fbpx

10/06/2018

10
Jun

EURO-AREA INSIGHT: Fear May Spread From Italy to These Countries

EURO-AREA INSIGHT: Fear May Spread From Italy to These Countries

By David Powell (Economist) and Jamie Murray (Economist)(Bloomberg Economics) —

Discontent drove Greece toward populism, now Italy is shifting to political extremes. Where else have economic conditions failed to satisfy? Cyprus, France, Lithuania, Portugal and Spain stand out, according to a Bloomberg Economics index. It’s no surprise that countries that were previously bailed out are on the list, but Lithuania may also be worth watching. Over the longer-term, France is a risk too.Countries that have lost competitiveness, experienced slow economic growth, felt the pinch of austerity and emerged indebted, jobless and bitter about the euro pose the biggest threat to the fabric of the monetary union. To summarize discontent across the bloc, Bloomberg Economics has created simple rankings of the euro area’s economies.

The factors we considered are: the change in external competitiveness since joining the monetary union; the Eurobarometer poll of citizens’ opinions of the euro in 2017; the size of the current account balance at the end of last year; the growth of real GDP per capita since becoming a member of the club; the amount of fiscal tightening since the end of 2009; the rise of youth unemployment since 2007; and the current size of the debt-to-GDP ratio.

Life Has Been Worst in Greece

Italy

Disillusionment in Italy seems understandable. Forty percent of the population thinks the euro is a bad thing for the country. Real GDP per capita has only expanded by 1.4% since the birth of the monetary union. Youth unemployment stands at 11.7%. And the debt-to-GDP ratio is a whopping 131.5%, leaving little room for maneuver under the bloc’s fiscal rules.

The euro is not to blame for all of this — a lot has to do with domestic policy settings and failure to reform. Still, general discontent seems likely to explain part of the recent shift toward populist politics, and there’s a significant risk that Italy’s new leaders could put the country on course for a departure from the single currency.

Italy Suffers From a Range of Economic Problems

Lithuania

Lithuania has received less attention. However, the euro is less popular there than anywhere else in the monetary union. The biggest problem, from an economic standpoint, is a loss of competitiveness. The country joined the club in 2015 and, in the two years that followed, the ECB’s competitiveness indicator deteriorated more than anywhere else in the bloc.

That didn’t prevent Lithuania from running a small current account surplus in 2017, after being in deficit in 2015 and 2016, but the IMF forecasts a move back into negative territory this year and for it to stay there for the remainder of the forecast horizon. Real GDP per capita has expanded 4.2% annually since joining the club, but that’s well below the average for the preceding 15 years of 8.3%. Fiscal tightening and a rise in youth unemployment appear to have added to the discontent, as well.

Lithuanians Dislike the Euro

France

With Emmanuel Macron in the Elysee Palace, France appears safe from political upheaval for the next few years. However, the country has already had a serious brush with populism and Marine Le Pen will be waiting to face the electorate again. Our index suggests her supporters will still have plenty to complain about.

The most serious economic problem for France is that the country is externally out of balance. It has a current account deficit of 1.4% of GDP. That compares with a surplus of 8% in Germany and an average for the bloc of 2.9%. The deficit has put the country’s international investment position on an unsustainable track.

France Falls Further Into Debt to Foreigners

The French are also constantly clashing with budgetary officials in Brussels. The combination of its high debt-to-GDP ratio and the bloc’s fiscal rules create serious constraints. In addition, the increase in real GDP per capita since joining the euro area has been below average. The malaise has been reflected in a greater dislike for the euro than elsewhere. None of these factors seem serious enough to push France into crisis, but together they’re probably continuing to whittle away at support for the European project in its present form.

France Faces Numerous Obstacles

Methodological Note

To construct the rankings, we calculated the countries’ z-scores for each variable. The signs were changed on some indices so that a negative number is bad for the country (a loss of competitiveness, an above-average percent of people who dislike the euro, a current-account deficit, weak GDP per capita growth, fiscal tightening, elevated youth unemployment and a high debt-to-GDP ratio). The z-scores were then summed. Importantly, a positive number doesn’t mean that life with the euro has been great, it merely means that economic conditions in those countries have been better than in those where they’ve been the worst.

