσης και στην περιφέρεια σε σύγκριση με τα μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ έχουν εξαιρεθεί του μέτρου οι σακούλες στις λαϊκές αγορές.
Με βάση τα παραπάνω και με δεδομένο ότι το κανάλι των σούπερ μάρκετ αντιπροσωπεύει το 50% των πωλήσεων του λιανεμπορίου τροφίμων, υπολογίζεται ότι ακόμη και εάν συνολικά η χρήση της πλαστικής σακούλας μειωθεί κατά 65% (βέλτιστο σενάριο) η αναλογία θα είναι 130-135 σακούλες ανά κάτοικο ετησίως.
Υπενθυμίζεται ότι από την πρώτη Ιανουαρίου 2018 εφαρμόζεται περιβαλλοντικό τέλος 0,03 ευρώ στη λεπτή πλαστική σακούλα που μαζί με τον ΦΠΑ φτάνει τα 0,04 ευρώ, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2019 το τέλος θα αυξηθεί στα 0,07 ευρώ που μαζί με τον ΦΠΑ θα φτάσει τα 0,09 ευρώ ανά σακούλα.
Σε ό,τι αφορά τις μελλοντικές απαγορεύσεις στη χρήση πλαστικών σε αρκετές συσκευασίες, οι οποίες αναμένεται να προκαλέσουν τουλάχιστον στην αρχή σημαντική αύξηση του κόστους παραγωγής, ο πρόεδρος του ΙΕΛΚΑ κ. Κ. Μαχαίρας υποστήριξε ότι οι λιανεμπορικές αλυσίδες μπορούν να απορροφήσουν μεγάλο μέρος αυτού, προκειμένου να μην μετακυλισθεί στην τιμή καταναλωτή. Εκτίμησε, εξάλλου, ότι οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ θα ξεκινήσουν οι ίδιες να εφαρμόζουν τη στρατηγική της χρήσης λιγότερου πλαστικού στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.
Η αιτία της συνάντησης των δύο κορυφαίων πρωταγωνιστών της Ευρωζώνης ήταν η “ανταλλαγή απόψεων”. Καλά ενημερωμένες πηγές, όμως, θέλουν να περιστρέφεται και γύρω από την Ιταλική κρίση αλλά και γύρω από την Ελλάδα που βρίσκεται με το ένα πόδι εκτός της εποχής των μνημονίων, αλλά θα είναι το πρώτο θύμα από μια νέα ένταση του Ιταλικού θέματος.
Οι δύο συνομιλητές έμειναν σύμφωνοι ότι το ελληνικό θέμα θα πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατό. Επιπλέον, πληροφορίες από την ΕΚΤ θέλουν τον κ. Ντράγκι να επιμένει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να έχει περισσότερες διασφαλίσεις στην πορεία της για την επάνοδο στις αγορές. Με δεδομένο ότι η ενεργοποίηση μιας προληπτικής πιστωτικής γραμμής είναι στην διακριτική ευχέρεια της Ελλάδας, ο Κεντρικός Τραπεζίτης του Ευρώ ζήτησε δύο πράγματα: Είτε να υπάρξει πίεση ώστε η Ελλάδα να δεχθεί μια προληπτική πιστωτική γραμμή, είτε να αυξηθεί σημαντικά το “μαξιλάρι ασφαλείας”, που έχουν αποφασίσει να δώσουν οι Ευρωπαίοι μετά το πρόγραμμα από τα αδιάθετα υπόλοιπα του δανείου των 86 δις από τον ESM. Τούτο, έστω και αν η αύξηση του μαξιλαριού από τα 10 δις ευρώ φτάσει στα 20 δις ευρώ θα συνοδεύεται από ενισχυμένη εποπτεία όπου η ΕΚΤ θα είναι “θεσμικά” παρούσα λόγω του κανονισμού 472/13 και ειδικότερα στα άρθρα που αναφέρονται στην ενισχυμένη εποπτεία κράτους μέλους που βγαίνει από μνημόνιο.
Ως γνωστό, η κ. Μέρκελ δεν θέλει να μπεί στην βάσανο της έγκρισης από το κοινοβούλιο της μιας νέας χρηματοδότησης για την Ελλάδα (έστω και με την μορφή της προληπτική πιστωτικής γραμμής). Στην ίδια γραμμή βρίσκεται και ο ESM ο οποίος θα κληθεί να υποστηρίξει αυτήν την πιστωτική γραμμή αλλά και η Commission.
Περισσότερο από όλους, δεν θέλει καν να σκέφτεται το ενδεχόμενο μιας προληπτικής πιστωτικής γραμμής και η Αθήνα αφού είναι και πολιτικά επώδυνη από θα συνδεθεί με ένα πακέτο υποχρεώσεων αλλά και τεχνικά αναποτελεσματική. Τούτο διότι “από κατασκευής” η προληπτική πιστωτική γραμμή έχει διάρκεια 12 μηνών με δυνατότητα επέκτασης αλλά δύο εξάμηνα τα οποία θα περάσουν επίσης από εθνικά κοινοβούλια ενώ κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ακόμη ποια θα είναι η έκταση και η ένταση της Ιταλικής κρίσης.
Αυτά ανέλυσε χθες και στους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ο υπουργός οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος κατά την παρουσίαση του μεσοπρόθεσμου 2019 -2022 και τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου για την τέταρτη αξιολόγηση που θα κατατεθεί.
Τι όφελος θα έχει ο αερόσακος
Αντίθετα, η αύξηση του μαξιλαριού ρευστότητας με κάποιους κανόνες εποπτείας φαντάζει ως η ιδανική λύση για την έξοδο της Ελλάδας από το μνημόνιο.
Τούτο, διότι τα 86 δις ευρώ έχουν εγκριθεί από το 2015 και το μόνο που θα χρειαστεί είναι η χρήση τους κάτι που είναι σαφώς πιο εύκολο και για την Γερμανία αλλά και για τις άλλες χώρες που θα πρέπει να σκέφτονται τα εθνικά τους κοινοβούλια.
Αν προχωρήσει η αύξηση του μαξιλαριού ασφαλείας από τα 10 στα 20 δις ευρώ μόνο από πόρους του δανείου του ESM τότε η Αθήνα θα μπορεί να συμπληρώσει άλλα περίπου 10 δις από τις δύο εκδόσεις ομολόγων που έχουν γίνει (3 δις το Ιούλιο του 2017 και 3 δις τον Φεβρουάριο του 2018) και το μέρος από τα 10 έως 12 δια τραπεζικών διαθεσίμων των δημοσίων οργανισμών. Η συνολική ρευστότητας των περίπου 30 δις μπορεί θεωρητικά (αν και δεν είναι αυτός ο στόχος) να καλύψει τις υποχρεώσεις χρέους ως τις αρχές του 2021. Στο μεταξύ μπορεί να κατατεθεί και στις εμπορικές τράπεζες διασφαλίζοντας την κεφαλαιακή τους επάρκεια.
Σε επίπεδο στρατηγικής θα έδινε τον απαιτούμενο χρόνο να γίνουν οι απαραίτητες αναβαθμίσεις από οίκους αξιολόγησης φέρονται τα ελληνικά ομόλογα στην επενδυτική βαθμίδα ( ΒΒΒ- ) μειώνοντας σε μόνιμη βάση τα επιτόκια δανεισμού της ανοίγοντας το δρόμο των επενδύσεων σε σταθερούς θεσμικούς επενδυτές όπως οι ασφαλιστικές εταιρίες και τα ασφαλιστικά ταμεία.
Οι αναβαθμίσεις θα ξεκινήσουν να τρέχουν μετά τις αποφάσεις για την ελάφρυνση του χρέους στις 21 Ιουνίου. Στις 20 Ιουλίου θα γίνει νέα αξιολόγηση της οικονομίας από την Standard &Poors από την οποία αν όλα έχουν πάει καλά αναμένεται και νέα αναβάθμιση της οικονομίας. Κοντά στην λήξη του προγράμματος θα έχουμε άλλες δύο αξιολόγησης στις 20 Αυγούστου από τον οίκο Fitch και στις 21 Σεπτεμβρίου από την Moody’s. Με νέες αναβαθμίσεις και από τους δύο αυτούς μεγάλους οίκους αξιολόγησης τα επιτόκια δανεισμού θα σταθεροποιηθούν σε χαμηλά επίπεδα.