Source:Bloomberg Economics

 

10
Jun

French FinMin Le Maire with an ‘eye’ towards Greece: Budget surpluses not enough to overcome a country’s econ crisis

French Finance Minister Bruno Le Maire emphasized over the weekend, in a direct reference to crisis-bedeviled Greece, that obligatory budget surpluses are not enough to overcome a country’s economic crisis. He also noted that more powerful Eurozone countries, such as Germany and France, but should invest more in boosting growth.

Le Maire spoke at an event organized by an association representing Germany’s family-owned businesses, held in Berlin.

He also touched on a standing French proposal to link Greece’s debt repayment rate with the country’s annual economic growth — i.e. a low GDP growth equaling a slower rate of debt repayment or even no servicing – emphasizing that this idea does not aim to “pool” an individual country’s debt amongst its EZ partners.

Conversely, he said that despite the importance attributed to a “healthy” fiscal policy for EZ member-states, something that Paris also supports, Berlin must also show solidarity with weaker Eurozone members and support the latter in becoming more competitive.

Source: naftemporiki.gr

10
Jun

Το φεγγάρι σε σχεδόν πραγματική διάσταση: Το εντυπωσιακό βίντεο της NASA

Εντυπωσιακές εικόνες της πανσελήνου, από το χείλος ενός ηφαιστείου στα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας, κατέγραψε ο φακός της NASA..

Το βίντεο τραβήχτηκε από απόσταση 16 χιλιομέτρων από το ηφαίστειο και σε αυτό αποτυπώνεται ολόκληρο το μεγαλείο του φαινομένου που σημειώθηκε στις 30 Μαΐου.

Σε αυτό, φαίνεται το φεγγάρι σε πραγματική διάσταση, να κινείται με μεγάλη ταχύτητα.

Σύμφωνα με την NASA, η κίνηση είναι σε πραγματικό χρόνο.

 

 

Πηγή: cnn.gr

10
Jun

Ποιες εγγυήσεις απαιτούν τα funds για καθαρή έξοδο

Την τελευταία εβδομάδα έχει αρχίσει μια σειρά συναντήσεων για το ελληνικό χρέος –πέραν των επισήμων διαπραγματεύσεων–, που πρόκειται να αναδειχθεί ως το πλέον σημαντικό στοιχείο στη διαμόρφωση της τελικής συμφωνίαςΚυβερνητικό στέλεχος από το στενό επιτελείο της κυρίας Μέρκελέχει αρχίσει σειρά επαφών με εκπροσώπους των μεγάλων επενδυτικών τραπεζών.

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες του “Kεφαλαίου“, διερευνά τις απόψεις και τα κριτήρια με τα οποία η αγορά κεφαλαίων πρόκειται να “υποδεχθεί” και να αξιολογήσει το τέλος του τρίτου προγράμματος και την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές.

Το στέλεχος αυτό, με μεγάλη επαγγελματική εμπειρία και επαφές στον χώρο των μεγάλων επενδυτικών τραπεζών, έχει ήδη συναντήσει, σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, μεγάλους “παίκτες” στην αγορά ομολόγων, μεταξύ των οποίων στελέχη της Goldman Sachs, της Deutsche Bank, της J.P. Morgan, με αποκλειστικό σκοπό τη διερεύνηση των προθέσεών τους όσον αφορά το τι θα θεωρούσαν επαρκές για τη σταθερότητα της Ελλάδας και την αξιοπιστία της όσον αφορά τον κρατικό δανεισμό μετά την 20ή Αυγούστου.

Στόχος, βέβαια, είναι να “συντονιστεί” το πλαίσιο των μέτρων που θα ληφθούν από το Eurogroup με τις απαιτήσεις των επενδυτών και των μεγάλων primary dealers του ελληνικού χρέους, ώστε να υπάρξει ένα κλίμα εμπιστοσύνης που θα διασφαλίσει τόσο τη συνέχεια των διαρθρωτικών πολιτικών στην Ελλάδα όσο και τη μεταμνημοναική απρόσκοπτη αναχρηματοδότηση του χρέους.

Ανάλογες ενέργειες έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες και από τα στελέχη του ESM, στη βάση των οποίων, άλλωστε, έχουν αποκρυσταλλωθεί οι σχετικές προτάσεις για τις τελικές ρυθμίσεις.