Κάτι μάλλον σημαντικό πρέπει να ανακάλυψε το αμερικανικό ρόβερ Curiosity στον ‘Αρη, καθώς η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) προανήγγειλε ότι θα κάνει σχετική ανακοίνωση την Πέμπτη το βράδυ (στις 21:00 ώρα Ελλάδας).
Η NASA έκανε γνωστό ότι σε συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή επιστημόνων «θα ανακοινωθούν νέα επιστημονικά ευρήματα του ρόβερ Curiosity». Η εκδήλωση θα μεταδίδεται ζωντανά από τη NASA TV, το Facebook Live, το YouTube και το Twitter/Periscope.
Το ρόβερ, που έφθασε στον ‘Αρη τον Αύγουστο του 2012, συνεχίζει να ανεβαίνει αργά αλλά σταθερά στο Όρος Σαρπ, ένα βουνό ύψους περίπου 5.000 μέτρων στο κέντρο του κρατήρα Γκέιλ.
Υπερπλεονάσματα έως και 5,2% του ΑΕΠ θα συνεχίσει να παράγει η ελληνική οικονομία έως και το 2022 σύμφωνα με τις προβλέψεις του υπουργείου Οικονομικών όπως αποτυπώνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής της περιόδου 2019-22.
Στη βάση αυτών των προβλέψεων ο «δημοσιονομικός χώρος», η απόσταση δηλαδή ανάμεσα στους στόχους που απορρέουν από το Μνημόνιο και τα αποτελέσματα, ξεκινά χαμηλά από τα 111 εκατ. ευρώ φέτος και φτάνει έως τα 3,582 δις ευρώ το 2022, τροφοδοτώντας το αφήγημα παροχών το οποίο έχει ήδη αρχίσει να καλλιεργεί η κυβέρνηση.
Οι προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου αποκαλύφθηκαν από την έκθεση αξιολόγησής τους από το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο δεδομένου ότι επίκειται η κατάθεσή του στη Βουλή, ως τμήμα του πολυνομοσχεδίου.
Το υπουργείο Οικονομικών προβλέπει:
· Πρωτογενές πλεόνασμα: Από 3,56% του ΑΕΠ φέτος, θα ακολουθεί διαρκώς ανοδική πορεία στο 3,96% του ΑΕΠ το 2019, σε 4,1% το 2020, 4,53% το 2021 και 5,19% του ΑΕΠ το 2020. Στη διάρκεια της πενταετίας, οι δεσμεύσεις που απορρέουν από το Μνημόνιο ορίζουν στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ.
· Δημοσιονομικός χώρος. Φέτος ξεκινά «στενά» με 111 εκατ. ευρώ, το 2019 αγγίζει τα 866 εκατ. ευρώ, ανεβαίνει σε 1,287 δις ευρώ το 2020, ξεπερνά τα 2 δις ευρώ (2,112 δις ευρώ) το 2021 και «τερματίζει» σε 3,582 δις ευρώ το 2022.
· Ανάπτυξη. Φέτος ο πήχης χαμηλώνει σε 2% ( από 2,5% που προέβλεπε ο προϋπολογισμός), το 2019 ενισχύεται σε 2,4%, το 2020 διαμορφώνεται σε 2,3% το 2021 σε 2,1% και το 2022 σε 1,8%.