Παρ’ όλα αυτά, οι αβεβαιότητες που έχουν αναδυθεί στο περιβάλλον της Ευρωζώνης, και ειδικά σε ό,τι αφορά την Ιταλία, έχουν προκαλέσει επιφυλάξεις και ερωτηματικά για το εάν ο αρχικός σχεδιασμός (αποφάσεις Eurogroup Μαΐου 2016 και Ιουνίου 2017) θα πρέπει να αναθεωρηθεί και κατά πόσο.

Μέχρι στιγμής, πάντως, και σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν υπάρξει στο περιθώριο αυτών των συναντήσεων, που διενεργεί με δική της πρωτοβουλία η γερμανική κυβέρνηση, το πλαίσιο που αναδύεται έχει τρία βασικά στοιχεία:

– Αντιμετωπίζεται ως ιδιαίτερα θετικό στοιχείο η διασφάλιση της παρουσίας του ΔΝΤ στο “μεταμνημονιακό” πλαίσιο εποπτείας, με ορίζοντα που θα πρέπει να ξεπερνά τη χρονική διάρκεια αποπληρωμής του δανείου από το Ταμείο, ήτοι και πέραν του 2023.

– Θεωρείται ως ενισχυτική της εμπιστοσύνης των αγορών η συσσώρευση του “μαξιλαριού” ρευστότητας που έχει αποφασιστεί στο Eurogroup, αλλά “συνιστάται” η διεύρυνσή του σε επίπεδα αρκετά πάνω από τα 18-20 δισ. ευρώ που προβλέπεται από τις σχετικές αποφάσεις. Ορισμένοι εκ των συνομιλητών του Γερμανού αξιωματούχου έθεσαν το όριο αυτό σε ένα επίπεδο που υπερβαίνει τα 25 δισ. ευρώ.

– Αξιολογείται ως ικανοποιητική η αναδιάταξη των πληρωμών τοκοχρεολυσίων με επιμηκύνσεις στη λήξη και περιόδους χάριτος στην αποπληρωμή τόκων, που να διασφαλίζει ότι μέχρι το 2030 δεν θα υπερβαίνει το 15% του ΑΕΠ και μετά (μέχρι το 2040) δεν θα είναι μεγαλύτερη του 20% του ΑΕΠ. Εφόσον η επιμήκυνση αυτή γίνει μέσω δανείων του ESM –και με δεδομένο ότι ο ESM δανείζεται με τα χαμηλότερα επιτόκια της αγοράς–, μια τέτοια διευθέτηση κρίνεται αξιόπιστη.

Οι επαφές αυτές και τα συμπεράσματα από την ανίχνευση των προθέσεων της αγοράς κεφαλαίων θα καθορίσουν τα όρια ευελιξίας στα οποία θα κινηθεί η γερμανική πλευρά τις επόμενες λίγες εβδομάδες μέχρι την αποκρυστάλλωση των θέσεων που θα αφορούν την περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.

Τι θέλει το ΔΝΤ, τι είναι έτοιμο να κάνει

Η επικείμενη Έκθεση του ΔΝΤ (DSA) για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτό –και κρίσιμο– ζήτημα στη συζήτηση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Στις απαιτήσεις του ΔΝΤ απέναντι στους Ευρωπαίους συνομιλητές του έχει συμπεριληφθεί ο δραστικός περιορισμός της εξυπηρέτησης του χρέους για τα πρώτα πέντε χρόνια (ήτοι μέχρι το 2023) σε ένα ύψος που δεν θα ξεπερνά μεσοσταθμικά τα 5 δισ. ευρώ ετησίως. Η μέχρι στιγμής διάταξη των υποχρεώσεων ξεπερνά κατά πολύ το ύψος αυτό για τρία από τα επόμενα πέντε χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2019 οι πληρωμές αγγίζουν τα 13 δισ. ευρώ, ενώ το 2022 και το 2023 κινούνται μεταξύ 6 και 9 δισ. ευρώ.

Για να καλυφθεί η απαίτηση αυτή, θα πρέπει να επιμηκυνθεί το δάνειο του EFSF κατά μία τουλάχιστον δεκαετία, σε συνδυασμό με μια παράταση του παγώματος αποπληρωμής τόκων.