Οι εκτιμήσεις όσον αφορά το ρυθμό ανάπτυξης κρίνονται «αισιόδοξες» από το Συμβούλιο ενώ επιφυλάξεις διατυπώνονται για την προβλεπόμενη αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης ( πάνω από 1% σε ετήσια βάση από το 2019 έως και το 2022). Τονίζονται άλλωστε οι εν δυνάμει κίνδυνοι ( Ιταλία, Ισπανία, γεωπολιτικές αναταράξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, τιμές ενέργειας) αλλά και οι απαραίτητες προϋποθέσεις ομαλής ολοκλήρωσης του τρίτου προγράμματος, διατύπωσης δεσμευτικής πολιτικής απόφασης για το πλέγμα και το χρονοδιάγραμμα των μεσοπρόθεσμων μέτρων που θα καθιστούν μακροχρόνια διαχειρίσιμο το δημόσιο χρέος καθώς και εφαρμογής ενός λεπτομερούς αναπτυξιακού σχεδίου για την ελληνική οικονομία.
A draft omnibus bill containing all the measures needed to conclude the fourth and final review of Greece’s financial adjustment programme will be tabled in Parliament this Friday, June 8.
According to the government’s plan, the plenary vote on the bill will be held by the following Thursday, June 14.
The draft bill will legislate for fiscal measures that have been agreed, taxation issues, energy issues, the timeline for privatisations and other public administration and labour-related matters.
Before the vote on the omnibus bill ending the review, Parliament will also be called on to vote in another draft bill that contains measures regulating societe anonyme companies in Greece, which is to be voted on by Tuesday, June 12.
Τα ιταλικά ομόλογα πέφτουν μετά την ομιλία του Conte, όπου περιγράφει τα «ριζοσπαστικά» σχέδια της νέας κυβέρνησης
Η απόδοση των ομολόγων στη Γερμανία είχε περιοριστεί τις τελευταίες ημέρες
Ο κ. Conte στέκεται δίπλα στο κόμμα των Πέντε Αστέρων, και το λαϊκό πρόγραμμα πολιτικής του
(Bloomberg) –
Τα ιταλικά ομόλογα επέκτειναν τις απώλειες καθώς ο Giuseppe Conte στην ομιλία του προς το Κοινοβούλιο επανέλαβε ότι η νέα λαϊκή κυβέρνηση θα ακολουθήσει ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα πολιτικής.
Οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων αυξήθηκαν για πρώτη φορά σε πέντε ημέρες σε ασφάλιστρο περίπου 227 μονάδων βάσης έναντι των γερμανικών bunds, έχοντας σημειώσει άνοδο έως τις 323 μονάδες βάσης πριν από μία εβδομάδα. Οι χρηματιστές ερμήνευσαν την ομιλία ως δυνητικά αρνητική για τις αγορές ομολόγων και ως δικαιολογία για την πώληση ιταλικού χρέους μετά και την πρόσφατη ανάκαμψη, δήλωσε Christoph Kutt, στρατηγική επικεφαλής των επιτοκίων στην DZ Bank AG.
“Κάποιοι παίκτες ήλπιζαν για μια πιο ισορροπημένη ομιλία, αλλά όπως είπε το κυβερνητικό πρόγραμμα θα βασίζεται στη συμφωνία συνασπισμού, κάποιοι το πήραν αυτό σαν σχέδιο για περισσότερες δαπάνες”, δήλωσε ο Kutt.
Οι ιταλικές αποδόσεις των 10 ετών αυξήθηκαν 12 μονάδες βάσης στο 2,65% στις 12:15 μ.μ. στο Λονδίνο, ενώ οι αντίστοιχες των γερμανικών υποχώρησαν 2 μονάδες βάσης στο 0,39%.
Ο κ. Conte επιβεβαίωσε ότι η πρώτη ενέργεια της νέας κυβέρνησης θα αφορά τα κοινωνικά δικαιώματα, ενώ θα επιδιώξει επίσης τη μείωση του δημόσιου χρέους. Οι γερουσιαστές πρόκειται να επιβεβαιώσουν το ραντεβού του με ψήφο εμπιστοσύνης περίπου στις 7:30 μ.μ. ώρα Ρώμης. Οι επενδυτές παρακολουθούσαν εάν η κυβέρνηση θα έβγαζε μερικές από τις πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές της.