Η “γέφυρα” που, όπως διαφαίνεται, είναι έτοιμος να χτίσει ο ESM στις απαιτήσεις αυτές περνά πέραν της επιμήκυνσης και μέσα από την ετοιμότητα προεξόφλησης του δανείου του ΔΝΤ, έτσι ώστε να περιοριστεί το υπόλοιπο του δανείου της Ελλάδας (από το ΔΝΤ) χαμηλότερα από το τριπλάσιο του ποσοστού συμμετοχής της χώρας στο Ταμείο, ήτοι κάτω από 7-8 δισ. ευρώ. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όπως αναφέρεται από πλευράς των “τεχνικών” του Ταμείου, η αξιολόγηση του χρέους θα είναι περισσότερο ενθαρρυντική ως προς τη βιωσιμότητά του και οπωσδήποτε θα διασφαλίζει την πιστοληπτική αξιοπιστία της χώρας μέχρι το 2030.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, φαίνεται ότι παραμένει εκτός της λογικής του Ταμείου –όπως και των Κομισιόν/ESM το ενδεχόμενο να καταφύγει το Eurogroup σε μια λύση που θα συμπεριλαμβάνει“προληπτική γραμμή” στήριξης.

Πηγή: capital.gr

10
Jun

Η φωτογραφία από τη G7 που έγινε viral: Έξι εναντίον ενός

Το γύρο του κόσμου κάνει τις τελευταίες ώρες η φωτογραφία από τη Σύνοδο G7 που διεξάγεται στο Κεμπέκ του Καναδά, στην οποία φαίνεται ξεκάθαρα και το κλίμα που επικράτησε κατά τις συνομιλίες των ηγετών των επτά χωρών.

Έπειτα από μήνες άκαρπων διμερών συναντήσεων, ο Αμερικανός πρόεδρος βρέθηκε την Παρασκευή και το Σάββατο στο Μαλμπέ, στο Κεμπέκ, πρόσωπο με πρόσωπο με τους ηγέτες του Καναδά, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας, καθώς και της Ιαπωνίας.

Πίσω, όμως από τα χαμόγελα και τις χειραψίες, το κλίμα κατά τις συνομιλίες ήταν ιδιαίτερα τεταμένο. Ενδεικτική είναι η φωτογραφία, στην οποία απεικονίζονται οι έξι ηγέτες, όρθιοι να έχουν περιτριγυρίσει τον Τραμπ, ο οποίος είναι ο μοναδικός που κάθεται με τα χέρια σταυρωμένα. Απέναντι του ακριβώς βρίσκεται η Άνγκελα Μέρκελ, η οποία ακουμπώντας τα χέρια στο τραπέζι μπροστά της, κοιτά έντονα τον Αμερικανό πρόεδρο.

Εξάλλου, οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Βρετανίας και του Καναδά είχαν όλοι σχεδιάσει να έρθουν σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Αμερικανό πρόεδρο, καθώς πιστεύουν ότι οι δασμοί επέβαλε πρόσφατα σε αλουμίνιο και χάλυβα, απειλούν τη φιλία των χωρών τους με τις ΗΠΑ.

Και μπορεί ο Τραμπ φεύγοντας από τη Σύνοδο σήμερα να έκανε μια προσπάθεια κατευνασμού, κυρίως με το να χαρακτηρίσει «εξαιρετικά παραγωγικές» τις συζητήσεις για το εμπόριο, ωστόσο, η σύνοδος κορυφής κατέδειξε για άλλη μια φορά την επιθυμία του να υπαγορεύσει τη δική του ατζέντα.

Ο Αμερικανός πρόεδρος έφτασε τελευταίος και έφυγε πρώτος από το πολυτελές ξενοδοχείο στη μικρή τουριστική πόλη στον ποταμό του Αγίου Λαυρεντίου, όπου οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων είχαν συναντήσεις για δύο ημέρες.

Επιπλέον, έφτασε καθυστερημένος για ένα πρόγευμα εργασίας που ήταν αφιερωμένο στην ισότητα των φύλων, ενώ έλαμψε διά της απουσίας του από μια συνεδρίαση αφιερωμένη στο κλίμα.

Πηγή: cnn.gr

Comodo SSL