Why Trump’s Trade War Isn’t Worrying Wall Street Economists, Yet
President has infuriated trading partners with tariff moves
Economists say real risk would be sliding business confidence
By Andrew Mayeda
(Bloomberg) —
President Donald Trump’s zeal for tariffs has yet to derail the global economic outlook.
While Trump has sown confusion and frustration among fellow political leaders, economists at most Wall Street banks are barely changing their forecasts for solid global growth this year as they estimate only modest fallout from a skirmish over commerce.
Take Trump’s 25 percent steel tariffs. After stripping out food and energy, consumer prices are poised to rise by three basis points in response, Goldman Sachs Group Inc. said in a research note Monday.
The worry remains that Trump may just be getting started. If the president delivers on all his tariff threats, $475 billion in goods would be affected, and core inflation would speed up by about 15 basis points, according to Goldman. That’s still a small increase, but one that might get the attention of the Federal Reserve, which could spur more aggressive policy tightening.
What Next?
“The impact of tariffs on $50 billion here and there, on its own, is relatively limited,” said Torsten Slok, chief international economist at Deutsche Bank AG. “The real danger continues to be the uncertainty about what’s next.”
The damage could get serious if trade tensions sap business confidence, causing executives to put off capital spending and other investment decisions, he said. Business spending is bouncing back after years of caution following the global financial crisis, and is partly driven by the enactment of Republican corporate tax cuts.
Factory purchasing managers see a jump in capital spending this year, according to The Institute for Supply Management’s semi-annual forecast released last month. The investment surge is one of the factors driving the strongest global expansion in seven years.
“You have a lot of conversations with people who are saying, ‘Is my industry next?’” said Slok. The threat of a global trade war is “no longer a tail risk,” he added.
The International Monetary Fund has warned that a trade war could undermine the strongest global upswing in seven years. “Everybody loses in a protracted trade war,” IMF spokesman Gerry Rice said last week.
Trade Costs
Bloomberg Economics estimates a trade war would cost the global economy about $470 billion by 2020 — roughly the size of Thailand’s economy. That projection assumes the U.S. hikes import costs by 10 percent, and the rest of the world retaliates in kind.
For now, Trump’s trade assault hasn’t severely dented confidence among American businesses, according to the Fed’s beige book, which polls firms across the U.S. While some respondents “noted some concern about the uncertainty of international trade policy,” outlooks for near-term growth remain “generally upbeat,” the May beige book reported.
Some economists are stopping short of using the term “trade war.” Analysts at ING Bank NV are calling the current situation a “cold” trade conflict with a muted economic impact.
Protectionist Agenda
Two things need to happen for hostilities to reach the level of a global trade war, ING analysts Viraj Patel and Raoul Leering said in a research note. One, Trump would have to broaden protectionist measures to other sectors — a distinct possibility, given the administration is probing whether car imports represent a security risk. And secondly, the president would also have to respond to Chinese retaliation by raising the ante, such as by slapping a blanket 20 percent duty on all Chinese imports, according to ING.
Beijing is threatening to respond to a direct tariff attack with duties of its own on everything from American soybeans to airplanes. Both sides have refrained from imposing tariffs so far, as they try to hammer out a deal on trade issues.
The economic damage may also broaden if fears of a trade war cause a sharp selloff in risk assets, causing financial conditions to tighten. U.S. stock prices fell sharply in late March after Trump promised to impose tariffs on Chinese goods. Since then, investors appear to have become less jittery about hawkish trade statements by the president.
U.S. stocks closed at a 12-week high Monday, as optimism about the world’s biggest economy more than offset worries about protectionism.
Under ING’s worst-case scenario, which it calls “all-out trade war,” the U.S. economy would take the biggest hit, with output dropping by 2 percent over two years.
“Somebody loses money when you force people to put investments on hold, when things get more expensive than they should have to, when they have to break up supply chains,” Adam Posen, president of the Peterson Institute for International Economics, said in an interview on Bloomberg TV. “All of it adds up.”
–With assistance from Jeanna Smialek and Katia Dmitrieva.
